Τρίτη 31 Ιουλίου 2012

Αμερικανικές «υποψίες» για τη 16χρονη Κινέζα Γε

Η πρώτη μεγάλη διαμάχη για ζητήματα ντόπινγκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου ξέσπασε σήμερα, όταν ο εκτελεστικός διευθυντής του Παγκόσμιου Συνδέσμου Προπονητών Κολύμβησης, Αμερικανός Τζον Λέοναρντ, αμφισβήτησε εμμέσως πλην σαφώς την ακεραιότητα της επίδοσης της 16χρονης κινέζας κολυμβήτριας Γιε, η οποία την Κυριακή κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 400 μ. μικτής ατομικής συντρίβοντας το παγκόσμιο ρεκόρ.

Ο Τζον Λέοναρντ, ο οποίος είναι επίσης εκτελεστικός διευθυντής του συνδέσμου προπονητών κολύμβησης των ΗΠΑ χαρακτήρισε ως «ενοχλητική» την εμφάνιση της νεαρής κινέζας αθλήτριας και δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «φέρνει πίσω άσχημες μνήμες» από τη νίκη της Μισέλ Σμιθ από την Ιρλανδία στο ίδιο αγώνισμα στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα το 1996. Η Σμιθ, σήμερα γνωστή με το όνομα Μισέλ ντε Μπρούιν, είχε αποκλειστεί για τέσσερα χρόνια το 1998 αφού βρέθηκε θετική για ανδροστενεδιόνη.

Ο Τζον Λέοναρντ είναι η πρώτη σημαντική φυσιογνωμία στον κόσμο της κολύμβησης που εκφράζει τις ανησυχίες του μετά το παγκόσμιο ρεκόρ της Γε που «ταρακούνησε» τον κόσμο της κολύμβησης.

Η κινέζα κολυμβήτρια κέρδισε το χρυσό στα 400 μέτρα μεικτής ατομικής με χρόνο 4 λεπτά 28 δευτερόλεπτα και 43 εκατοστά του δευτερολέπτου πετυχαίνοντας παγκόσμιο ρεκόρ. Η 16χρονη Γε βελτίωσε κατά ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο και δύο εκατοστά την προηγούμενη παγκόσμια επίδοση, προκαλώντας αίσθηση.
Στο τελευταίο 100στάρι μάλιστα, που ήταν και το ελεύθερο, πραγματοποίησε χρόνο 58".68, γεγονός που ισχυροποίησε τις υποψίες του Λέοναρντ. Ο αμερικανός προπονητής σημείωσε ότι στα τελευταία 50 μέτρα στο ελεύθερο ήταν η 16χρονη Κινέζα πιο γρήγορη και από τον Ράιαν Λόχτι, ο οποίος κέρδισε το αντίστοιχο αγώνισμα στους άνδρες πραγματοποιώντας τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο στην ιστορία!
Ο Τζον Λέοναρντ προέτρεψε τον κόσμο του αθλητισμού να είναι πολύ προσεκτικός σε τέτοιες περιπτώσεις.
ΠΗΓΗ: tanea.gr

Ο Σαμαράς βράβευσε υπάλληλο που «έσωσε» 500 εκατ. ευρώ για το κράτος

Έπαινο στην προϊσταμένη του Γραφείου Διεθνών και Κοινοτικών Θεμάτων της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, Ελένη Μαρτσούκου, απένειμε σήμερα σε ειδική τελετή στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, κατόπιν σχετικής εισήγησης του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης Παναγιώτη Μπαλτάκου.
Στη σύντομη ομιλία του κατά την τελετή απονομής του επαίνου, ο Πρωθυπουργός σημείωσε πως η απονομή γίνεται για λόγους και πρακτικούς, ουσίας, αλλά και συμβολικούς. «Πρακτικούς γιατί με τις γνώσεις σας, τις αρετές σας, το έργο σας, ωφελήσατε το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή το μέσο Έλληνα πολίτη. Αλλά και συμβολικούς, γιατί αποδείξατε ότι στην ελληνική δημόσια διοίκηση υπάρχουν οι άξιοι», τόνισε ο κ. Σαμαράς απευθυνόμενος στην κ. Μαρτσούκου.
«Υπάρχει μια τάση σήμερα όλους να τους καταδικάζουμε και είναι λάθος. Υπάρχουν εκείνοι, οι οποίοι αγωνίζονται, υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι δεν είναι σαν τους άλλους, υπάρχουν εκείνοι που έχουν ήθος, συνείδηση και πραγματικά είναι διαμάντια της δημόσιας διοίκησης, οι άξιοι. Αυτές είναι οι αξίες που πρέπει να δημιουργήσουν την Ελλάδα του αύριο με ανθρώπους σαν κι εσάς. Για κάθε Πρωθυπουργό, πέρα και πάνω από κόμματα, ονόματα, είναι υποχρέωση και είναι ταυτόχρονα τιμή να συνεργάζεται μαζί σας, με τέτοιους ανθρώπους. Είναι ταυτόχρονα μια απόδειξη ότι επειδή στην Ελλάδα αξίζει ένα καλύτερο μέλλον, με ανθρώπους σαν κι εσάς, μπορούμε να πετύχουμε το στόχο μας. Πραγματικά σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ πάρα πολύ», κατέληξε ο Πρωθυπουργός.
Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση του πρωθυπουργικού γραφείου, ο έπαινος απονέμεται στην κ. Μαρτσούκου καθώς οι προσφερθείσες υπηρεσίες της προς το ελληνικό Κράτος «υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της άσκησης των υπηρεσιακών της καθηκόντων και καταδεικνύουν τη διαρκή έφεση και επιθυμία της για προαγωγή του Δημοσίου συμφέροντος, καθόσον από το 2010, οπότε προσελήφθη, συνέβαλε αποφασιστικά στη μείωση του ελλείμματος ενσωμάτωσης ευρωπαϊκού δικαίου από 2,4% σε 0,5% με αποτέλεσμα την αποφυγή καταβολής προστίμων εκτιμώμενου ύψους 26.535.600,00 έως 550.171.440,00 ευρώ, καθώς αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς μέσω δράσεως του Γραφείου της 117 σχετικές υποθέσεις».
ΠΗΓΗ: protothema.gr

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

Τουρκικής ανάπτυξης και κατασκευής το μαχητικό που θα αντικαταστήσει το F-16!


Την στιγμή που η Ελλάδα έχει εισέλθει σε μία οικονομική περιπέτεια που όλα δείχνουν ότι πολύ σύντομα θα εξελιχθεί και σε εθνική περιπέτεια λόγω αυτο-αφοπλισμού (ήδη μετράμε 7 χρόνια χωρίς απόφαση για κύριο πρόγραμμα αμυντικής απένδυσης) και αύξησης της επιθετικότητας από την Άγκυρα, η Τουρκία είναι ήδη έτοιμη για το μεγάλο βήμα το οποίο θα την βάλει στο στενό "κλαμπ" των χωρών που κατασκευάζουν δικά τους μαχητικά αεροσκάφη!
Έτσι λοιπόν αποφασίστηκε από το τουρκικό συμβούλιο αμυντικής βιομηχανίας (SSIK) στην τελευταία του συνεδρίαση στις αρχές Ιουλίου (τώρα διέρρευσε το σχετικό θέμα), η οριστική απόφαση αντικατάσταση των F-16 από εγχώριας ανάπτυξης και παραγωγής νέο μαχητικό αεροσκάφος, βάσει του προγράμματος F-X!
Όπου μέχρι το 2014 θα έχει οριστικοποιηθεί από την Turkish Aerospace Industries (TAI) το σχέδιο του με στόχο να γίνει επιχειρησιακό το ... 2023 στα εκατοστά γενέθλια της τουρκικής Δημοκρατίας (ελπίζουμε να μην συμπέσει ο εορτασμός με νέες χαμένες πατρίδες)!
Το μαχητικό ναι μεν αντικαταστήσει το F-16 στο διάστημα 2023-2030, αλλά ένας άλλος στόχος είναι να υπάρξουν και εξαγωγές επιπλέον των 250 μονάδων που έχει κατ'αρχήν ανάγκη η τουρκική Αεροπορία. Θα  παραχθεί είτε σε συνεργασία με τη Νότια Κορέα και την Ινδονησία (KF-X) ή θα προχωρήσουν μόνοι τους οι αναζητώντας άλλους εταίρους, όπως π.χ. το Πακιστάν ή κάποια αραβική χώρα. Στην φωτό της α' σελίδας η πρώτη απεικόνιση.
Μάλιστα εκεί οφείλεται και η καθυστέρηση έναρξης του προγράμματος κατά δύο χρόνια, το γεγονός ότι δεν συμφώνησαν αρχικά με τη Νότιο Κορέα σε ότι αφορά τα ποσοστά βιομηχανικής συμμετοχής, αλλά και τα επιχειρησικά χαρακτηριστικά του αεροσκάφους, καθώς η τουρκική Αεροπορία επιζητεί ένα μαχητικό εστιασμένο στον αγώνα αέρος-αέρος, αφού το F-35 προορίζεται κυρίως για αποστολές πρώτης κρούσης!

Συνολικά μέχρι το 2016 θα διατεθούν για εξοπλιστικές αγορές εγχώριας ανάπτυξης οπλικών συστημάτων το ποσό των 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων!
Την ίδια στιγμή οι εξαγωγές αμυντικού υλικού θα φθάσουν τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2016, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM). Οι εξαγωγές αναμένεται να αυξηθούν κυρίως προς τις ισλαμικές χώρες (περισσότερες από δέκα) και αιχμή του δόρατος θα αποτελέσουν τα τεθωρακισμένα οχήματα διαφόρων τύπων που παράγονται από την τουρκική αμυντική βιομηχανία, πυρομαχικά και πύραυλοι διαφόρων τύπων, αλλά και ηλεκτρονικά συστήματα.
Όσον αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα, στην κορυφή βρίσκεται αυτό του νέου μαχητικού F-35 Lightning II της Lockheed Martin (θα αγοραστούν περίπου 100) και έπονται τα υποβρύχια Type 214 από τη γερμανική HDW και το σύστημα αντιαεροπορικής – αντιβαλλιστικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς.
Το νέο μαχητικό αεροσκάφος εγχώριας ανάπτυξης θα έχει χαρακτηριστικά stealth και θα είναι εξοπλισμένο επίσης με ραντάρ εγχώριας ανάπτυξης με κόστος που δεν θα πρέπει να ξεπερνά σε σημερινές τιμές τα 70 εκατ. δολάρια ανά μονάδα στην φάση πλήρους παραγωγής.
Θα είναι μαχητικό της κατηγορίας των 8-10 τόνων, ανάλογα αν θα είναι μονοκινητήριο ή δικηνητήριο, αν και μάλλον για λόγους περιορισμοού του κόστους θα ακολουθηθεί η πρώτη λύση. Η ανάπτυξή του θα βασιστεί σε τεχνολογίες που αναπτύσσονται αυτή την στιγμή στην γειτονική χώρα, με πυρήνα τα ερευνητικά κέντρα των τουρκικών Πανεπιστημίων...
ΠΗΓΗ: Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

«Μας διδάξατε την πραγματική Ολυμπιακή ατμόσφαιρα»

Ο λόρδος και διπλός χρυσός Ολυμπιονίκης που ανέλαβε τη διεκδίκηση και την προετοιμασία της διοργάνωσης μιλά αποκλειστικά στο «Εθνος της Κυριακής» για το... μεγάλο μάθημα που πήρε στην ΑΘήνα το 2004 και τονίζει πως στόχος του ήταν να μεταφέρει στους συμπατριώτες του τις αξίες των Αγώνων

«Διασκεδάστε, διασκεδάστε. Το Λονδίνο είναι μια παγκόσμια πόλη που προσφέρει πολλά», προτρέπει τους Ελληνες που θα επισκεφθούν την αγγλική πρωτεύουσα ο Σεμπάστιαν Κόε.
«Διασκεδάστε, διασκεδάστε. Το Λονδίνο είναι μια παγκόσμια πόλη που προσφέρει πολλά», προτρέπει τους Ελληνες που θα επισκεφθούν την αγγλική πρωτεύουσα ο Σεμπάστιαν Κόε.
Οταν πριν από επτά χρονιά τα μέλη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής συγκεντρώθηκαν σε ξενοδοχείο της Σιγκαπούρης για να αποφασίσουν ποια πόλη θα φιλοξενούσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, το μεγάλο φαβορί ήταν το Παρίσι. Η υποψηφιότητα του Λονδίνου συγκέντρωνε πολύ λίγες λογικές πιθανότητες. Ωστόσο, η αγγλική πρωτεύουσα, όπως αποδείχτηκε, είχε ένα πολύ ισχυρό χαρτί στην εκπροσώπησή της.
Τον διπλό χρυσό Ολυμπιονίκη στους Αγώνες της Μόσχας και του Λος Αντζελες, στον δρόμο των 1.500 μέτρων, λόρδο Σεμπάστιαν Κόε. Ολα τα προγνωστικά ανατράπηκαν όταν ο Σεμπάστιαν Κόε παρουσίασε τον φάκελο του Λονδίνου, το όραμά του για αναβάθμιση του φτωχού και υποβαθμισμένου κοινωνικά Ανατολικού Λονδίνου, τη δέσμευσή του να προσελκύσει περισσότερους νέους στον αθλητισμό και τις δραστηριότητες στο θέμα της Υγείας.
Τα μέλη της ΔΟΕ πείστηκαν για το όραμα του Σεμπάστιαν Κόε και το Λονδίνο κέρδισε τους Αγώνες του 2012. Η επιτυχής διεκδίκηση των Αγώνων ήταν το ένα μέρος της αποστολής του Κόε. Το δεύτερο ήταν, ως πρόεδρος πλέον της οργανωτικής επιτροπής, να προετοιμάσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και να παραδώσει τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις στην ώρα τους. Για τον Σεμπάστιαν Κόε, όπως λέει ο ίδιος στη συνέντευξή του στο «Εθνος της Κυριακής», υπήρχε και ένας άλλος δύσκολος στόχος, ίσως ο σημαντικότερος. Να κάνει τους Βρετανούς να κατανοήσουν κάτι που οι Ελληνες το καταλαβαίνουν ξεκάθαρα, είναι μέσα στο DNA τους. Τις αξίες των αρχαίων και των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, τη σημασία της παράδοσης, τη σημασία της Φλόγας, τη σημασία του Ολυμπιακού κινήματος.
Πετύχατε σε αυτόν τον στόχο;
Σε έναν καλό βαθμό. Μέσα στα τελευταία επτά χρόνια πετύχαμε να προσθέσουμε στους νέους που ασχολούνται με τον αθλητισμό και παράλληλες δραστηριότητες επιπλέον 1,5 εκατ. ανθρώπους. Αναβαθμίσαμε το φτωχό Ανατολικό Λονδίνο, δημιουργήσαμε καινούργια σχολεία, νοσοκομεία, κέντρα κοινωνικής δραστηριότητας. Αυτή είναι μια μεγάλη κληρονομιά που αφήνουν οι Αγώνες του Λονδίνου. Η μεγάλη πρόκληση για τα επόμενα δέκα χρόνια είναι για την τοπική αυτοδιοίκηση και τους πολιτικούς να «χτίσουν» πάνω σε αυτά που δημιουργήσαμε τα τελευταία επτά χρόνια.
Αποστολή στην ΑΘήνα
Ο Σεμπάστιαν Κόε είχε παρακολουθήσει την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας ως σχολιαστής τότε της εφημερίδας «Ντέιλι Τέλεγκραφ».
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας σας έδωσαν κάποια χρήσιμα μαθήματα για τη δουλειά σας στην Ολυμπιακή προετοιμασία του Λονδίνου;
Το μεγάλο μας μάθημα ήταν η διαπίστωση για τη γνώση, την αντίληψη που έχουν οι Ελληνες για το Ολυμπιακό κίνημα και για την καθαρή Ολυμπιακή συμπεριφορά τους στη διάρκεια των Αγώνων. Στην Αθήνα ζήσαμε μια πραγματική Ολυμπιακή ατμόσφαιρα, φυσικό άλλωστε, αφού οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι δικοί σας, είναι η Ιστορία σας. Αυτό το μάθημα προσπαθήσαμε να διδάξουμε στον δικό μας κόσμο τα τελευταία επτά χρόνια. Ηταν δύσκολο, αλλά μπορώ να πω ότι πετύχαμε πολλά πράγματα σε αυτό το θέμα.
Υπάρχει μια άποψη που λέει ότι αυστηρά μέτρα ασφαλείας που είναι σε ισχύ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου θα κάνουν ζημιά στην Ολυμπιακή ατμόσφαιρα, στο Ολυμπιακό πνεύμα, στην ελευθερία των ξένων επισκεπτών.
Αποβλέπουμε να υπάρχει μια ισορροπία, μια λογική εφαρμογή των μέτρων ασφαλείας. Πιστεύουμε ότι ο κόσμος που θα παρακολουθεί τους Αγώνες θα νιώθει ασφαλής, όπως επίσης και ότι οι αθλητές θα έχουν το μυαλό τους στη συμμετοχή τους, στην απόδοσή τους στους Αγώνες και σε τίποτε άλλο. Θα υπάρχει ένας διακριτικός, αλλά απαραίτητος έλεγχος στους θεατές, θα αποφύγουμε τις υπερβολές.
Ποια είναι η συμβουλή που δίνετε στους Ελληνες που θα επισκεφθούν το Λονδίνο για τους Αγώνες;
Διασκεδάστε, διασκεδάστε. Το Λονδίνο είναι μια παγκόσμια πόλη που προσφέρει πολλά. Εχουμε πάνω από τριακόσιες διαφορετικές κοινότητες, ομιλούνται διακόσιες διαφορετικές γλώσσες και υπάρχει επίσης στο Λονδίνο μια πολύ δραστήρια και ζωτική ελληνική κοινότητα, στην οποία πολλοί Ελληνες επισκέπτες θα βρουν φίλους και συγγενείς.
Η επόμενη μέρα Φιλοδοξεί να φτάσει μέχρι την αρχηγία των Συντηρητικών
Μια προσωπική ερώτηση. Εχετε κατακτήσει ως αθλητής χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια, έχετε διακριθεί στην πολιτική και σήμερα είσαστε μέλος της Βουλής των Λόρδων, φέρατε τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο και επιβλέψατε με επιτυχία την προετοιμασία τους. Ποια μπορεί να είναι η επομένη μέρα για εσάς;
Ως πρώην αθλητής έχω μάθει να μη βλέπω πέρα από τη γραμμή του τερματισμού. Γι' αυτό αυτή τη στιγμή δεν βλέπω τίποτα περισσότερο από την επιτυχή ολοκλήρωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Μετά θα σκεφθώ για νέα πράγματα.
Διπλωματική και συγκρατημένη η απάντηση του Σεμπάστιαν Κόε. Στα βρετανικά Μέσα Ενημέρωσης έχει αναφερθεί ότι μέσα στις προσεχείς φιλοδοξίες του Κόε είναι να γίνει πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Στίβου, αλλά και να αναπτύξει πολιτική δραστηριότητα, μέσα στους κόλπους του Συντηρητικού Κόμματος στο οποίο ανήκει. Δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να διεκδικήσει και την αρχηγία του Συντηρητικού Κόμματος.
Ο Σεμπάστιαν Κόε ξεκίνησε την αθλητική καριέρα του σε ηλικία έντεκα χρόνων, στην εργατική πόλη Σέφιλντ, με προπονητή τον πατέρα του Πίτερ, ο οποίος και τον βοήθησε στα Ολυμπιακά μετάλλιά του. Είχε στην αρχή και κάποια επιθυμία για το ποδόσφαιρο, αλλά τον κέρδισε τελικά ο στίβος.
Ο Σεμπάστιαν Κόε κέρδισε χρυσά μετάλλια στο αγώνισμα των 1.500 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας και του Λος Αντζελες, το 1980 και το 1984 αντιστοίχως. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Στουτγάρδης το 1986 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον δρόμο των 800 μέτρων και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Αθήνας το 1982 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο επίσης στα 800 μέτρα. Ο Σεμπάστιαν Κόε έχει πάθος για το ποδόσφαιρο και η αγαπημένη ομάδα του είναι η Τσέλσι.
Λονδίνο: Λάμπης Τσιριγωτάκης
ΠΗΓΗ:ΕΘΝΟΣ.GR

Greece has only a couple of weeks left to convince its creditors

ON HIS visit to Athens this week, José Manuel Barroso, the head of the European Union (EU) Commission, brought a stern warning for Antonis Samaras, the new prime minister of a precarious right-left coalition government. Greece has only a couple of weeks left to convince its creditors that it can put economic reforms back on track. Should its latest plans for making €14.5 billion ($17.6 billion) of spending cuts over the coming two years be judged unrealistic, the next €31.2 billion loan tranche will again be held back.
If that happens, Greece would be unable to finish recapitalising its big banks. Without credit, the economy will seize up. Pensions and public-sector salaries would not be paid. A “Grexit” from the euro could occur within weeks. The worry for Greeks is that with Spain and Italy coming under attack in financial markets, some euro-zone members may be tempted to sacrifice Greece.
Two previous Athens governments have failed dismally since mid-2010 to implement reforms agreed on with the Commission and the IMF, thanks to widespread official corruption and a lack of political will. Mr Samaras opposed the first Greek bail-out while in opposition; he still wants, at some point, to renegotiate parts of the second.
Yannis Stournaras, the technocratic finance minister, has the difficult job of persuading Greece’s creditors that his government can do better than its predecessors. The troika of officials from the EU, IMF and European Central Bank were especially dismayed by a looming €3 billion gap in privatisation revenues this year, as well as by the lack of progress in cutting jobs in the public sector.
Just after the troika arrived, on July 25th, Mr Stournaras announced new bosses for the privatisation agency. And Antonis Manitakis, the public-administration minister, declared that five public-sector entities would be shut immediately and another 16 merged. Their 5,250 employees would retire or be transferred to other jobs. That is still far short of the 15,000 dismissals in 2012 agreed to by the previous government. Annual savings would be a modest €40m. Mr Manitakis promises another 180 mergers, with much bigger savings, within weeks. The civil service union is already threatening to strike. Will Mr Barroso and the troika think it is enough?
ΠΗΓΗ:ECONOMIST

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012

Στην Τράπεζα Πειραιώς το "υγιές" κομμάτι της ΑΤΕBank

Στην Τράπεζα Πειραιώς πέρασαν τα «υγιή» στοιχεία ενεργητικού της Αγροτικής Τράπεζας, μεταξύ των οποίων οι καταθέσεις και ο τομέας των εξυπηρετούμενων δανείων, με τα «μη υγιή» στοιχεία να βαίνουν προς εκκαθάριση, ενώ οι θυγατρικές του ομίλου της ΑΤΕ θα τεθούν προς πώληση μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, σύμφωνα με την απόφαση που έλαβαν το υπουργείο Οικονομικών και η Τράπεζα της Ελλάδος.
Σε ό,τι αφορά τις θέσεις εργασίας θα διατηρηθούν, γεγονός το οποίο –σύμφωνα με τις πληροφορίες– αποτέλεσε σημαντικό κριτήριο για την αποδοχή της πρότασης που κατέθεσε η Τράπεζα Πειραιώς όσον αφορά την απορρόφηση των «υγειών» στοιχείων της ΑΤΕ Bank, δεδομένου ότι η Πειραιώς είχε διαβεβαιώσει ότι θα διατηρήσει όλες τις θέσεις εργασίας του χρηματοπιστωτικού τομέα.
Τραπεζικοί κύκλοι εκτιμούν ότι με την εν λόγω κίνηση η Τράπεζα Πειραιώς αποκτά πλέον ένα πολύ σημαντικό μέγεθος, βελτιώνει τα στοιχεία της, ενώ συμπληρώνουν ότι θα κριθεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας το ποσό ενίσχυσης των κεφαλαίων που θα πρέπει να της παρασχεθεί στο πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης της “νέας” τράπεζας.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η τρόικα αξιολογεί ως ιδιαίτερα θετικό το γεγονός της «εκκαθάρισης» της ΑΤΕΒank, καθώς αποτελεί ένα από τα βασικά prior actions για την επόμενη δόση του δανείου.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι για τη συμφωνία είχε προηγηθεί συνεννόηση με τα τρία κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού και σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες υπήρξε απόλυτη συμφωνία μετά την διαβεβαίωση της διοίκησης της Τράπεζας Πειραιώς για την διατήρηση των θέσεων εργασίας και την διασφάλιση της ομαλής κάλυψης των αγροτικών συναλλαγών.
Υπενθυμίζεται ότι με βάση τα στοιχεία 9μήνου του 2011 η ΑΤΕBank είχε καταθέσεις ύψους 17 δισ. ευρώ οι οποίες όμως σύμφωνα με νεότερα προσωρινά στοιχεία έχουν μειωθεί περίπου κατά 2,5 – 3 δισ. ευρώ. Οι καταθέσεις, όπως προαναφέρθηκε, θα περάσουν στην Τράπεζα Πειραιώς μαζί με το υγειές χαρτοφυλάκιο των δανείων της ΑΤΕ. Σε ό,τι αφορά το μετά προβλέψεων δανειακό χαρτοφυλάκιο της ΑΤΕ, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία εκτιμάται στα 14,5 – 15 δισ. ευρώ, ενώ τα δάνεια προς τους αγρότες αποτελούν ένα μικρό μέρος του συνολικού δανειακού χαρτοφυλακίου. Σε ό,τι αφορά τα μη ενήμερα δάνεια με ενέχυρο αγροτική γη, που δεν θα μεταβιβαστούν στην Τράπεζα Πειραιώς, θα υπάρξει σύντομα ειδική νομοθετική μέριμνα, όπως σημειώνει η Τράπεζα της Ελλάδος.
Από την Δευτέρα, 30 Ιουλίου, όλο το δίκτυο καταστημάτων της Αγροτικής θα λειτουργεί υπό το σχήμα της Πειραιώς, διατηρώντας όμως την εμπορική επωνυμία “ATEbank”
Αναλυτικά, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Τράπεζα της Ελλάδος:
"Στο πλαίσιο των διαδικασιών εξυγίανσης, που προβλέπει ο σχετικός νόμος 4021/2011, διερευνήθηκε το ενδιαφέρον εγχώριων και ξένων τραπεζών για την απόκτηση του υγιούς τμήματος της Αγροτικής Τράπεζας. Το τμήμα αυτό περιλαμβάνει κυρίως τα χαρτοφυλάκια ενήμερων δανείων και τίτλων καθώς και το σύνολο των καταθέσεων.
Η Τράπεζα της Ελλάδος, με γνώμονα τη διασφάλιση των καταθέσεων και της εν γένει χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, προχώρησε στη μεταβίβαση του υγιούς τμήματος της Αγροτικής Τράπεζας στην Τράπεζα Πειραιώς κατόπιν σχετικής πρότασης της τελευταίας, που έχει εγκριθεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Η διαφορά της αξίας των μεταφερόμενων στοιχείων ενεργητικού και παθητικού καλύπτεται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας όπως ορίζει ο νόμος.
Η άδεια της παλαιάς τράπεζας ανακλήθηκε. Για τα μη ενήμερα δάνεια με ενέχυρο αγροτική γη, που δεν θα μεταβιβαστούν στην Τράπεζα Πειραιώς, θα υπάρξει σύντομα ειδική νομοθετική μέριμνα. Επίσης, οι θυγατρικές εταιρείες που δεν θα μεταβιβαστούν θα αξιοποιηθούν από το Δημόσιο ως περιουσιακό του στοιχείο.
Με την λύση που δρομολογήθηκε διασφαλίζονται στο ακέραιο οι καταθέσεις του συνόλου των πελατών της Αγροτικής Τράπεζας και η ομαλή συνέχιση των εργασιών της".
Η Τράπεζα Πειραιώς από την πλευρά της σε δική της ανακοίνωση αναφέρει:
"Η Διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς ανακοινώνει την απορρόφηση του υγιούς τμήματος της Αγροτικής Τράπεζας.
Η ενέργεια αυτή πραγματοποιείται στο πλαίσιο των διαδικασιών που όρισαν η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με σκοπό την αναδιάρθρωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και την ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Η προσφορά πού έγινε από την Τράπεζα Πειραιώς διασφαλίζει όλες τις θέσεις απασχόλησης των εργαζομένων της Αγροτικής Τράπεζας, πράγμα που αποτελεί και δέσμευση της Διοίκησης, η οποία καλωσορίζει τους νέους εργαζόμενους στην Τράπεζα Πειραιώς.
Από την προσεχή Δευτέρα, 30 Ιουλίου, όλο το δίκτυο καταστημάτων της Αγροτικής θα λειτουργεί υπό το σχήμα της Πειραιώς, διατηρώντας όμως την εμπορική επωνυμία “ATEbank”. Όλες οι συναλλαγές των πελατών της Αγροτικής θα εξακολουθούν να πραγματοποιούνται κανονικά, όπως μέχρι σήμερα, χωρίς καμία αλλαγή.
Από κοινού οι δύο δυνάμεις, στελέχη και εργαζόμενοι της Τράπεζας Πειραιώς και της Αγροτικής Τράπεζας, δημιουργούν έναν ισχυρό εγχώριο τραπεζικό οργανισμό, που παρέχει απόλυτη προστασία στον αγροτικό κόσμο, καλύτερη εξυπηρέτηση όλων των πελατών, καταθετών και δανειοληπτών, ποιότητα υπηρεσιών και μεγαλύτερες δυνατότητες χρηματοδότησης της εθνικής οικονομίας, με σύνολο ενεργητικού 75 δισ. ευρώ, καταθέσεων 35 δισ. ευρώ και χορηγήσεων 47 δισ. ευρώ.
Το  προσωπικό του Ομίλου ανέρχεται σε 17.000 εργαζόμενους και το σύνολο του δικτύου των καταστημάτων σε 1.230, με παρουσία σε εννέα ακόμη χώρες εκτός Ελλάδας".
Από την πλευρά του το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας επισημαίνει:
"Η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προχώρησαν σε οριστική λύση στο θέμα της βιωσιμότητας της Αγροτικής Τράπεζας, με την μεταβίβαση του υγιούς τμήματός της στην Τράπεζα Πειραιώς.  Η μεταβίβαση περιλαμβάνει το δίκτυο καταστημάτων, το σύνολο των καταθέσεων, το υγιές ενεργητικό, καθώς και συγκεκριμένες δραστηριότητές της.  Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας καλύπτει τη διαφορά της αξίας των μεταβιβαζόμενων στοιχείων ενεργητικού και παθητικού, καθώς και τις κεφαλαιακές απαιτήσεις των μεταβιβαζόμενων στοιχείων ενεργητικού.
Η λύση που προκρίθηκε ενισχύει το τραπεζικό σύστημα, είναι σύμφωνη με την Ευρωπαϊκή πρακτική εξυγίανσης τραπεζών και υλοποιήθηκε σύμφωνα με τα ισχύοντα στην εθνική νομοθεσία, πάντα με γνώμονα τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος, την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, τη διασφάλιση των καταθετών και την ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος στην κρίσιμη περίοδο που διανύει σήμερα η χώρα.
Με το εγχείρημα αυτό, διασφαλίζονται οι καταθέσεις των πελατών της Αγροτικής Τράπεζας και οι θέσεις απασχόλησης, ενώ παράλληλα επιτυγχάνεται η απρόσκοπτη λειτουργία και εξυπηρέτηση των υφιστάμενων πελατών.
Σημειώνεται ότι οι καταθέτες, πελάτες και γενικά οι συναλλασσόμενοι με την τράπεζα, θα μπορούν να συνεχίζουν να διεκπεραιώνουν τις συναλλαγές τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το έπρατταν μέχρι σήμερα. Σύμβουλοι του ΤΧΣ ήταν η BNP Paribas και η Moelis & Co.
Για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με το θέμα της Αγροτικής Τράπεζας λειτουργεί Τηλεφωνικό Κέντρο Ενημέρωσης στο 210 98 92 900." 


Πηγή:www.capital.gr
Πηγή:www.capital.gr

Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012

Χρυσή Αυγή: Επιχείρηση σκούπα κατά μεταναστών σε σπίτια στην Κρήτη

Σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις φαίνεται πως προχωρά στην Κρήτη η Χρυσή Αυγή, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει το τοπικό όργανο του λαϊκού συνδέσμου σε blog του, με αίτημα πολιτών.
Στο blog αναφέρεται: "Χθες η ιδιοκτήτρια ημιτελούς οικίας στον Οδό Ξέπαππα, ήρθε σε επικοινωνία με την Χρυσή Αυγή στα Χανιά, διότι είχε αφήσει το κλειδί πάνω στην πόρτα του διαμερίσματος της ώστε να μπει το πρωί ο ηλεκτρολόγος να τελειώσει τις εργασίες.
Ωστόσο, περίπου 15 λαθρομετανάστες έκαναν κατάληψη στο οίκημα, απειλώντας την ιδιοκτήτρια ότι θα την σφάξουν και ότι πλέον θα μένουν εκείνοι εκεί.
Η Χρυσή Αυγή βοήθησε την άτυχη γυναίκα και λίγη ώρα μετά είχε την... κυριότητα του σπιτιού της ξανά. Είναι γεγονός ότι η αποθράσυνση των λαθρομεταναστών οφείλεται στους αριστερούς αντιρατσιστές, οι οποίοι τους προτρέπουν να μπαίνουν σε όποιο σπίτι βρίσκουν ακατοίκητο.
Με την μαρξιστική λογική της συνιδιοκτησίας και της... ανακατανομής του πλούτου (όπου πλούτος το σπιτάκι του καταχρεωμένου στις τράπεζες Έλληνα φορολογούμενου).
Ωστόσο, δεν είδαμε κανέναν από τους επαγγελματίες αντιρατσιστές να ανοίγει το σπίτι του να βάζει λαθρομετανάστες".
Αντίδραση Οικολόγων Πράσινων
Τα απανωτά κρούσματα επιθέσεων και βίας στη χώρα μας, αλλά και οι πολλές καταγγελίες για επαναλαμβανόμενα αντίστοιχα φαινόμενα από μέλη της "Χρυσής Αυγής" κινητοποίησαν τον Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Νίλς Μούιζνιεκς, που γνωστοποίησε ότι θα έρθει στη χώρα μας, επικεφαλής αντιπροσωπείας, για να εξετάσει την εμπλοκή της οργάνωσης σε κατά συρροή κρούσματα παραβατικότητας.
Ο εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων Θανάσης Παπακωνσταντίνου σχολίασε:
"Όταν ο ίδιος ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα αντιλαμβάνεται την επικινδυνότητα μιας απ' ότι φαίνεται σχεδιασμένης βίας και αναλαμβάνει - και διά της παρουσίας του εδώ - πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της, οι αρμόδιες εγχώριες Αρχές και οι υψηλά ιστάμενοι τους, δεν μπορούν να επικαλούνται τον ύπνο του... Δικαίου. Έστω και καθυστερημένα, οφείλουν να παράσχουν κάθε βοήθεια και συνδρομή.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούν την αντίληψη της "Χρυσής Αυγής" να παίρνει τον Νόμο στα χέρια της, όχι μόνο επικίνδυνη για την σωματική ακεραιότητα όσων κατά καιρούς θεωρεί στόχο της και ύβρη σε Δικαιϊκές Αξίες, αλλά και βόμβα στην ίδια τη Δημοκρατία. Μπορεί σήμερα ο εύκολος και ανυπεράσπιστος στόχος της να είναι οι μετανάστες, αύριο όμως θα είμαστε όλοι".
 ΠΗΓΗ:news247

Σάββατο 14 Ιουλίου 2012

Τι προτείνουν οι κατασκευαστές για να "πάρει μπρος" η οικοδομή

Σειρά προτάσεων για την άμεση ενεργοποίηση της οικοδομικής δραστηριότητας, τη μείωση της ανεργίας και την αύξηση των εσόδων του δημοσίου, υπέβαλε η Ομοσπονδία Κατασκευαστών & Οικοδομικών Επιχειρήσεων Ελλάδος προς την κυβέρνηση.Ειδικότερα, τα αιτήματά της, όπως συνοψίζονται, ύστερα από τη σύγκληση της γενικής συνέλευσης στην Αθήνα, παρουσία εκπροσώπων του κλάδου από όλη τη χώρα, είναι τα εξής:
- Κατάργηση της υποχρέωσης απόδοσης φόρου ακινήτου περιουσίας (ΕΤΑΚ, ΦΜΑΠ, ΦΑΠ) από τις οικοδομικές επιχειρήσεις για τα ακίνητα, που δεν έχουν πουλήσει. Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι εμπόρευμα αδιάθετο στις αποθήκες της επιχείρησης να καλείται από την πολιτεία να πληρώσει φόρο, δεν υπάρχει σε καμία επιχείρηση του κόσμου.
- Αναστολή εφαρμογής του Ν. 3427/2005, που αφορά το ΦΠΑ στα ακίνητα, μέχρι το 2015.
- Μείωση του φόρου μεταβίβασης των ακινήτων στο 4%, μέχρι το 2015.
- Κατάργηση του «πόθεν έσχες» για αγορά οικοπέδου και ανέγερσης από οικοδομικές επιχειρήσεις (ατομικές, προσωπικές, Ε.Π.Ε. ή Α.Ε.).
- Μέτρα για την επιστροφή των ελληνικών κεφαλαίων και την τόνωση των επενδύσεων σε ακίνητα από τους ομογενείς.
- Οι τράπεζες να υποχρεωθούν το 30% των ποσών, που εισπράττουν από δόσεις στεγαστικών δανείων, να το χορηγήσουν, υπό τη μορφή νέων στεγαστικών δανείων και χρηματοδοτήσεων οικοδομικών επιχειρήσεων.
- Κατάργηση των φόρων, που επέπεσαν στην ακίνητη ιδιοκτησία και την αντικατάσταση αυτών με ένα μικρό φόρο, που αναλογικά θα καταβάλουν όλα τα ακίνητα στην ελληνική επικράτεια.
- Έκπτωση από το φόρο εισοδήματος του συνόλου των τόκων από στεγαστικό δάνειο, που θα συναφθεί, μέχρι το 2015.
- Πάγωμα αντικειμενικών αξιών.
Αναφορικά με την άμεση αύξηση εσόδων του κράτους άνω των 3 δισ. ευρώ, η Ομοσπονδία τονίζει ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη βελτίωση του νόμου 4014/2011, όπως:
«- Η ημερομηνία της 28ης Ιουλίου 2011 να διευκρινίζεται ότι αφορά ακίνητα που έχουν υποχρέωση έκδοσης άδειας οικοδομής μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία και έχει γίνει έναρξη εργασιών μέχρι την ημερομηνία αυτή, πιστοποιούμενη με δημόσιο έγγραφο. Αντίστοιχη διάταξη περιείχε ο νόμος 3843/2010, ο οποίος και δεν προσεβλήθει στο ΣτΕ.
Μετά την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας (για συνυποβολή υπαγωγής στη ρύθμιση του Ν.4014 αεροφωτογραφιών και νομίμων εγγράφων), ο νόμος καθίσταται ανενεργός και αδιάφορος για τους ιδιοκτήτες των αυθαιρέτων ακινήτων, διότι το αυθαίρετο δεν έχει νόμιμα έγγραφα ούτε στην πλειονότητά τους τα αυθαίρετα φαίνονται από τις αεροφωτογραφίες, όταν η αυθαιρεσία είναι αλλαγή χρήσης εντός του κελύφους του κτιρίου και, εν πάση περιπτώσει, μπορεί να μείνει ο όρος αεροφωτογραφίες για τα αυθαίρετα, που δεν είναι συνδεδεμένα με οικοδομικές άδειες. Όπως αναφέρει, αυτό θεραπεύεται με την έκδοση εγκυκλίου υπό το παραπάνω περιεχόμενο ή με αντίστοιχη νομοθετική ρύθμιση.
- Οριζόντια μείωση 40% των ποσών, που προβλέπονται από τον πιο πάνω νόμο. Αυτό είναι ένα κίνητρο για την προσέλευση μεγάλου αριθμού ιδιοκτητών ακινήτων με αυθαίρετες κατασκευές για τακτοποίηση, κάτι που, μέχρι σήμερα, δεν έχει επιτευχθεί, λόγω του μεγάλου ύψους του προστίμου».
ΠΗΓΗ:

Πέμπτη 12 Ιουλίου 2012

Η τραπεζική ενοποίηση θα ήταν ευλογία

Υποτίθεται ότι όλοι ξέρουμε γιατί η ευρωζώνη βρίσκεται σε αδιέξοδο: Το Βερολίνο και άλλες πλεονασματικές χώρες ανθίστανται στην κοινή ευθύνη των ομολόγων, ενώ τα ελλειμματικά κράτη ανατριχιάζουν στην προοπτική μεγαλύτερου ευρωπαϊκού -γερμανικού δηλαδή όπως το διαβάζουν- ελέγχου.
Η Ιστορία των ξινών Τευτόνων και των υπερήφανων Λατίνων έχει λογοτεχνικό και πολιτικό υπόβαθρο. Ως οδηγός όμως ορθής στρατηγικής, το στόρι αυτό είναι πιθανότερο να αναβιώσει παλαιά λάθη, παρά να βελτιώσει την κατάσταση των πραγμάτων.
Αυτό ισχύει πάνω απ’ όλα για το έργο της αποξήρανσης του βάλτου του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Πριν από δύο εβδομάδες, οι ηγέτες της ευρωζώνης έκαναν ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση αργοπορημένα. Η προοπτική να μπορεί το ταμείο διασώσεων European Stability Mechanism να παρεμβαίνει άμεσα στις προβληματικές τράπεζες, ενώ μια ευρωπαϊκή αρχή αναλαμβάνει τον έλεγχό τους (και, ελπίζω, θανατώνει τις τράπεζες-ζόμπι), είναι η πρώτη αχτίδα αισιοδοξίας για τη νομισματική ένωση εδώ και πολύ καιρό. Υπάρχει η σχεδόν καθολική άποψη ότι πολλοί φοβούνται πως οι προσπάθειες «τραπεζικής ενοποίησης» δεν θα καρποφορήσουν, καθώς το Βερολίνο έχει δηλώσει ότι δεν θα συμφωνήσει σε κοινή διαχείριση και άρα δεν θα γίνει ποτέ.
 Αλλά το να αποκαλούνται αυτές οι κινήσεις υποχωρήσεις είναι λάθος, όπως εκείνο του μερκαντιλιστή, που λέει ότι το πλεονέκτημα των ξένων φθηνών αγαθών είναι ένα κακό, που το αποδέχεται γκρινιάζοντας ως το απαραίτητο τίμημα για ανάλογες «υποχωρήσεις» από άλλους. Όπως και στο εμπόριο, το πραγματικό συμφέρον των κοινών ανθρώπων συχνά δεν είναι εκείνο που επιδιώκουν οι ηγέτες τους. Είναι οι Γερμανοί, πάνω από όλους, που θα ευνοηθούν από την αμοιβαιοποίηση των τραπεζικών παθητικών. Και οι πολίτες όλων των κρατών, όχι μόνο των ελλειμματικών, θα προσεύχονται να έρθει η μέρα όπου θα λήξει η αιμομικτική σχέση των κυβερνήσεων με τις τράπεζες.
Για να το καταλάβουμε, ας αναρωτηθούμε: Ποιος έχασε στην Ισλανδία; Οι ξένοι επενδυτές που ανόητα είχαν δανείσει σε καουμπόικες τράπεζες χωρίς επιχειρηματικό σχέδιο. Ποιος θα είναι ο ανάλογος χαμένος στην ευρωζώνη; Δυσανάλογα, οι καθαροί πιστωτές στις αγορές «χονδρικού» δανεισμού, δηλαδή οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία των πλεονασματικών κρατών. Οπότε, για τους πολίτες της Γερμανίας και των άλλων πλεονασματικών κρατών, είναι η επιλογή ανάμεσα στο να κηρυχθεί χρεοστάσιο στις αξιώσεις τους ή να διασωθούν από τα κοινα κεφάλαια του ESM. Η «υποχώρηση» του Βερολίνου είναι η απίστευτη νίκη να βάλεις όλη την ευρωζώνη να διασώσει τους αποταμιευτές του πιο ισχυρού μέλους. Και υπό το ευρωπαϊκό πρίσμα, οι ελλειμματικές χώρες εκλιπαρούν το Βερολίνο να δεχτεί αυτόν τον διακανονισμό.
Και εκείνες όμως θα κερδίσουν από αυτό που δεν θέλουν: Να δώσουν την εξουσία σε ένα σώμα όπως η ΕΚΤ να πάρει τις διασωσμένες τράπεζες από τον εθνικό έλεγχο.
Το δηλητήριο για την ευρωζώνη δεν είναι η δημοσιονομική ασωτία, αλλά η ανηθικότητα με την οποία άφησε τις τράπεζες να εμπλακούν σε χρηματοπιστωτικά όργια. Οι πολιτικοί οπωσδήποτε λιμπίζονται τα φορολογικά έσοδα που δημιουργεί η πιστωτική άνθηση. Το να λιμπίζονται την εξουσία που γεννούν οι σχέσεις με τις τράπεζες είναι πολύ πιο αισχρό.
Η ανάμιξη του λαϊκού συμφέροντος με το ιδιωτικό συμβαίνει παντού, όπως και στη Γερμανία. Αν το Βερολίνο σταματήσει την πρόοδο προς την τραπεζική ενοποίηση, δεν θα είναι επειδή φοβάται για τα λεφτά του, αλλά από ζήλεια για τις αποταμιευτικές τράπεζες.
Οι πολίτες όλων των κρατών της ευρωζώνης θα ευνοηθούν από μια τραπεζική ρύθμιση που θα είναι λιγότερο αγκιστρωμένη στην εθνική πολιτική. Οι χαμένοι θα είναι οι ελίτ του πλούτου και της πολιτικής σε εθνικό επίπεδο. Και αυτό εξηγεί γιατί δεν ενδιαφέρονται οι πολιτικοί να αλλάξουν τροπάριο.
 ΠΗΓΗ: euro2day.gr
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.

Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012

Σόιμπλε: Η Ευρώπη έχει ανάγκη από έναν υπουργό Οικονομικών

Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εκτίμησε σήμερα ότι η Ευρώπη έχει ανάγκη έναν υπουργό Οικονομικών, σε συνέντευξή του σε έναν γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό.
«Δημιουργήσαμε μια νομισματική πολιτική με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η νομισματική πολιτική πρέπει να αντιστοιχεί με μια κοινή οικονομική πολιτική. Γι΄ αυτό το λόγο χρειαζόμαστε ένα κοινοβούλιο, μια κυβέρνηση και κάτι που θα αντιστοιχεί σε έναν υπουργό Οικονομικών», εξήγησε ο γερμανός υπουργός στο ραδιόφωνο της Έσσης.
«Η τρέχουσα κατάσταση στην οποία όλες οι αποφάσεις που αφορούν τα δημοσιονομικά πρέπει να επικυρώνονται από τα εθνικά κοινοβούλια δεν μπορεί να διαρκέσει μακροπρόθεσμα», συνέχισε ο Σόιμπλε ζητώντας να ενισχυθεί ο ρόλος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.
Ο Σόιμπλε επέμεινε επίσης στην αναγκαιότητα τροποποίησης των ευρωπαϊκών θεσμών και τη δημιουργία μιας πραγματικής πολιτικής ένωσης.
Τη δεκαετία του 1990 «είχαμε πει: αφήστε μας να ξεκινήσουμε μια νομισματική ένωση. Και μια μέρα θα έρθει ο καιρός να κάνουμε το επόμενο βήμα», σημείωσε ο γερμανός υπουργός προσθέτοντας: «τώρα πρέπει (…) να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη με μια ακόμη καλύτερη δομή για τις οικονομικές και χρηματοπιστωτικές πολιτικές».


Πηγή:www.capital.gr

Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

Παραίτηση Στουρνάρα από την επαναδιαπραγμάτευση μέσω των FT


Η νέα ελληνική κυβέρνηση παραιτήθηκε από το σχέδιό της για επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου, ύστερα από τις προειδοποιήσεις ότι το αίτημα θα απορριπτόταν από τους δανειστές, αναφέρουν σε δημοσίευμά τους οι FT.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα ο υπουργός Οικονομικών σημείωσε πως η κυβέρνηση συνεργασίας θα πρέπει να επιταχύνει τις μεταρρυθμίσεις προτού ζητήσει τροποποιήσεις στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής ύψους 174 δισ. ευρώ που συμφωνήθηκε το Φεβρουάριο με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.
"Το πρόγραμμα είναι εκτός πορείας και δεν μπορούμε να ζητήσουμε τίποτα από τους πιστωτές μας προτού το επαναφέρουμε πίσω σε τροχιά" φέρεται να δήλωσε ο νέος υπουργός Οικονομικών. Και πρόσθεσε ότι «υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ, ωστόσο είναι ένα μεγάλο τούνελ».
Στο ίδιο δημοσίευμα σημειώνεται πως η αλλαγή πλεύσης από την πλευρά της Ελλάδας, έρχεται σε συνέχεια της επίσκεψης της τρόικας στην Αθήνα, στον απόηχο των πρόσφατων δηλώσεων της Christine Lagarde ότι "δεν βρίσκεται σε διάθεση για διαπραγμάτευση ή επαναδιαπραγμάτευση".
Συνεργάτες του υπουργείου Οικονομικών μιλώντας στο Capital.gr επιβεβαίωσαν τη συνομιλία με τη συντάκτρια των FT, χωρίς να διαψεύσουν το περιεχόμενο των δηλώσεων, λέγοντας πως ο κ. Στουρνάρας επανέλαβε τις δηλώσεις που είχε πραγματοποιήσει το μεσημέρι ενώπιων Ελλήνων δημοσιογράφων.

Πηγή:www.capital.gr

Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012

Μποζόνιο Χιγκς: Τι είναι το «σωματίδιο του Θεού»;

Το Βασικό Μοντέλο της φυσικής των σωματιδίων περιγράφει τις αρχές που διέπουν τα στοιχειώδη σωματίδια και τις δυνάμεις που αλληλεπιδρούν στο Σύμπαν. Μέχρι σήμερα δεν έχει δώσει εξήγηση για το πώς τα σωματίδια αυτά αποκτούν μάζα.
Τα σωματίδια ή μικρά θραύσματα ύλης, έχουν διάφορα μεγέθη και μπορούν να είναι μεγαλύτερα αλλά και μικρότερα από τα άτομα. Ηλεκτρόνια, πρωτόνια και νετρόνια, για παράδειγμα, είναι υποατομικά σωματίδια που συνθέτουν το άτομο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το Μποζόνιο Χιγκς είναι το σωματίδιο που εισφέρει σε όλη την ύλη την μάζα της.
Οι ειδικοί γνωρίζουν ότι τα στοιχειώδη σωματίδια, όπως τα κουάρκ και τα ηλεκτρόνια, είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία εδράζεται όλη η ύλη του Σύμπαντος. Το μυστηριώδες μέχρι σήμερα μποζόνιο Χιγκς δίνει στα σωματίδια μάζα και καλύπτει ένα από τα καίρια κενά στην σύγχρονη Φυσική. Είναι το τελευταίο κομμάτι που έλειπε από την ανθρώπινη γνώση για την πιο θεμελιώδη φύση του Σύμπαντος.
Μποζόνιο Χιγκς: Τι είναι το «σωματίδιο του Θεού»;
Πώς λειτουργεί το μποζόνιο Χιγκς;
Το συγκεκριμένο σωματίδιο αποτελεί μέρος μίας θεωρίας που πρωτοδιατυπώθηκε από τον φυσικό Πίτερ Χιγκς και άλλους τη δεκαετία του 1960, για να εξηγήσει πώς αποκτούν μάζα τα σωματίδια.
Η θεωρία προτείνει ότι υπάρχει ένα πεδίο ενέργειας Χιγκς σε όλο το Σύμπαν. Καθώς τα σωματίδια κινούνται μέσα του, αλληλεπιδρούν και προσελκύουν Μποζόνια Χιγκς, τα οποία συγκεντρώνονται γύρω τους σε ποικίλους αριθμούς.
Εάν φανταστεί κανείς το Σύμπαν σαν ένα πάρτι, σχετικά άγνωστοι μεταξύ τους καλεσμένοι μπορούν να διασχίσουν ένα δωμάτιο χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, ενώ οι πιο δημοφιλείς θα προσελκύσουν ομάδες φίλων (τα μποζόνια Χιγκς), οι οποίοι θα τους αναγκάσουν να επιβραδύνουν την πορεία τους. Το ίδιο ισχύει για σωματίδια που κινούνται στο πεδίο Χιγκς, καθώς κάποια θα προσελκύουν μεγαλύτερες συναθροίσεις μποζονίων Χιγκς, αποκτώντας μεγαλύτερη μάζα.
Γιατί είναι τόσο σημαντική η ανακάλυψη του Μποζόνιου Χιγκς;
Ο εντοπισμός του δεν θα μας πει ο,τιδήποτε χρήσιμο για το πώς λειτουργεί το Σύμπαν, αλλά θα καλύψει ένα τεράστιο κενό στο Βασικό Μοντέλο, το οποίο υπήρχε για πάνω από μισό αιώνα.
Γιατί το μποζόνιο Χιγκς ονομάστηκε το Σωματίδιο του Θεού;
Το διάσημο παρατσούκλι του μυστηριώδους σωματιδίου δημιουργήθηκε για τον τίτλο ενός βιβλίου του νομπελίστα φυσικού Λέον Λέντερμαν - φήμες λένε παρά τη θέλησή του, καθώς ο ίδιος επιθυμούσε να το ονομάσει «διαολεμένο σωματίδιο» λόγω του ότι «κανείς δεν μπορούσε να το βρει».
Οπως σχολιάζουν οι φυσικοί, δεν έχει να κάνει με θρησκευτικές απόψεις, αν εξαιρέσουμε ότι αφορά ένα πεδίο που είναι πανταχού παρόν, σε όλο το Σύμπαν.
Πώς το αναζήτησαν οι επιστήμονες;
Τους τελευταίους 18 μήνες οι επιστήμονες κυνηγούν το μποζόνιο Χιγκς προκαλώντας συγκρούσεις πρωτονίων μέσα σε πεδία υψηλής ενέργειας στον κόστους 8 δισ. ευρώ Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN στην Γενεύη της Ελβετίας.
Μέσα του, στα έγκατα των γαλλοελβετικών Αλπεων, δημιουργούνται ακόμη μικρότερα σωματίδια που οι επιστήμονες παρατηρούν, αναζητώντας μία ένδειξη στα στοιχεία που να υποδεικνύει την ύπαρξη του μποζόνιου Χιγκς.
Σε κάθε περίπτωση, εάν υπάρχουν, τα μποζόνια Χιγκς θα παραμείνουν μυστηριώδη, καθώς εμφανίζονται και εξαφανίζονται ταχύτατα και οι επιστήμονες μπορούν μάλλον να παρατηρήσουν τα υπολείματα και την επίδρασή τους, περισσότερο από ότι τα ίδια.
Μετά από χρόνια ερευνών οι επιστήμονες περιόρισαν το εύρος της πιθανής μάζας στην οποία θα μπορούσαν να υφίστανται τα μποζόνια Χιγκς. Μόλις ένα χρόνο πριν, μία στατιστική ανωμαλία τους έδειξε για πρώτη φορά ότι βρίσκονται στο σωστό δρόμο.
ΠΗΓΗ:ΕΘΝΟΣ.gr

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

«Ο Mr. Euro καλείται να κρατήσει την Ελλάδα στο ευρώ»

Ενας γλυκομίλητος αλλά ιδιαίτερης αναγνώρισης οικονομολόγος βρίσκεται από σήμερα στο τιμόνι της ελληνικής οικονομίας, αναφέρει το Reuters παρουσιάζοντας τον Γιάννη Στουρνάρα
Με τους Ελληνες να απέχουν μόλις λίγες εβδομάδες από το να ξεμείνουν από ρευστό και έχοντας απέλπιδα την ανάγκη για έναν νέο υπουργό οικονομικών που θα ηγηθεί των διαπραγματεύσωεν με τους δανειστές, η συμφωνία των πολιτικών αρχηγών γύρω από το πρόσωπο του 55χρονου Γιάννη Στουρνάρα δεν άργησε πολύ να κλείσει σημειώνει το πρακτορείο.
Και προσθέτει:
Το έργο που έχει μπροστά του απαιτεί ικανότητες ταχυδακτυλουργού. Πρέπει να πιέσει για περισσότερα χρήματα και χρόνο τους ολοένα και πιο δύσπιστους δανειστές την ίδια ώρα που θα είναι αναγκασμένος να κανακεύει τους απρόθυμους ελληνες αξιωματούχους να προωθήσουν αντιδημοφιλείς μεταρρυθμίσεις.
Ο Στουρνάρας είναι ένας σοβαρός και αξιοσέβαστος άνθρωπος που θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη στις αγορές. Μπαίνει όμως σε μια κακή κυβέρνηση, όπου πολλοί παλιομοδίτες και με έφεση στη σπατάλη πολιτικοί, κατέχουν καίριες θέσεις», είναι η γνώμη που κατέθεσε στο διεθνές πρακτορείο ο Γιάννης Λούλης.
«Θα πρέπει να δώσει μια σκληρή μάχη εναντίον τους. Μπαίνει στη φωλιά του λύκου και δεν θα επιβιώσει εάν δεν έχει την σθεναρή υποστήριξη του πρωθυπουργού».
Καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επικεφαλής του ΙΟΒΕ, ενός think-tank με ιδιαίτερη επιρροή, ο Γιάννης Στουρνάρας θεωρείται φιλελεύθερος οικονομολόγος, και ένθερμος υποστηρικτής των διαρθρωτικών αλλαγών για να ανοίξει η οικονομία και να γίνει πιο ανταγωνιστική –ιδέες που είνα πιθανόν να ευαρεστήσουν τους διεθνε΄ςι δανειστές που έχουν εξοργιστεί με τους αργούς ρυθμούς των μεταρρυθμίσεων.
Ο Γ. Στουρνάρας υπήρξε μέλος της ομάδας που διαπραγματεύθηκε την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ το 2011, ως βασικός οικονομικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Αργότερα τοποθετήθηκε διευθύνων σύμβουλος της Εμπορικής Τραπέζης, όπου ξεκίνησε με επιτυχία την σταδιακή πώληση στην Credit Agricole.
Ανθρωποι που έχουν συνεργαστεί στενά τον περιγράφουν σαν ένα γλυκομίλητο οικονομολόγο, άψογα κατηρτισμένο για να αναλάβει αυτό που σήμερα φαίνεται ως η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο...
ΠΗΓΗ:ΕΘΝΟΣ.GR

Κυριακή 24 Ιουνίου 2012

Στο μικροσκόπιο το πολιτικό κριτήριο Σαμαρά

Ο Αντώνης Σαμαράς αυτήν την εβδομάδα πέτυχε έναν στόχο ζωής -να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας-, αλλά μόνο αφού συμφώνησε να μοιραστεί την εξουσία με δύο μικρότερα κεντροαριστερά κόμματα, σε έναν κατά τα φαινόμενα εύθραυστο συνασπισμό.
Λίγοι αναλυτές στην Αθήνα στοιχηματίζουν ότι ο 61χρονος συντηρητικός ηγέτης θα μπορέσει να μείνει στην εξουσία για δύο χρόνια, όπως είναι ο στόχος της νέας του κυβέρνησης. Οι ψηφοφόροι στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές της προηγούμενης Κυριακής, κυρίως λόγω του φόβου για επικράτηση ενός συνασπισμού υπό τον ΣΥΡΙΖΑ της άκρας αριστεράς, που θα έθετε την Ελλάδα σε τροχιά σύγκρουσης με τους διεθνείς πιστωτές, στέλνοντας τη χώρα στην κατάρρευση εκτός ευρώ μέσα σε μερικές εβδομάδες.
Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε με μεγαλύτερη διαφορά από ό,τι αναμενόταν, σχεδόν 3%. Το αποτέλεσμα των εκλογών εμπόδισε και τα σχέδια Ελλήνων επιχειρηματιών για απομάκρυνση του κ. Σαμαρά από την ηγεσία του κόμματος προς όφελος ενός νεότερου και λιγότερο εθνικιστή διαδόχου.
Παρ' όλα αυτά, η υπόσχεση του κ. Σαμαρά για ένα μικρότερο, μη κομματικό κυβερνητικό σχήμα τεχνοκρατών έχει ήδη διαψευστεί. Την Πέμπτη ανακοινώθηκε μία κυβέρνηση παλαιού τύπου με πολλούς έμπιστους της συντηρητικής παράταξης.
«Δύσκολα θα προβλέψει κανείς ότι αυτή η κυβέρνηση θα διαρκέσει…, (το νέο υπουργικό συμβούλιο) είναι μία ακόμη απογοητευτική απόδοση από τον Σαμαρά» δήλωσε ο Θάνος Βερεμής, βετεράνος πολιτικός αναλυτής και ιστορικός.
 Ο κ. Σαμαράς, που ανήκει στην αμερικανοτραφούμενη ελληνική ελίτ, δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν. Πράγματι, κέρδισε τη φήμη για τους ασταθείς πολιτικούς χειρισμούς του και την αμφισβητούμενη κρίση του όταν ορίστηκε υπουργός Εξωτερικών (ο νεότερος στην Ιστορία της χώρας) στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Καθώς διευρυνόταν η σύγκρουση στη Γιουγκοσλαβία, εκείνος από τη μία πλευρά δεσμευόταν ότι στηρίζει τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για ασφάλεια στα Βαλκάνια, ενώ από την άλλη έθεσε βέτο στην αναγνώριση της μικρής και ευάλωτης πΓΔΜ για τη χρήση του ονόματος Μακεδονία, υποστηρίζοντας ότι αποτελεί απειλή για την Ελλάδα. Είκοσι χρόνια αργότερα, η διαμάχη αυτή συνεχίζεται, με την Ελλάδα να μπλοκάρει ακόμη την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.
Υποστήριξε τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του συντηρητικού πρωθυπουργού στου οποίου την κυβέρνηση συμμετείχε. Το 1993, όμως, ηγήθηκε της κοινοβουλευτικής ανταρσίας οδηγώντας στην πτώση της κυβέρνησης. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επόμενης δεκαετίας σε πολιτική απομόνωση. Οι φίλοι του λένε ότι αυτή η περίοδος άφησε βαθιές πληγές.
Ο κ. Σαμαράς εκμεταλλεύθηκε μία ανέλπιστη ευκαιρία να κάνει το πολιτικό του comeback στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, αρχικά ως κεντροδεξιό μέλος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, στη συνέχεια ως υπουργός Πολιτισμού στη συντηρητική κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, τον οποίο διαδέχθηκε στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας το 2009.
Όταν η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Ελλάδας συμφώνησε στο πρώτο πακέτο στήριξης, αρνήθηκε να το στηρίξει. «Η λογική επιλογή θα ήταν να στηρίξει το πακέτο και να αντιταχθεί σε κάποια από τα μέτρα», δήλωσε ένας από τους συμβούλους του και συμπλήρωσε: «Ο κ. Σαμαράς αποφάσισε το αντίθετο. Να καταδικάσει το πακέτο, αλλά να στηρίξει ορισμένες μεταρρυθμίσεις. Η κίνησή αυτή προφανώς εξόργισε τους δανειστές».
Οι επικριτές του αμφισβητούν την απόφασή του να ζητήσει πρόωρες εκλογές σε αντάλλαγμα τη στήριξη της κυβέρνησης Παπαδήμου. «Η επιμονή του για τη διεξαγωγή εκλογών θα μπορούσε να αποδειχθεί ιστορικά μείζων λάθος κίνηση», δήλωσε ένας από τους συμβούλους του την προηγούμενη εβδομάδα.
Αν και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες έκαναν προεκλογική εκστρατεία σχεδόν υπέρ του κ. Σαμαρά, προειδοποιώντας ότι ενδεχόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ συνεπάγεται έξοδο από το ευρώ, πολλοί ανώτατοι αξιωματούχοι παραμένουν επιφυλακτικοί για τον νέο πρωθυπουργό της Ελλάδας.
Η μακρά του θητεία στην ελληνική πολιτική σκηνή έχει οδηγήσει στη δημιουργία στενών δεσμών με αρκετούς ηγέτες, κυρίως πολιτικούς της κεντροδεξιάς στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, εκ των οποίων και ο Jose Manuel Barroso, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, η οποία όπως και η Ελλάδα επέστρεψε στη δημοκρατία κατά τη δεκαετία του 1970.
Πολλοί από αυτούς τους δεσμού, όμως, βρίσκονται σε ένταση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα έχουν καταστραφεί καθώς πολλοί στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο κάνουν λόγο για πολιτικά παιχνίδια τον τελευταίο χρόνο, υποστηρίζοντας ότι ο κ. Σαμαράς έθεσε πρώτα τις δικές του φιλοδοξίες και όχι το εθνικό συμφέρον.
Οι σχέσεις ακόμη δεν έχουν αποκατασταθεί μετά την επαναλαμβανόμενη αντίστασή του τον Φεβρουάριο να στηρίξει δημόσια το πακέτο των 174 δισ. ευρώ, αφήνοντας μετέωρους τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης για εβδομάδες, μέχρις ότου απρόθυμα προχωρήσει σε μία επί της αρχής συμφωνία.
«Υπάρχει μία γενική αίσθηση στην Ευρώπη. Όταν μιλάς με ηγέτες ρωτούν: υπάρχει κανένας πλέον στην Ελλάδα που να μπορούμε να εμπιστευθούμε ότι θα ξεπεράσει την κομματική πολιτική;» δήλωσε ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος και συμπλήρωσε: «Ο κ. Σαμαράς δεν είναι το χειρότερο παράδειγμα, αλλά είναι δύσκολο να τον πιάσεις».


ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.

Σάββατο 16 Ιουνίου 2012

Robert D. Kaplan: Ανήκει η Ελλάδα στην Ευρώπη;

H Ελλάδα βρίσκεται εκεί που τελειώνει και εκεί που αρχίζει η Δύση, γράφει ο Robert D. Κaplan σε άρθρο του στο Stratfor, στο οποίο παρουσιάζει τις αντιθέσεις στη γεωγραφική και γεωπολιτική ταυτότητα της χώρας από την εποχή της αρχαίας Αθήνας μέχρι σήμερα και πώς αυτές επηρέασαν την οικονομική και πολιτική της εξέλιξη.
Από τη μία πλευρά, η έννοια της Δύσης ως ουμανιστικό ιδεώδες ξεκίνησε από την αρχαία Αθήνα, όταν ο σεβασμός του ατόμου αντικατέστησε τη βιαιότητα των γειτονικών πολιτισμών της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου. Ενώ και η ίδια η διάκριση μεταξύ Ανατολής και Δύσης εγκαθιδρύθηκε με τον Περσικό Πόλεμο τον 5ο αι. π.Χ.
Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα είναι μια χώρα Ορθόδοξη, με πνευματικούς δεσμούς με τη Ρωσία και για πάνω από χίλια χρόνια υπήρξε το παιδί του Βυζαντίου και της Τουρκίας.
Πάνω σε αυτήν τη διχασμένη κληρονομιά εξελίσσεται και η νεότερη ιστορία της. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος οδήγησε στην ανταλλαγή πληθυσμών με την Τουρκία, όπου πάνω από 1 εκατομμύριο Έλληνες εγκαταστάθηκαν από τη Μικρά Ασία στην Ελλάδα. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ως συνέχεια έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, η τελική έκβαση του οποίου κρίθηκε και πάλι από την ασταθή γεωγραφική θέση της χώρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης.





Σύμφωνα με τον Kaplan, το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι η πιο προβληματική οικονομία της Ε.Ε. δεν είναι τελείως ανεξάρτητο από το ότι βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης.
Η οικονομική της εξέλιξη φέρει σημάδια ενός παρελθόντος που δεν ανήκει πλήρως στη Δύση. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των επιχειρήσεων είναι οικογενειακές, η φοροδιαφυγή θριαμβεύει, η ανταγωνιστικότητα βρίσκεται στα τάρταρα και το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας βασίζεται στις υπηρεσίες, με τη μεταποίηση να είναι πολύ περιορισμένη.
Όσο και αν αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν να κάνουν με τις κακές πολιτικές που εφαρμόστηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες, άλλο τόσο έχουν να κάνουν και με την ιστορία και την κουλτούρα, που είναι με τη σειρά τους προϊόντα της γεωγραφίας. Η Ελλάδα δεν έχει μεγάλες παραγωγικές εκτάσεις γης για να γίνει αγροτική δύναμη. Αλλά και η πολιτική της εξέλιξη δεν μοιάζει με αυτήν των χωρών της Δύσης. Ακόμα και στα μέσα του 20ού αιώνα, τα ελληνικά πολιτικά κόμματα είχαν ένα πατερναλιστικό χαρακτήρα. Βασίζονταν σε μεγάλες προσωπικότητες της εποχής και είχαν πολύ αδύναμη οργανωτική υποστήριξη.
Τα πολιτικά κόμματα υπήρξαν οικογενειακές επιχειρήσεις σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το κόμμα που βρισκόταν στην εξουσία δεν έλεγχε μόνο τα ανώτερα κλιμάκια της γραφειοκρατίας, όπως γίνεται στη Δύση, αλλά και τα μεσαία και τα κατώτερα. Οι κρατικοί θεσμοί ήταν πολιτικοποιημένοι από κάτω μέχρι πάνω.
Ως τις αρχές του 1990, το ελληνικό πολιτικό σύστημα παρουσίαζε μια τάση προς τα άκρα, με την κυριαρχία δύο κομμάτων, του ριζοσπαστικά αριστερού ΠΑΣΟΚ, που φλέρταρε με αραβικά καθεστώτα, όπως αυτό του Καντάφι στη Λιβύη, και της αντιδραστικής δεξιάς Νέας Δημοκρατίας. Η μετατόπιση των δύο αυτών κομμάτων προς το κέντρο πραγματοποιήθηκε σχετικά πρόσφατα.
Οπότε, σύμφωνα με τον Kaplan, η δημιουργία του ριζοσπαστικά αριστερού ΣΥΡΙΖΑ και της ακροδεξιάς νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής απηχεί το παρελθόν της χώρας στα μέσα του 20ού αιώνα.
Ακόμα και η είσοδός της στην Ε.Ε. και στο ευρώ δεν αποφασίστηκε με βάση καθαρά οικονομικά κριτήρια, υποστηρίζει ο Kaplan, σημειώνοντας πως όταν η Ελλάδα μπήκε το 1981 ήταν προφανές ότι η οικονομία της δεν ήταν έτοιμη, ενώ το ίδιο συνέβη και το 2002, όταν υιοθέτησε το ευρώ. Και στις δύο περιπτώσεις, η πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας "παραμερίστηκε χάριν ενός αφηρημένου ιστορικού οράματος για μια Ευρώπη που θα εκτείνεται από την Ιβηρική ως την ανατολική Μεσόγειο", υπογραμμίζει.
Και τώρα το δυτικό συμφέρον απαιτεί ακόμα και αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ να παραμείνει στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ. Γιατί ανεξάρτητα από το αν επιστρέψει στη δραχμή ή όχι θα είναι αντιμέτωπη με πολλά χρόνια οικονομικής δυσχέρειας. Αυτό σημαίνει ότι, δεδομένης της γεωγραφικής θέσης της, η πολιτική της κατεύθυνση δεν μπορεί να είναι ποτέ δεδομένη. Για παράδειγμα, οι Κινέζοι έχουν επενδύσει στο λιμάνι του Πειραιά, ενώ οι δεσμοί της Ρωσίας με το ελληνικό κομμάτι της Κύπρου είναι πολλοί στενοί. Στα ΜΜΕ κυκλοφορούν σενάρια για ρωσικές επενδύσεις στις ναυτικές εγκαταστάσεις της Ελλάδας.
Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία γιατί διεκδικήθηκαν από τις δυνάμεις της Δύσης για στρατηγικούς καθαρά λόγους, υπενθυμίζει ο Kaplan και καταλήγει ότι "με άλλα λόγια, από την οπτική της γεωγραφίας και της γεωπολιτικής, η Ελλάδα θα είναι μέσα στο παιχνίδι για αρκετά χρόνια ακόμα".


*Ο Robert David Kaplan είναι Αμερικανός δημοσιογράφος και εργάζεται αυτήν τη στιγμή για την Atlantic Monthly και το Stratfor. Έχει συνεργαστεί με τη The Washington Post, τους New York Times και τη Wall Street Journal, ενώ τη δεκαετία του 1980 έζησε στην Ελλάδα για εφτά χρόνια. 
ΠΗΓΗ:EURO2DAY

Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012

Αντισταθείτε στo δημαγωγό - Widersteht den Demagogen

Die Griechen treffen am Sonntag eine historische Wahlentscheidung - und sowohl Ergebnis als auch Folgen sind unklar. Die FTD sagt in ihrer Wahlempfehlung, wen die Griechen wählen sollen, in deutscher und griechischer Sprache. 
Σύσταση προς τους ψηφοφόρους - Η Financial Times Deutschland (FTD) και η πλειοψηφία των Ελλήνων έχουν ένα κοινό συμφέρον: Η χώρα σας πρέπει να παραμείνει στο ευρώ. Την Κυριακή γίνονται ιστορικές εκλογές, οι οποίες θα είναι καθοριστικές ακριβώς επ’ αυτού, αλλά και για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης. Γι’ αυτό η FTD κάνει σήμερα κατ’ εξαίρεση μία σύσταση στους Έλληνες ψηφοφόρους, κάτι που συνηθίζει πριν τις εκλογές για το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και για το Ευρωκοινοβούλιο. Αγαπητές Ελληνίδες, αγαπητοί Έλληνες, φροντίστε για ξεκάθαρες πολιτικές συνθήκες. Ψηφίστε θαρραλέα υπέρ της μεταρρυθμιστικής πορείας και όχι οργισμένα κατά της αναγκαίας και επίπονης αναδιάρθρωσης. Μόνο με τα κόμματα που αποδέχονται τους όρους των διεθνών χρηματοδοτών, η χώρα σας θα μπορέσει να παραμείνει στο ευρώ. Αντισταθείτε στη δημαγωγία του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Μην εμπιστεύεστε τις υποσχέσεις τους, ότι δηλαδή είναι δυνατή η χωρίς συνέπειες καταγγελία όλων των συμφωνιών. Η χώρα σας έχει επιτέλους ανάγκη από ένα κράτος που λειτουργεί. Για την ομαλή διακυβέρνησή της συνιστούμε τη Νέα Δημοκρατία, κάτι που κάνουμε με βαριά καρδιά. Η Νέα Δημοκρατία άσκησε επί δεκαετίες λάθος πολιτική και είναι συνυπεύθυνη για τη σημερινή μιζέρια. Παρ’ όλα αυτά η καλύτερη επιλογή για τη χώρα σας θα ήταν μία κυβέρνηση συνασπισμού με αρχηγό τον Αντώνη Σαμαρά και όχι τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θέλει να γυρίσει πίσω τον τροχό της ιστορίας και σας βαυκαλίζει με έναν κόσμο που είναι εκτός πραγματικότητας.
Übersetzung aus dem Deutschen: Nikos Theodorakopoulos
ΠΗΓΗ:FTD

Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

«Κουτσό» οικονομικό όραμα με γεύση… ναφθαλίνης

 
Θα ξεκινήσω την κριτική μου στο οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ με μια διαπίστωση. Ο ιδιωτικός τομέας, το διεθνώς δυναμικότερο κομμάτι της οικονομίας, είναι σχεδόν… ωσάν να μην υπάρχει!
Δεν ξέρω αν αυτό έγινε προκειμένου να μην δυσαρεστηθούν οι πιο… σκληροπυρηνικές συνιστώσες, ή διότι έτσι αντιμετωπίζει συνολικά ο ΣΥΡΙΖΑ, την ιδιωτική πρωτοβουλία
Το γεγονός όμως είναι ότι το πρόγραμμα έχει αμέτρητες αναφορές στο κράτος και τη Δημόσια Διοίκηση, (ορισμένες εκ των οποίων μυρίζουν πολύ…. ναφθαλίνη) αλλά καμία συγκεκριμένη αναφορά στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων ή στην ενθάρρυνση των ιδιωτικών επενδύσεων.
Κι αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ειδικά όταν η χώρα βρέθηκε σε κρίση εξ αιτίας (μεταξύ και άλλων) της κρατικοδίαιτης καταναλωτικής οικονομίας της. Από αυτής της απόψεως το «όραμα» είναι… κουτσό, αφού πατάει μονόπαντα σε μια νοοτροπία «κρατισμού» και «κοινωνικοποίησης».
Θετικό κατά την άποψη μου είναι το γεγονός ότι οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν να αντιλαμβάνονται το στοιχειώδες, που άλλοι δεν φαίνεται να είχαν αντιληφθεί:
Ότι τα χαμηλότερα οικονομικά εισοδήματα έχουν μεγαλύτερη «ροπή» προς την κατανάλωση και άρα η ενίσχυση τους (αντί της συστηματικής φτωχοποίησης τους) θα έχει πολλαπλασιαστική επίδραση στην ενεργό ζήτηση εντός της χώρας.
Παντελώς αρνητική όμως η εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην κρατικοποίηση κι εν συνεχεία στην κοινωνικοποίηση (αποφεύγει να διευκρινίσει τι εννοεί με τον συγκεκριμένο όρο) του συνόλου του τραπεζικού συστήματος, αλλά και η σταδιακή κρατικοποίηση των «στρατηγικών» ΔΕΚΟ.
Τέτοιου είδους «ολοκληρωτικό» μοντέλο δεν υπάρχει πουθενά στη Δύση σήμερα, πολύ περισσότερο στην Ευρώπη, μέρος της οποίας θέλουμε να είμαστε (περιλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ).
Στα θετικά, κατά την άποψη μου, περιλαμβάνονται οι προτάσεις για καθιέρωση γενικευμένου περιουσιολογίου και ελέγχου των πάσης φύσεων εισοδημάτων (μέσω καθολικού «πόθεν έσχες» ίσως;), όπως και η μερική «δήμευση» περιουσίας προκειμένου να παταχθεί η φοροδιαφυγή, αλλά και οι προτάσεις για αλλαγή των φορολογικών συντελεστών, με αύξηση στα πολύ υψηλά εισοδήματα .
Γενικότερα όμως, οι προτάσεις για την αναδιοργάνωση του φορολογικού συστήματος παραμένουν στα- γνωστά και από άλλα κόμματα- πλαίσια της ασάφειας και της αοριστίας. Θα περίμενα πολύ περισσότερα από ένα κόμμα που διακηρύσσει θέσεις υπέρ της ανακατανομής του πλούτου και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Όπως θα περίμενα από ένα κόμμα που δίνει τόσο μεγάλο βάρος στην εύρυθμη λειτουργία του δημόσιου τομέα, ( τον οποίο επιδιώκει να αναγάγει όχι μόνον σε ρυθμιστή της αγοράς αλλά και σε «επιχειρηματία») να δώσει πολύ μεγαλύτερο προγραμματικό βάρος σε συγκεκριμένα μέτρα βελτίωσης της αποτελεσματικότητας και της διοικητικής οργάνωσης.
Πλην όμως και σε αυτή την περίπτωση, οι αναφορές είναι εντελώς γενικόλογες.
Πουθενά δεν αναφέρεται κάτι για την απολύτως αναγκαία αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, ενώ αντίθετα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στην κατάργηση των «συμβούλων» που φέρουν οι εκάστοτε υπουργοί.
Καμία αντίρρηση ως προς αυτό, με βάση την προηγούμενη εμπειρία, αλλά είναι μάταιο να χαϊδεύουμε αυτιά λέγοντας έτσι απλά ότι « θα αξιοποιήσουμε τα στελέχη της δημόσιας διοίκησης στο σχεδιασμό και την εκτέλεση των αποφάσεων, ανεξάρτητα από την κομματική τους ταυτότητα».
Ωραία ηχεί, αλλά ποια δημόσια διοίκηση; Αυτή που βρίσκεται εδώ και χρόνια υπό διάλυση;
Πως ακριβώς θα κόψει ο κ. Τσίπρας τον ομφάλιο λώρο του κομματικού συμφέροντος που εδώ και δεκαετίες συνδέει τις διοικήσεις δημοσίων οργανισμών, Ταμείων, τραπεζών και επιχειρήσεων, με το εκάστοτε κυβερνητικό κατεστημένο; Φαντάζομαι ως δια μαγείας γιατί κατά τα λοιπά, τίποτε δεν αναφέρεται στο πρόγραμμα.
Όπως ίσως θα έπρεπε να αναμένεται, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ «πλειοδοτεί» έναντι της Νέας Δημοκρατίας, σε ότι αφορά δύο σημεία, τα οποία όπως παρουσίασα και στην κριτική μου για το πρόγραμμα της ΝΔ σηκώνουν… πολύ κουβέντα!
Το πρώτο αφορά την κατά ΣΥΡΙΖΑ «ολική ή μερική διαγραφή των δανειακών υποχρεώσεων υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων». Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτό θα συμβεί «ανάλογα με τη μείωση του εισοδήματος ή του τζίρου, που έχουν υποστεί από τη σύναψη του δανείου και μετά». Κατανοώ την προσπάθεια προσδιορισμού μιας «σεισάχθειας» προς όφελος των αδυνάμων, αλλά στη περίπτωση μας, λείπουν τα… «εργαλεία».
Διότι πρώτον υπάρχει το τεράστιο- και άλυτο ως σήμερα- ζήτημα της φοροδιαφυγής, δεύτερον υπάρχει το θέμα της περιουσίας, που δεν είναι κατ ανάγκη αντίστοιχη του τρέχοντος εισοδήματος. Και τρίτον υπάρχει το τεράστιο θέμα «ποιος θα βάλει τα λεφτά», (στις τράπεζες που θα χάσουν από τη ρύθμιση) στο βαθμό που η χώρα δεν διαθέτει δική της «πρέσα» για να τυπώνει χρήμα.
Με τις ρυθμίσεις που ευαγγελίζονται τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ. Σαμαράς, θα χρειαστούν δεκάδες δισεκατομμύρια, που δεν υπάρχουν!
Εξαιρετικά εύηχα σε πολλά αυτιά ηχεί φαντάζομαι και η άλλη κοινή εξαγγελία του κ. Τσίπρα με τον κ. Σαμαρά. Η παροχή επιδόματος στους αυτοαπασχολούμενους. Απορώ για το πώς θα διασφαλιστεί η δίκαιη εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου, σε μια χώρα στην οποία η φοροδιαφυγή οργιάζει, ειδικά σε αυτές τις κατηγορίες φορολογούμενων.
Εκτός πλέον αν μιλάμε για έναρξη εφαρμογής μετά από κάμποσα… χρόνια κι έχει ως τότε «μεταμορφωθεί» το καθεστώς.
Για να επιστρέψουμε όμως εκεί που ξεκινήσαμε, κατανοώ την «αγωνία» του ΣΥΡΙΖΑ να υποσχεθεί κατάργηση των απολύσεων στο Δημόσιο και επαναφορά των εργατικών συμβάσεων στη μορφή που είχαν προ κρίσης, δεν κατανοώ όμως πώς θα γίνουν όλα αυτά, μεσούσης της κρίσης.
Όπως δεν κατανοώ την έλλειψη προτάσεων εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ για εκσυγχρονισμό του ασφαλιστικού ιδίως στο θέμα του ύψους των υπέρογκων πλέον εισφορών εργαζόμενου και εργοδότη, όταν είναι πασιφανές ότι το σύστημα έχει χρεοκοπήσει.
Η αναφορά σε σύσταση Ταμείου Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης, θα μπορούσε να καλύψει ένα μέρος του θέματος. Δεν αλλάζει όμως τη θεμελιώδη αρχή: Όταν ένα σύστημα είναι θεμελιωδώς ελλειμματικό, αποτελεί «βαρέλι δίχως πάτο».
Εν κατακλείδι, πέραν των σημείων που ήδη επισημάνθηκαν το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, παρότι αποτελεί για πρώτη φορά «πρόγραμμα εξουσίας», κινείται στη γνωστή… πεπατημένη των άλλων δύο «μεγάλων» κομμάτων.
Βρίθει υποσχέσεων και αοριστολογίας, πάσχοντας από έλλειψη ποσοτικοποίησης συγκεκριμένων μέτρων. Κι αυτό σε μια περίοδο κατά την οποία κυριαρχούν οι… δυσάρεστοι αριθμοί!
Παρότι δε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να επιθυμεί την μακροχρόνια παγίωση της πολυσυλλεκτικότητας που τον απογείωσε, αυτό το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει τα στοιχεία μιας ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας, που θα μπορούσαν να του το επιτρέψουν.
ΥΓ: Άφησα για το τέλος το θέμα των εφοπλιστών και του «φόρου» στην έξοδο κεφαλαίων. Ως προς το πρώτο γνωρίζω τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση των εφοπλιστών από σκανδιναβικές χώρες, αλλά δεν γνωρίζω πόσο…σκανδιναβοί είναι οι Έλληνες εφοπλιστές. Ως προς το δεύτερο, διερωτώμαι με ποιον ακριβώς τρόπο θα μπορούσαν να υπερκεραστούν οι διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων.
* του Γιώργου Παπανικολάου Διευθυντής του Euro2day.gr - οι απόψεις που εκφράζονται είναι προσωπικές.
ΠΗΓΗ:Euro2day.gr

Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Επιστολή Τζήμερου στη Μέρκελ: "Αν ήμουν στη θέση σας θα έλεγα να πάει στο διάβολο η χώρα αυτή"

 Στη δημοσιότητα έδωσε σήμερα ο Θάνος Τζήμερος ολόκληρη την επιστολή που έστειλε στις 20 Οκτωβρίου του 2011 στην καγκελάριο Μέρκελ την οποία αποκαλεί "Εξοχοτάτη" και αναφέρει ότι στη θέση της θα έλεγε "να πάει στο διάβολο αυτή η χώρα".
Τι γράφει για το ελληνικό κράτος, τα σκάνδαλα, τον Άκη Τσοχατζόπουλο, τον Γιώργο Παπανδρέου και άλλους.
Αναλυτικά η επιστολή
"Εξοχότατη,
Σας ευχαριστούμε για τις προσπάθειες που κάνετε να προσφέρετε αίμα στην Ελλάδα, για να βγει από την εντατική, αλλά, όπως διαπιστώνετε κάθε μέρα, δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα η αιμορραγία: το διεφθαρμένο, σπάταλο, και εχθρικό σε κάθε προσπάθεια παραγωγής, κράτος. Αν δεν έχετε βρεθεί σε ελληνική υπηρεσία ζητώντας ένα οποιοδήποτε πιστοποιητικό δεν μπορείτε να φανταστείτε ούτε τον βαθμό της διαφθοράς ούτε την έκταση του παραλογισμού αυτού του καφκικού μηχανισμού. Το κράτος αυτό που αποτελείται κατά κύριο λόγο από τους πρώην αφισοκολλητές των δύο κομμάτων τρώει, όπως ο γύπας στην τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης», τα σπλάχνα του παραγωγικού δυναμικού αυτής της χώρας.
Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες: Ελλάδα δεν είναι μόνο οι απατεώνες πολιτικοί και οι γραφειοκράτες που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε για τη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο δυναμικό ευφυών, δημιουργικών, εργατικών και ηθικών ανθρώπων που στραγγαλίζονται κάθε μέρα από την κομματική μαφία. Αν στην Ιταλία η Μαφία έχει συναλλαγές με το κράτος, στην Ελλάδα, Μαφία είναι το ίδιο το κράτος! Όλα αυτά τα χρόνια, οι πολιτικοί σε συνεργασία με τους εργολάβους δημοσίων έργων που είναι παράλληλα ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, κλέβουν ασύστολα τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. και τους φόρους όσων Ελλήνων δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν, ενώ προσφέρουν εξοργιστική ασυλία σε κάθε γκάγκστερ του συναφιού τους.
Τι θα κάνατε εσείς αν ακούγατε τον εφοριακό που ήρθε στην επιχείρησή σας για έλεγχο και τα βρήκε όλα άψογα, να σας λέει ότι είναι αδύνατον να γυρίσει στην εφορία με «άδεια χέρια» και ότι πρέπει οπωσδήποτε να γράψει πρόστιμο και να πάρει κι αυτός τη μίζα του; Κι όμως, υπάρχουν πολλοί πρώην δημόσιοι υπάλληλοι που παραιτήθηκαν γιατί δεν άντεχαν να περνούν όλη τη ζωή τους σε ένα γραφείο χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε, παρά μόνο ρουσφέτια διορισμών και παρανομιών με την ευλογία του πολιτικού τους προϊσταμένου!
Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας σήμερα στην Ελλάδα που να θυμίζει δυτικοευρωπαϊκή χώρα. Η Παιδεία, το μέλλον κάθε χώρας είναι πεδίο αισχρής συναλλαγής καθώς οι φοιτητές με νόμο του Ανδρέα Παπανδρέου που μόλις τώρα καταργήθηκε, ψήφιζαν για τους Πρυτάνεις και πουλούσαν τις ψήφους τους με αντάλλαγμα τα θέματα στις εξετάσεις και τις θέσεις για τις διδακτορικές διατριβές.
Οι αγρότες όλα αυτά τα χρόνια, με πολιτική κάλυψη, εξαπατούσαν την Ε.Ε εμφανίζοντας εκτάσεις που δεν καλλιεργούσαν και ψεύτικη παραγωγή για να εισπράτουν τις επιδοτήσεις, ενώ τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων αντί να αξιοποιηθούν στην αναμόρφωση των καλλιεργειών και στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής γινόντουσαν πολυτελή αυτοκίνητα και γλέντια στα νυχτερινά κέντρα της επαρχίας.
Σε ένα τέτοιο όργιο παρανομίας δεν είναι καθόλου περίεργο που ο μεγαλύτερος παράνομος στην Ελλάδα είναι το ίδιο το κράτος μη εφαρμόζοντας τους νόμους που το ίδιο ψηφίζει. Δεν πληρώνει ποτέ εμπρόθεσμα, οδηγώντας επιχειρήσεις σε κλείσιμο και επιχειρηματίες στην αυτοκτονία (κυριολεκτικά: αναφέρομαι σε πραγματικά περιστατικά) δεν τηρεί τις συμφωνίες του, δεν επιστρέφει το ΦΠΑ (χρωστάει αυτή τη στιγμή 6 δις ευρώ) ενώ αν κάποιος πολίτης στραφεί νομικά εναντίον του εξοντώνεται οικονομικά από την «Δικαιοσύνη» η οποία χρειάζεται 20 περίπου χρόνια για να ολοκληρώσει μια απλή αίτηση αποζημίωσης.
Ξέρετε ότι υπάρχουν ιδιωτικές εκτάσεις που το κράτος έχει δεσμεύσει για απαλλοτρίωση το 1990 και ακόμα δεν έχει αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες της, παρότι υπάρχει νόμος που το υποχρεώνει να το κάνει; Ταυτόχρονα εδώ και χρόνια, τις δημόσιες εκτάσεις τις οικειοποιούνται και τις πωλούν συμμορίες κρατικών υπαλλήλων στις πολεοδομίες και τις δασικές υπηρεσίες σε συνεργασία με επίορκους δικηγόρους, συμβολαιογράφους και πολιτικούς «νονούς».
Είναι τόσο μεγάλα τα έσοδα των διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που διευθυντές εφοριών με πολύ «ψωμί» αφού πρώτα έτρωγαν όσα μπορούσαν, λίγο πριν συνταξιοδοτηθούν έβγαζαν στη δημοπρασία τη θέση τους την οποία πουλούσαν σε όποιον διευθυντή «φτωχής» εφορίας έδινε την μεγαλύτερη προσφορά! Τυπικά η πώληση καλύπτονταν με αμοιβαία μετάθεση.
Κανένας ηθικός και αξιοπρεπής άνθρωπος δεν δέχεται να εργαστεί σε τέτοιο περιβάλλον. Έτσι, ο Δημόσιος Τομέας καταλήφθηκε από τους κομματικούς στρατούς οι οποίοι, ανεξάρτητα από το κόμμα στο οποίο ανήκουν, έχουν κοινά χαρακτηριστικά:
θεωρούν ότι πληρώνονται επειδή υποστηρίζουν τον βουλευτή που τους διόρισε και όχι επειδή οφείλουν να προσφέρουν υπηρεσίες στο κοινό
οι περισσότεροι είναι αμόρφωτοι και χαμηλής νοημοσύνης, χωρίς καμία ικανότητα αλλά και διάθεση για εργασία έχοντας στενή επαφή με την εξουσία λειτουργούν υπεράνω νόμων και αισθάνονται πως ό,τι κι αν κάνουν οι πολιτικοί φίλοι τους θα τους καλύψουν
οι πιο πονηροί από αυτούς εκμεταλλεύονται την πολυνομία και τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία για να στήσουν συμμορίες κλοπής εκατομμυρίων από τα ταμεία του Δημοσίου ενώ οι λιγότερο δικτυωμένοι απαιτούν από τους πολίτες χρήματα απλώς και μόνο για να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό τον παράνομο, αλλά ευρύτατα διαδεδομένο χρηματισμό ο λαός τον βάφτισε «γρηγορόσημο». Αν δεν πληρωθεί στον υπάλληλο, η υπόθεση του πολίτη θα αφεθεί να λιμνάσει στο απέραντο τέλμα της γραφειοκρατίας για χρόνια ή και δεκαετίες!
Είναι προφανές ότι το ΣΥΜΦΕΡΟΝ του πολιτικού κόσμου είναι να διατηρεί αυτό το καθεστώς εκβιασμών και παρανομίας. Δύο περιπτώσεις, τα αυθαίρετα και οι φοροδιαφυγή είναι case studies. Επιτρέψτε μου, να αναφερθώ εκτενέστερα, γιατί η ουσία κρύβεται και στις λεπτομέρειες.
Αυθαίρετα
Στην Ελλάδα ουδέποτε υπήρξε χωροταξικός σχεδιασμός. Τα πρώτα αυθαίρετα χτίστηκαν μετά τον εμφύλιο, στη δεκαετία του ’50 κυρίως από κυνηγημένους αριστερούς που έφυγαν από την επαρχία και προσπαθούσαν να φτιάξουν τη ζωή τους όπως – όπως στην ανωνυμία της Αθήνας. Όμως στη συνέχεια αυθαίρετα έχτιζαν οι πάντες, παντού: σε παραλίες, σε δάση, σε δημόσια γη, σε καμένες εκτάσεις, ή καταπατώντας ιδιοκτησίες άλλων που δεν μπρούσαν να ελέγχουν συχνά τα οικόπεδά τους διότι ήταν π.χ. μετανάστες στην Αμερική. Πολλά από αυτά εξυπηρετούν πραγματικές οικιστικές ανάγκες: η Αθήνα του 2011 προφανώς δεν μπορεί να έχει τα όρια της Αθήνας του 1950 και ο πλεονάζων πληθυσμός κάπου θα πρέπει να στεγαστεί. Ποτέ όμως το επίσημο κράτος δεν όρισε πού και πώς μπορείς να χτίσεις και πού όχι. Η Ελλάδα είναι άλλωστε η μοναδική χώρα της Ε.Ε. που δεν διαθέτει ακόμα Εθνικό Κτηματολόγιο. Κάθε φορά, μάλιστα που κάποιος πολιτικός, μεμονωμένα, αναλάμβανε σχετική πρωτοβουλία, όπως το 1983 ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης, αποπέμπονταν από την κυβέρνηση. Παράξενο; Καθόλου! Τα αυθαίρετα είναι εδώ και 30 χρόνια μια τεράστια βιομηχανία με πολλά δις ευρώ ετήσιο τζίρο – φυσικά μαύρο, τον οποίο καρπώνονται οι συμμορίες σε πολεοδομίες, νομαρχίες, Δήμους, Δασαρχεία, Υπηρεσίες Ηλεκτρισμού, Ύδρευσης, Αποχέτευσης κ.λ.π. για να κάνουν τα «στραβά μάτια».
Μάλιστα, σε περιοχές αυθαιρέτων, υπάρχουν και διαφημίσεις μεσολαβητών που θα «κανονίσουν το θέμα» με την ΔΕΗ την ΕΥΔΑΠ κ.λ.π.! Αλλά και το ίδιο το κράτος χρησιμοποιεί τους αυθαίρετους οικιστές ως όμηρους κάθε φορά που χρειάζεται πρόσθετα έσοδα. Σύμφωνα με τον νόμο Τρίτση του 1983 καθορίζονταν με σαφήνεια και αυστηρότητα οι όροι νομιμοποίησης των μέχρι τότε αυθαιρέτων ενώ όλα τα αυθαίρετα από εκείνη την ημερομηνία και μετά, θεωρούνται κατεδαφιστέα.
'Ομως από το 1983 έχει υπολογιστεί ότι μόνο στην Αττική έχουν χτιστεί 100.000 αυθαίρετα. Πόσα κατεδαφίστηκαν; Κανένα! Κάθε 5-6 χρόνια παίζεται το ίδιο έργο: μια κυβέρνηση που χρειάζεται χρήματα λέει «ως εδώ, πληρώστε για να σώσετε τα σπίτια σας, αλλά από δω και μπρος όλα θα κατεδαφίζονται». Ακόμα και η σημερινή «εκσυγχρονιστική», υποτίθεται κυβέρνηση το ίδιο ακριβώς έκανε: δημιούργησε τον Απρίλιο του 2010 μια υπηρεσία κατεδαφίσεως αυθαιρέτων, η οποία πήγε με τον πρωθυπουργό επικεφαλής και με όλα τα τηλεοπτικά συνεργεία και κατεδάφισε ένα νυχτερινό κέντρο! Αυτό ήταν όλο! Στη συνέχεια σκέφτηκαν ότι χρειάζονται χρήματα και επανέλαβαν το ίδιο κόλπο με τους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων: πληρώστε για να μην σας ενοχλήσουμε! Μάλιστα είναι τέτοια η ξεφτίλα και του επίσημου Κράτους, που σε όσους πληρώσουν δεν θα δώσουν χαρτιά νομιμοποίησης, αλλά αναστολή κατεδάφισης για 30 χρόνια! Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχεται μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που θεωρεί όλα τα αυθαίρετα μετά τον νόμο Τρίτση του 1983 κατεδαφιστέα και αντισυνταγματικούς τους νόμους όλων των ετών από το 1983 και έπειτα που τα νομιμοποιούσαν έναντι είσπραξης προστίμου! Η απόλυτη σχιζοφρένεια!
Φοροδιαφυγή
Σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο, φόρους πληρώνεις όχι επειδή το όρισε ο Μωυσής με τις 10 εντολές, αλλά για να χρηματοδοτείς τις Δημόσιες Υπηρεσίες οι οποίες υποτίθεται εξυπηρετούν και προστατεύουν τον πολίτη. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με επίσημες έρευνες, το 85% των φόρων καταλήγουν σε παράνομους διορισμούς σπατάλες και μίζες. Ένας δρόμος κοστίζει 6 φορές περισσότερο απ’ όσο ένας αντίστοιχος των ίδιων προδιαγραφών σε κάποιο άλλο κράτος της Ε.Ε. Όσο για το τι είδους Υπηρεσίες προσφέρονται στους πολίτες, έχω ήδη γράψει αρκετά. Το ίδιο το φορολογικό είναι τερατωδώς άδικο, παράλογο και αντιφατικό, και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά αλλάζει κάθε λίγους μήνες (μέσα στο 2011 ψηφίστηκαν 11 φορολογικά νομοσχέδια!). Οι εφοριακοί και να θέλουν δεν μπορούν να μάθουν όλες αυτές τις αλλαγές, ενώ ο ο πολίτης αισθάνεται όπως κάθε θύμα ένοπλης συμμορίας εκβιαστών: πρέπει να πληρώσει γιατί το Κράτος θα του κάνει κακό αν δεν πληρώσει, ξέροντας ότι τα χρήματά του θα καταλήξουν στις τσέπες των φίλων του κόμματος και στις βίλες των πολιτικών.
Επίσης πρέπει να κρατήσεις χρήματα για να πληρώσεις τον εφοριακό που θα σου κάνει έλεγχο, τον γιατρό που θα σε εγχειρήσει, τον υπάλληλο που θα σε «εξυπηρετήσει». Έτσι η φοροδιαφυγή έχει και λογικό και ηθικό έρεισμα, σαν τα χρήματα που αρνείται να δώσει ένας Σικελός στην Μαφία. Επίσης, η κυρίαρχη ιδεολογία που επέβαλαν το ΠΑΣΟΚ, τα σταλινικά κόμματα της αριστεράς, αλλά ασπάσθηκε και η λαϊκίζουσα Νέα Δημοκρατία είναι πως επιχειρηματίας = εχθρός του λαού και κέρδος = κλοπή. Σε κανένα άλλο μέρος της Ευρώπης (τουλάχιστον) το επιχειρείν δεν αντιμετωπίζεται με τέτοια εμφανή εχθρότητα.
Η πολυνομία, οι 100 φορείς που είναι αρμόδιοι και θα πρέπει να πάρεις τις υπογραφές τους για να φτιάξεις έναν στάβλο, τα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που αντιτίθενται σε οτιδήποτε χαλάει τη νιρβάνα τους, οι οικολόγοι που θα ανακαλύψουν ότι οι έλικες των ανεμογεννητριών ενοχλούν τις μέλισσες (ναι, έτσι έγινε!) και θα καταθέσουν προσφυγή, τα δικαστήρια που για να μην φανούν «φίλοι του κεφαλαίου» θα διατάξουν αναστολή των εργασιών έχουν διώξει δισεκατομμύρια επενδύσεων από αυτή τη χώρα. Όσες επιχειρήσεις καταφέρνουν και λειτουργούν υφίστανται διαρκή πόλεμο από την απίστευτα παράλογη νομοθεσία (μπορώ να σας ενημερώσω για εκατοντάδες νόμους που θα ζήλευε κι ο Ιονέσκο!) τους ελεγκτές που θέλουν το λάδωμά τους, ενώ το θεσμικό πλαίσιο, που αλλάζει συνεχώς, δεν τους αφήνει να ξέρουν τι θα ξημερώσει αύριο. Επιπλέον, αντί η κυβέρνηση να επιβραβεύει όσους δηλώνουν τα εισοδήματά τους, τους απομυζεί κάθε φορά που χρειάζεται έσοδα με έκτακτους φόρους, απίθανες εισφορές και ληστρικά ποσοστά φορολόγησης. Είναι χαρακτηριστικό το απόλυτα ανήθικο και βλακώδες, μακροοικονομικά, σύστημα της «περαίωσης» – ελληνική πατέντα: επειδή το Κράτος δεν μπορεί ούτε να εισπράξει ούτε να ελέγξει, κάθε 2-3 χρόνια λέει στους φορολογούμενους: ελάτε να πληρώσετε ένα ποσό για κάθε έτος και δεν θα σας ελέγξουμε! Αλλά αυτή θα είναι η τελευταία φορά που το κάνουμε αυτό. Το κάνουν κάθε 2-3 χρόνια!
Είναι προφανές ότι όσοι έχουν αποκρύψει μεγάλα εισοδήματα πληρώνουν ευχαρίστως, όσοι έχουν κρύψει λίγα πληρώνουν με δυσφορία, ενώ όσοι δήλωσαν τα πάντα αισθάνονται ακόμα μια φορά εξαπατημένοι, ενώ έχουν επιπλέον και τον φόβο του ελέγχου που δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει χωρίς «κάτι να πάρει». Ουσιαστικά, το ίδιο το κράτος σε ωθεί στη φοροδιαφυγή. Κι όμως το να πιαστούν οι κραυγαλέες τουλάχιστον περιπτώσεις (μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, ελεύθεροι επαγγελματίες, συνδικαλιστές) είναι πάρα πολύ απλό: αρκεί η διασταύρωση των περιουσιακών στοιχείων με τις φορολογικές δηλώσεις και το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών.
Γιατί δεν το αποφασίζει καμμία κυβέρνηση; Διότι πολύ δύσκολα θα αποφύγουν το άνοιγμα και των δικών τους λογαριασμών! Οπότε θα ξηλωθεί όλο το πουλόβερ της διαφθοράς και της διαπλοκής! Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ένας δημοσιογράφος άρχισε να βιντεοσκοπεί με κρυφή κάμερα περιπτώσεις διαφθοράς κρατικών λειτουργών, η Βουλή αντέδρασε με πρωτοφανή ταχύτητα ψηφίζοντας νόμο που απαγορεύει την δημοσιοποίηση αυτού του υλικού, ορίζει ότι τα δικαστήρια δεν θα το λαμβάνουν υπόψη και τιμωρεί τον δημοσιογράφο για παράνομη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων! Αν μάλιστα η δημοσιογραφική έρευνα ενοχλήσει περισσότερο, η λύση είναι η δολοφονία, όπως συνέβη πρόσφατα με τον αμφιλεγόμενο αλλά ενοχλητικό για πολλούς Σ. Γκιόλνα.
Μόλις τώρα, η είσοδος μηχανογραφικών συστημάτων σε κάποιους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης (οι περισσότερες Υπηρεσίες δεν διαθέτουν καν μηχανογράφηση) αποκάλυψε απίστευτα πράγματα. 4500 πεθαμένοι (κάποιοι από το 1975!) συνέχιζαν να πληρώνονται! Είναι τέτοια η αδιαφορία των Δ. Υπαλλήλων, που κανένας δεν αναρωτήθηκε, από περιέργεια έστω, ποιος είναι αυτός ο παππούς που, με χρονολογία γέννησης 1890, είναι ακόμα ακμαίος και πηγαίνει στην Τράπεζα κάθε μήνα να εισπράξει τη συνταξή του! Τώρα μάθαμε επίσης για τη βιομηχανία παραγωγής δήθεν «αναπήρων» με συμμετοχή γιατρών και νομαρχιακών υπαλλήλων που έφτασε να δώσει σύνταξη τυφλού σε τερματοφύλακα ποδοσφαιρικής ομάδας!
Ωστόσο κανένας ακόμα δεν έχει θίξει τις συντάξεις που δίδονται σε ανύπαντρες κόρες αξιωματικών, σε όλη τους τη ζωή, ακόμα κι αν εργάζονται! Ούτε τις συντάξεις σε δήθεν αντιστασιακούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίοι τότε δεν είχαν καν γεννηθεί! Εξακολουθούν να συνταξιοδοτούνται: γυναίκες που δούλεψαν μόλις 15 χρόνια αν είναι μητέρες έστω και ενός παιδιού, 45άρηδες στρατιωτικοί, 55 ετών δημόσιοι υπάλληλοι, επειδή, λέει, έχουν «ώριμο» δικαίωμα, την ίδια στιγμή που η χώρα βουλιάζει από τα χρέη. Ο ελληνικός στρατός έχει περισσότερους συνταξιούχους στρατηγούς από τον στρατό των HΠΑ!
Μια τέτοια κρατική «φιλοσοφία» είναι επόμενο να αδιαφορεί παντελώς για την προστασία της Δημόσιας περιουσίας. Πριν μερικές μέρες, στον καταχρεωμένο ΟΣΕ, συνέβη μια απίστευτη κλοπή: άγνωστοι (;) έκλεψαν έξι ολόκληρες ντιζελάμαξες, κάθε μία από τις οποίες ζυγίζει 50 τόνους, βαγόνια αλλά και δεκάδες μέτρα σιδηροτροχιάς! Οι κλέφτες τα τεμάχισαν όλα αυτά, με σκοπό την εκποίησή τους ως σκραπ, χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανένας!
Η λέξη τιμωρία απουσιάζει από το λεξιλόγιο της Δημόσιας Διοίκησης. Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις που αναφέρει στην πρόσφατη έκθεσή του, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρος Ρακιντζής, ένας δραστήριος και τίμιος Ανώτατος Δικαστικός, που προσπαθεί να φωτίσει, τουλάχιστον, αυτό το καρκίνωμα:
- Παθολόγος Γενικού Νοσοκομείου του Εθνικού Συστήματος Υγείας, εγκατέλειπε τη θέση του, αφήνοντας παράνομα ως αντικαταστάτη, ειδικευόμενο γιατρό, με μικρότερη εμπειρία. Ως αποτέλεσμα, ασθενής που εισήχθη με πονοκέφαλο πέθανε λόγω λανθασμένης διάγνωσης. Ποινή: Καμμία!
- Υπάλληλος δήμου, ελεγκτής εσόδων-εξόδων παραπέμφθηκε για έλλειμμα 59.200.000 ευρώ στη διαχείριση του Γραφείου Παρακαταθηκών και Δανείων. Ποινή: Καμμία!
- Υπάλληλος πανεπιστημίου, υπεύθυνος για την παραλαβή πετρελαίου, παρήγγειλε τεράστιες ποσόστητες τις οποίες έκλεβε και πουλούσε στην αγορά. Η ζημιά που προκάλεσε στο Πανεπιστήμιο ήταν 7.000.000 ευρώ! Ποινή: Καμμία!
- Δύο ελεγκτές εσόδων-εξόδων έκλεψαν περισσότερα από 18 εκατομμύρια ευρώ το διάστημα 1996 έως και το 2001! Ποινή: 6 μήνες προσωρινή παύση από τα καθήκοντά τους!
Το γιατί αυτές οι εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις διαφθοράς έμειναν ατιμώρητες από τις Δημόσιες Υπηρεσίες που υπέστησαν τη ζημία, είναι προφανές: οι συνένοχοι είναι περισσότεροι και σε υψηλότερα κλιμάκια Διοίκησης. Ο υπάλληλος που εμφανίζεται ότι έχει την ποινική ευθύνη συνήθως είναι ένα «χαμηλόβαθμο» στέλεχος της συμμορίας και «νονοί» είναι οι διευθυντές του, αυτοί που θα έπρεπε τιμωρήσουν τη διαφθορά!
Το εντυπωσιακό είναι ότι ο κ. Ρακιντζής επί σειρά ετών υποβάλλει ανάλογες εκθέσεις προτείνοντας θεσμικές αλλαγές για να μην υπάρχει πρόσφορο έδαφος διαφθοράς. Καμμία από τις προτάσεις του δεν υιοθετήθηκε από το Κράτος! Είναι τόσο βαθειά ριζωμένη στους Δημόσιους ληστές η αντίληψη ότι «τα χρήματα του κράτους είναι δικά μου» που ακόμα και οι τελευταίες οριζόντιες μειώσεις μισθών του επέβαλε η Κυβέρνηση στο μισθολόγιο των Δημοσίων Υπαλλήλων είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση των δαπανών μισθοδοσίας στα περισσότερα Υπουργεία! Σας φαίνεται περίεργο; Δεν είναι καθόλου: οι υπάλληλοι φρόντισαν να υπερκαλύψουν την απώλεια των εσόδων τους υπογράφοντας μεταξύ τους βεβαιώσεις ότι συμμετείχαν σε επιτροπές, ότι δούλευαν υπερωριακά, εκτός έδρας κ.λ.π. – κόλπο διαδεδομένο στους ληστές της Δημόσιας Διοίκησης. Διευθύντρια του υπουργείου Υγείας συμμετείχε με αμοιβή σε 31 επιτροπές(!) καταγράφει σε έκθεσή του ο κ. Ρακιντζής. Διαπιστώθηκε, επίσης, η ύπαρξη πλήθους επιτροπών και υποεπιτροπών στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και στο υπουργείο Υγείας, οι οποίες δεν είχαν αντικείμενο εργασίας…
Μάλιστα είναι τέτοιο το θράσος τους που το κύκλωμα εξέδιδε βεβαιώσεις συμμετοχής σε επιτροπές ακόμα και τις ημέρες της κανονικής τους άδειας! Δεν μπήκαν καν στον κόπο να δουν πότε απουσίαζε ο καθένας!
Και γιατί να ενδιαφερθούν; Παίρνουν παράδειγμα από τους ηγέτες τους: σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος, ο Δημόσιος Οργανισμός ΑΓΡΟΓΗ, από το 1998 μέχρι το 2009 είχε μόλις 73 υπαλλήλους και, ξαφνικά, μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο λίγο πριν τις εκλογές του 2009, απέκτησε άλλους 269! Ποιος ήταν υπεύθυνος γι’ αυτή την εξώφθαλμη παρανομία; Ο Υπουργός Δικαιοσύνης (2008) και Αγροτκής Ανάπτυξης (2009) της Ν. Δημοκρατίας Σωτήρης Χατζηγάκης! Στην Ελλάδα δεν έχει βρωμίσει μόνο το κεφάλι του ψαριού αλλά όλη η κρατική θάλασσα!
"Ευτυχώς που δουλεύουμε με βάρδιες και δεν χτυπάμε κάρτα, οπότε κάποιοι μπορεί να έρχονται σπανίως στα γραφεία. Διότι αν κάποια μέρα έρθουμε όλοι μαζί, όχι μόνο θα μείνουμε πολλοί όρθιοι, αλλά θα δημιουργηθεί…μποτιλιάρισμα στο Σύνταγμα και η ουρά των αυτοκινήτων που θα περιμένουν να μπουν στο υπόγειο πάρκινγκ της Βουλής θα σχηματίζει χιλιόμετρα…", ανέφερε συνδικαλιστής σε παλαιότερο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Το Βήμα», αναφερόμενος στους…άπειρους συναδέλφους του στη Βουλή! Νομίζετε ότι έπαψαν οι διορισμοί στη Βουλή των συγγενών των βουλευτών; Λάθος! Με την 3987/2708/22-3-2010 κοινή απόφαση της κ. Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και του προέδρου της Βουλής κ. Φίλιππου Πετσάλνικου, διορίστηκε στη Βουλή χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένο αντικείμενο και χωρίς προκήρυξη διαγωνισμού, η δακτυλογράφος στο Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος «Σωτηρία», κ. Σοφία Ανδριτσοπούλου, ως μόνιμη πλέον υπάλληλος της Βουλής, με Α΄ βαθμό. Σας θυμίζω ότι την περίοδο της πρόσληψης η κοινή γνώμη συγκλονιζόταν από τις αποκαλύψεις για το όργιο προσλήψεων στη Βουλή και για τα προκλητικά προνόμια των χιλιάδων υπαλλήλων της – όλοι τους συγγενείς βουλευτών, τους οποίους, σε πλήρη αντίθεση με το δημόσιο αίσθημα, υπερασπίζονται οι πολιτικοί συγγενείς τους. Η κ. Σ. Ανδριτσοπούλου είναι η σύζυγος του βουλευτή Λακωνίας του ΠΑΣΟΚ κ. Λεωνίδα Γρηγοράκου.
Ποιος θα σπάσει αυτό το απόστημα; Όχι αυτοί που το δημιούργησαν!
Αλλά ακόμα κι αν το ήθελε, κανένα από τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει το σύστημα. Διότι η διοίκηση μιας χώρας απαιτεί την ύπαρξη στη Δημοσια Διοίκηση 2000 ανώτερων κρατικών στελεχών που θα αναλάβουν να προωθήσουν και να επιβάλλουν όπου χρειαστει τις μεταρρυθμίσεις. Ούτε η Δημόσια Διοίκηση ούτε τα κόμματα τους διαθέτουν. Τόσα χρόνια αναξιοκρατίας και διαφθοράς έχουν απομακρύνει τους σοβαρούς ανθρώπους από την δημόσια ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι και τα δύο κόμματα παρουσιάζουν τα ίδια στελέχη εδώ και 20 χρόνια. Ποιος σοβαρός άνθρωπος δέχεται να συναλλάσσεται με κομπιναδόρους, να συζητάει με ανόητους και να παλεύει μάταια με τον πιο παράλογο γραφειοκρατικό μηχανισμό της υφηλίου μετά την πτώση του Ανατολικού Μπλοκ;
Είναι χαρακτηριστική η επιλογή διοικητών νοσοκομείων από τη σημερινή κυβέρνηση: ούτε ένας στους τρεις δεν έχει διοικητική εμπειρία και ούτε ένας στους δέκα σχετική εκπαίδευση. Ως διοικητές επιλέχθηκαν θεολόγος, φιλόλογος, γεωλόγος, εκπαιδευτικός, ναυπηγός, διαιτολόγος, στρατιωτικός χημικός, τελωνειακός, ηλεκτρολόγος…
Και ο Γιώργος; Τι κάνει ο Γιώργος με την διεθνή κουλτούρα και το εκσυγχρονιστικά οράματα; Ο Γιώργος Παπανδρέου ακόμα και να θέλει να αλλάξει το σκηνικό (δεν έχει δείξει καμμία ανάλογη πρόθεση) δεν μπορεί. Τον εμποδίζει το ίδιο του το κόμμα – ακόμα και οι άνθρωποι του περιβάλλοντός του! Είναι μάλλον τίμιος και καλών προθέσεων αλλά δεν διαθέτει την πυγμή του ηγέτη. Θα ήταν καλός ενδεχομένως για πολιτικός της Σουηδίας ή του Καναδά, όμως είναι απολύτως ακατάλληλος για να τα «βάλει» με τα πιτ-μπουλ που εξέθρεψε ο κομματικός μηχανισμός του πατέρα του. Στηρίζεται σε όσους θα έπρεπε να αποκλείσει για πάντα από την πολιτική ζωή – ακόμα και να στείλει στη φυλακή.
Ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο άνθρωπος που λίγο έλειψε να γίνει πρωθυπουργός, ήταν γνωστό σε όλη την επιχειρηματική «πιάτσα» ότι χρηματίζονταν. Οι πάντες το ήξεραν – προφανώς το ήξερε και ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά τον «τιμώρησε» αποκλείοντάς τον από το ψηφοδέλτιο στις προηγούμενες εκλογές. Τέτοια αυστηρότητα! Κι επειδή όλοι είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά, ο ένας «κρατάει» τον άλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κατάπτυστος νόμος περί ευθύνης υπουργών που παραγράφει σε 5 χρόνια κάθε αξιόποινη πράξη όχι μόνο των Υπουργών αλλά και των συνεργατών τους (!), βάσει του οποίου έχουν παραγραφεί οι ποινικές ευθύνες και του Άκη και των νεοδημοκρατών, ψηφίστηκε και από τα δύο κόμματα εξουσίας και ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας του Β. Βενιζέλου, του σημερινού Υπουργού Οικονομικών και του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης και σημερινού Προέδρου της Βουλής, Φίλιππου Πετσάλνικου!
Μη σας κάνει εντύπωση γιατί δεν υπάρχει συναίνεση των πολιτικών στην Ελλάδα. Η εξήγηση είναι απλή: γιατί ουδέποτε οι διαφορές τους ήταν ιδεολογικές. Πάντα, η εκάστοτε αντιπολίτευση, αντιδρούσε σε κάθε θέση της εκάστοτε κυβέρνησης μόνο και μόνο για να την φθείρει ώστε να έρθει και η σειρά της να κλέψει τα δημόσια έσοδα.
Από την μια πλευρά, λοιπόν, της αντίδρασης σε κάθε μεταρρύθμιση είναι η κρατική μαφία και από την άλλη οι ομιλούντες σκελετοί του Σταλινικού Μουσείου: τα τριτοκοσμικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς. Η μισή κυβέρνηση είναι εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων, που υποτίθεται ότι καλείται να εφαρμόσει! Οι συνδικαλιστές του ίδιου του ΠΑΣΟΚ που όλα αυτά χρόνια θεωρούσαν τις δημόσιες υπηρεσίες «χωράφι τους», απεργούν σε κάθε απόπειρα αλλαγής των απαράδεκτων προνομίων τους βυθίζοντας τη χώρα στο χάος. Οι απεργίες τους είναι αυταπόδεικτα παράνομες, κανένας όμως δεν εφαρμόζει τον νόμο. Οι τραμπούκοι της ομάδας κρούσης του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, εμποδίζουν πλοία να αποπλεύσουν, απαγορεύουν σε εργαζόμενους να πάνε στη δουλειά τους, κλείνουν δρόμους, λιμάνια, αρχαία μνημεία, όποτε το αποφασίσουν χωρίς κανείς να τους ενοχλεί.
Εξοχότατη,
αν ήμουν στη θέση σας θα έλεγα "να πάει στο διάολο αυτή η απαίσια χώρα". Εμείς, οι σκεπτόμενοι και αξιοπρεπείς Έλληνες σάς είμαστε ευγνώμονες που δεν έχετε πάρει (ακόμα) αυτή τη θέση και εξακολουθείτε να μας στηρίζετε. Αλλά για να μπορέσουμε να σας το ανταποδώσουμε και να ξεπληρώσουμε το χρέος που συσσώρευσαν η ανικανότητα και οι μίζες των πολιτικών μας, σας παρακαλούμε: υποχρεώστε τους σε ένα και μόνο πράγμα: να αλλάξουν το κράτος-τέρας που δημιούργησαν. Να καταργήσουν την μονιμότητα της κομματικής τους πελατείας που έχουν διορίσει με απίστευτους μισθούς και προνόμια (θα γνωρίζετε υποθέτω για το «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης» που έπαιρνε όποιος απλώς πήγαινε στην ώρα του στη δουλειά του!). Να υποχρεωθούν να εφαρμόσουν κανόνες οικονομικής διαφάνειας στα ίδια τα κόμματα και σε κάθε συναλλαγή του Δημοσίου. Αν δεν τους υποχρεώσετε δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουν μόνοι τους! Μην τους δώσετε ούτε ένα ευρώ παραπάνω, χωρίς αυτή την προϋπόθεση, θα σας το κλέψουν!
Εξοχότατη,
παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργήσει, όπως το έχουν κάνει χιλιάδες Έλληνες μετανάστες, σε χώρες όπως η δική σας, όπως το έχει καταφέρει η ελληνική ναυτιλία. Μόλις το κράτος – αγχόνη σταματήσει να πνίγει όσους έχουν και ιδέες και διάθεση και παραγωγικό σφρίγος, η Ελλάδα θα ανθίσει. Βοηθήστε μας να το πετύχουμε. Απαγορέψτε στους διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς μας εσάς να εξαπατούν, εμάς να εξευτελίζουν και να στερούν από τον κόσμο του αύριο τον πλούτο που μπορεί να προσφέρει το αληθινό Ελληνικό πνεύμα – αυτό που ποτέ δεν έσβησε σ΄αυτόν τον τόπο.
Θάνος Τζήμερος"
ΠΗΓΗ: