every year..... at the last day ...i love it

Merry Christmas

"Έφυγε" η κορυφαία τραγουδίστρια, Cesaria Evora

CÉZÁRIA ÉVORA - SAUDADE από schama21
Η Cesaria στις εμφανίσεις της δεν φορούσε ποτέ παπούτσια, καθώς έτσι είχε συνηθίσει από τη φτωχή παιδική ηλικία της.
Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1941 στην πόλη Μιντέλο του νησιού Σάο Βισέντε, στο Πράσινο Ακρωτήριο.
Έχασε τον πατέρα της σε ηλικία μόλις εφτά ετών και η μητέρα της έδωσε μάχη για να την μεγαλώσει με τα πενιχρά εισοδήματά της από τη δουλειά της ως μαγείρισσα.
Στο τέλος την άφησε σε ορφανοτροφείο, στη χορωδία του οποίου, η Cesaria, έμαθε να τραγουδά.
Τα παραδοσιακά τραγούδια που ερμήνευε με την ψυχή της η ξυπόλυτη ντίβα, ονομάζονται coladeiras και mornas.
Η Cesaria ξεκίνησε να τραγουδά σε τοπικά μπαρ και ξενοδοχεία. Με τη βοήθεια τοπικών μουσικών, θα επεδείκνυε τις ικανότητές της και αργότερα θα ανακηρυσσόταν "Βασίλισσα των Μόρνας" από τους θαυμαστές της. Την εποχή εκείνη ήταν διάσημη στο νησί της, σχετικά άγνωστη όμως διεθνώς.
Επί δέκα χρόνια η τραγουδίστρια απείχε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα επειδή η δυσχερής οικονομική και πολιτική κατάσταση στη νησιωτική της χώρα, σε συνδυασμό με τα προσωπικά και οικονομικά της προβλήματα δεν της επέτρεπαν να υποστηρίζει οικονομικά την οικογένειά της.
Η ίδια περιγράφει την περίοδο αυτή σαν "σκοτεινά χρόνια" καθώς πάλεψε και με τον αλκοολισμό.
Επανήλθε στο τραγούδι έπειτα από ενθάρρυνση ενός εξόριστου μουσικού και προστάτη των Τεχνών από το Πράσινο Ακρωτήριο, ο οποίος ζούσε στην Πορτογαλία.
Ο Μπάνα προσκάλεσε τη Cesaria να τραγουδήσει σε συναυλίες σε πορτογαλικό έδαφος, με τη χρηματοδότηση μιας τοπικής οργάνωσης γυναικών.
Ο Ζοζέ ντα Σίλβα, ένας Γάλλος με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήριο την έπεισε να μεταβεί στο Παρίσι, όπου ηχογράφησε το άλμπουμ La Diva Aux Pieds Nus (Η Ξυπόλυτη Ντίβα) το 1988.
Το τραγούδι "Sodade" ήταν η πρώτη της διεθνής επιτυχία και η πρώτη της επιτυχία στη Γαλλία.
Τον Σεπτέμβριο του 2011 ανακοίνωσε πως θέτει τέλος στη μουσική της καριέρα, ακυρώνοντας τις προγραμματισμένες συναυλίες της, καθώς βρισκόταν "σε κατάσταση μεγάλης εξάντλησης".
Η Evora είχε υποβληθεί το 2010 σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς, στο Παρίσι, έπειτα από σοβαρά προβλήματα που παρουσίασε στην στεφανιαία αορτή.
Tο πρωί της Παρασκευής αισθάνθηκε αδιαθεσία και μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο.
Σύμφωνα με τους γιατρούς είχε πάθει πνευμονικό οίδημα και σήμερα το πρωί άφησε την τελευταία της πνοή.
ΠΗΓΗ:cosmo.gr

Γιατί εγκαταλείπουν το Λονδίνο Έλληνες εφοπλιστές

Σε μαζική έξοδο μετατρέπονται οι αποχωρήσεις των τελευταίων ετών Ελλήνων εφοπλιστών από το Λονδίνο, δημιουργώντας μια μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα να προσελκύσει ναυτιλιακές επιχειρήσεις, η οποία όμως μένει ανεκμετάλλευτη.
Η υψηλή κατ’ αποκοπή φορολογία που είχε εισαγάγει για τους μη μόνιμους κατοίκους η κυβέρνηση των εργατικών, η έλλειψη βάθους του λονδρέζικου χρηματιστηρίου για ναυτιλιακές και η στροφή της βιομηχανίας προς την Ασία έχουν οδηγήσει σε φυγή δεκάδες γραφεία. Όμως ενώ η Αθήνα θα μπορούσε να αδράξει την ευκαιρία συγκεντρώνοντας την πλειοψηφία των παραγωγών αυτών ξένου συναλλάγματος, αναλώνεται εδώ και χρόνια σε ατέρμονες συζητήσεις για το εάν θα επανιδρυθεί το υπουργείο εμπορικής ναυτιλίας που κατήργησε ο Γιώργος Παπανδρέου και αδυνατεί να παρουσιάσει ικανοποιητικό θεσμικό πλαίσιο για την ναυτική εκπαίδευση (λείπουν εκπαιδευμένοι ναυτικοί) και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής σημαίας.
Θεατές στο ίδιο έργο όσοι ασχολούνται με τον κλάδο, που άμεσα και έμμεσα συντηρεί -ακόμα και τώρα που η κρίση στις ναυλαγορές κορυφώνεται- περισσότερες από 200.000 θέσεις εργασίας στην ελληνική οικονομία, παρακολουθούν παράλληλα και την μεταφορά μεγάλου μέρους των δραστηριοτήτων της ναυτιλίας που μέχρι τώρα είχαν εδώ την έδρα τους στην Σιγκαπούρη, το Χόνγκ Κονγκ και την Κίνα.
Την ίδια ώρα στη Βρετανία η κυβέρνηση Κάμερον εξαγγέλλει ελάφρυνση των φορολογικών μέτρων για τους μη μόνιμους κατοίκους (μέτρα που επιβληθήκαν κυρίως για να φορολογηθούν αρχικά οι χιλιάδες Ρώσοι επιχειρηματίες που πλημμύρισαν το Λονδίνο).
Όμως τα προβλήματα του Λονδίνου είναι βαθύτερα. Όσες ελληνικές ναυτιλιακές επέλεξαν την εισαγωγή τους στο London Stock Exchange ή την εναλλακτική αγορά ΑΙΜ διαπίστωσαν ότι η επενδυτική βιομηχανία αδυνατεί να παρακολουθήσει τον, δύσκολο ομολογουμένως, κλάδο με αποτέλεσμα την έλλειψη επαρκούς κάλυψης των μετοχών και την δυσκολία άντλησης κεφαλαίων μέσω placements ή πώλησης μετοχών.
Έτσι έμειναν το 2010 μόνο τρεις μεγάλες εισηγμένες στο Λονδίνο. Η GoldenPort συμφερόντων του Πάρη Δράγνη, η Hellenic Carriers της Φωτεινής Καραμανλή και η Globus Maritime συμφερόντων των Φειδάκη-Καραγεωργίου.
H τελευταία τα περασμένα Χριστούγεννα αποφάσισε και υλοποίησε την έξοδο της από το AIM και την μετακόμισή της στη Νέα Υόρκη όπου εισήχθη στο Nasdaq. H ναυτιλιακή στην οποία ο Γεώργιος Φειδάκης έλεγχε τότε το 62% του μετοχικού κεφαλαίου, ο Καραγεωργίου το 3,5% και ο Ιωάννης Παναγιωτόπουλος το 5,92% αποδείχθηκε ορθή στην απόφασή της αφού άντλησε τον Ιούνιο 22 εκατομμύρια δολάρια από την πώληση περεταίρω ποσοστού του μετοχικού κεφαλαίου της.
Η κ. Φωτεινή Καραμανλή έχει από την άνοιξη αναφερθεί στο ενδεχόμενο να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο επισημαίνοντας όμως πως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει όταν οι συνθήκες στις αγορές είναι κατάλληλες και η εισηγμένη στο ΑΙΜ, Hellenic Carriers, την οποία ελέγχει αποκτήσει μεγαλύτερο εκτόπισμα. Η τελευταία, η GoldenPort του επιχειρηματία Πάρη Δράγνη, είναι εισηγμένη στο LSE και πληροφορίες αναφέρουν πως έχει επίσης προβληματιστεί από την εικόνα της Βρετανικής κεφαλαιαγοράς.
Και ενώ αυτά συμβαίνουν στο μεγαλύτερο εκτός Ελλάδος κέντρο του ελληνικού εφοπλισμού, στην Αθήνα αδυνατούμε να δούμε πέρα από τη μύτη μας και αναζητούμε φαίνεται επενδυτές άλλου είδους. Διότι σε διαφορετική περίπτωση έπρεπε να έχει αξιοποιηθεί η ευκαιρία για να επαναπατριστούν επιχειρηματίες που θα μπορούσαν να δώσουν δουλειές σε κάποιες χιλιάδες εργαζόμενους και μισθώματα στα άδεια ακίνητα που έχουν αρχίσει να γεμίζουν την πόλη.
Υπολογίζεται πως περισσότεροι από 2 στους 10 πλοιοκτήτες που είχαν έδρα στο Λονδίνο έχουν φύγει τα τελευταία λίγα χρόνια αλλά δεν έφτασαν ποτέ στην Ελλάδα. Η Νέα Υόρκη, με μια Wall Street που σπεύδει να καλύψει κάθε εισηγμένη, μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση σε φτηνά κεφάλαια -τουλάχιστον όταν οι συνθήκες είναι καλύτερες από ότι σήμερα- και στέλνει εκατοντάδες στελέχη της στα ναυτιλιακά συνέδρια που γίνονται ακόμα και τόσο μακριά όσο είναι για τους Αμερικανούς η Ελλάδα προσκειμένου να κλείσουν δουλειές, φαίνεται να είναι ο ένας κερδισμένος ενώ παράλληλα η Ασία αναδεικνύεται πλέον ο δεύτερος καθώς προσελκύει ακόμα και τους πιο διστακτικούς επιχειρηματίες.
Ούτε συζήτηση ασφαλώς για εισαγωγή ναυτιλιακών στο ΧΑ, αφού πλέον το χαρτί αυτό κάηκε από την συγκυρία. Όμως όταν η ναυτιλία διένυε τα χρυσά χρόνια της, έβγαιναν δισεκατομμύρια από τις ναυλαγορές και η ελληνική οικονομία είχε γίνει η μεσογειακή τίγρης, ακόμα και τότε όλοι φοβήθηκαν να ανοίξουν τις πύλες της κεφαλαιαγοράς γιατί ο κλάδος έχει εν γένει δυσκολίες που δύσκολα μπορούν, πράγματι, να παρακολουθήσουν οι μικρομέτοχοι. Τα ξένα κεφάλια όμως και οι investment bankers μπορεί να είχαν κάνει τότε απόβαση στον Πειραιά. Το Όσλο όμως που δεν φοβήθηκε είναι σήμερα το δεύτερο μεγαλύτερο χρηματοοικονομικό κέντρο της ναυτιλίας.
Αμφίβολο αν η Ελλάδα θα έχει εντός αυτής της γενιάς μια δεύτερη ευκαιρία. Στο μεταξύ όμως είναι κρίμα να μην γίνουν όσα είναι δυνατά για να αρχίσει και πάλι να υψώνεται η ελληνική σημαία και να δοθούν δουλειές σε χιλιάδες νέους.

Πηγή:www.capital.gr

Το βασίλειο της μίζας και της αρπαχτής

Ούτε διυπουργικές επιτροπές, όπως αυτή που συνεδρίασε χθες με αντικείμενο την πάταξη της φοροδιαφυγής, ούτε κατεπείγουσες έρευνες, όπως αυτή που ζήτησε, επίσης χθες, ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγ. Βενιζέλος αναφορικά με τις καταγγελίες Σπινέλλη, ούτε φυσικά και το μέτρο του αυτοφώρου, που αποδείχθηκε ένα ακόμη φιάσκο, μπορούν να μας σώσουν από την υπ’ αριθμόν ένα πηγή κοινωνικής αδικίας στη χώρα μας.
Δεν μπορούν να μας σώσουν διότι «το κακό», η φοροδιαφυγή, είναι βαθιά ριζωμένο μέσα στο ίδιο το «σύστημα» και αποτελεί μέρος του τρόπου λειτουργίας τόσο του υποτιθέμενου φοροελεγκτικού μηχανισμού όσο και χιλιάδων πολιτών αυτής της χώρας.
Ολόκληρες γενιές Ελλήνων έχουν εκπαιδευτεί επί χρόνια, συστηματικά και μεθοδικά, σε αυτήν την υψηλή... τέχνη, αφενός μέσω των αλλεπάλληλων μαζικών... μαθημάτων που τους έδινε κατά καιρούς η Πολιτεία, προωθώντας το μέτρο της περαίωσης και της άφεσης φορολογικών αμαρτιών, και αφετέρου μέσω των... ιδιαίτερων φροντιστηριακών μαθημάτων που δίνουν καθημερινά επίορκοι εφοριακοί.
Εάν δεν ήταν έτσι τα πράγματα, η χώρα μας δεν θα κατακτούσε την τραγική μαύρη πρωτιά που κατέχει σήμερα στις λίστες του ΟΟΣΑ για τη φοροδιαφυγή και η «γκρίζα» οικονομία της δεν θα αντιστοιχούσε σε ποσοστό 25% - 28% του ετήσιου ΑΕΠ.
Η φοροδιαφυγή στη χώρα μας αντιστοιχεί, σύμφωνα με όσα λέχθηκαν σε εκδήλωση που διοργάνωσε πρόσφατα το ΕΛΙΑΜΕΠ, σε διαφυγόντα έσοδα ύψους 13 δισ. ευρώ ετησίως ή σε ποσοστό 5% - 6% του πλούτου που παράγεται στη χώρα αυτήν, ενώ συνολικά αφορά σε περίπου 20% των προσδοκώμενων εσόδων του προϋπολογισμού, τα οποία φυσικά διαφεύγουν…
Εάν δεν υπήρχε η φοροδιαφυγή, δεν θα υπήρχε ανάγκη ούτε για το τέλος επί των ακινήτων, ούτε για την έκτακτη εισφορά, ούτε για κανένα από τα άλλα χαράτσια που επιβάλλει σήμερα το κράτος, ώστε να καλύψει τη μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού.
Τα χρήματα που δίνουμε σήμερα για τα χαράτσια θα μπορούσαν είτε να διοχετευτούν για τη στήριξη του βιοτικού μας επιπέδου, τονώνοντας συνάμα την κατανάλωση και κατά προέκταση την παραγωγική διαδικασία, είτε να αποταμιευτούν, ενισχύοντας τη χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων μέσω του τραπεζικού συστήματος.
Εάν δεν υπήρχε η φοροδιαφυγή, ο συνεπής επιχειρηματίας, έμπορος, βιοτέχνης ή παραγωγός θα ανταγωνιζόταν με ίσους όρους εκείνον που σήμερα φοροδιαφεύγει και ίσως να μην έβαζε λουκέτο λόγω της ύφεσης.
Όταν όμως βασιλεύει ο κανόνας του 4-4-2, που περιέγραψε ο πρώην γενικός γραμματέας πληροφοριακών συστημάτων Διομήδης Σπινέλλης, ήτοι 40% «έκπτωση» για τον φορολογούμενο, 40% για την «τσέπη» του εφοριακού και μόνο 20% για το κράτος, τότε τίποτε δεν μας γλιτώνει…
Αν η ελληνική πολιτεία ήθελε πράγματι να πατάξει το τέρας της φοροδιαφυγής, θα έκανε πέρα αυτόν τον σαθρό φοροελεγκτικό και φοροεισπρακτικό μηχανισμό, που σήμερα διατηρεί, και θα προσέτρεχε σε κάθε πρόσφορη και δόκιμη λύση, ώστε να κάνει τη δουλειά της.
Όπως έχουμε επανειλημμένως υποστηρίξει, πρώτα από όλα θα φρόντιζε το βιβλίο των κανόνων να ήταν δίκαιο για όλους, με συντελεστές ανεκτούς και όχι εξοντωτικούς, όπως σήμερα, και βεβαίως θα φρόντιζε αυτοί οι κανόνες να μην είναι ανοιχτοί σε ερμηνείες, κατά το δοκούν, από εφορία σε εφορία.
Δεύτερον, θα επιστράτευε τον φυσικό της σύμμαχο στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής, ήτοι τις ελεγκτικές εταιρίες, και θα εναπόθετε σε αυτές το βάρος του ελέγχου και της διακρίβωσης της ορθότητας των βιβλίων και στοιχείων των επιχειρήσεων σε κάθε κλάδο της οικονομίας.
Απλά πράγματα, μέσω μειοδοτικού διαγωνισμού και προμηθειών επί της ελεγκτέας ύλης.
Κάθε ελεγκτική εταιρία και ένας κλάδος με προτεραιότητα τους πλέον «ύποπτους»….
Τέλος, θα φρόντιζε τα πάντα να διεκπεραιώνονται ηλεκτρονικά με τις εφορίες, ώστε να ελαχιστοποιήσει τη δυνατότητα απευθείας επαφών με το «σύστημα».
Τώρα, αν φρόντιζε να αλλάξει και αυτό το γελοίο σύστημα, βάσει του οποίου η φοροδιαφυγή είναι άλλοτε πλημμέλημα, άλλοτε κακούργημα κι άλλοτε τίποτε, χρήσιμο θα ήταν…
Τρόποι υπάρχουν πολλοί. Θέληση πρέπει να υπάρχει…
ΠΗΓΗ:Εuro2day.gr

Οι "τεμπέληδες" Έλληνες δουλεύουν περισσότερο απ' όλους

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της εταιρείας "Office for National Statistics" οι Έλληνες τελικά δεν είναι και τόσο τεμπέληδες. Τα ποσοστά θέλουν τους Έλληνες εργαζομένους να έχουν τις περισσότερες εργατοώρες συγκριτικά με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
Τα δεδομένα θέλουν την Ελλάδα να βρίσκεται στην πρώτη θέση μαζί με την Αυστρία στις δεδουλευμένες ώρες σε εργασία πλήρους απασχόλησης, ενώ συνολικά η χώρα μας συγκεντρώνει το ποσοστό του 42,2% που την φέρνει στην πρώτη θέση.

Την Ελλάδα ακολουθεί η Τσεχία με ποσοστό 41.2% και η Πολωνία με 40.6%. Οι "ισχυρές" χώρες κατατάσσονται σε χαμηλότερες θέσεις, με την Γερμανία να βρίσκεται στο 35.6% και η Γαλλία στο 38%.


Σε δημοσίευμα του Guardian, επισημαίνεται ότι μια διαφορετική εικόνα μπορεί να προκύψει από τον δείκτη παραγωγικότητας.
Η εφημερίδα τονίζει ότι, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η Βρετανία βρίσκεται κάπου στη μέση της λίστας και η Ελλάδα ακόμα πιο χαμηλά (χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι ο δείκτης παραγωγικότητας στην Ελλάδα είναι 76,3, ενώ στη Γερμανία 123,7).
Όπως αναφέρει ακόμη, με το μέλλον του κοινού νομίσματος να είναι αβέβαιο, είναι εύκολο να καταφεύγει κανείς σε στερεότυπα.
Καταλήγοντας, ο συντάκτης του άρθρου σημειώνει, ότι τα στοιχεία αυτά εξηγούν γιατί οι Έλληνες πολίτες αισθάνονται πως δεν φταίνε για την κρίση
ΠΗΓΗ:NEWS247.GR

Έκθεση κόλαφος ΟΟΣΑ για τη γραφειοκρατία στην Ελλάδα

Έκθεση κόλαφο για την γραφειοκρατεία στην Ελλάδα και την ικανότητα της χώρας να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις έδωσε στη δημοσιότητα από τον Οργανισμό για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη, σύμφωνα με ξένα μέσα ενημέρωσης.
Με τον ήπιο τίτλο “Ελλάδα: Επιθεώρηση της Κεντρικής Διοίκησης”, η έκθεση των 127 σελίδων μπορεί εύκολα να περιγραφεί με το εξής συμπέρασμα: Η κρατική μηχανή της Αθήνας δεν μπορεί στην ουσία να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις.
“Δεν είναι σαφές το πως θα μπορέσουν τα παλιά και νέα μέλη της κυβέρνησης θα συνεργαστούν με σκοπό να διασφαλίσουν την απαραίτητη ηγεσία για τις μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένων στοιχείων όπως το απαραίτητο στρατηγικό όραμα, η υπευθυνότητα, ο στρατηγικός σχεδιασμός, η συνοχή της πολιτικής και η συλλογική δέσμευση και η επικοινωνία”, αναφέρεται στην έκθεση.
Μία τέτοια μεταρρύθμιση, ωστόσο, είναι επειγόντως απαραίτητη. Η χώρα παραμένει εξαρτημένη από τη βοήθεια των Βρυξελλών για να κρατήσει το κεφάλι της πάνω από το νερό. Εάν επιθυμεί να αποκτήσει και πάλι την ανεξαρτησία της και την ικανότητα δανεισμού από τις αγορές σε λογικές τιμές, οι προσαρμογές πρέπει να είναι τεράστιες επηρεάζοντας όλες της πτυχές της δημόσιας ζωής. Ωστόσο όσες μεταρρυθμίσεις και αν ενέκρινε η ελληνική κυβέρνηση η εφαρμογή ήταν αποσπασματική, αναφέρει η έκθεση του ΟΟΣΑ.
«Για πρώτη φορά, θέλαμε να δείξουμε – συστημικά και με απόδειξη – τι δεν δουλεύει σε διοικητικό επίπεδο και τι εμποδίζει την Ελλάδα στη σημείωση προόδου στις δομικές μεταρρυθμίσεις,» δήλωσε μία εκ τους συγγραφείς της έκθεσης, Caroline Varley, στη γερμανική εφημερίδα Die Welt. «Έως τώρα ο μηχανισμός της κυβέρνηση της Ελλάδας δεν έχει ούτε την ικανότητα ούτε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει μεγάλες μεταρρυθμίσεις.»
Σύμφωνα με την έκθεση η επικοινωνία μεταξύ των 14 υπουργείων είναι σοκαριστικά ασήμαντη. Επιπλέον, ο μεγάλος αριθμός τμημάτων εντός των υπουργείων, εκ των οποίων πολλά αποτελούνται μόνο από τον επικεφαλής, έχει ως αποτέλεσμα μία διευρυμένη αναποτελεσματικότητα και την έλλειψη επόπτευσης.
«Η διοικητική εργασία είναι οριοθετημένη και τμηματοποιημένη στα υπουργεία,» σημειώνεται στην έκθεση. «Τα υπουργεία δεν μπορούν να ιεραρχήσουν και πλήττονται από προβλήματα συντονισμού. Σε περιπτώσεις που υπάρχει συντονισμός, είναι ad hoc, και βασίζεται σε προσωπικές πρωτοβουλίες και γνώσεις και δεν στηρίζεται στις δομές.»
Όπου υπάρχει τέτοιος συντονισμός, επισημαίνεται στην έκθεση, οι διοικητές δεν έχουν την απαραίτητη πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων ενώ σε πολλές περιπτώσεις αυτές απουσιάζουν εντελώς.
«Η διοίκηση δεν έχει τη συνήθεια διατήρησης αρχείων ή την ικανότητα εξαγωγής δεδομένων από δεδομένα,» τονίζεται στην έκθεση.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ τα προβλήματα στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα πελατειακών σχέσεων επί δεκαετίες και του μεγάλου όγκου νόμων και ρυθμίσεων που διέπουν τις λειτουργίες των υπουργείων. Όπως αναφέρεται στην έκθεση υπάρχουν τουλάχιστον 17.000 τέτοιοι νόμοι και διατάγματα.
Ο ΟΟΣΑ τέλος προτείνει μία μαζική διοικητική αναδιάρθρωση η οποία πρέπει να συμβεί γρήγορα. «Η Ελλάδα έχει μόνο έναν μικρό παράθυρο για να αλλάξει και να μεταρρυθμίσει τον εαυτό της,» δήλωσε η Varley στην Die Welt. «Και αυτό μικραίνει.»

Πηγή:www.capital.gr

Βασίλειος Μαρκεζίνης

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουλίου 1944 και είναι γιος του πολιτικού Σπύρου Μαρκεζίνη. Έλαβε από τη Νομική Αθηνών το πρώτο του πτυχίο με βαθμό 10 και το πρώτο του διδακτορικό με άριστα. Είναι τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Ώστιν. Διετέλεσε τακτικός Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, όπου ίδρυσε και διεύθυνε από το 2001 έως το 2007 το Ινστιτούτο Παγκοσμίου Δικαίου, όπως επίσης και του Πανεπιστήμιου του Λάïντεν (Ολλανδίας) και του Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου ίδρυσε και διηύθυνε από το 1995 ως το 2001 το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκού και Συγκριτικού Δικαίου. Επιπλέον, έχει διδάξει σε είκοσι πέντε Πανεπιστήμια ανά τον κόσμο, έχει συγγράψει τριάντα τρία βιβλία και πάνω από εκατόν τριάντα νομικά άρθρα, τα οποία έχουν δημοσιευθεί σε νομικά περιοδικά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τα έργα του έχουν μεταφρασθεί στα γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, πορτογαλικά και κινεζικά. Είναι Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, αντεπιστέλλον Μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και της Ακαδημίας Αθηνών, ξένος Εταίρος της Βελγικής, της Ολλανδικής και της Ιταλικής Ακαδημίας (Academia dei Lincei), όπως επίσης και του Αμερικανικού Ινστιτούτου Δικαίου. Από το 1997 φέρει τον τίτλο του Επίτιμου Συμβούλου της Βασίλισσας της Μεγάλης Βρετανίας (Queen's Counsel), ενώ από το 2000 είναι Ειδικός Επιστημονικός Σύμβουλος του Πρώτου Προέδρου του Γαλλικού Ακυρωτικού (Cour de Cassation). Από το 2007 είναι Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης».
Έχει τιμηθεί με υψηλότατες διακρίσεις, όπως είναι ο Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής από την ελληνική πολιτεία (2000), ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής από την Ιταλία (2002), Tαξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας, 2004, ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Aξίας από την Γαλλία (2006), καθώς και ο Aνώτερος Ταξιάρχης μετά Ταινίας και Αστέρος από την Γερμανία (2005). Το 2005 έλαβε τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β' για τις εξαίρετες υπηρεσίες που έχει προσφέρει στις διεθνείς νομικές σχέσεις, έτσι λοιπόν στη Βρετανία φέρει τον τίτλο Sir.
ΠΗΓΗ:ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

2011 Year in 60 seconds

Τα λάθη και ο κίνδυνος χρεοκοπίας για την Ελλάδα

Τα εγκληματικά λάθη της ελληνικής ομάδας που διαπραγματεύθηκε για το PSI και ο θανάσιμος κίνδυνος για την ελληνική οικονομία. Πώς τα ψιλά γράμματα μπορεί να οδηγήσουν στην καταστροφή
Ο οικονομικός αναλυτής Ανδρέας Κούτρας* γράφει στο NEWS 247 για το πώς η Ελλάδα θα μπορούσε να χρεοκοπήσει σε περίπτωση που έχει προχωρήσει σε απευθείας διαπραγμάτευση με τους κατόχους ελληνικών ομολόγων.
Πίσω στον Ιούλιο του 2011, η υποτιθέμενη διαπραγματευτική ομάδα της Ελλάδας, έκανε ένα θεμελιώδες λάθος όταν διαπραγματεύτηκε το πρώτο PSI. Πήγαν στις συνομιλίες απροετοίμαστοι και ανέτοιμοι. Το αποτέλεσμα ήταν μια συμφωνία, που στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε και ανακηρύχθηκε νεκρή, απλώς για να αντικατασταθεί με ένα νέο PSI που επίσης μοιάζει νεκρό.
Οι Έλληνες έκαναν ακόμα ένα λάθος, που απλώς προδίδει ανικανότητα να διαχειριστούν το συγκεκριμένο ζήτημα. Υπέγραψαν έναν όρο που επιτρέπει σε χώρες (Φινλανδία) να ζητούν εγγυήσεις από την Ελλάδα, ως προϋπόθεση για την οικονομική στήριξη που παρέχουν.
Γιατί αυτό ήταν λάθος; Γιατί υπάρχουν ελληνικά ομόλογα σε ισχύ, που απαγορεύουν στην Ελλάδα να προσφέρει εγγύηση, εκτός αν το κάνει για όλους. Αν δεν δοθούν εγγυήσεις σε όλους, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί παραβίαση των όρων του ομολόγου και πιθανότατα "πιστωτικό γεγονός".
Η διαπραγματευτική ομάδα, θα μπορούσε να έχει πει στην ομάδα της Φινλανδίας, ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να δώσει αυτές τις εγγυήσεις, καθώς θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε πιστωτικό γεγονός, το οποίο πρέπει να αποφευχθεί και το θέμα θα είχε κλείσει εκεί.
Αυτό φυσικά θα είχε γίνει, αν κάποιος από την ομάδα, είχε κάνει τον κόπο να διαβάσει τα νομικά έγγραφα που ήδη η Ελληνική Πολιτεία είχε υπογράψει. Το γεγονός ότι δεν αντέδρασαν στις απαιτήσεις της φινλανδίας δείχνει ότι δεν πήγαν διαβασμένοι σε μια συνάντηση που επρόκειτο να κρίνει το μέλον της χώρας.
Παρεμπιπτόντως, για τους ειδικούς των ομολόγων, ο συγκεκριμένος όρος ονομάζεται "Negative Pledge" (Πρόβλεψη σε συμβόλαιο που απαγορεύει σε κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη να προσφέρει εγγυήσεις σχετικά με περιουσιακό στοιχείο που αναφέρεται στη συμφωνία)
"Όσο η Συμφωνία παραμένει εκκρεμής, κανένα κράτος δεν μπορεί να δημιουργήσει ή να επιτρέψει τη δημιουργία οποιασδήποτε υποθήκης, ενέχυρου, προνομίου ή επιβάρυνσης πάνω σε οποιαδήποτε από τα τρέχοντα ή μελλοντικά έσοδα, ή περιουσιακά στοιχεία για να διασφαλίσει κάποιο εξωτερικό χρέος, μέχρι η ίδια η συμφωνία να εξασφαλιστεί από οποιαδήποτε υποθήκη, ενέχυρο, προνόμιο ή επιβάρυνση ίση και ανάλογη με αυτή του εξωτερικού χρέους ή από οποιαδήποτε άλλη εγγύηση που μπορεί να εγκριθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη" (Όπως περιγράφεται στον όρο 10)
Έτσι, απλώς διαβάζοντας τους όρους των ομολόγων θα μπορούσαν να αποφύγουν όλους αυτούς τους μπελάδες για τη χώρα και παράλληλα να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό για να χειριστούν το θέμα των εγγυήσεων. Παραδόξως, η ελληνική πλευρά μοιάζει να επαναλαμβάνει τα λάθη της (Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού).
Πιστωτικό γεγονός, η απευθείας διαπραγμάτευση
Σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα, η Ελλάδα έχει αρχίσει απευθείας διαπραγματεύσεις με τους κατόχους ομολόγων, ώστε να οριστικοποιήσει το "κούρεμα" και την αναδιάρθρωση χρέους. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε διαβάστε το "Events of Default" από το ελληνικό ομόλογο ISIN FR00489676.
"(Ι) Χρεοστάσιο
Ένα γενικό χρεοστάσιο δηλώνεται από τον εγγυητή σε σχέση με το εξωτερικό χρέος του ή ο εγγυητής ανακοινώνει την αδυναμία του να πληρώσει το εξωτερικό χρέος του ή ο εγγυητής αρχίζει διαφορετικά διαπραγματεύσεις με έναν ή περισσότερους από τους πιστωτές του με σκοπό τη γενική αναπροσαρμογή ή αναδιάταξη του χρέους"
Ο εγγυητής, σε αυτή την περίπτωση είναι η Ελληνική Πολιτεία και το ομόλογο εκδόθηκε από τους Ελληνικούς Σιδηροδρόμους.
Το ενδιαφέρον είναι ότι εκτός από τους Έλληνες δικηγόρους (θα μπορούσαν να ισχυριστούν άγνοια), οι ξένοι δικηγόροι με τους οποίους συνεργάζεται η Ελλάδα, θα έπρεπε να εντωπίσουν αυτό το απίστευτο λάθος στους όρους.
Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί, ότι ήταν το IIF που έκανε τις διαπραγματεύσεις και όχι η Ελλάδα απευθείας. Αλλά αν ισχύει ότι η Ελλάδα διαπραγματεύεται απευθείας την "εθελοντική" αναδιάρθρωση και το κούρεμα, τότε δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθος ερμηνείες.
Το μόνο που έχει να κάνει κάποιος, είναι να αγοράσει μερικές χιλιάδες από αυτό το ομόλογο με ημερομηνία λήξης τις 13 Σεπτεμβρίου 2012 και να πάει σε ένα Αγγλικό δικαστήριο, διακηρύσσοντας ότι η Ελλάδα έχει παραβιάσει τους όρους και επομένως έχει χρεοκοπήσει.
Προφανώς είναι τόσο εύκολο. Αναρωτιέμαι πόσο καιρό θα χρειαστεί μέχρι κάποιος ιδιώτης ή κάποιο hedge fund προβεί σε μια τέτοια ενέργεια.

*Ο Ανδρέας Κούτρας εργάζεται στο Λονδίνο ως αναλυτής του Ευρωπαϊκού χρέους και τραπεζικών προϊόντων. Ως φυσικός ειδικεύεται στην Γενική θεωρία της Σχετικότητας και την Κοσμολογία.

ΠΗΓΗ:news247.gr

Ελλάδα και Ιταλία οι πιο "διεφθαρμένες" χώρες της Ε.Ε.

Στις δύο τελευταίες θέσεις της Ευρώπης κατατάσσονται η Ιταλία και η Ελλάδα σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις τους σε επίπεδο διαφθοράς, λόγω της αδυναμίας τους να καταπολεμήσουν φαινόμενα δωροδοκίας και φοροδιαφυγής, σύμφωνα με έρευνα της Transparency International, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το πρακτορείο Bloomberg.
Στη συνολική κατάταξη των 183 χωρών, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 80η θέση, από την 78η στην οποία είχε βρεθεί κατά την προηγούμενη αντίστοιχη έρευνα του 2010.
«Οι χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη κρίση χρέους, εν μέρει λόγω της αποτυχίας των αρχών να καταπολεμήσουν φαινόμενα δωροδοκίας και φοροδιαφυγής, βρίσκονται μεταξύ των χωρών με τις χειρότερες επιδόσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση» σχολιάζει μεταξύ άλλων η Transparency International.


Πηγή:www.capital.gr

Σάλος από τις καταγγελίες για καταθέσεις βουλευτών στην Ελβετία

Διευκρινήσεις ζητούν από τον πρόεδρο της Βουλής οι γαλάζιοι βουλευτές Γεράσιμος Γιακουμάτος και Κώστας Τζαβάρας, σχετικά με τα όσα υποστήριξε ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του ελβετικού κοινοβουλίου, Ιωσήφ Ζησιάδης, σχετικά με την ύπαρξη μεγάλων καταθέσεων Ελλήνων βουλευτών σε τράπεζες της Ελβετίας.
Ο κ.Ζησιάδης, μιλώντας σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή του Mega, δήλωσε ότι κατέθεσε ερώτηση προς την υπουργό Οικονομικών της Ελβετίας η οποία φέρεται να ισχυρίστηκε ότι έχει προτείνει από το 2005 στην ελληνική κυβέρνηση μια φορολογική συμφωνία αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν απαντήσει. Με αφορμή την απάντηση της υπουργού, ο κ.Ζησιάδης εμφανίζεται να υποστηρίζει ότι "οι πιο πολλοί βουλευτές, δεξιοί, του ΠΑΣΟΚ, έχουν πάρα πολλά χρήματα εδώ στην Ελβετία".
Οι κ.κ.Γιακουμάτος και Τζαβάρας υπέβαλαν ερώτηση και προς τον υπουργό Οικονομικών αλλά και με αίτηση κατάθεσης εγγράφων που υπέβαλλαν προς τον ίδιο, ζητούν να μάθουν αν ευσταθεί ο ισχυρισμός του κ. Ζησιάδη ότι από το 2005 οι ελβετικές αρχές έχουν προτείνει στην ελληνική κυβέρνηση μια φορολογική συμφωνία.
Ο κ. Πετσάλνικος, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ήδη επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον κ. Ζησιάδη για να του ζητήσει σχετικές διευκρινήσεις και αναμένεται και νέα επικοινωνία τους.
Σε γραπτή απάντησή του προς τους δυο βουλευτές τους ενημερώνει ότι ήδη ο γ' αντιπρόεδρος της Βουλής και πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων και των βουλευτών, Βαγγέλης Αργύρης έχει ζητήσει από τον κ. Βενιζέλο κάθε διαθέσιμο στοιχείο για κατοχή τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό από πολιτικά πρόσωπα τα οποία τυχόν προέκυψαν από τους ελέγχους του υπουργείου Οικονομικών.
ΠΗΓΗ:ΕΘΝΟΣ.gr

Πρωταγωνιστές: Δικαιοσύνη

Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης από κάθε άλλη σύγχρονη χώρα.









ΠΗΓΗ:24GR

Σαράντα χρόνια ανάπτυξη και ευημερία

Πέρυσι τέτοιον καιρό, κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης Παπανδρέου έδωσε μία διάλεξη ενώπιον κοινού «επίλεκτων ολίγων», σε οικονομικό πανεπιστήμιο της βρετανικής πρωτεύουσας.
Μετά τη διάλεξη, διοργανώθηκε κατόπιν πρόσκλησης του οικοδεσπότη καθηγητή δείπνο για ένα ακόμη πιο «επίλεκτο» κοινό, όπου ο Έλληνας υπουργός έδωσε ακόμη μία διάλεξη, συντομότερη αυτήν τη φορά, και στη συνέχεια είχε την ευκαιρία να απαντήσει σε ερωτήσεις.
Μεταξύ των ερωτήσεων, ευλόγως, υπήρξαν και ορισμένες που αφορούσαν στην προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, καθώς η Ελλάδα είχε ήδη διανύσει το πρώτο εξάμηνο του μνημονίου, στις μεταρρυθμίσεις, καθώς και στο ενδεχόμενο αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
Υπήρχαν δε και εξειδικευμένα ερωτήματα, όπως για παράδειγμα γιατί το ελληνικό δημόσιο δεν εκποιεί σύγχρονα κτίρια που διαθέτει, όπως αυτό που στεγάζει το υπουργείο Ανάπτυξης, επί της Λεωφόρου Μεσογείων, στην προσπάθειά του να εξεύρει πολύτιμη ρευστότητα.
Η απάντηση του -ακόμη εν ενεργεία- υπουργού ήταν σαφής και ιδιαίτερα ενδεικτική ορισμένων εκ των προβλημάτων με τα οποία είναι αντιμέτωπη η χώρα μας.
«Είναι αυθαίρετο», είπε προς το άναυδο κοινό του, σπεύδοντας να διευκρινίσει ότι «ο τελευταίος όροφος, ήτοι το ρετιρέ του κτιρίου, έχει κατασκευαστεί πέραν των προβλέψεων της οικοδομικής άδειας».
«Πώς να το πουλήσουμε, άρα;», αναρωτήθηκε, στην προσπάθειά του να εξηγήσει με το παράδειγμα αυτό τον απίθανο λαβύρινθο αδιαφάνειας, γραφειοκρατίας και αναποτελεσματικότητας που χαρακτηρίζει σήμερα τη διαχείριση της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου.
Μιας περιουσίας το ακριβές μέγεθος της οποίας είναι ακόμη άγνωστο και σημαντικό τμήμα της εμπλέκεται σε ιστορίες όπως αυτή του «αυθαίρετου ρετιρέ» της Λεωφόρου Μεσογείων.
Χαρακτηριστικότερη όλων, ενδεχομένως, η περίπτωση της έκτασης του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό, εκτιμώμενης αξίας περί τα 7 δισ. ευρώ, μέρος της οποίας παραμένει δέσμιο δικαστικής διαμάχης, αλλά και παλαιότερων συμβολαίων χρήσης καθώς και άλλων απίθανων υποθέσεων, που δεσμεύουν όμως πρακτικά το σύνολο της πολυδιαφημισμένης έκτασης.
Σύμφωνα με προ διετίας μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ, από το σύνολο της καταγεγραμμένης ακίνητης περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, συνολικής αξίας -τότε- 272,9 δισ. ευρώ, ποσοστό μόνον 13,47% ή 36,7 δισ. ευρώ είναι απαλλαγμένο από προβλήματα του είδους αυτού και μπορεί να αξιοποιηθεί ή να εκποιηθεί.
Ένα δυνητικό ποσό, το οποίο προφανώς σήμερα είναι σημαντικά χαμηλότερο, δεδομένου του τέλματος στο οποίο έχει περιέλθει η ελληνική κτηματική αγορά, όπως και συνολικά η οικονομία της χώρας.
Πώς όμως είναι δυνατόν να αντιστραφεί αυτός ο φαύλος υφεσιακός κύκλος;
Η απάντηση ήρθε και πάλι από τα χείλη του ίδιου υπουργού: κτηματολόγιο και ριζική αναμόρφωση των πολεοδομικών κανόνων.
Δίχως «να κομίζει γλαύκας», ο συγκεκριμένος άνθρωπος απάντησε με τον πλέον λιτό τρόπο σε ένα από τα κυριότερα προβλήματα -της προ ειδικού τέλους ακινήτων περιόδου- για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.
Θα μπορούσε να αναφερθεί στο σαθρό και αδιαφανές φορολογικό καθεστώς, στην πολυνομία, στη γραφειοκρατία, ή ακόμη στις δυσκολίες εγκατάστασης ξένων επιχειρήσεων στη χώρα μας, και θα είχε ασφαλώς δίκιο.
Σε μια εποχή, όμως, όπου η κύρια τάση αφορά στην αποεπένδυση και στην ύφεση, έκρινε προφανώς σκόπιμο να αναφερθεί στα στοιχειώδη.
«Αν δεν ξέρεις τι σου ανήκει, πώς να το πουλήσεις;», προφανώς σκέφθηκε…
Αν δεν το πουλήσεις, όμως, πώς θα δοθεί η ευκαιρία είτε μείωσης του χρέους, είτε πραγματοποίησης επενδύσεων και συνεπακόλουθα δημιουργίας θέσεων εργασίας;
Εδώ που φθάσαμε από κάπου πρέπει να... αρχίσεις…
Καλές και χρήσιμες οι «ειδικές ζώνες επιχειρηματικότητας» που θα λειτουργούν υπό ειδικό φορολογικό καθεστώς, συμπαθέστατη η επέκταση του fast track σε έναν ευρύτερο αριθμό επιχειρήσεων ή ακόμη και η ίδρυση εταιριών μόνον με ένα ευρώ, όπως εξαγγέλθηκε πρόσφατα, ή βεβαίως και η ριζική αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος.
Όμως, αν δεν ξεκινήσεις από τα θεμέλια, δεν μπορείς να χτίσεις ανάπτυξη για σαράντα χρόνια, αξιοποιώντας την περιουσία σου και προσφέροντας απασχόληση σε ολόκληρη την οικονομία, από τον κατασκευαστικό κλάδο έως την τουριστική, ή οποιαδήποτε άλλη, βιομηχανία της χώρας.
Βέβαια, όταν οι κάτοικοι της χώρας αυτής απομυζώνται μέσω της υπερφορολόγησης και η αξία των ακινήτων καταβαραθρώνεται εξαιτίας της ύφεσης και των «χαρατσιών», τι νόημα έχει μια τέτοια συζήτηση;
Όμως είπαμε. Από κάπου πρέπει να αρχίσεις, υπό τον όρο βέβαια ότι θα μας το επιτρέψει, με την τζίφρα του, ο φίλτατος Αντώνης…
ΠΗΓΗ:Εuro2day

Πως θα είναι η Ευρώπη δίχως την Ελλάδα;

Υποθέτουμε ότι οι Ευρωπαίοι δεν θα αναπολούν την εποχή που δεν ήταν απαραίτητο το διαβατήριο για να επισκεφτούν την Αθήνα. Φοβόμαστε ότι θα θυμούνται ότι πολλές φορές χρειάστηκαν την άδεια του ΠΑΜΕ για να επισκεφτούν την Ακρόπολη, αλλά στην νέα εποχή τα ευρώ τους θα είναι πιο πολύτιμα απ’ ό,τι στο παρελθόν. Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν η Ευρώπη αντέχει δίχως την Ελλάδα. Αλλά αν θα αντέξει η αβάστακτη ελληνική ελαφρότητα έξω από την Ευρώπη...
Μόλις προχτές ο κ. Λοβέρδος έσπευσε να αναγνωρίσει το «νόμιμο» της «συμβολικής πράξης» της διακοπής του ρεύματος σε κτίριο του υπουργείου του από τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ. Κάνει λάθος το μεταρρυθμιστικό μπλοκ του ΠΑΣΟΚ αν σκοπεύει στις ψήφους των συνδικαλιστών στις επικείμενες εσωκομματικές διαδικασίες. Το θέατρο του παραλόγου θα πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει, αν και εφόσον επιθυμούμε να συνεχίσουμε ως Έθνος την πορεία μας στα μονοπάτια της Ιστορίας.
Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ δεν νομιμοποιείται να κόβει το ρεύμα από δημόσια κτίρια. Θα ρωτήσει κάποιος αν η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να κόβει το ρεύμα από ανέργους που αδυνατούν να πληρώσουν το χαράτσι της ακίνητης περιουσίας. Κατά την άποψή μας, αυτό είναι ανάλγητο. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν επιτρέπεται σε μία ευνοούμενη κοινωνία να αναλαμβάνουν κάποιες συντεχνίες δράση σαν να πρόκειται για κρατική αρχή.
Όποιος αποδέχεται αυτή την πρακτική, την επόμενη φορά θα πρέπει να αποδεχτεί και την εφαρμογή του νόμου από την Χρυσή Αυγή σε περιοχές που η αστυνομία αδυνατεί να το πράξει. Ποιος είναι αυτός, δηλαδή, που θα ορίσει ότι ο κ. Φωτόπουλος νομιμοποιείται (από ποιόν;) να αντικαθιστά το κράτος και όχι κάποιος άλλος;
Το μεγάλο έλλειμμα στην Ελλάδα δεν είναι οικονομικό. Λείπει η κοινή λογική και ένας αξιόπιστος κρατικός μηχανισμός. Εκατό μνημόνια να προσπαθήσουν να εφαρμόσουν, το αποτέλεσμα θα εξακολουθεί να είναι απογοητευτικό όσο το κράτος είναι ανύπαρκτο και ο καθένας κάνει ό,τι του κατεβαίνει στο κεφάλι.
Η Ευρώπη έχει μέχρι σήμερα ανεχτεί το ελληνικό φαινόμενο. Όσοι κατηγορούν σήμερα την τρόικα για τον «εκβιασμό» της έκτης δόσης, καλό είναι να αναρωτηθούν αν θα έπρεπε να είχε εκταμιευτεί η πρώτη δόση. Ή αλλιώς, ποιο θα ήταν το πραγματικό όφελος για την χώρα αν η Ευρώπη είχε κόψει αρχής εξαρχής τον βήχα σε όσους θρασύδειλους θέλουν και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο.
Τα ψέματα τελείωσαν. Οι μέρες που μας περιμένουν θα είναι δύσκολες, όσο αρνιόμαστε την προσαρμογή σε αρχές και κανόνες μιας οργανωμένης κοινωνίας. Όσο εξακολουθούμε να λειτουργούμε με το δίκαιο της ζούγκλας, τόσο ποιο κοντά θα φτάνουμε στον τρίτο κόσμο...

Πηγή:www.capital.gr

Άναψε "πράσινο" για επένδυση-μαμούθ στην Αταλάντη

Κατά την περασμένη άνοιξη οι Έλληνες και ξένοι επενδυτές της Lokros Real Estate με επιστολή τους ενημέρωναν τον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης ότι σε διάστημα τριών μηνών εγκαταλείπουν την ελληνική αγορά, επειδή η μάχη -ήδη τότε 46 μηνών- με το τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας είναι άνιση. Κι ενώ το τέλος μιας επένδυσης ύψους δύο δισ. ευρώ θεωρούταν βέβαιο, τελικά οι επενδυτές αποφάσισαν να επιμείνουν... ελληνικά.
«Αποφασίσαμε να μην εγκαταλείψουμε το project, επειδή από το περασμένο καλοκαίρι υπήρξαν ενδείξεις από πλευράς του υπουργείου Περιβάλλοντος ότι η επένδυση θα προχωρήσει και θα βγει από το αδιέξοδο. Έχουμε δαπανήσει ήδη 20 εκατομμύρια ευρώ για την δημιουργία των απαραίτητων μελετών και την αγορά γης» σημειώνει στο Capital.gr o πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Lokros που αναπτύσσει το Atalanti Hills, κ. Γιάννης Σαββίδης.
Στο master plan του έργου περιλαμβάνονται 3 ξενοδοχειακές μονάδες 5 αστέρων, 5.000 τουριστικές κατοικίες, 13 γήπεδα τένις, 2 spa, θεματικό πάρκο και βιολογικές καλλιέργειες 1.000 στρεμμάτων. Παράλληλα, στόχος είναι να δημιουργηθούν 3 γήπεδα γκολφ, από τα οποία τα 2 ανταποκρίνονται πλήρως στα κριτήρια καταλληλότητας του εδάφους. Το έργο αναμένεται να δημιουργήσει περίπου 8.000 θέσεις εργασίας, αναβαθμίζοντας σημαντικά την περιοχή.
Στη Lokros μέτοχος κατά 100% είναι η Lokris S.a.r.l. με έδρα το Λουξεμβούργο. H επενδυτική Prufrock Investment και το Europa Capital, ένας επενδυτικός οργανισμός ακινήτων που μέχρι σήμερα έχει επενδύσει πάνω από 5 δισ. ευρώ σε 17 δυτικοευρωπαϊκές χώρες, είναι οι χρηματοδότες του έργου.
Αλλαγή σκυτάλης
Ουσιαστικά η διαδοχή της Τίνας Μπιρμπίλη από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου στο ΥΠΕΚΑ και η ψήφιση σειράς νομοσχεδίων και νομοθετικών ρυθμίσεων φαίνεται ότι άναψε το «πράσινο φως» για την υλοποίηση της επένδυσης-μαμούθ στην περιοχή της Αταλάντης.
Υπέρ της επένδυσης έχει ταχθεί η τοπική κοινωνία, όπως και οι τοπικές Αρχές, ενώ στελέχη του υπουργείου Περιβάλλοντος, σε κατ’ ιδίαν επισκέψεις τους στα μέσα του καλοκαιριού στην Λαμία διαβεβαίωσαν ότι η υλοποίηση του project θα επιταχυνθεί.
Επίσης, η ψήφιση των νομοσχεδίων για τον τουρισμό (υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού), για την περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων (ΥΠΕΚΑ), αλλά και τροπολογία του υπουργείου Περιβάλλοντος «κράτησαν» στην Ελλάδα την Lokros.
Σύμφωνα με την τροπολογία του ΥΠΕΚΑ, το 20% δημόσιων δασών και δασικών εκτάσεων μπορεί να οικοδομηθεί για την κατασκευή συνοδών εγκαταστάσεων σε τουριστικές υποδομές (π.χ. γκολφ, γήπεδα τένις) του υπουργείου υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική προς αξιοποίηση έκταση είναι μεγαλύτερη των 3.000 στρεμμάτων.
Σήμερα η επένδυση βρίσκεται στο στάδιο της προμελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, της οποίας η έγκριση τοποθετείται σε περίπου δύο μήνες. Στη συνέχεια για την έκδοση της οριστικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων απαραίτητη είναι η έγκριση της οριστικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Το “Atalanti Hills” θα βρίσκεται 700 μέτρα από την κοινότητα Εξάρχου, με τους επικεφαλής της επένδυσης να εκτιμούν ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας επειδή το τουριστικό συγκρότημα δεν βρίσκεται σε παράκτια περιοχή ή σε ζώνη Natura. Κατά τα πρώτα πέντε χρόνια υπολογίζεται ότι θα επενδυθούν 0,6 δισ. ευρώ και το σύνολο των άμεσων και έμμεσων χρηματορροών τοποθετείται στα 2,3 δισ. ευρώ. Το πρώτο έτος αναμένεται ότι θα δημιουργηθούν 600 θέσεις εργασίας, οι οποίες θα αυξηθούν στις 4.800 κατά το τέταρτο έτος.
Οι επενδυτές σχεδιάζουν την κατασκευή «πράσινων» κτηρίων, ενώ οι ενεργειακές ανάγκες της εγκατάστασης θα στηρίζονται σε φωτοβολταϊκά και μικρές ανεμογεννήτριες. Σύμφωνα με το business plan της εταιρείας μόνο το 3,5% θα καλύπτεται από κτήρια, ενώ ο συντελεστής δόμησης θα διαμορφώνεται στο 7%.

Πηγή:www.capital.gr

Soros: Angela Merkel was the creator of the European crisis

George Soros explains to Reuters' Chrystia Freeland how German Chancellor Angela Merkel's actions in 2008 could lead to the disintegration of the European Union. Consequently, a disorderly default of European sovereignties may lead to a global financial meltdown worse than 2008. He explains his analysis here.

Reuters

Greece's Papandreou, Socialist scion, felled by debt (Reuters)

Greek Prime Minister George Papandreou was elected as a Socialist who would lavish jobs and benefits on the poor and working class, but was brought down two years later by an economic crisis that forced him to do the opposite.
He is expected to step down soon, after the presidency announced on Sunday that his PASOK party and its conservative opponents had agreed to form a national unity government to stave off bankruptcy. One of the conservatives' main conditions for participation has been his resignation.
The soft-spoken, genteel Papandreou, 59, has struggled to follow in the footsteps of his elder statesman grandfather and larger-than-life father, who each served multiple terms as prime minister and towered over Greek politics for much of the past century.
He was born in St Paul, Minnesota and educated in Canada, the United States, Sweden and Britain. Greeks occasionally mock his mistakes speaking his country's own language, as well as his mild manner and even his penchant for riding a bicycle, a far cry from the macho image many Greek politicians strive for.
As his political career came to a head last week with a failed gamble on a proposal to hold a referendum on the harsh measures required to avert bankruptcy, he insisted that he was not holding onto power out of personal ambition.
"The last thing I care about is my post. I don't care even if I am not reelected. The time has come to make a new effort ... I never thought of politics as a profession," Papandreou said on Friday before surviving a confidence vote.
His Socialists came to power in 2009 with promises to help the poor that had been left behind by an economic boom that followed the country's entry into the euro single currency.
But since he took power and announced that Greece's debts were higher than thought, the country has suffered its longest recession in generations, and the poor and working class have been hit hardest.
To stave off bankruptcy, Papandreou has been forced to impose severe spending cuts and hack back at a welfare state and a system of generous treatment of state workers seen as the legacy of his own charismatic father. PASOK has seen its popularity crumble and its parliamentary majority erode.
With European leaders demanding more cuts and Greek workers taking to the streets in violent protests, he gambled last week that a referendum on the bailout would finally allow him to demonstrate political support for the tough measures.
But the prospect that a "no" vote could throw Greece into abrupt bankruptcy caused mayhem in the markets, fury among other European leaders and defections in the ruling party.
Eventually he backed down on the referendum, saying the proposal had achieved its aim by persuading the opposition to back the reforms and join a coalition government. Their stated price for doing so has been his resignation.
FOLLOWING FATHER'S FOOTSTEPS
Throughout his career, Papandreou has had to prove his mettle within a PASOK party still nostalgic for his late father Andreas. It took him three national elections to oust his arch-rival, conservative Costas Karamanlis, as premier.
"We stand united, facing the big responsibility to change our country into a nation of justice, solidarity, humanity and green development," Papandreou told cheering supporters in October 2009 after PASOK won 44 percent of the vote and 160 out of 300 parliament seats.
His grandfather, also named Georgios Papandreou, first joined the government as interior minister in 1923 and last left it in a military coup in 1967. He served as premier three times, including as the leader of the Greek government in exile during German occupation in World War II, and as a dominant center-left figure of the 1960s.
The second generation of the dynasty, Andreas Papandreou, cast an arguably even greater shadow as the founder of the PASOK party whose leadership the younger George Papandreou would eventually assume.
Andreas Papandreou angered Greece's Western allies with his political bravado and challenged Greek conventions with his turbulent love life.
George, who has previously held the posts of education and foreign minister, is a calm, discreet politician who became comfortable in European Union corridors of power in Brussels.
"GREAT POTENTIAL," THEN CRASH
"We are a country with great potential," he told Reuters in a 2009 interview. "We have the political will to make deep changes in a just and equitable way, to put our country back on a development path, to meet the challenges of a new world."
But shortly after taking office, his government dropped a bombshell when it disclosed that the budget deficit would reach 12.7 percent of GDP that year, three times more than the previous government's original estimates.
This admission, which PASOK blames on its conservative predecessors, triggered the Greek debt crisis.
A raft of austerity measures followed to counter pervasive tax evasion and scale back a bloated public sector to meet the terms of EU and IMF bailout packages.
Ordinary Greeks hit worst by the severe cutbacks in wages, pensions and other benefits complained that a corrupt and wealthy political and business elite was escaping unscathed.
Waves of national strikes, street protests and civil disobedience ensued, undermining Papandreou's tenure.
By May 2011, 77 percent of Greeks in an opinion poll said they no longer believed he could extricate them from economic meltdown. By October, only 23 percent had a positive view of Papandreou.
Papandreou was handpicked by then-prime minister Costas Simitis, who secured Greece's euro zone entry, to lead the party in early 2004, partly on the strength of his family name.
Internal party dissent followed an election defeat that year, and he faced a direct challenge after his second defeat to Karamanlis in 2007.
He won the hard-fought internal battle, proving to friend and foe that he was more than an heir to a dynasty. He picked young, bright talent for top party positions and purged an old guard associated with decades of socialist graft.
But the dysfunctional aspects of Greece's economy within the euro zone remained unaddressed, bringing on the current crisis.

(Editing by Peter Graff)-(Reuters)

Roubini: Διεφθαρμένη η ΝΔ, αργοκίνητο τρένο η Ευρώπη

Με ένα αργοκίνητο... σαράβαλο τρένο παρομοίασε την Ευρώπη ο Nouriel Roubini, ενώ παράλληλα τόνισε ότι ο κίνδυνος διάσπασης της Ευρωζώνης είναι μεγάλος.
Ο γνωστός οικονομολόγος διοργάνωσε διάλεξη στο διαμέρισμά του, αποκλειστικά για πελάτες της Roubini.com, που στην πλειονότητά τους είναι διαχειριστές hedge funds.
Στην εκδήλωση αυτή, σύμφωνα με τον διαδικτυακό τόπο του Business Insider, ο Roubini συζήτησε με τους προσκεκλημένους διάφορα ζητήματα, όπως η πορεία της αμερικανικής οικονομίας και η περίπτωση της Κίνας, ωστόσο με κυρίαρχο θέμα ήταν η ευρωπαϊκή κρίση χρέους.
“Για την Ευρώπη ειλικρινά η στάση μας είναι αρκετά bearish”, σημείωσε ο Nouriel Roubini. “Η Ευρώπη είναι ένα αργοκίνητο σαράβαλο τρένο και υπάρχει σημαντικός κίνδυνος διάσπασης της Ευρωζώνης”. Αυτό δεν σημαίνει μόνο ότι θα φύγουν από το ευρώ Ελλάδα και Πορτογαλία, σημαίνει ότι θα φύγουν επίσης Ισπανία και Ιταλία.
Και αν η Ευρωζώνη διαλυθεί, υπογράμμισε ο Roubini, οι συνθήκες σε ολόκληρο τον κόσμο θα επιδεινωθούν.
Ακομη, αίσθηση προκαλούν τα γραφόμενα του οικονομολόγου στο λογαριασμό του στο twitter, όπου δηλώνει χαρακτηριστικά πως "η διεφθαρμένη (Nέα Δημοκρατία) που διόγκωσε το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 15% του ΑΕΠ και ξεδιάντροπα είπε ψέματα γι’ αυτό , τώρα θέλει να αναλάβει και πάλι την διακυβέρνηση της Ελλάδας".
"Η ελληνική αλεπού μετά την εισβολή της στο κοτέτσι υποστηρίζει τώρα ότι θέλει πάλι να αναλάβει τη φύλαξη του. Η αξιοπιστία τους είναι πιο βρώμικη από τη λάσπη", πρόσθεσε.
Πηγή:www.capital.gr

Economist: "Μπλόφα" η σκληρή στάση της Ε.Ε. προς την Ελλάδα

Με τον τίτλο “Παίζοντας πόκερ με τους Έλληνες” το περιοδικό Economist προσπαθεί να δώσει το στίγμα των χθεσινών συναντήσεων της Angela Merkel και του Nicolas Sarkozy με τον Έλληνα πρωθυπουργό στο πλαίσιο της συνόδου του G20 στις Κάννες.
Στο πόκερ, οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να πείσουν τους Έλληνες ότι η Ε.Ε. έχει όλα τα καλά χαρτιά, ενώ η Ελλάδα έχει μείνει με δύο “δυάρια”.
Ο Economist επισημαίνει την ουσιαστική αλλαγή στον τόνο που χρησιμοποίησαν τόσο η Merkel όσο και ο Sarkozy χθες βράδυ, με το Γάλλο πρόεδρο να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.
Ο Sarkozy απείλησε τους Έλληνες προτρέποντας να ψηφίσουν ότι θέλουν στο δημοψήφισμα αλλά να μην περιμένουν τη στήριξη των Ευρωπαίων στην περίπτωση του “όχι”, σημειώνεται στο άρθρο του Economist.
Είναι όμως αλήθεια όλα αυτά;
Είναι βέβαιο, συνεχίζει ο Economist, ότι οι συνέπειες ενδεχόμενης εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι καταστροφικές για τη χώρα βραχυπρόθεσμα. Τα έσοδά της θα ήταν στην υποτιμημένη δραχμή και τα χρέη της σε ευρώ. Έτσι δεν θα χρεοκοπούσε μόνο η κυβέρνηση αλλά και οι τράπεζες.
Δεδομένου ότι το ΑΕΠ της Ελλάδας είναι μόλις το 2% του συνολικού ΑΕΠ της Ευρωζώνης, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι οι επιπτώσεις για τις υπόλοιπες χώρες δεν είναι τόσο τραγικές.
Ωστόσο, η πραγματική απειλή για την Ευρώπη είναι το παράδειγμα που θέτει ενδεχόμενη έξοδος της χώρας. Οι πολίτες άλλων χωρών της Ευρωζώνης θα δουν το απόλυτο χάος και θα πιστέψουν ότι τα χρήματά τους είναι πολύ πιο ασφαλή στις γερμανικές παρά στις πορτογαλικές, ή ακόμη και στις ιταλικές τράπεζες.
Το ίδιο ίσως συμβεί και με τους επενδυτές ομολόγων, στέλνοντας τις αποδόσεις σε ιστορικά υψηλά, ενώ και η ΕΚΤ μπορεί να δεχτεί πλήγμα, καθιστώντας πολύ πιο δύσκολες πιθανές διασώσεις στο μέλλον.
Το περιοδικό καταλήγει τονίζοντας. “Μέσα σε όλο αυτό το θόρυβο, ποιος δεν αισθάνεται ότι η τόσο σκληρή στάση της Ε.Ε. είναι μία μπλόφα; Το μόνο που μπορεί να τους προκαλεί ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας είναι φόβο”.

Πηγή:www.capital.gr