Τρίτη 30 Αυγούστου 2011
Άνοδος... ιστορικών διαστάσεων στο Χ.Α.
Με την μεγαλύτερη ποσοστιαία άνοδο των τελευταίων 21 ετών έκλεισε τη Δευτέρα ο Γενικός Δείκτης του Χρηματιστηρίου της Αθήνας, στον «απόηχο» του deal μεταξύ Alpha Bank και Eurobank που… «έπιασε στον ύπνο» τους short.
Η «υποδοχή» που επιφύλαξε η αγορά στη συμφωνία των δύο πλευρών υπήρξε εξαρχής ενθουσιώδης, με εγχώριους και ξένους αναλυτές -αλλά και επίσημους αξιωματούχους και άλλους οικονομικούς παράγοντες- να χαιρετίζουν τη συγκεκριμένη εξέλιξη.
Ωστόσο, το «υποχρεωτικό» άνοιγμα θέσεων long -σε μετοχές υψηλής στάθμισης- από μεγάλα χαρτοφυλάκια, λόγω της προσωρινής αναστολής διαπραγμάτευσης των Alpha-Eurobank, προσέδωσε... ιλιγγιώδη ταχύτητα στην αντίδραση του Χ.Α., μετά από ένα «καταστροφικό» πτωτικό σερί που μόνο εντός του Αυγούστου είχε κοστίσει (έως το κλείσιμο της Παρασκευής) το 26,9% της αξίας του Γ.Δ. και το 38,5% της αξίας του τραπεζικού δείκτη...
Όπως εξηγούν Έλληνες traders, η προσωρινή αναστολή στη διαπραγμάτευση των δύο τίτλων, στον «απόηχο» όσων είχαν γίνει γνωστά ήδη από το Σαββατοκύριακο για τις επαφές των δύο πλευρών, εμπόδισε το κλείσιμο θέσεων short στις δύο μετοχές αλλά και στον FTSE20, με αποτέλεσμα μεγάλα χαρτοφυλάκια να προχωρήσουν σε «υποχρεωτικό» άνοιγμα θέσεων long σε άλλους τίτλους προκειμένου να αντισταθμίσουν απώλειες.
Το στοιχείο αυτό επέδρασε καταλυτικά στην επιτάχυνση της ανόδου στο ελληνικό ταμπλό, όπου ο Γενικός Δείκτης έφτασε ενδοσυνεδριακά να ενισχύεται αλματωδώς, σε ποσοστό έως και 16,28% και πάνω από τις 1.020 μονάδες, ενώ την ίδια στιγμή όλοι οι μεγάλοι τραπεζικοί τίτλοι βρίσκονταν «κλειδωμένοι» στο limit up.
Η συνεδρίαση έκλεισε τελικά με τον Γενικό Δείκτη ενισχυμένο 14,37% στις 1.006,59 μονάδες, ενώ τα κέρδη για το δείκτη των τραπεζών διαμορφώθηκαν σε 29,12% (έως 29,41% στη διάρκεια των συναλλαγών) στις 675,17 μονάδες.
Τη Δευτέρα διακινήθηκε στο Χ.Α. αισθητά αυξημένος όγκος 46,53 εκατομμυρίων τεμαχίων, αξίας 86,77 εκατ. ευρώ, ενώ συνολικά 168 μετοχές έκλεισαν με κέρδη, 99 διατηρήθηκαν αμετάβλητες και 13 έκλεισαν με αρνητικό πρόσημο.
Αναλυτικά στον FTSE20, η Alpha Bank έκλεισε στα 2,47 ευρώ με άνοδο 30%. Σε ποσοστό 30% ενισχύθηκε και η MIG στα 0,39 ευρώ, ενώ με κέρδη 29,52% και 29,48% ακολούθησαν οι τίτλοι των Τ.Τ. και Eurobank στα 1,36 και 2,24 ευρώ αντίστοιχα.
Για την Τράπεζα Κύπρου τα κέρδη διαμορφώθηκαν σε 29,31% στα 1,50 ευρώ. Στα 3,59 ευρώ έκλεισε η ΕΤΕ με «άλμα» 29,14%, ενώ ενισχυμένες 28,57% και 27,59% ολοκλήρωσαν οι Τρ. Περαιώς και Marfin Popular Bank στα 0,72 και 0,37 ευρώ. Εξίσου εντυπωσιακά υπήρξαν και τα κέρδη των Μυτιληναίος (+25,84%), ΔΕΗ (+24,27%) και Ελλάκτωρ (+22,22%) στα 4,48, 6,81 και 2,20 ευρώ αντίστοιχα.
Για τις μετοχές των Βιοχάλκο και Motor Oil τα κέρδη διαμορφώθηκαν σε 14,46% και 12,31%, με άνοδο 11,75% ακολούθησε ο τίτλος των ΕΛΠΕ, ενώ διψήφια ποσοστιαία κέρδη σημείωσαν και οι μετοχές των ΚΑΕ (+10,90%) και ΟΤΕ (+10,59%) στα 8,95 και 4,49 ευρώ.
Οι τίτλοι των Τιτάν και Jumbo ολοκλήρωσαν επίσης ενισχυμένοι, σε ποσοστό 9,75% και 7,46%, ενώ για τις μετοχές των ΟΠΑΠ και Coca-Cola 3E η συνεδρίαση έκλεισε με άνοδο 7,06% και 2,12% στα 9,10 και 14,94 ευρώ αντίστοιχα.
Πηγή:www.capital.gr
Κυριακή 28 Αυγούστου 2011
Έκλεισε το deal Alpha Bank - Eurobank με τη σφραγίδα του Κατάρ
Το κράτος του Κατάρ θα είναι ο μεγάλος μέτοχος του νέου σχήματος που δημιουργείται με την συγχώνευση της Alpha Bank και της Eurobank, επιβεβαιώνοντας πλήρως τις πληροφορίες που πρώτο είχε δημοσίευσει το Κεφάλαιο στις 30 Ιουλίου. Το deal έκλεισε νωρίς το πρωί του Σαββάτου και οι επίσημες ανακοινώσεις για τους ακριβείς όρους της συμφωνίας θα ανακοινωθούν την Δευτέρα.
Οι συζητήσεις μεταξύ των τριών πλευρών διαρκούν εδώ και εβδομάδες, μετά από το ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις Εθνικής και Alpha Bank. Η αύξηση κεφαλαίου κρίθηκε απαραίτητη για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έφερε η κρίση στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Το fund του Κατάρ που συμμετέχει ήδη στο μετοχικό κεφάλαιο της Alpha Bank με ποσοστό λίγο χαμηλότερο του 5% έθεσε από την αρχή υποψηφιότητα για να παίξει τον ρόλο του χρηματοδότη και να αναλάβει έτσι πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο σχήμα.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι με το νέο σχήμα δημιουργείται η μεγαλύτερη τράπεζα στη ΝΑ Ευρώπη και η 25η μεγαλύτερη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, με ενεργητικό 150 δισ. ευρώ, 8 εκατ. πελάτες, 80 δισ. σε καταθέσεις και 2.000 καταστήματα.
Η συγχώνευση πυροδοτεί εξελίξεις στο τραπεζικό σύστημα. Ωστόσο, οι όποιες περαιτέρω εξελίξεις θα πρέπει να αναμένονται μετά από την ολοκλήρωση των ελέγχων που διεξάγει αυτή την περίοδο η Blackrock και την οριστικοποίηση των όρων της ανταλλαγής χρέους.
Το who is who του Εμίρη του Κατάρ
Ο Σεΐχης Hamad bin Khalifa Al Thani γεννήθηκε στην 1η Ιανουαρίου του 1952 και είναι ο Εμίρης που κυβερνά το κράτος του Κατάρ από το 1995. Από το 1977 έως το 1995 διετέλεσε υπουργός Άμυνας του Κατάρ, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ηγήθηκε του Supreme Planning Council που καθορίζει την βασική οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας. Από το 1992, ο Hamad είχε ενισχυμένο ρόλο στην καθημερινή διακυβέρνηση του Κατάρ, ενώ είχε και ενεργό ρόλο στην ανάπτυξη των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Με τη στήριξη της οικογένειάς του, ο Σεΐχης Hamad ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας το 1995, ενώ ο πατέρας βρισκόταν στο εξωτερικό.
Αξιοποιώντας την Qatar Ιnvestment Αuthority (ελέγχει το fund Paramount Services Holding Limited το οποίο συμμετέχει στην Alpha Bank), που είναι ένα από τα μεγαλύτερα κρατικά επενδυτικά κεφάλαια στον κόσμο, με υπό διαχείριση κεφάλαια τα οποία υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ, ο Εμίρης πραγματοποιεί επενδύσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Για την ιστορία ο Σεΐχης Hamad έχει τρεις γυναίκες και 24 παιδιά (έντεκα γιους και δεκατρείς κόρες).
Το πλήρες δημοσίευμα του Κεφαλαίου
Στο δημοσίευμά του στις 30 Ιουλίου το Κεφάλαιο ανέφερε τα εξής:
Μπορεί τους τελευταίους 18 μήνες το πρέσσινγκ προς τις τράπεζες για κινήσεις συγκέντρωσης του κλάδου να είναι συνεχές, ωστόσο φαίνεται ότι οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες και στο επόμενο διάστημα όλοι αναμένουν εξελίξεις. Με κεντρικό άξονα την έλλειψη ρευστότητας και τις συνέπειες που αυτή έχει στη λειτουργία των ιδρυμάτων, οι τραπεζίτες προετοιμάζονται για ένα καυτό δίμηνο που εκτιμάται ότι θα αλλάξει τον τραπεζικό χάρτη της χώρας.
Οι καταλύτες που θα πυροδοτήσουν το ντόμινο των εξελίξεων είναι 4.
1. Βασικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις και τις επιλογές θα παίξει προφανώς το θέμα της ρευστότητας και ο πάγιος στόχος της σταδιακής απεξάρτησης από την αιγίδα της ΕΚΤ. Η κεντρική τράπεζα θα συνεχίσει να τροφοδοτεί με ρευστότητα τα ελληνικά ιδρύματα, ωστόσο η συγκεκριμένη πρακτική δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρο. Τους τελευταίους μήνες μάλιστα όσες ελληνικές τράπεζες κατόρθωσαν να «αναπνεύσουν» μέσω διαφόρων εργαλείων (ΑΜΚ, υβριδικά κεφάλαια) ξεκίνησαν την επιστροφή κεφαλαίων στην ΕΚΤ, κάτι όμως που πρέπει να συνεχιστεί και μάλιστα με εντατικότερους ρυθμούς. Άλλωστε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας κ. Γ. Προβόπουλος αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των stress tests προέτρεψε τις τράπεζες να συνεχίσουν να κινούνται προς την κατεύθυνση της αναζήτησης κεφαλαίων και να δρομολογήσουν κινήσεις ισχυροποίησής τους.
2. Το πρόβλημα των κεφαλαίων θα ενταθεί από την συμμετοχή των ελληνικών τραπεζών στο πρόγραμμα ανακύκλωσης του ελληνικού χρέους. Το προηγούμενο 48ωρο, τραπεζίτες απ’ όλο τον κόσμο είχαν διαρκείς συσκέψεις με στελέχη του ΥΠΟΙΚ για το θέμα. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι από την πρώτη στιγμή υπήρχε συμφωνία των δύο πλευρών για τη λογιστική καταγραφή των όποιων ζημιών εντός του 2011. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι οι τράπεζες θα δουν μια επίπτωση έως 20% στο χαρτοφυλάκιο των ελληνικών ομολόγων τους και συνακόλουθα μια επίπτωση στα κεφάλαιά τους. Σε σχετική έκθεσή της η Deutsche Bank υπολογίζει τις συνέπειες: «οι περισσότερες τράπεζες πληρούν τον ελάχιστο δείκτη Core Tier 1 του 7% της Βασιλείας ΙΙΙ, ωστόσο καμία δεν φτάνει το ελάχιστο επίπεδο του 10% στον δείκτη Core Tier 1 όπως έχει ζητήσει η Τράπεζα της Ελλάδος για το 2012». Σημειώνει δε ότι τα επιπλέον απαιτούμενα κεφάλαια μπορούν να καλυφθούν σε έναν βαθμό από τις σχεδιαζόμενες δράσεις των τραπεζών όπως περιγράφονται στα stress tests αλλά τα υπόλοιπα κεφάλαια θα πρέπει να καλυφθούν μέσω ενός συνδυασμού έκδοσης μετοχών, μείωσης των risk-weighted assets (RWA) και/ή περαιτέρω υποστήριξης από το κράτος.
3. Ισχυρές πιέσεις αναμένεται να ασκηθούν προς τις τράπεζες και από την απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδας να διενεργήσει stress tests με τη βοήθεια του οίκου Blackrock, ακολουθώντας παρόμοια πρακτική της Κεντρικής Τράπεζας της Ιρλανδίας. Ο διεθνής οίκος θα έχει απεριόριστη πρόσβαση στα στοιχεία όλων των τραπεζών και θα ελέγξει κυρίως τα δάνεια αναζητώντας στοιχεία για το αν οι προβλέψεις που έχουν λάβει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ανταποκρίνονται στις επισφάλειες που εμφανίζονται στα χαρτοφυλάκιά τους. Στην Ιρλανδία, η διαδικασία είχε σαν αποτέλεσμα σημαντικές εξελίξεις στον τραπεζικό κλάδο. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των «ιδιωτικών stress tests» ο νέος ΥΠΟΙΚ της χώρας κ. M. Nooman δήλωσε ότι ο τραπεζικός κλάδος θα αποτελείται από δύο τράπεζες-πυλώνες, οικοδομημένες πάνω στις υπάρχουσες βάσεις των Bank of Ireland και Illied Irish Bank. Προς αυτήν την κατεύθυνση, οι ιρλανδικές τράπεζες θα πρέπει να αυξήσουν την κεφαλαιακή τους θέση κατά 24 δισ. ευρώ έως το 2013. Στο ίδιο χρονικό διάστημα οι τράπεζες πρέπει να βελτιώσουν το λόγο δανείων-καταθέσεων στο 122,5%.
4. Ένας τέταρτος αλλά ενδεχομένως εξαιρετικά σημαντικός καταλύτης μπορεί να αποδειχθεί και το γεγονός των εξαιρετικά χαμηλών αποτιμήσεων που σε συνδυασμό με το σταθερό περιβάλλον που δημιουργεί το ευρωπαϊκό σχέδιο στήριξης μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον ξένων τραπεζών για αναζήτηση ευκαιριών επί ελληνικού εδάφους. Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν σωτήρια για τις τράπεζες καθώς θα τους άνοιγε αυτόματα την πόρτα της διατραπεζικής αγοράς.
Ξανά κοντά Λάτσης-Κωστόπουλος... μέσω Κατάρ
Ως εξαιρετικό σημάδι των επικείμενων εξελίξεων στον ελληνικό τραπεζικό χάρτη μπορεί να εκληφθεί η πρόθεση του επενδυτικού κεφαλαίου του Κατάρ που από το καλοκαίρι του 2008 συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της Alpha Bank, να ενισχύσει την παρουσία του στη χώρα μας. Τις προηγούμενες ημέρες, στελέχη της Paramount Services Holding Limited που ελέγχεται από την Qatar Investment Authority και ουσιαστικά αποτελεί έναν βραχίονα του sovereign fund του εμιράτου, κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με στελέχη της Alpha Bank και της Eurobank προκειμένου να εξετάσουν το ενδεχόμενο μιας συγχώνευσης μεταξύ των δύο τραπεζών με παράλληλη αύξηση της συμμετοχής του fund από το Κατάρ.
Αν και ακόμη οι διαπραγματεύσεις δεν έχουν καταλήξει σε κάποιο αποτέλεσμα, στελέχη που έχουν γνώση όσων συμβαίνουν πίσω από κλειστές πόρτες δεν αποκλείουν οποιαδήποτε εξέλιξη. Ουσιαστικά η «σφήνα» του Κατάρ, «ξαναζεσταίνει» έναν ευρύ κύκλο διαπραγματεύσεων που ξεκίνησε πέρυσι το καλοκαίρι απευθείας μεταξύ του Σπύρου Λάτση και του Γιάννη Κωστόπουλου αλλά δεν ολοκληρώθηκε παρά το γεγονός ότι οι δύο πλευρές είχαν φθάσει σε πολύ προχωρημένο σημείο συζητήσεων, έχοντας λύσει ακόμη και θέματα που αφορούσαν στο ρόλο των υφιστάμενων μετόχων, τη διαμόρφωση των ποσοστών ακόμη και τη διοίκηση της τράπεζας. Τότε η συμφωνία έφτασε στο «παρα πέντε» και κόλλησε σε λεπτομέρειες. Τώρα με την παρουσία του Κατάρ και δεδομένων των συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί οι διαπραγματεύσεις αποκτούν διαφορετική βαρύτητα.
Η «απάντηση» της Εθνικής
Από θέση ισχύος παρατηρούν τις εξελίξεις οι επιτελείς της ΕΤΕ στο μέγαρο της πλ. Κοτζιά. Παρά το ναυάγιο της Mega-συγχώνευσης της Εθνικής με την Alpha, το μέγεθος της μεγαλύτερης τράπεζας στη χώρα και η παρουσία της σε αναδυόμενες αγορές των Βαλκανίων αλλά και την Τουρκία, είναι ικανά στοιχεία για να προσελκύσουν ενδιαφερόμενους από τη διεθνή αγορά. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη διάφοροι παίκτες βολιδοσκοπούν τις εξελίξεις και παίρνουν θέσεις μάχης προκειμένου να «χτυπήσουν» την κατάλληλη στιγμή, ενώ πληροφορίες που δεν επιβεβαιώνονται από την ίδια την τράπεζα αναφέρουν ότι κάποιοι εξ’ αυτών έχουν ήδη έρθει σε επαφή με στελέχη της Εθνικής, εξετάζοντας ένα ενδεχόμενο συνεργασίας ακόμη και σε μετοχικό επίπεδο.
Υπάρχουν βεβαίως και άλλα «ορφανά love stories» που μπορούν να αναζωπυρωθούν εξαιτίας των εξελίξεων. Στο επίκεντρο βεβαίως θα βρεθεί ξανά και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, καθώς η κυβέρνηση «καίγεται» να προχωρήσει τις αποκρατικοποιήσεις και στελέχη του ΥΠΟΙΚ δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να «τραβήξουν» νωρίτερα σχέδια για την αποκρατικοποίηση εταιρειών που είχαν αρχικά προγραμματιστεί για το τέλος του έτους ή το 2012. Αναζήτηση «γαμπρού» για συγχώνευση με άλλη ελληνική τράπεζα εξετάζει η διοίκηση της Banco Comercial Portugues με στόχο τη μείωση του κινδύνου από την έκθεσή της στη χώρα, όπως δήλωσε ο Carlos Santos, CEO της πορτογαλικής τράπεζας.
Πηγή:www.capital.gr
Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011
Χ. Παμπούκης: Καθολικό αίτημα η επανασύσταση του ΥΕΝ
Υπέρ της επανασύστασης του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας τάχθηκε ο αναπληρωτής υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Χάρης Παμπούκης, ο οποίος μιλώντας σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης σημείωσε ότι ο κλάδος της ναυτιλίας έχει μια ιδιαιτερότητα, χρειάζεται υποστήριξη και διοικητική συνέχεια.
O αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης, Χάρης Παμπούκης.
Ο κ. Παμπούκης τόνισε ότι η επανασύσταση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας είναι καθολικό αίτημα καθώς υπάρχει καχεξία και δυσλειτουργία της ναυτιλίας και δήλωσε πως έχει ενημερώσει τον πρωθυπουργό και κυβερνητικά στελέχη για τις θέσεις του.
Ανέφερε ακόμη ότι το υπουργείο ετοιμάζει ένα πακέτο πολιτικής εφαρμογής για τη ναυτιλία, ένα «new deal» (κλαδικό συμβόλαιο), όπως είπε χαρακτηριστικά, που θα περιλαμβάνει όλους τους κλάδους και τους παράγοντες της ναυτιλίας.
ΝΔ: Τρικυμία εν κρανίω
Για κυβερνητικό αλαλούμ «σε έναν από τους βασικούς πρωταθλητές της οικονομίας, όπως είναι η ελληνική ναυτιλία» έκανε λόγο ο εκπρόσωπος της ΝΔ, Γ. Μιχελάκης σχολιάζοντας τις δηλώσεις του κ. Παμπούκη.
«Στην αρχή κατήργησαν το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Στον πρώτο ανασχηματισμό το επανασύστησαν. Στον δεύτερο, το καταργούν και πάλι. Σήμερα, έρχεται ο κ. Παμπούκης και ομολογεί ότι αυτό ήταν λάθος», παρατήρησε.
Καταλόγισε μάλιστα στον αναπληρωτή υπουργό ότι ο ίδιος «νίπτει τας χείρας του», λέγοντας ότι έχει θέσει τον προβληματισμό του στον πρωθυπουργό, ενώ υπενθύμισε ότι πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας ήταν η σύσταση αυτόνομων υπουργείων Εμπορικής Ναυτιλίας και Τουρισμού.
ΛΑΟΣ: Υπουργός χωρίς υπουργείο
«Ο Πρωθυπουργός πρέπει να αντιληφθεί την αναγκαιότητα επαναλειτουργίας του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Βρήκε υπουργό, και μάλιστα επαρκή, χωρίς όμως υπουργείο», σχολίασε εκ μέρους του ΛΑΟΣ ο Κωστή3ς Αϊβαλιώτης.
ΠΗΓΗ:NAFTEMPORIKI.GR
Στην Δ' Εθνική Καβάλα και Ολυμπιακός Βόλου;
Στο Περιφεριακό πρωτάθλημα ή αλλιώς Δ' Εθνική θα αγωνίζονται τη νέα σεζόν η Καβάλα και ο Ολυμπιακός Βόλου, καθώς οι δύο ομάδες δεν πήραν άδεια συμμετοχής στην Superleague από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού που συνεδρίασε την Τρίτη.
Ο λόγος που δεν πήραν άδεια, είναι πως όπως αποφάσισε η Επιτροπή δεν έχει επέλθει καμιά ουσιαστική μεταβολή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των δύο ομάδων μετά την τιμωρία των Μάκη Ψωμιάδη και Αχιλλέα Μπέου.
Έτσι οι δύο σύλλογοι υποβιβάζονται στην Ερασιτεχνική κατηγορία και την θέση τους στην Superleague σύμφωνα με όσα ισχύουν θα πάρουν οι Λεβαδειακός και Δόξα Δράμας από την Football League.
Πάντως, να θυμίσουμε πως εκκρεμεί και η απόφαση του Τακτικού Διαιτητικού Δικαστηρίου της ΕΠΟ και για τις προσφυγές της ΑΕΛ και του Πανσερραϊκού, που αναμένεται να συζητηθεί την Πέμπτη.
Καβάλα και Ολυμπιακός Βόλου, μπορούν πλέον να προσφύγουν για την απόφαση αυτή που πήρε η ΕΕΑ, μόνο στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Μικρό πρόβλημα και η ΑΕΚ
Επίσης, μετά την συνεδρίαση της Τρίτης, δεν πήρε άδεια συμμετοχής και η ΑΕΚ. Πάντως, σε ότι αφορά την Ένωση το πρόβλημα είναι τυπικό, όπως αναφέρουν, καθώς η ΠΑΕ είχε προσκομίσει δύο έγγραφα που της ζητήθηκαν σε φωτοτυπίες και όχι τα πρωτότυπα.
Το ένα έγγραφο από αυτά είναι η φορολογική ενημερότητα της ΠΑΕ και έχει πάρει παράταση η διοίκηση να το προσκομίσει στην ΕΕΑ μέχρι την Πέμπτη για να πάρει την άδεια συμμετοχής.
Κανονικά πιστοποιητικό συμμετοχής πήραν οι ΠΑΣ Γιάννινα, Κέρκυρα, ΠΑΟΚ και ΟΦΗ, ενώ αποφασίστηκε ο ΠΑΟΚ και ο Ηρακλής να δώσουν εξηγήσεις προσεχώς για το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς.
Μετά από την εξέλιξη αυτή, το πρωτάθλημα της Superleague που ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει το προσεχές σαββατοκύριακο (27-28/8) εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα πάρει αναβολή και θα αρχίσει μετά τις 11 Σεπτεμβρίου, καθώς μεσολαβούν δύο παιχνίδια της Εθνικής ομάδας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στις 2 και 6 Σεπτεμβρίου.
ΠΗΓΗ:SPORT24.GR
Δευτέρα 22 Αυγούστου 2011
Περνάει ο εκβιασμός των Τούρκων για το φυσικό αέριο
Την καθυστέρηση της έναρξης της γεώτρησης στο οικόπεδο "Αφροδίτη" αναμένεται να εισηγηθεί στην Κύπρο ο ΟΗΕ. Οι αντιδράσεις των Τούρκων δημιουργούν φόβους για διακοπή των συνομιλιών για το Κυπριακό
Έντονος είναι ο προβληματισμός στους κύκλους των Ηνωμένων Εθνών ως προς το μέλλον της παρούσας φάσης των συνομιλιών για το Κυπριακό, ιδιαίτερα μετά και τις εξελίξεις στο θέμα του φυσικού αερίου.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα "Καθημερινή" της Κύπρου, η κατάρρευση των συνομιλιών είναι πιθανό να έρθει πολύ νωρίς.
Αιτία, το γεγονός ότι την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου, έχει προγραμματιστεί η έναρξη της γεώτρησης στο οικόπεδο "Αφροδίτη" της κυπριακής ΑΟΖ.
Εκείνη την περίοδο αναμένεται και η κορύφωση των αντιδράσεων της Άγκυρας, αλλά και της τουρκοκυπριακής πλευράς.
Τις τελευταίες μέρες, τόσο η τουρκική όσο και η τουρκοκυπριακή πλευρά, προβαίνουν σε διασύνδεση του θέματος του φυσικού αερίου με τις συνομιλίες στο Κυπριακό, ενώ αφήνουν να αιωρείται τελεσιγραφικά το δίλημμα "είτε λύση είτε γεώτρηση", και όπως εκτιμάται δεν αποκλείεται η τ/κ πλευρά, κατόπιν οδηγιών της Άγκυρας, να δημιουργήσει σοβαρή εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις.
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο ίσως να επιφέρει την κατάρρευση της διαδικασίας, η οποία τότε θα βρίσκεται και στα τελικά της στάδια.
Βάσει του πλάνου που συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο ηγετών στις 21 Οκτωβρίου θα λάβει χώρα η τελευταία συνάντηση και θα ακολουθήσει πριν από τις 30 Οκτωβρίου η τέταρτη τριμερής στη Νέα Υόρκη.
Διπλωματικές πηγές σημείωσαν στην "Καθημερινή" ότι το ενδεχόμενο ο ΟΗΕ να εισηγηθεί προς την Κυπριακή Δημοκρατία να καθυστερήσει την έναρξη γεώτρησης, είναι πολύ πιθανό.
"Θα ήταν κρίμα αν στο τέλος της διαδικασίας τιναχτούν όλα στον αέρα για κάτι που μπορεί να γίνει και μετά από ένα μήνα", είπε χαρακτηριστικά πολιτικό πρόσωπο που παρακολουθεί την κατάσταση του Κυπριακού.
Πρόσθεσει πως αν δεν υπάρχουν άλλες επιπλοκές και οικονομική επιβάρυνση "τότε αυτό (σ.σ. η αναβολή των εργασιών της γεώτρησης) θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα και τα Η.Ε. ίσως να πρέπει να την προωθήσουν", κατέληξε.
Αξίζει, να σημειωθεί ότι οι συνομιλίες που ξαναρχίζουν την ερχόμενη Τρίτη θα έχουν άλλη μια σύντομη διακοπή μιας βδομάδας, λόγω της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Επίσκεψη "αστραπή" στο Ισραήλ θα πραγματοποιήσει την προσεχή Τετάρτη η υπουργός Εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή.
Αποκλειστικό θέμα της συνάντησης με τον Ισραηλινό ομόλογό της θα είναι οι ερευνητικές γεωτρήσεις για εντοπισμό υδρογονανθράκων στα γειτνιάζοντα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου και του Ισραήλ.
Αναμένεται να συζητηθούν και οι κλιμακούμενες τουρκικές απειλές κατά του κυριαρχικού δικαιώματος της Κύπρου.
ΠΗΓΗ:ΝΕWS247.GR
Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011
Φάρμακο-«ασπίδα» ακόμα και στον ιό του AIDS;
Οι επιστήμονες του γνωστού Πανεπιστημίου ΜΙΤ, δημιούργησαν ένα φάρμακο με το όνομα Draco, το οποίο «εξολοθρεύει» σχεδόν όλους τους ιούς, σύμφωνα με τους ερευνητές. Η λειτουργία του εξειδικεύεται στο να οδηγεί τα μολυσμένα από διάφορους ιούς κύτταρα, στην αυτοκαταστροφή.
Τα πειράματα των επιστημόνων δείχνουν πως το Draco καταπολεμά τους ρινοϊούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα, τον ιό της γρίπης, τον ιό της πολιομυελίτιδας, τον ιό του δάγκειου πυρετού, ακόμη και τον ιό HIV του AIDS. Βέβαια ξεκαθαρίζουν πως ένα τέτοιο υπέρ-φάρμακο θα είναι έτοιμο να δοθεί στην κυκλοφορία σε μια δεκαετία, μιας και πρέπει να γίνουν ενδελεχείς και μακροχρόνιες μελέτες, προτού θεωρηθεί ασφαλής για εφαρμογή στον άνθρωπο. Όταν έδωσαν το Draco σε πειραματόζωα, που είχαν μολυνθεί από ιούς, αυτό έσωσε τη ζωή τους και κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφα τα υγιή τους κύτταρα.
«Η θεραπεία είναι ταχεία και μπορεί να εξολοθρεύσει τους παθογόνους οργανισμούς, αλλά και να εξαφανίσει άμεσα τα συμπτώματα της λοίμωξης. Προπαιδευτικά τεστ δείχνουν ότι μπορεί να δράσει και προληπτικά, γεγονός που σημαίνει ότι ίσως να είναι σε θέση να αποτρέψει εξαρχής τη λοίμωξη από κάποιον ιό», εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Μάικ Ράιντερ.
Στη συνέχεια ο Ράιντερ προσέθεσε πως «είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν κάποιοι ιοί τους οποίους δεν μπορούμε να θεραπεύσουμε με το Draco, ωστόσο δεν τους έχουμε εντοπίσει ακόμη. Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών έφερε επανάσταση στη θεραπεία των βακτηριακών λοιμώξεων και εμείς ελπίζουμε ότι η δική μας θεραπεία θα φέρει επανάσταση στην αντιμετώπιση των ιογενών λοιμώξεων». Η ομάδα του ΜΙΤ εκμεταλλεύθηκε τις φυσικές άμυνες του οργανισμού ενάντια στις λοιμώξεις προκειμένου να κάνει το φάρμακο αποτελεσματικό.
Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Plos One».
ΠΗΓΗ:Πρώτο Θέμα online
Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011
Σε κλοιό πρωτοφανούς ύφεσης βρίσκεται η ελληνική οικονομία. Η μείωση του ΑΕΠ το β΄ τρίμηνο κατά 6,9% του ΑΕΠ, συνοδεύεται από αύξηση της ανεργίας σε επίπεδα-ρεκόρ, από μείωση της βιομηχανικής παραγωγής και κατάρρευση της οικοδομικής δραστηριότητας. Όλα αυτά σε μια περίοδο όπου και η καταναλωτική εμπιστοσύνη βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό, σύμφωνα με το ΙΟΒΕ.
Τις τελευταίες ημέρες τα στοιχεία που ανακοινώνονται είναι ζοφερά. Αναλυτικά:
• Κατά 6,9% συρρικνώθηκε το ελληνικό ΑΕΠ το β΄ τρίμηνο σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2010 και διαμορφώθηκε στα 40,908 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τα μη εποχικά διορθωμένα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Το πρώτο τρίμηνο του 2011 το ΑΕΠ είχε μειωθεί κατά 8,1%, με βάση πάντα τα νέα στοιχεία της Στατιστικής Αρχής (στην προηγούμενη ανακοίνωσή της η ΕΛΣΤΑΤ είχε εκτιμήσει την πτώση του ΑΕΠ το α΄ τρίμηνο στο 5,5%).
• Μόλις χθες ανακοινώθηκε ότι η ανεργία τον Μάιο εκτινάχθηκε στο 16,6% από 15,8% τον Απρίλιο και 12% τον Μάιο της προηγούμενης χρονιάς (2010). Το σύνολο των απασχολουμένων υποχώρησε σε 4.131.528 άτομα και πλέον στην Ελλάδα λιγότεροι είναι αυτοί που δουλεύουν από όσους δεν απασχολούνται. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 822.719 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 4.383.374 άτομα.
Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 299.798 σε σχέση με τον Μάιο του 2010.
• Το οξυγόνο που λάμβανε η οικονομία από τις εξαγωγές δείχνει να εξαντλείται, δεδομένης και της υστέρησης στον ρυθμό αύξησης της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Η συνολική αξία των εξαγωγών - αποστολών τον Ιούνιο του 2011 ανήλθε στο ποσό των 1.938,1 εκατ. ευρώ έναντι 1.427 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2010, παρουσιάζοντας αύξηση 35,8%. Αν όμως εξαιρεθούν τα πετρελαιοειδή, διαμορφώνεται διαφορετική εικόνα: η συνολική αξία των εξαγωγών του Ιουνίου περιορίζεται σε 1.343,6 εκατ. ευρώ έναντι 1.286,3 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2010, παρουσιάζοντας αύξηση 4,5%. Τον Μαϊο το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 14,7%.
Να σημειωθεί ότι η συνολική αξία των εξαγωγών - αποστολών χωρίς τα πετρελαιοειδή το δωδεκάμηνο Ιουλίου 2010 - Ιουνίου 2011 παρουσίασε αύξηση 13,5% σε σύγκριση με το αντίστοιχο δωδεκάμηνο Ιουλίου 2009 - Ιουνίου 2010, ρυθμός που επίσης παρουσιάζει πτωτική τάση.
• Μείωση 13,1% κατέγραψε τον Ιούνιο ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής σε σχέση με τον Ιούνιο του προηγούμενου έτους, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Ο μέσος δείκτης βιομηχανικής παραγωγής της περιόδου Ιανουαρίου - Ιουνίου 2011 παρουσίασε μείωση 8,8%.
• Στην καταναλωτική εμπιστοσύνη οι προβλέψεις των νοικοκυριών για την οικονομική τους κατάσταση επιδεινώνονται αισθητά και διαμορφώνονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ενώ ιδιαίτερα δυσοίωνες είναι και οι εκτιμήσεις για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Η μικρή άνοδος στην πρόθεση για αποταμίευση και στις προβλέψεις για την ανεργία, μετά τις ιστορικά χαμηλές επιδόσεις τους τον Ιούνιο, δεν αρκεί για να αντιστρέψει την επιδείνωση του συνολικού δείκτη.
• Πτώση 30,3% παρουσίασε η ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα τον Απρίλιο σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι (με βάση τον όγκο των νέων οικοδομών), ενώ το τετράμηνο Ιανουαρίου - Απριλίου η πτώση ανήλθε στο 49,2% συγκριτικά με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2010.
ΠΗΓΗ:EURO2DAY
Κυριακή 7 Αυγούστου 2011
Οριστικά η παραγραφή "καθαρίζει" τον Α. Τζοχατζόπουλο
Οριστικά στον κάλαθο των αχρήστων παραπέμπεται η δικαστική έρευνα για το μαύρο πολιτικό χρήμα καθώς, όπως αποδεικνύεται, ο σκόπελος της παραγραφής δεν μπορεί να παρακαμφθεί.
Έτσι, με το σκεπτικό ότι ήδη το αδίκημα της δωροδοκίας, για το οποίο η Βουλή άσκησε ποινική δίωξη στον πρώην υπουργό Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλο, είναι παραγεγραμμένο με βάσει τις διατάξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργού και δεν μπορεί να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο, το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη σε βάρος του πρώην υπουργού.
Οι αρεοπαγίτες δεν έκαναν τίποτα πέραν του αναμενόμενου, άλλωστε είχαν προηγηθεί μέσα σε λίγες οι σχετικές απόψεις δυο ανώτερων δικαστικών λειτουργών, του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του αρμόδιου Πενταμελούς Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου Νικ. Μαύρου, όπως και του αρεοπαγίτη ανακριτή Βασ. Λαμπρόπουλου που τάχθηκαν υπέρ της παραγραφής του αδικήματος της παθητικής δωροδοκίας, το οποίο αποδίδεται στον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας για την υπόθεση των υποβρυχίων τύπου 214.
Οι αρεοπαγίτες λοιπόν αποφάσισαν ομόφωνα ότι ως προς το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας πρέπει να παύσει οριστική η δίωξη σε βάρος του Τσοχατζόπουλου, λόγω παρόδου της αποσβεστικής προθεσμίας, καθώς έχουν παρέλθει δύο και πλέον κοινοβουλευτικές σύνοδοι της Βουλής χωρίς να κινηθεί καμιά διαδικασία σε βάρος του.
Το ξέπλυμα
Το ζητούμενο είναι πλέον η στοιχειοθέτηση του αδικήματος του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Οι αρεοπαγίτες εκτιμούν πως το αδίκημα του ξεπλύματος που αποδίδεται στον Τσοχατζόπουλο, δεν μπορεί να εκδικαστεί από το Ειδικό Δικαστήριο, αλλά από τα Τακτικά Δικαστήρια. Παραπέμπουν έτσι την υπόθεση προς κρίση στο αρμόδιο συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών προκειμένου να αποφασιστεί η παραπομπή της υπόθεσης στα τακτικά δικαστήρια. Νομικοί εκτιμούν πάντως πως ούτε το αδίκημα του ξεπλύματος μπορεί να σταθεί στα δικαστήρια δεδομένου ότι απορροφάται από το αδίκημα της δωροδοκίας και ως εκ τούτου είναι κι αυτό παραγεγραμμένο.
Πηγή:www.capital.gr
Έτσι, με το σκεπτικό ότι ήδη το αδίκημα της δωροδοκίας, για το οποίο η Βουλή άσκησε ποινική δίωξη στον πρώην υπουργό Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλο, είναι παραγεγραμμένο με βάσει τις διατάξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργού και δεν μπορεί να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο, το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη σε βάρος του πρώην υπουργού.
Οι αρεοπαγίτες δεν έκαναν τίποτα πέραν του αναμενόμενου, άλλωστε είχαν προηγηθεί μέσα σε λίγες οι σχετικές απόψεις δυο ανώτερων δικαστικών λειτουργών, του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του αρμόδιου Πενταμελούς Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου Νικ. Μαύρου, όπως και του αρεοπαγίτη ανακριτή Βασ. Λαμπρόπουλου που τάχθηκαν υπέρ της παραγραφής του αδικήματος της παθητικής δωροδοκίας, το οποίο αποδίδεται στον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας για την υπόθεση των υποβρυχίων τύπου 214.
Οι αρεοπαγίτες λοιπόν αποφάσισαν ομόφωνα ότι ως προς το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας πρέπει να παύσει οριστική η δίωξη σε βάρος του Τσοχατζόπουλου, λόγω παρόδου της αποσβεστικής προθεσμίας, καθώς έχουν παρέλθει δύο και πλέον κοινοβουλευτικές σύνοδοι της Βουλής χωρίς να κινηθεί καμιά διαδικασία σε βάρος του.
Το ξέπλυμα
Το ζητούμενο είναι πλέον η στοιχειοθέτηση του αδικήματος του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Οι αρεοπαγίτες εκτιμούν πως το αδίκημα του ξεπλύματος που αποδίδεται στον Τσοχατζόπουλο, δεν μπορεί να εκδικαστεί από το Ειδικό Δικαστήριο, αλλά από τα Τακτικά Δικαστήρια. Παραπέμπουν έτσι την υπόθεση προς κρίση στο αρμόδιο συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών προκειμένου να αποφασιστεί η παραπομπή της υπόθεσης στα τακτικά δικαστήρια. Νομικοί εκτιμούν πάντως πως ούτε το αδίκημα του ξεπλύματος μπορεί να σταθεί στα δικαστήρια δεδομένου ότι απορροφάται από το αδίκημα της δωροδοκίας και ως εκ τούτου είναι κι αυτό παραγεγραμμένο.
Πηγή:www.capital.gr
Παγκόσμιος συναγερμός από την υποβάθμιση των Ηνωμένων Πολιτειών
Την οικονομική αβεβαιότητα παγκοσμίως επιτείνει η πρώτη στα χρονικά υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ από τον οίκο αξιολόγησης Standard & Poor's, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά από την κρίση χρέους που καίει στην Ευρωζώνη. Υπό το βάρος των εξελίξεων πραγματοποιούν έκτακτες τηλεδιασκέψεις οι G7 και G20, καθώς και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επιδιώκοντας να προλάβουν το άνοιγμα των χρηματαγορών τη Δευτέρα.
Στην Ουάσινγκτον ο Λευκός Οίκος καλεί σε διακομματική συστράτευση απέναντι στην πρόκληση της οικονομίας, καθώς Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί αλληλοκατηγορούνται για το ποιος φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη. Ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος βρίσκεται στο προεδρικό θέρετρο του Καμπ Ντέιβιντ, έχει συνομιλίες με μέλη του οικονομικού επιτελείου σε μία προσπάθεια να περιοριστεί η αντίδραση των αγορών τη Δευτέρα, ενώ πιθανολογείται ότι θα επιστρέψει στην Ουάσινγκτον.
Διακομματική συστράτευση ζητά ο Λευκός Οίκος
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών επικοινώνησε τηλεφωνικώς μετά την υποβάθμιση με τον πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι πιέσεις που δέχονται Ιταλία και Ισπανία με τον Μπαράκ Ομπάμα να υπογραμμίζει τη σημασία της εφαρμογής των αποφάσεων της έκτακτης ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου.
Στην Ευρώπη συνεχίζεται την ίδια στιγμή το μπαράζ τηλεφωνικών επαφών μεταξύ αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, με προγραμματισμένη επικοινωνία μεταξύ του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί και του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον. Προηγήθηκε την Παρασκευή, πριν την υποβάθμιση-σοκ των ΗΠΑ, μπαράζ επαφών μεταξύ των ηγετών Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας και Ισπανίας με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να δέχεται τον κύριο όγκο των πιέσεων και να δεσμεύεται για την επιτάχυνση των δρομολογούμενων οικονομικών μεταρρυθμίσεων.
Οι κλυδωνισμοί από την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ φθάνουν στην Ασία με το Πεκίνο να επιπλήττει -μέσω του κρατικού πρακτορείου Xinhua- την Ουάσινγκτον για τον «εθισμό της στο χρέος», τονίζοντας ότι εάν δεν περικοπούν «οι γιγαντιαίες στρατιωτικές δαπάνες» θα είναι αναπόφευκτη μία νέα υποβάθμιση.
Η Κίνα -η οποία έχει στην κατοχή της 1 τρισ. δολάρια σε αμερικανικά ομόλογα-ζήτησε διασφαλίσεις και πρότεινε την υιοθέτηση ενός «νέου σταθερού και ασφαλούς αποθεματικού νομίσματος, ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο καταστροφής, εξαιτίας μιας και μόνο χώρας».
Το πρώτο ξένο χρηματιστήριο που λειτούργησε μετά την υποβάθμιση είναι το σαουδαραβικό, το σημαντικότερο στον αραβικό κόσμο, με όλες τις μετοχές να είναι πτωτικές στη λήξη της συνεδρίασης του Σαββάτου και τον βασικό δείκτη να χάνει Tadawul all shares (TASI) να χάνει το 5,46% της αξίας του και να περιορίζεται στις 6.073,44 μονάδες.
Η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ, από τη βαθμίδα AAA στην βαθμίδα AA+, ήλθε εν μέσω των κλυδωνισμών στις διεθνείς αγορές για την κρίση χρέους που πλήττει και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Υποβάθμισε τις ΗΠΑ η Standard & Poor's
Πρόκειται για την πρώτη υποβάθμιση στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον οίκο να αναφέρει ότι η προοπτική για την αξιολόγηση του αμερικανικού χρέους είναι αρνητική, γεγονός που σημαίνει ότι είναι πιθανή και νέα υποβάθμιση του αξιόχρεου των ΗΠΑ μέσα στους επόμενους 12 ως 18 μήνες.
Η Ουάσινγκτον είναι εξοργισμένη από την υποβάθμιση με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών να κατηγορεί τον οίκο αξιολόγησης ότι έκανε ένα «χονδροειδές και ερασιτεχνικό» λάθος υπολογισμό, κατά 2 τρισ. δολάρια, στις προβλέψεις του για τον προϋπολογισμό της χώρας, για το οποίο τον είχε προειδοποιήσει στη διάρκεια πολύωρου θρίλερ, πριν εκδοθεί η απόφαση. Η S&P παραδέχθηκε το «λάθος», αλλά υποστήριξε ότι αυτό δεν επηρεάζει την ουσία της αξιολόγησή της.
Αντεπιτίθεται η Ουάσινγκτον μετά την υποβάθμιση
Επιδιώκοντας να προλάβουν την αντίδραση των αγορών τη Δευτέρα, οι υπουργοί Οικονομικών και οι κεντρικοί τραπεζίτες της G7, της ομάδας των επτά πιο ανεπτυγμένων βιομηχανικά χωρών, θα πραγματοποιήσουν τις επόμενες ώρες, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, τηλεδιάσκεψη προκειμένου να συζητήσουν το θέμα των αναταράξεων στα διεθνή χρηματιστήρια και την υποβάθμιση των ΗΠΑ.
Έκτακτες τηλεδιασκέψεις σε G7, G20 και ΕΚΤ
Παράλληλα, στις 01:30 ώρα Ελλάδος τα ξημερώματα της Κυριακής πρόκειται να μετάσχουν σε τηλεδιάσκεψη οι αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών των κρατών-μελών της G20, βάσει δήλωσης αξιωματούχου του υπουργού Οικονομικών της Βραζιλίας.
Έκτακτη τηλεδιάσκεψη θα πραγματοποιήσει επίσης τo απόγευμα της Κυριακής ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ με κορυφαία στελέχη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με το βλέμμα πάντα στις αγορές. Κατά πληροφορίες, η ΕΚΤ ενδέχεται να επιχειρήσει να διορθώσει τη «ζημιά» της περασμένης εβδομάδας με τη δήλωση ότι δεν προτίθεται να αγοράσει ομόλογα της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Ως προς τις αντιδράσεις στην υποβάθμιση των Ηνωμένων Πολιτειών, το πρώτο σχόλιο ήλθε από το Παρίσι και ήταν σε καθησυχαστικό τόνο. Στη συνέχεια, το Λονδίνο επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός, χαρακτηρίζοντας την υποβάθμιση αναμενόμενη, ενώ το Βερολίνο αρνείται να σχολιάσει.
ΠΗΓΗ:ΤΑ ΝΕΑ online
Στην Ουάσινγκτον ο Λευκός Οίκος καλεί σε διακομματική συστράτευση απέναντι στην πρόκληση της οικονομίας, καθώς Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί αλληλοκατηγορούνται για το ποιος φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη. Ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος βρίσκεται στο προεδρικό θέρετρο του Καμπ Ντέιβιντ, έχει συνομιλίες με μέλη του οικονομικού επιτελείου σε μία προσπάθεια να περιοριστεί η αντίδραση των αγορών τη Δευτέρα, ενώ πιθανολογείται ότι θα επιστρέψει στην Ουάσινγκτον.
Διακομματική συστράτευση ζητά ο Λευκός Οίκος
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών επικοινώνησε τηλεφωνικώς μετά την υποβάθμιση με τον πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι πιέσεις που δέχονται Ιταλία και Ισπανία με τον Μπαράκ Ομπάμα να υπογραμμίζει τη σημασία της εφαρμογής των αποφάσεων της έκτακτης ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου.
Στην Ευρώπη συνεχίζεται την ίδια στιγμή το μπαράζ τηλεφωνικών επαφών μεταξύ αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, με προγραμματισμένη επικοινωνία μεταξύ του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί και του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον. Προηγήθηκε την Παρασκευή, πριν την υποβάθμιση-σοκ των ΗΠΑ, μπαράζ επαφών μεταξύ των ηγετών Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας και Ισπανίας με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να δέχεται τον κύριο όγκο των πιέσεων και να δεσμεύεται για την επιτάχυνση των δρομολογούμενων οικονομικών μεταρρυθμίσεων.
Οι κλυδωνισμοί από την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ φθάνουν στην Ασία με το Πεκίνο να επιπλήττει -μέσω του κρατικού πρακτορείου Xinhua- την Ουάσινγκτον για τον «εθισμό της στο χρέος», τονίζοντας ότι εάν δεν περικοπούν «οι γιγαντιαίες στρατιωτικές δαπάνες» θα είναι αναπόφευκτη μία νέα υποβάθμιση.
Η Κίνα -η οποία έχει στην κατοχή της 1 τρισ. δολάρια σε αμερικανικά ομόλογα-ζήτησε διασφαλίσεις και πρότεινε την υιοθέτηση ενός «νέου σταθερού και ασφαλούς αποθεματικού νομίσματος, ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο καταστροφής, εξαιτίας μιας και μόνο χώρας».
Το πρώτο ξένο χρηματιστήριο που λειτούργησε μετά την υποβάθμιση είναι το σαουδαραβικό, το σημαντικότερο στον αραβικό κόσμο, με όλες τις μετοχές να είναι πτωτικές στη λήξη της συνεδρίασης του Σαββάτου και τον βασικό δείκτη να χάνει Tadawul all shares (TASI) να χάνει το 5,46% της αξίας του και να περιορίζεται στις 6.073,44 μονάδες.
Η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ, από τη βαθμίδα AAA στην βαθμίδα AA+, ήλθε εν μέσω των κλυδωνισμών στις διεθνείς αγορές για την κρίση χρέους που πλήττει και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Υποβάθμισε τις ΗΠΑ η Standard & Poor's
Πρόκειται για την πρώτη υποβάθμιση στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον οίκο να αναφέρει ότι η προοπτική για την αξιολόγηση του αμερικανικού χρέους είναι αρνητική, γεγονός που σημαίνει ότι είναι πιθανή και νέα υποβάθμιση του αξιόχρεου των ΗΠΑ μέσα στους επόμενους 12 ως 18 μήνες.
Η Ουάσινγκτον είναι εξοργισμένη από την υποβάθμιση με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών να κατηγορεί τον οίκο αξιολόγησης ότι έκανε ένα «χονδροειδές και ερασιτεχνικό» λάθος υπολογισμό, κατά 2 τρισ. δολάρια, στις προβλέψεις του για τον προϋπολογισμό της χώρας, για το οποίο τον είχε προειδοποιήσει στη διάρκεια πολύωρου θρίλερ, πριν εκδοθεί η απόφαση. Η S&P παραδέχθηκε το «λάθος», αλλά υποστήριξε ότι αυτό δεν επηρεάζει την ουσία της αξιολόγησή της.
Αντεπιτίθεται η Ουάσινγκτον μετά την υποβάθμιση
Επιδιώκοντας να προλάβουν την αντίδραση των αγορών τη Δευτέρα, οι υπουργοί Οικονομικών και οι κεντρικοί τραπεζίτες της G7, της ομάδας των επτά πιο ανεπτυγμένων βιομηχανικά χωρών, θα πραγματοποιήσουν τις επόμενες ώρες, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, τηλεδιάσκεψη προκειμένου να συζητήσουν το θέμα των αναταράξεων στα διεθνή χρηματιστήρια και την υποβάθμιση των ΗΠΑ.
Έκτακτες τηλεδιασκέψεις σε G7, G20 και ΕΚΤ
Παράλληλα, στις 01:30 ώρα Ελλάδος τα ξημερώματα της Κυριακής πρόκειται να μετάσχουν σε τηλεδιάσκεψη οι αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών των κρατών-μελών της G20, βάσει δήλωσης αξιωματούχου του υπουργού Οικονομικών της Βραζιλίας.
Έκτακτη τηλεδιάσκεψη θα πραγματοποιήσει επίσης τo απόγευμα της Κυριακής ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ με κορυφαία στελέχη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με το βλέμμα πάντα στις αγορές. Κατά πληροφορίες, η ΕΚΤ ενδέχεται να επιχειρήσει να διορθώσει τη «ζημιά» της περασμένης εβδομάδας με τη δήλωση ότι δεν προτίθεται να αγοράσει ομόλογα της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Ως προς τις αντιδράσεις στην υποβάθμιση των Ηνωμένων Πολιτειών, το πρώτο σχόλιο ήλθε από το Παρίσι και ήταν σε καθησυχαστικό τόνο. Στη συνέχεια, το Λονδίνο επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός, χαρακτηρίζοντας την υποβάθμιση αναμενόμενη, ενώ το Βερολίνο αρνείται να σχολιάσει.
ΠΗΓΗ:ΤΑ ΝΕΑ online
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
ΟΠΑΠ-Intralot: Οσμή νέας διαπλοκής
Τη στιγμή όπου τα μέτρα λιτότητας παίρνουν χαρακτήρα χιονοστιβάδας και οι περικοπές σε μισθούς, επιδόματα και συντάξεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, το απολογητικό ύφος της χθεσινής ανακοίνωσης του ΟΠΑΠ δεν αρκεί για να καλύψει την οσμή σκανδάλου που βλέπουν κάποιοι στα προκλητικά υψηλά νούμερα του νέου συμβολαίου συντήρησης με την Intralot.
Η διοίκηση του οργανισμού, υπό τον διευθύνοντα σύμβουλο κ. Γ. Σπανουδάκη,παρουσίασε χθες ως μονόδρομο μια σύμβαση δήθεν "1+1" ετών (αλλά με πρόβλεψη να φτάσει τα πέντε χρόνια!) και ετήσιο κόστος 23 εκατ. ευρώ (που μειώνεται κατά 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο μετά τη 2ετία). Όταν η αναπόσβεστη αξία των 30.000 τερματικών που είχε αγοράσει το 2007 ανέρχεται τώρα σε 50 εκατ. Δηλαδή, το ετήσιο κόστος συντήρησης αγγίζει το 50% της αξίας του υπό συντήρηση εξοπλισμού! Αν η σύμβαση διαρκέσει 5 χρόνια (με βάση τη σχετική πρόβλεψη), το ετήσιο κόστος συντήρησης θα ξεπεράσει την αναπόσβεστη αξία των συστημάτων.
Πρακτικά, η Intralot μπορεί να εισπράξει έως και 109 εκατ. ευρώ με βάση τη νέα σύμβαση, αν αυτή εξαντλήσει την πενταετία, όταν η διοίκηση του ΟΠΑΠ υποστηρίζει ότι η αγορά νέων σύγχρονων μηχανημάτων σήμερα θα απαιτούσε 80 εκατ. ευρώ.
Αλλά ακόμα και η αξία των μηχανημάτων είναι ένα ερώτημα: πώς ξέρει ο ΟΠΑΠ πόσο κοστίζουν όταν δεν έχει διενεργήσει διαγωνισμό για να μάθει την αξία τους. Να σημειωθεί πως στην αγορά λέγεται πως το κόστος τους είναι κλάσματα όσων αναφέρονται κι ότι με 40 - 50 εκατ. καλύπτονται και το κόστος αγοράς και η συντήρηση για 5 χρόνια!
Ταυτοχρόνως, ο ΟΠΑΠ έχει το προνόμιο να είναι η μοναδική εταιρία στον κόσμο που τις μονές ημέρες είναι δημόσιος οργανισμός και τις ζυγές ιδιωτικός!
Δημόσιος οργανισμός όταν πρόκειται να διοριστούν φίλοι και γνωστοί του κυβερνώντος κόμματος στο διοικητικό συμβούλιο και σε κρίσιμα πόστα (π.χ. νομικοί και άλλοι σύμβουλοι) ή να διακινηθεί πολιτικό χρήμα μέσω χορηγιών και άλλων αντιπαροχών. Ιδιωτικός όμιλος όταν ζητείται από το κοινοβούλιο η κατάθεση των συμβάσεων με την Intralot (όπως η περυσινή που ο κ. Σπανουδάκης είχε υποσχεθεί πως θα παρουσιάσει, αλλά στη συνέχεια άλλαξε γνώμη).
Ως διοικούντα δημόσιο οργανισμό, τα αφεντικά του ΟΠΑΠ και ο πολιτικός τους προϊστάμενος, κ. Παύλος Γερουλάνος, είναι υποχρεωμένοι να εξηγήσουν με ποιον τρόπο υπολόγισαν το ετήσιο κόστος συντήρησης στα 23 εκατ. ευρώ. Έγινε κάποιος διαγωνισμός ή το νούμερο προέκυψε από τα πολύμηνα παζάρια με τον αιώνιο προμηθευτή;
Τη στιγμή όπου η σύμβαση που τώρα υπογράφει ο οργανισμός για την Ελλάδα ανεβάζει το κόστος στα 23 εκατ. ευρώ...
Παράλληλα, άγνωστο παραμένει πόσο θα είναι το κόστος για τον ΟΠΑΠ από τη συντήρηση του κεντρικού του συστήματος, το οποίο μπαίνει στη διαγωνιστική διαδικασία, ανεξάρτητα από τα τερματικά, αλλά τη λειτουργία του επίσης έχει η Intralot για ακόμα έναν χρόνο. Οπότε, γεννάται το ερώτημα: πόσα τελικά θα εισπράξει η Intralot από τον ΟΠΑΠ τους επόμενους 12 μήνες;
Η διοίκηση του ΟΠΑΠ δηλώνει πως ο διαγωνισμός για τον νέο τεχνολογικό πάροχο "εξελίσσεται σύμφωνα με τους όρους που τέθηκαν εξαρχής και με γρήγορους ρυθμούς". Οι δύο υποψήφιοι για το νέο σύστημα (GTECH και Intralot) αυτές τις ημέρες θα πάρουν το τελικό κείμενο του τεύχους διακήρυξης και θα υπάρχει ανάδοχος σε 3 μήνες.
Εμείς, ωστόσο, θέτουμε από τώρα ένα ακόμα ερώτημα: αν κερδίσει η GTECH, θα προλάβει να εγκατασταθεί στα σφιχτά χρονοδιαγράμματα που προβλέπονται ή τελικά του χρόνου το καλοκαίρι αναγκαστικά θα πάρει η Intralot τη διαχείριση του κεντρικού συστήματος για ένα ακόμα έτος;
Το μνημόνιο συνεργασίας με την Intralot, όπως το ονομάζει, περιλαμβάνει μόνο στοιχεία για τη συντήρηση του δικτύου των τερματικών ή προδιαγράφει και άλλες απαιτήσεις; Ικανοποιήθηκε, για παράδειγμα, το αίτημα για επιβολή τέλους διασύνδεσης κάθε φορά όπου ο ΟΠΑΠ ζητά να συνδεθεί το λογισμικό της Intralot με συστήματα άλλων προμηθευτών; Πώς διασφαλίζεται η απεξάρτηση του κεντρικού συστήματος, άρα και η μεγαλύτερη ανεξαρτησία της ΟΠΑΠ Α.Ε., από έναν τεχνολογικό πάροχο όταν καλείται να πληρώσει... διόδια για τη διασύνδεση τρίτων;
Και, τέλος πάντων, μήπως μπορεί να μας εξηγήσουν η διοίκηση και οι πολιτικοί της προϊστάμενοι γιατί δεν έχει ευδοκιμήσει κάποιος άλλος, έστω υποπρομηθευτής, στον ΟΠΑΠ επί δύο και πλέον δεκαετίες;
Σε κάθε περίπτωση, η νέα σύμβαση που ανακοινώθηκε χθες έρχεται να επιβεβαιώσει αυτούς που υποστηρίζουν πως η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στον αποκλειστικό προμηθευτή του ΟΠΑΠ, την ίδια ώρα που εξαγγέλλει "Διαύγειες" και "διαφάνεια παντού". Το σύνθημα, δηλαδή, που έχει θέσει ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, ζητώντας να υπάρξει απόλυτη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
Τον ίδιο δρόμο, εξάλλου, ακολούθησε και η προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία κατέκτησε την εξουσία υπό τη σημαία του πολέμου κατά της διαπλοκής και σε πέντε χρόνια μοίρασε μισό δισ. ευρώ στην Intralot και σε συγγενείς επιχειρήσεις μέσω του ΟΠΑΠ! Και τότε οι συμβάσεις με τον μόνιμο συνεργάτη είχαν εμφανιστεί ως μονόδρομος, αναγκαίο κακό και ως ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας.
Η χθεσινή ανακοίνωση είναι το κερασάκι στην τούρτα μετά τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγ. Βενιζέλου, την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να μην πουλήσει τον ΟΠΑΠ, παρότι συγκαταλέγεται στους οργανισμούς που θα ιδιωτικοποιηθούν εντός του 2011. Λέγεται πως μετά τις δηλώσεις Βενιζέλου η τρόικα πιέζει ώστε να μεταφερθούν οι μετοχές των υπό αποκρατικοποίηση οργανισμών στο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, για να αποφευχθούν τα κυβερνητικά παιχνίδια.
ΠΗΓΗ:ΕURO2day
Η διοίκηση του οργανισμού, υπό τον διευθύνοντα σύμβουλο κ. Γ. Σπανουδάκη,παρουσίασε χθες ως μονόδρομο μια σύμβαση δήθεν "1+1" ετών (αλλά με πρόβλεψη να φτάσει τα πέντε χρόνια!) και ετήσιο κόστος 23 εκατ. ευρώ (που μειώνεται κατά 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο μετά τη 2ετία). Όταν η αναπόσβεστη αξία των 30.000 τερματικών που είχε αγοράσει το 2007 ανέρχεται τώρα σε 50 εκατ. Δηλαδή, το ετήσιο κόστος συντήρησης αγγίζει το 50% της αξίας του υπό συντήρηση εξοπλισμού! Αν η σύμβαση διαρκέσει 5 χρόνια (με βάση τη σχετική πρόβλεψη), το ετήσιο κόστος συντήρησης θα ξεπεράσει την αναπόσβεστη αξία των συστημάτων.
Πρακτικά, η Intralot μπορεί να εισπράξει έως και 109 εκατ. ευρώ με βάση τη νέα σύμβαση, αν αυτή εξαντλήσει την πενταετία, όταν η διοίκηση του ΟΠΑΠ υποστηρίζει ότι η αγορά νέων σύγχρονων μηχανημάτων σήμερα θα απαιτούσε 80 εκατ. ευρώ.
Αλλά ακόμα και η αξία των μηχανημάτων είναι ένα ερώτημα: πώς ξέρει ο ΟΠΑΠ πόσο κοστίζουν όταν δεν έχει διενεργήσει διαγωνισμό για να μάθει την αξία τους. Να σημειωθεί πως στην αγορά λέγεται πως το κόστος τους είναι κλάσματα όσων αναφέρονται κι ότι με 40 - 50 εκατ. καλύπτονται και το κόστος αγοράς και η συντήρηση για 5 χρόνια!
Ταυτοχρόνως, ο ΟΠΑΠ έχει το προνόμιο να είναι η μοναδική εταιρία στον κόσμο που τις μονές ημέρες είναι δημόσιος οργανισμός και τις ζυγές ιδιωτικός!
Δημόσιος οργανισμός όταν πρόκειται να διοριστούν φίλοι και γνωστοί του κυβερνώντος κόμματος στο διοικητικό συμβούλιο και σε κρίσιμα πόστα (π.χ. νομικοί και άλλοι σύμβουλοι) ή να διακινηθεί πολιτικό χρήμα μέσω χορηγιών και άλλων αντιπαροχών. Ιδιωτικός όμιλος όταν ζητείται από το κοινοβούλιο η κατάθεση των συμβάσεων με την Intralot (όπως η περυσινή που ο κ. Σπανουδάκης είχε υποσχεθεί πως θα παρουσιάσει, αλλά στη συνέχεια άλλαξε γνώμη).
Ως διοικούντα δημόσιο οργανισμό, τα αφεντικά του ΟΠΑΠ και ο πολιτικός τους προϊστάμενος, κ. Παύλος Γερουλάνος, είναι υποχρεωμένοι να εξηγήσουν με ποιον τρόπο υπολόγισαν το ετήσιο κόστος συντήρησης στα 23 εκατ. ευρώ. Έγινε κάποιος διαγωνισμός ή το νούμερο προέκυψε από τα πολύμηνα παζάρια με τον αιώνιο προμηθευτή;
Τη στιγμή όπου η σύμβαση που τώρα υπογράφει ο οργανισμός για την Ελλάδα ανεβάζει το κόστος στα 23 εκατ. ευρώ...
Παράλληλα, άγνωστο παραμένει πόσο θα είναι το κόστος για τον ΟΠΑΠ από τη συντήρηση του κεντρικού του συστήματος, το οποίο μπαίνει στη διαγωνιστική διαδικασία, ανεξάρτητα από τα τερματικά, αλλά τη λειτουργία του επίσης έχει η Intralot για ακόμα έναν χρόνο. Οπότε, γεννάται το ερώτημα: πόσα τελικά θα εισπράξει η Intralot από τον ΟΠΑΠ τους επόμενους 12 μήνες;
Η διοίκηση του ΟΠΑΠ δηλώνει πως ο διαγωνισμός για τον νέο τεχνολογικό πάροχο "εξελίσσεται σύμφωνα με τους όρους που τέθηκαν εξαρχής και με γρήγορους ρυθμούς". Οι δύο υποψήφιοι για το νέο σύστημα (GTECH και Intralot) αυτές τις ημέρες θα πάρουν το τελικό κείμενο του τεύχους διακήρυξης και θα υπάρχει ανάδοχος σε 3 μήνες.
Εμείς, ωστόσο, θέτουμε από τώρα ένα ακόμα ερώτημα: αν κερδίσει η GTECH, θα προλάβει να εγκατασταθεί στα σφιχτά χρονοδιαγράμματα που προβλέπονται ή τελικά του χρόνου το καλοκαίρι αναγκαστικά θα πάρει η Intralot τη διαχείριση του κεντρικού συστήματος για ένα ακόμα έτος;
Το μνημόνιο συνεργασίας με την Intralot, όπως το ονομάζει, περιλαμβάνει μόνο στοιχεία για τη συντήρηση του δικτύου των τερματικών ή προδιαγράφει και άλλες απαιτήσεις; Ικανοποιήθηκε, για παράδειγμα, το αίτημα για επιβολή τέλους διασύνδεσης κάθε φορά όπου ο ΟΠΑΠ ζητά να συνδεθεί το λογισμικό της Intralot με συστήματα άλλων προμηθευτών; Πώς διασφαλίζεται η απεξάρτηση του κεντρικού συστήματος, άρα και η μεγαλύτερη ανεξαρτησία της ΟΠΑΠ Α.Ε., από έναν τεχνολογικό πάροχο όταν καλείται να πληρώσει... διόδια για τη διασύνδεση τρίτων;
Και, τέλος πάντων, μήπως μπορεί να μας εξηγήσουν η διοίκηση και οι πολιτικοί της προϊστάμενοι γιατί δεν έχει ευδοκιμήσει κάποιος άλλος, έστω υποπρομηθευτής, στον ΟΠΑΠ επί δύο και πλέον δεκαετίες;
Σε κάθε περίπτωση, η νέα σύμβαση που ανακοινώθηκε χθες έρχεται να επιβεβαιώσει αυτούς που υποστηρίζουν πως η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στον αποκλειστικό προμηθευτή του ΟΠΑΠ, την ίδια ώρα που εξαγγέλλει "Διαύγειες" και "διαφάνεια παντού". Το σύνθημα, δηλαδή, που έχει θέσει ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, ζητώντας να υπάρξει απόλυτη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
Τον ίδιο δρόμο, εξάλλου, ακολούθησε και η προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία κατέκτησε την εξουσία υπό τη σημαία του πολέμου κατά της διαπλοκής και σε πέντε χρόνια μοίρασε μισό δισ. ευρώ στην Intralot και σε συγγενείς επιχειρήσεις μέσω του ΟΠΑΠ! Και τότε οι συμβάσεις με τον μόνιμο συνεργάτη είχαν εμφανιστεί ως μονόδρομος, αναγκαίο κακό και ως ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας.
Η χθεσινή ανακοίνωση είναι το κερασάκι στην τούρτα μετά τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγ. Βενιζέλου, την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να μην πουλήσει τον ΟΠΑΠ, παρότι συγκαταλέγεται στους οργανισμούς που θα ιδιωτικοποιηθούν εντός του 2011. Λέγεται πως μετά τις δηλώσεις Βενιζέλου η τρόικα πιέζει ώστε να μεταφερθούν οι μετοχές των υπό αποκρατικοποίηση οργανισμών στο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, για να αποφευχθούν τα κυβερνητικά παιχνίδια.
ΠΗΓΗ:ΕURO2day
Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011
Επιστολές του Π. Δούκα «καίνε» τον Καραμανλή
Αισθηση έχει προκαλέσει η αποκάλυψη τεσσάρων επιστολών του πρώην υφυπουργού Οικονομικών Πέτρου Δούκα από την εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής», με τις οποίες προειδοποιούσε τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή για την κατάσταση της οικονομίας, την επικείμενη κρίση χρέους και το πρόβλημα δανεισμού της χώρας.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, από τις εν λόγω επιστολές προκύπτει ότι ο πρώην πρωθυπουργός γνώριζε ότι η χώρα οδηγείτο στο χείλος της χρεοκοπίας και στην έξοδο από τις αγορές, από τα τέλη του 2008 αν όχι νωρίτερα.
Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του κ. Δούκα σε επιστολή του με ημερομηνία 23 Δεκεμβρίου 2008, όπου σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα, σημείωνε ότι το επόμενο ενδεκάμηνο το Δημόσιο η χώρα θα χρειαστεί να δανειστεί ίσως και πάνω από 47 δισ. ευρώ μέσα σε ένα ιδιαίτερα αρνητικό διεθνές επενδυτικό κλίμα.
Με αφορμή το δημοσίευμα ο εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ. Κωστής Αϊβαλιώτης παρατήρησε χαρακτηριστικά: «Οι βαρόνοι της ΝΔ την βρήκαν από έναν Δούκα ... Ο Πέτρος Δούκας αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ ήξερε που οδηγούνταν τα πράγματα και δεν έλαβε τα μέτρα που επιβάλλονταν».
Εν τω μεταξύ την αντίδραση του ΚΚΕ προκάλεσαν οι αναφορές τόσο του πρωθυπουργού όσο και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε συνεντεύξεις τους, σχετικά με τις αποφάσεις των Βρυξελλών. Οπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση του Περισσού, «οι θριαμβολογίες της κυβέρνησης για τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που συναποφάσισε με την πλουτοκρατία και την ΕΕ και τα οποία θεωρεί ανάσα η ΝΔ, σηματοδοτούν ότι έρχονται ακόμα χειρότερες μέρες για το λαό».
Σύμφωνα με το ΚΚΕ, μονόδρομος για το λαό είναι να εγκαταλείψει τα αστικά κόμματα, να συμπορευτεί μαζί του «για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και την αποδέσμευση από την Ε.Ε.».
Σχολιάζοντας εξάλλου την αποστροφή του Πρωθυπουργού κατά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, που προβάλλεται στο σημερινό Τύπο («Τι θέλετε να κάνω; Μήπως να βάλω ενέχυρο τα νησιά ή να πουλήσω την Πελοπόννησο;»), ο εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ. σημείωσε πως «καλό θα ήταν να θύμιζε ο πρωθυπουργός στους Ευρωπαίους ότι η Πελοπόννησος είχε ένα δικό της θεό, τον Πάνα, ο οποίος είχε ένα δικό του τρόπο να λύνει τα προβλήματα.»
ΠΗΓΗ:naftemporiki.gr
Σύμφωνα με την εφημερίδα, από τις εν λόγω επιστολές προκύπτει ότι ο πρώην πρωθυπουργός γνώριζε ότι η χώρα οδηγείτο στο χείλος της χρεοκοπίας και στην έξοδο από τις αγορές, από τα τέλη του 2008 αν όχι νωρίτερα.
Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του κ. Δούκα σε επιστολή του με ημερομηνία 23 Δεκεμβρίου 2008, όπου σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα, σημείωνε ότι το επόμενο ενδεκάμηνο το Δημόσιο η χώρα θα χρειαστεί να δανειστεί ίσως και πάνω από 47 δισ. ευρώ μέσα σε ένα ιδιαίτερα αρνητικό διεθνές επενδυτικό κλίμα.
Με αφορμή το δημοσίευμα ο εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ. Κωστής Αϊβαλιώτης παρατήρησε χαρακτηριστικά: «Οι βαρόνοι της ΝΔ την βρήκαν από έναν Δούκα ... Ο Πέτρος Δούκας αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ ήξερε που οδηγούνταν τα πράγματα και δεν έλαβε τα μέτρα που επιβάλλονταν».
Εν τω μεταξύ την αντίδραση του ΚΚΕ προκάλεσαν οι αναφορές τόσο του πρωθυπουργού όσο και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε συνεντεύξεις τους, σχετικά με τις αποφάσεις των Βρυξελλών. Οπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση του Περισσού, «οι θριαμβολογίες της κυβέρνησης για τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που συναποφάσισε με την πλουτοκρατία και την ΕΕ και τα οποία θεωρεί ανάσα η ΝΔ, σηματοδοτούν ότι έρχονται ακόμα χειρότερες μέρες για το λαό».
Σύμφωνα με το ΚΚΕ, μονόδρομος για το λαό είναι να εγκαταλείψει τα αστικά κόμματα, να συμπορευτεί μαζί του «για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και την αποδέσμευση από την Ε.Ε.».
Σχολιάζοντας εξάλλου την αποστροφή του Πρωθυπουργού κατά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, που προβάλλεται στο σημερινό Τύπο («Τι θέλετε να κάνω; Μήπως να βάλω ενέχυρο τα νησιά ή να πουλήσω την Πελοπόννησο;»), ο εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ. σημείωσε πως «καλό θα ήταν να θύμιζε ο πρωθυπουργός στους Ευρωπαίους ότι η Πελοπόννησος είχε ένα δικό της θεό, τον Πάνα, ο οποίος είχε ένα δικό του τρόπο να λύνει τα προβλήματα.»
ΠΗΓΗ:naftemporiki.gr
Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011
Τελειώνει την καριέρα του στα hedge funds ο Soros
Επιστρέφει τα χρήματα στους επενδυτές και τελειώνει την καριέρα των τελευταίων τεσσάρων και πλέον δεκαετιών στον κλάδο των hedge funds. Ο λόγος γίνεται για τον George Soros, ο οποίος τον επόμενο μήνα γίνεται 81 έτους.
Ο Soros θα επιστρέψει τα λεφτά, περίπου 1 δισ. δολάρια, μέχρι το τέλος του έτους, σύμφωνα με δυο πηγές που επικαλείται το Bloomberg. Η εταιρεία του θα επικεντρωθεί στη διαχείριση assets αποκλειστικά για το Soros και την οικογένειά του, σύμφωνα με επιστολή προς τους επενδυτές.
Ο 51 έτους Keith Anderson και διευθύνων σύμβουλος από το Φεβρουάριο του 2008, αποχωρεί από την εταιρεία, όπως αναφέρεται στην επιστολή την οποία υπογράφουν οι γιοι του Soros, Jonathan και Robert, αντιπρόεδροι της εταιρείας.
«Θέλουμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας σε αυτούς που επέλεξαν να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους με τη Soros Fund Manager τα τελευταία 40 χρόνια. Είμαστε βέβαιοι ότι αισθάνεστε πως έχετε ανταμειφθεί από την απόφασή σας αυτή», αναφέρεται στην επιστολή.
Όπως επισημαίνει το Bloomberg, «η κίνηση αυτή ολοκληρώνει την μεταμόρφωση του Soros από κερδοσκόπο, ο οποίος το 1992 έβγαλε 1 δις δολάρια στοιχηματίζοντας ότι η Τράπεζα της Αγγλίας θα υποχρεωθεί να υποτιμήσει τη στερλίνα, σε φιλάνθρωπο, ένα ρόλο που είχε φανταστεί για τον εαυτό του όταν σπούδαζε ως Ούγγρος μετανάστης στο London School of Economics μετά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».
Μάλιστα, το Bloonmberg συνεχίζει επικαλούμενο την τελευταία έκθεση του Soros, ότι τα τελευταία 30 χρόνια έχει διαθέσει περισσότερα από 8 δις. δολάρια, «για να προωθήσει τη δημοκρατία, το δικαίωμα στον ελεύθερο λόγο, να βελτιώσει την εκπαίδευση και να καταπολεμήσει τη φτώχεια σε όλο τον κόσμο».
Οι γιοι του Soros τονίζουν πως η απόφαση αυτή ελήφθη καθώς οι νέοι χρηματοοικονομικοί κανονισμοί θα έκαναν απαραίτητη την εγγραφή της εταιρείας στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς μέχρι το Μάρτιο του 2012, εάν συνέχιζε να διαχειρίζεται κεφάλαια για επενδυτές
Σύμφωνα με την επιστολή, καθώς η εταιρεία επιβλέπει και διαχειρίζεται κυρίως οικογενειακά κεφάλαια από το 2000, αποφάσισε ότι είναι πιο λογικό να υπάρχει πλέον ως οικογενειακή επιχείρηση.
Πηγή:www.capital.gr
Ο Soros θα επιστρέψει τα λεφτά, περίπου 1 δισ. δολάρια, μέχρι το τέλος του έτους, σύμφωνα με δυο πηγές που επικαλείται το Bloomberg. Η εταιρεία του θα επικεντρωθεί στη διαχείριση assets αποκλειστικά για το Soros και την οικογένειά του, σύμφωνα με επιστολή προς τους επενδυτές.
Ο 51 έτους Keith Anderson και διευθύνων σύμβουλος από το Φεβρουάριο του 2008, αποχωρεί από την εταιρεία, όπως αναφέρεται στην επιστολή την οποία υπογράφουν οι γιοι του Soros, Jonathan και Robert, αντιπρόεδροι της εταιρείας.
«Θέλουμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας σε αυτούς που επέλεξαν να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους με τη Soros Fund Manager τα τελευταία 40 χρόνια. Είμαστε βέβαιοι ότι αισθάνεστε πως έχετε ανταμειφθεί από την απόφασή σας αυτή», αναφέρεται στην επιστολή.
Όπως επισημαίνει το Bloomberg, «η κίνηση αυτή ολοκληρώνει την μεταμόρφωση του Soros από κερδοσκόπο, ο οποίος το 1992 έβγαλε 1 δις δολάρια στοιχηματίζοντας ότι η Τράπεζα της Αγγλίας θα υποχρεωθεί να υποτιμήσει τη στερλίνα, σε φιλάνθρωπο, ένα ρόλο που είχε φανταστεί για τον εαυτό του όταν σπούδαζε ως Ούγγρος μετανάστης στο London School of Economics μετά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».
Μάλιστα, το Bloonmberg συνεχίζει επικαλούμενο την τελευταία έκθεση του Soros, ότι τα τελευταία 30 χρόνια έχει διαθέσει περισσότερα από 8 δις. δολάρια, «για να προωθήσει τη δημοκρατία, το δικαίωμα στον ελεύθερο λόγο, να βελτιώσει την εκπαίδευση και να καταπολεμήσει τη φτώχεια σε όλο τον κόσμο».
Οι γιοι του Soros τονίζουν πως η απόφαση αυτή ελήφθη καθώς οι νέοι χρηματοοικονομικοί κανονισμοί θα έκαναν απαραίτητη την εγγραφή της εταιρείας στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς μέχρι το Μάρτιο του 2012, εάν συνέχιζε να διαχειρίζεται κεφάλαια για επενδυτές
Σύμφωνα με την επιστολή, καθώς η εταιρεία επιβλέπει και διαχειρίζεται κυρίως οικογενειακά κεφάλαια από το 2000, αποφάσισε ότι είναι πιο λογικό να υπάρχει πλέον ως οικογενειακή επιχείρηση.
Πηγή:www.capital.gr
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011
"Ο ασύλληπτος Μάκης Ψωμιάδης"
Η αναζήτησή του Μάκη Ψωμιάδη από τις ελληνικές αρχές, για τη συμμετοχή στα στημένα παιχνίδια του ποδοσφαίρου, δεν είναι παρά μια απλή περιπέτεια.
Pandoras box (psomiadis) by artivirus Πόσο λίγο είναι αυτό το κράτος;
ΠΗΓΗ:koutipandoras.gr
Pandoras box (psomiadis) by artivirus Πόσο λίγο είναι αυτό το κράτος;
ΠΗΓΗ:koutipandoras.gr
Δευτέρα 18 Ιουλίου 2011
Πρέπει άραγε να πληρώσουμε το χρέος;
Παλαιότερα, υπήρχε ο Πρώτος Κόσμος, ο «Βορράς», ο οποίος υποτίθεται ότι αποτελούσε ένα μπλοκ ευημερίας. Ακολουθούσε ο Δεύτερος Κόσμος, στον οποίο ανήκαν οι χώρες του σοβιετικού μπλοκ, και ο Τρίτος Κόσμος, στον οποίο περιλαμβάνονταν οι φτωχές χώρες του «Νότου», οι οποίες, ήδη από τη δεκαετία του 1980, είχαν εξαναγκαστεί να υποκύψουν στις προσταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Ο Δεύτερος Κόσμος κατέρρευσε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Με τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008, στον Πρώτο Κόσμο παρατηρήθηκαν σημαντικές αναταράξεις. Συνεπώς, στο εξής, καμία γεωγραφική διαίρεση δεν φαίνεται πλέον εύστοχη. Το μόνο που μπορούμε να διακρίνουμε πλέον είναι δύο κατηγορίες πληθυσμού: από τη μια υπάρχει μια χούφτα ατόμων που επωφελούνται από τον σύγχρονο καπιταλισμό, ενώ από την άλλη υπάρχει η πλειονότητα που τον υφίσταται, κυρίως μέσα από τον μηχανισμό του χρέους.
ΠΡΩΤΟΦΑΝΗ ΠΟΣΟΣΤΑ
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριάντα ετών, οι αδύναμοι κρίκοι της παγκόσμιας οικονομίας βρίσκονταν στη Λατινική Αμερική, στην Ασία ή στις λεγόμενες «χώρες σε μεταβατικό στάδιο» του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Από το 2008, ήταν η σειρά της Ευρωπαϊκής Ενωσης να αρχίσει να προκαλεί αμφιβολίες. Ενώ το συνολικό εξωτερικό χρέος των χωρών της Λατινικής Αμερικής ανερχόταν κατά μέσον όρο στο 23% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος τους το 2009, το αντίστοιχο ποσοστό για τη Γερμανία ήταν 155%, για την Ισπανία 187%, για την Ελλάδα 191%, για τη Γαλλία 255%, για την Πορτογαλία 245% και για την Ιρλανδία 1.137%. Πρόκειται για πρωτοφανή επίπεδα.
Αντίθετα απ' ό,τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες μπορούν να αντλούν άφθονη ρευστότητα από την Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα (Fed), κυρίως μέσα από τη δημιουργία χρήματος, οι χώρες-μέλη της ζώνης του ευρώ δεν διαθέτουν παρόμοιο εργαλείο: το καταστατικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) της απαγορεύει την άμεση χρηματοδότηση των κρατών. Ετσι, όταν την περίοδο 2007-2009 οι κυβερνήσεις κινητοποιήθηκαν για τη «διάσωση των τραπεζών» (η οποία κόστισε 1,2 τρισεκατομμύρια ευρώ που διατέθηκαν για την παροχή ρευστότητας και διαφόρων ειδών εγγυήσεων), η χρηματοδότηση των κρατών στηριζόταν στους θεσμικούς επενδυτές, κατά κύριο λόγο στις ασφαλιστικές εταιρείες, στα ασφαλιστικά ταμεία και στις... ιδιωτικές τράπεζες.
Επομένως, μία από τις αναπάντεχες συνέπειες της κρίσης υπήρξε το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-2009, αυτή επέτρεψε στους τραπεζίτες της Δυτικής Ευρώπης (Γερμανούς και Γάλλους κατά κύριο λόγο) να χρησιμοποιούν τα κεφάλαια που τους δάνεισαν η Fed και η ΕΚΤ για να αυξήσουν τις δραστηριότητές τους σε αρκετές χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία) και για να αποκομίσουν ιδιαίτερα σημαντικά κέρδη. Από τον Ιούνιο του 2007 (ξέσπασμα της κρίσης των subprimes) έως τον Σεπτέμβριο του 2008 (χρεοκοπία της Lehman Brothers), τα δάνεια που χορήγησαν οι ιδιωτικές τράπεζες της Δυτικής Ευρώπης στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 33%, περνώντας από τα 120 δισ. ευρώ στα 160 δισ. ευρώ.
Την άνοιξη του 2010, τη στιγμή που η ζώνη του ευρώ υφίσταται ισχυρές πιέσεις, η ΕΚΤ δανείζει τις ιδιωτικές τράπεζες με το προνομιακό επιτόκιο του 1%. Αντίθετα, για να δανείσουν χώρες όπως η Ελλάδα, οι τράπεζες απαιτούν ένα κατά πολύ υψηλότερο επιτόκιο: 4-5% για τρίμηνα έντοκα γραμμάτια και περίπου 12% για τίτλους δεκαετούς διάρκειας. Και ποια δικαιολογία προβάλλουν για να στηρίξουν παρόμοιες απαιτήσεις; Τον «κίνδυνο της στάσης πληρωμών» που επικρέμαται πάνω από τους τίτλους της χώρας. Η απειλή ήταν τόσο σοβαρή, ώστε, τον Μάιο του 2010, το επιτόκιο των δεκαετών τίτλων ξεπέρασε το 16,5%. Εξάλλου, για να «τροφοδοτήσει με ρευστότητα» την αγορά τίτλων του κρατικού χρέους, η ΕΚΤ εγγυάται στο εξής τις απαιτήσεις που βρίσκονται στα χέρια των ιδιωτικών τραπεζών, αγοράζοντας από αυτές κρατικούς τίτλους του δημοσίου χρέους, ενώ -θεωρητικά- απαγορεύει στον εαυτό της τη δυνατότητα να προβεί στον απευθείας δανεισμό αυτών ακριβώς των κρατών.
Αξίζει πραγματικά τον κόπο να προσπαθούμε με πείσμα να διατηρήσουμε στη ζωή έναν τόσο παράλογο μηχανισμό; Σε τελική ανάλυση, αφού οι τράπεζες απαιτούν υψηλά επίπεδα ανταμοιβής για τα χρήματα που δανείζουν επειδή σε αυτά ενσωματώνουν τον «κίνδυνο της στάσης πληρωμών», δεν θα ήταν λογικό να εξετάσουμε το ενδεχόμενο της παύσης της αποπληρωμής του χρέους ή ακόμα και την καταγγελία του τμήματος του χρέους που θεωρείται επαχθές; Συνήθως, απλά και μόνο η αναφορά αυτής της επιλογής πυροδοτεί περιγραφές για το τεράστιο χάος στο οποίο θα οδηγήσει οπωσδήποτε παρόμοια ενέργεια: Ο Κριστιάν Νουαγέ, διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, το θεωρεί «σενάριο της φρίκης»(1). Ωστόσο, από την πλευρά των πληθυσμών που υφίστανται την κρίση, μήπως το «σενάριο της φρίκης» συνίσταται στην εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας που έχουν εξαγγελθεί;
Ο Χένρι Κίσινγκερ -αμερικανός πρώην υπουργός Εξωτερικών και αναλυτής τον οποίο κανένας δεν θα μπορούσε να υποπτευθεί για αυξημένη συμπάθεια και ευαισθησία προς τον Τρίτο Κόσμο- δήλωσε, το 1989, αναφερόμενος στα προγράμματα δομικής αναδιάρθρωσης και λιτότητας που προωθούσε το ΔΝΤ στις λατινοαμερικανικές χώρες: «Καμία δημοκρατική κυβέρνηση δεν μπορεί να ανεχτεί τις απαιτήσεις των διεθνών θεσμών για παρατεταμένη λιτότητα και δημοσιονομικές περικοπές στον τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών(2)». Πόσω μάλλον που, καθώς τα παλαιότερα δάνεια αποπληρώνονται εν μέρει με τη σύναψη νέων δανείων, το δημόσιο χρέος δεν παύει να αυξάνεται παρά τη συνεχιζόμενη πληρωμή των δόσεων για την εξόφλησή του. Το 2009, οι κυβερνήσεις των αναπτυσσόμενων χωρών είχαν αποπληρώσει ποσά που αντιστοιχούσαν σχεδόν στο εκατονταπλάσιο από εκείνα που όφειλαν το 1970 (για την ακρίβεια, 98 φορές μεγαλύτερα). Παρ' όλα αυτά, το χρέος τους είχε γίνει τριάντα δύο φορές υψηλότερο.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με την άρνησή τους να ενεργοποιήσουν τους μοχλούς που θα επέτρεπαν μια αλλαγή πορείας, αναγκάζουν τους λαούς τους να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο. Κι όμως, τόσο για τον Βορρά όσο και για τον Νότο, υπάρχει και μιαν άλλη λύση. Πράγματι, κατά τη διάρκεια των δέκα τελευταίων ετών, ορισμένες χώρες κατόρθωσαν να σταματήσουν την εξυπηρέτηση του χρέους τους και να επιτύχουν τη διαγραφή ενός μέρους του. Το 2001, η Αργεντινή, η οποία, χάρη στην παύση της αποπληρωμής του χρέους της επί τριετία επέβαλε στους ιδιώτες δανειστές της μια μείωση που ξεπερνούσε το ήμισυ του χρέους της, το 2005, και, πιο πρόσφατα, ο Ισημερινός. Κι όλα αυτά, χωρίς να επικρατήσει το χάος.
Ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ, επικεφαλής των οικονομολόγων της Παγκόσμιας Τράπεζας την περίοδο 1997-2000, συμπεραίνει ότι «τόσο η θεωρία όσο και η πράξη αφήνουν να διαφανεί ότι είναι πολύ πιθανό να υπερέβαλαν όσοι έκαναν λόγο για πλήρες κλείσιμο της στρόφιγγας του δανεισμού»(3). Στην Αργεντινή, την περίοδο 2003-2010, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης ήταν της τάξης του 8%. Συνεπώς, η παύση των πληρωμών δεν έχει αναγκαστικά ως αποτέλεσμα τον κατακλυσμό που υπόσχονται οι Κασσάνδρες του χρέους. Μήπως όμως μπορεί επιπλέον να αποδειχθεί και θεμιτή;
Η ΧΑΡΤΑ ΤΟΥ ΟΗΕ
Για να δεσμεύεται από μια δανειακή σύμβαση, ένα κράτος πρέπει να έχει συναινέσει και η βούλησή του να έχει διαμορφωθεί ελεύθερα. Από αυτή τη συναίνεση γεννιέται η υποχρέωση αποπληρωμής του χρέους. Ωστόσο, η αρχή δεν έχει απόλυτο χαρακτήρα, υπόκειται στους κανόνες νομιμότητας που έχει υιοθετήσει το διεθνές δίκαιο. Ετσι, το άρθρο 103 της Χάρτας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών διακηρύσσει τα εξής: «Σε περίπτωση σύγκρουσης των υποχρεώσεων των κρατών-μελών που προκύπτουν από την παρούσα χάρτα και των υποχρεώσεών τους από οποιαδήποτε άλλη διεθνή συμφωνία, τότε υπερισχύουν οι πρώτες». Στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη Χάρτα περιλαμβάνονται και όσες προβλέπει το άρθρο 155: «Η ανύψωση του βιοτικού επιπέδου, η πλήρης απασχόληση και οι συνθήκες προόδου και ανάπτυξης μέσα σε οικονομική και κοινωνική τάξη».
Ανταποκρίνονται άραγε σε αυτές τις απαιτήσεις τα «σχέδια βοήθειας» που εκπόνησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ για τις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες (και τα οποία είχαν ως στόχο να κατορθώσουν οι χώρες να εξοφλήσουν τους δανειστές τους); Το 2009, στη Λετονία επιβλήθηκε μείωση των δημοσίων δαπανών η οποία αντιστοιχούσε στο 15% του ΑΕΠ της, μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20%, μείωση των συντάξεων κατά 10% (η οποία βέβαια κρίθηκε αντισυνταγματική μερικούς μήνες αργότερα) και κλείσιμο πολλών σχολείων και νοσοκομείων. Ωστόσο, ήδη από το 1980, η Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ διακήρυσσε: «Για παράδειγμα, ένα κράτος δεν μπορεί να κλείνει τα σχολεία του, τα πανεπιστήμιά του και τα δικαστήριά του, να καταργεί την αστυνομία του και να παραμελεί τις δημόσιες υπηρεσίες του σε σημείο ώστε να εκθέτει τον πληθυσμό του στην αταξία και στην αναρχία, απλά και μόνο για να εξοικονομήσει τα αναγκαία κονδύλια που θα του επιτρέψουν να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στους ξένους δανειστές του(4)».
Η Σύμβαση της Βιέννης του 1986, η οποία συμπληρώνει τη σύμβαση του 1969 για το δίκαιο των συμβάσεων(5), αναλύει τα διάφορα «ελαττώματα της ελεύθερης βούλησης», τα οποία μπορεί να επισύρουν την ακυρότητα μιας δανειακής σύμβασης: «Ενα κράτος ή ένας διεθνής οργανισμός που αναγκάζεται να υπογράψει μια σύμβαση εξαιτίας της δόλιας συμπεριφοράς ενός άλλου κράτους ή οργανισμού που έχει συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις, μπορεί να επικαλεστεί το γεγονός ότι ο δόλος συνιστά λόγο της ακυρότητας της βούλησής του και της συναίνεσής του να δεσμευτεί από αυτή τη σύμβαση». Δεν θα μπορούσαμε άραγε να χαρακτηρίσουμε ως δόλια και απατηλή τη συμπεριφορά του ΔΝΤ, δεδομένου του αβυσσαλέου χάσματος που χωρίζει την πραγματικότητα από όσα υπόσχεται η ρητορική του; Το άρθρο 1 του καταστατικού του ΔΝΤ θέτει ως στόχο «να διευκολύνει την επέκταση και την αρμονική ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου, συμβάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία και στη διατήρηση υψηλών επιπέδων απασχόλησης και πραγματικού εισοδήματος, καθώς επίσης και στην ανάπτυξη των παραγωγικών πόρων όλων των κρατών-μελών. Αυτοί είναι οι κυριότεροι στόχοι της οικονομικής πολιτικής». Ομως τα μέτρα που επιβάλλει ο θεσμός οδηγούν πολύ συχνά σε μια πολύ διαφορετική κατάσταση, στην αύξηση της ανεργίας, στη μείωση των εισοδημάτων, στις ιδιωτικοποιήσεις. Μπορούμε να μιλάμε για ελεύθερη βούληση και συναίνεση ενός κράτους όταν αυτό έχει βρεθεί παγιδευμένο στα διασταυρούμενα πυρά των κερδοσκόπων των χρηματαγορών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ;
ΠΙΘΑΝΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι υπάρχει ένας μακροσκελής κατάλογος επιχειρημάτων που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παύση των πληρωμών και να νομιμοποιήσουν την απλούστατη και ξεκάθαρη καταγγελία των χρεών που θεωρούνται επαχθή(6). Εξάλλου, εδώ και μερικούς μήνες, η επιλογή αυτή προβάλλει ως κάτι το προφανές. Ακόμα και στους κύκλους των κερδοσκόπων: Σύμφωνα με τις τράπεζες επενδύσεων Morgan Stanley και JP Morgan, στα τέλη Ιουνίου οι αγορές εκτιμούσαν ότι η πιθανότητα να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών έφτανε το 86% (έναντι 50% τον Απρίλιο).
Το φαινόμενο δεν διέφυγε της προσοχής των ισχυρών διαχειριστών του χρηματοοικονομικού τομέα. Ανησυχώντας για το ενδεχόμενο να τους επιβληθεί μετακύλιση στο μέλλον της ημερομηνίας των πληρωμών ή μείωση της αξίας των τίτλων που κατέχουν (στο πλαίσιο μιας επαναδιαπραγμάτευσης την οποία προωθεί σήμερα το Βερολίνο), οι γαλλικές τράπεζες μείωσαν, το 2010, την έκθεσή τους στο ελληνικό δημόσιο χρέος από τα 19 στα 10 δισ. ευρώ. Και οι γερμανικές τράπεζες προέβησαν σε αντίστοιχη κίνηση, από τον Μάιο του 2010 έως τον Φεβρουάριο του 2011: Από τα 16 δισ. ευρώ, η έκθεσή τους υποχώρησε στα 10 δισ. ευρώ. Ανεπαίσθητα, δημόσιοι θεσμοί όπως το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντικαθιστούν τους τραπεζίτες και τους υπόλοιπους ιδιώτες επενδυτές. Η ΕΚΤ κατέχει τίτλους του ελληνικού χρέους ύψους 66 δισ. ευρώ (δηλαδή το 20%), ενώ το ΔΝΤ και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν έως τώρα δανείσει στη χώρα 33,3 δισ. ευρώ. Η ίδια διαδικασία έχει δρομολογηθεί και για τις περιπτώσεις της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Κι όπως συνοψίζουν οι «New York Times», «αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης, εκείνοι που θα πληρώσουν τον λογαριασμό θα είναι οι φορολογούμενοι και όχι οι ιδιώτες επενδυτές(7)».
(1) Αναφέρεται από τους Ingrid Melander και Paul Taylor, «Mises en garde sur un possible reprofilage de la dette grecque», Reuters, 24 Μαΐου 2011.
(2) Αναφέρεται από τον Miguel Angel Espeche Gil, «Ilicituddel anza unilateral de los intereses de la deuda externa», Instituto hispano-luso-americano de derecho international, 15ο συνέδριο, 23-29 Απριλίου 1989, Αγιος Δομίνικος (Δομινικανή Δημοκρατία).
(3) «Sovereign debt: Notes on theoretical frameworks and policy analyses», στο έργο των Barry Herman, Jose Antonio Ocampo και Shari Spiegel (υπό τη διεύθυνσή τους), Overcoming Developing Country Debt Crises, Oxford University Press, 2010.
(4) Επετηρίδα της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ (ACDI), 1980, σελ.148.
(5) Η σύμβαση του1969 τέθηκε σε ισχύ το 1980, ενώ η σύμβαση του 1986 βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο στάδιο της κύρωσης.
(6) Για έναν πλήρη κατάλογο, βλέπε La Dette ou la Vie, κεφάλαια ΧΧ και ΧΧΙ, Aden-CADTM, Βρυξέλλες 2011.
(7) Landon Thomas Jr, «In Greece, some see a new Lehman», «The New York Times», 12 Ιουνίου 2011.
* Αντίστοιχα, εκπρόσωπος της γαλλικής επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM) και πρόεδρος της CADTM Βελγίου. Αυτό το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο «La Dette ou la Vie» ( Aden-CADTM, Βρυξέλλες, 2011), του οποίου υπήρξαν συντονιστές.
Των DAMIEN MILLET και ERIC TOUSSAINT*
ΠΗΓΗ:Εnet.gr
Ο Δεύτερος Κόσμος κατέρρευσε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Με τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008, στον Πρώτο Κόσμο παρατηρήθηκαν σημαντικές αναταράξεις. Συνεπώς, στο εξής, καμία γεωγραφική διαίρεση δεν φαίνεται πλέον εύστοχη. Το μόνο που μπορούμε να διακρίνουμε πλέον είναι δύο κατηγορίες πληθυσμού: από τη μια υπάρχει μια χούφτα ατόμων που επωφελούνται από τον σύγχρονο καπιταλισμό, ενώ από την άλλη υπάρχει η πλειονότητα που τον υφίσταται, κυρίως μέσα από τον μηχανισμό του χρέους.
ΠΡΩΤΟΦΑΝΗ ΠΟΣΟΣΤΑ
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριάντα ετών, οι αδύναμοι κρίκοι της παγκόσμιας οικονομίας βρίσκονταν στη Λατινική Αμερική, στην Ασία ή στις λεγόμενες «χώρες σε μεταβατικό στάδιο» του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Από το 2008, ήταν η σειρά της Ευρωπαϊκής Ενωσης να αρχίσει να προκαλεί αμφιβολίες. Ενώ το συνολικό εξωτερικό χρέος των χωρών της Λατινικής Αμερικής ανερχόταν κατά μέσον όρο στο 23% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος τους το 2009, το αντίστοιχο ποσοστό για τη Γερμανία ήταν 155%, για την Ισπανία 187%, για την Ελλάδα 191%, για τη Γαλλία 255%, για την Πορτογαλία 245% και για την Ιρλανδία 1.137%. Πρόκειται για πρωτοφανή επίπεδα.
Αντίθετα απ' ό,τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες μπορούν να αντλούν άφθονη ρευστότητα από την Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα (Fed), κυρίως μέσα από τη δημιουργία χρήματος, οι χώρες-μέλη της ζώνης του ευρώ δεν διαθέτουν παρόμοιο εργαλείο: το καταστατικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) της απαγορεύει την άμεση χρηματοδότηση των κρατών. Ετσι, όταν την περίοδο 2007-2009 οι κυβερνήσεις κινητοποιήθηκαν για τη «διάσωση των τραπεζών» (η οποία κόστισε 1,2 τρισεκατομμύρια ευρώ που διατέθηκαν για την παροχή ρευστότητας και διαφόρων ειδών εγγυήσεων), η χρηματοδότηση των κρατών στηριζόταν στους θεσμικούς επενδυτές, κατά κύριο λόγο στις ασφαλιστικές εταιρείες, στα ασφαλιστικά ταμεία και στις... ιδιωτικές τράπεζες.
Επομένως, μία από τις αναπάντεχες συνέπειες της κρίσης υπήρξε το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-2009, αυτή επέτρεψε στους τραπεζίτες της Δυτικής Ευρώπης (Γερμανούς και Γάλλους κατά κύριο λόγο) να χρησιμοποιούν τα κεφάλαια που τους δάνεισαν η Fed και η ΕΚΤ για να αυξήσουν τις δραστηριότητές τους σε αρκετές χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία) και για να αποκομίσουν ιδιαίτερα σημαντικά κέρδη. Από τον Ιούνιο του 2007 (ξέσπασμα της κρίσης των subprimes) έως τον Σεπτέμβριο του 2008 (χρεοκοπία της Lehman Brothers), τα δάνεια που χορήγησαν οι ιδιωτικές τράπεζες της Δυτικής Ευρώπης στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 33%, περνώντας από τα 120 δισ. ευρώ στα 160 δισ. ευρώ.
Την άνοιξη του 2010, τη στιγμή που η ζώνη του ευρώ υφίσταται ισχυρές πιέσεις, η ΕΚΤ δανείζει τις ιδιωτικές τράπεζες με το προνομιακό επιτόκιο του 1%. Αντίθετα, για να δανείσουν χώρες όπως η Ελλάδα, οι τράπεζες απαιτούν ένα κατά πολύ υψηλότερο επιτόκιο: 4-5% για τρίμηνα έντοκα γραμμάτια και περίπου 12% για τίτλους δεκαετούς διάρκειας. Και ποια δικαιολογία προβάλλουν για να στηρίξουν παρόμοιες απαιτήσεις; Τον «κίνδυνο της στάσης πληρωμών» που επικρέμαται πάνω από τους τίτλους της χώρας. Η απειλή ήταν τόσο σοβαρή, ώστε, τον Μάιο του 2010, το επιτόκιο των δεκαετών τίτλων ξεπέρασε το 16,5%. Εξάλλου, για να «τροφοδοτήσει με ρευστότητα» την αγορά τίτλων του κρατικού χρέους, η ΕΚΤ εγγυάται στο εξής τις απαιτήσεις που βρίσκονται στα χέρια των ιδιωτικών τραπεζών, αγοράζοντας από αυτές κρατικούς τίτλους του δημοσίου χρέους, ενώ -θεωρητικά- απαγορεύει στον εαυτό της τη δυνατότητα να προβεί στον απευθείας δανεισμό αυτών ακριβώς των κρατών.
Αξίζει πραγματικά τον κόπο να προσπαθούμε με πείσμα να διατηρήσουμε στη ζωή έναν τόσο παράλογο μηχανισμό; Σε τελική ανάλυση, αφού οι τράπεζες απαιτούν υψηλά επίπεδα ανταμοιβής για τα χρήματα που δανείζουν επειδή σε αυτά ενσωματώνουν τον «κίνδυνο της στάσης πληρωμών», δεν θα ήταν λογικό να εξετάσουμε το ενδεχόμενο της παύσης της αποπληρωμής του χρέους ή ακόμα και την καταγγελία του τμήματος του χρέους που θεωρείται επαχθές; Συνήθως, απλά και μόνο η αναφορά αυτής της επιλογής πυροδοτεί περιγραφές για το τεράστιο χάος στο οποίο θα οδηγήσει οπωσδήποτε παρόμοια ενέργεια: Ο Κριστιάν Νουαγέ, διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, το θεωρεί «σενάριο της φρίκης»(1). Ωστόσο, από την πλευρά των πληθυσμών που υφίστανται την κρίση, μήπως το «σενάριο της φρίκης» συνίσταται στην εφαρμογή των προγραμμάτων λιτότητας που έχουν εξαγγελθεί;
Ο Χένρι Κίσινγκερ -αμερικανός πρώην υπουργός Εξωτερικών και αναλυτής τον οποίο κανένας δεν θα μπορούσε να υποπτευθεί για αυξημένη συμπάθεια και ευαισθησία προς τον Τρίτο Κόσμο- δήλωσε, το 1989, αναφερόμενος στα προγράμματα δομικής αναδιάρθρωσης και λιτότητας που προωθούσε το ΔΝΤ στις λατινοαμερικανικές χώρες: «Καμία δημοκρατική κυβέρνηση δεν μπορεί να ανεχτεί τις απαιτήσεις των διεθνών θεσμών για παρατεταμένη λιτότητα και δημοσιονομικές περικοπές στον τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών(2)». Πόσω μάλλον που, καθώς τα παλαιότερα δάνεια αποπληρώνονται εν μέρει με τη σύναψη νέων δανείων, το δημόσιο χρέος δεν παύει να αυξάνεται παρά τη συνεχιζόμενη πληρωμή των δόσεων για την εξόφλησή του. Το 2009, οι κυβερνήσεις των αναπτυσσόμενων χωρών είχαν αποπληρώσει ποσά που αντιστοιχούσαν σχεδόν στο εκατονταπλάσιο από εκείνα που όφειλαν το 1970 (για την ακρίβεια, 98 φορές μεγαλύτερα). Παρ' όλα αυτά, το χρέος τους είχε γίνει τριάντα δύο φορές υψηλότερο.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με την άρνησή τους να ενεργοποιήσουν τους μοχλούς που θα επέτρεπαν μια αλλαγή πορείας, αναγκάζουν τους λαούς τους να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο. Κι όμως, τόσο για τον Βορρά όσο και για τον Νότο, υπάρχει και μιαν άλλη λύση. Πράγματι, κατά τη διάρκεια των δέκα τελευταίων ετών, ορισμένες χώρες κατόρθωσαν να σταματήσουν την εξυπηρέτηση του χρέους τους και να επιτύχουν τη διαγραφή ενός μέρους του. Το 2001, η Αργεντινή, η οποία, χάρη στην παύση της αποπληρωμής του χρέους της επί τριετία επέβαλε στους ιδιώτες δανειστές της μια μείωση που ξεπερνούσε το ήμισυ του χρέους της, το 2005, και, πιο πρόσφατα, ο Ισημερινός. Κι όλα αυτά, χωρίς να επικρατήσει το χάος.
Ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ, επικεφαλής των οικονομολόγων της Παγκόσμιας Τράπεζας την περίοδο 1997-2000, συμπεραίνει ότι «τόσο η θεωρία όσο και η πράξη αφήνουν να διαφανεί ότι είναι πολύ πιθανό να υπερέβαλαν όσοι έκαναν λόγο για πλήρες κλείσιμο της στρόφιγγας του δανεισμού»(3). Στην Αργεντινή, την περίοδο 2003-2010, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης ήταν της τάξης του 8%. Συνεπώς, η παύση των πληρωμών δεν έχει αναγκαστικά ως αποτέλεσμα τον κατακλυσμό που υπόσχονται οι Κασσάνδρες του χρέους. Μήπως όμως μπορεί επιπλέον να αποδειχθεί και θεμιτή;
Η ΧΑΡΤΑ ΤΟΥ ΟΗΕ
Για να δεσμεύεται από μια δανειακή σύμβαση, ένα κράτος πρέπει να έχει συναινέσει και η βούλησή του να έχει διαμορφωθεί ελεύθερα. Από αυτή τη συναίνεση γεννιέται η υποχρέωση αποπληρωμής του χρέους. Ωστόσο, η αρχή δεν έχει απόλυτο χαρακτήρα, υπόκειται στους κανόνες νομιμότητας που έχει υιοθετήσει το διεθνές δίκαιο. Ετσι, το άρθρο 103 της Χάρτας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών διακηρύσσει τα εξής: «Σε περίπτωση σύγκρουσης των υποχρεώσεων των κρατών-μελών που προκύπτουν από την παρούσα χάρτα και των υποχρεώσεών τους από οποιαδήποτε άλλη διεθνή συμφωνία, τότε υπερισχύουν οι πρώτες». Στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη Χάρτα περιλαμβάνονται και όσες προβλέπει το άρθρο 155: «Η ανύψωση του βιοτικού επιπέδου, η πλήρης απασχόληση και οι συνθήκες προόδου και ανάπτυξης μέσα σε οικονομική και κοινωνική τάξη».
Ανταποκρίνονται άραγε σε αυτές τις απαιτήσεις τα «σχέδια βοήθειας» που εκπόνησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ για τις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες (και τα οποία είχαν ως στόχο να κατορθώσουν οι χώρες να εξοφλήσουν τους δανειστές τους); Το 2009, στη Λετονία επιβλήθηκε μείωση των δημοσίων δαπανών η οποία αντιστοιχούσε στο 15% του ΑΕΠ της, μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20%, μείωση των συντάξεων κατά 10% (η οποία βέβαια κρίθηκε αντισυνταγματική μερικούς μήνες αργότερα) και κλείσιμο πολλών σχολείων και νοσοκομείων. Ωστόσο, ήδη από το 1980, η Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ διακήρυσσε: «Για παράδειγμα, ένα κράτος δεν μπορεί να κλείνει τα σχολεία του, τα πανεπιστήμιά του και τα δικαστήριά του, να καταργεί την αστυνομία του και να παραμελεί τις δημόσιες υπηρεσίες του σε σημείο ώστε να εκθέτει τον πληθυσμό του στην αταξία και στην αναρχία, απλά και μόνο για να εξοικονομήσει τα αναγκαία κονδύλια που θα του επιτρέψουν να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στους ξένους δανειστές του(4)».
Η Σύμβαση της Βιέννης του 1986, η οποία συμπληρώνει τη σύμβαση του 1969 για το δίκαιο των συμβάσεων(5), αναλύει τα διάφορα «ελαττώματα της ελεύθερης βούλησης», τα οποία μπορεί να επισύρουν την ακυρότητα μιας δανειακής σύμβασης: «Ενα κράτος ή ένας διεθνής οργανισμός που αναγκάζεται να υπογράψει μια σύμβαση εξαιτίας της δόλιας συμπεριφοράς ενός άλλου κράτους ή οργανισμού που έχει συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις, μπορεί να επικαλεστεί το γεγονός ότι ο δόλος συνιστά λόγο της ακυρότητας της βούλησής του και της συναίνεσής του να δεσμευτεί από αυτή τη σύμβαση». Δεν θα μπορούσαμε άραγε να χαρακτηρίσουμε ως δόλια και απατηλή τη συμπεριφορά του ΔΝΤ, δεδομένου του αβυσσαλέου χάσματος που χωρίζει την πραγματικότητα από όσα υπόσχεται η ρητορική του; Το άρθρο 1 του καταστατικού του ΔΝΤ θέτει ως στόχο «να διευκολύνει την επέκταση και την αρμονική ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου, συμβάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία και στη διατήρηση υψηλών επιπέδων απασχόλησης και πραγματικού εισοδήματος, καθώς επίσης και στην ανάπτυξη των παραγωγικών πόρων όλων των κρατών-μελών. Αυτοί είναι οι κυριότεροι στόχοι της οικονομικής πολιτικής». Ομως τα μέτρα που επιβάλλει ο θεσμός οδηγούν πολύ συχνά σε μια πολύ διαφορετική κατάσταση, στην αύξηση της ανεργίας, στη μείωση των εισοδημάτων, στις ιδιωτικοποιήσεις. Μπορούμε να μιλάμε για ελεύθερη βούληση και συναίνεση ενός κράτους όταν αυτό έχει βρεθεί παγιδευμένο στα διασταυρούμενα πυρά των κερδοσκόπων των χρηματαγορών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ;
ΠΙΘΑΝΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι υπάρχει ένας μακροσκελής κατάλογος επιχειρημάτων που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παύση των πληρωμών και να νομιμοποιήσουν την απλούστατη και ξεκάθαρη καταγγελία των χρεών που θεωρούνται επαχθή(6). Εξάλλου, εδώ και μερικούς μήνες, η επιλογή αυτή προβάλλει ως κάτι το προφανές. Ακόμα και στους κύκλους των κερδοσκόπων: Σύμφωνα με τις τράπεζες επενδύσεων Morgan Stanley και JP Morgan, στα τέλη Ιουνίου οι αγορές εκτιμούσαν ότι η πιθανότητα να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών έφτανε το 86% (έναντι 50% τον Απρίλιο).
Το φαινόμενο δεν διέφυγε της προσοχής των ισχυρών διαχειριστών του χρηματοοικονομικού τομέα. Ανησυχώντας για το ενδεχόμενο να τους επιβληθεί μετακύλιση στο μέλλον της ημερομηνίας των πληρωμών ή μείωση της αξίας των τίτλων που κατέχουν (στο πλαίσιο μιας επαναδιαπραγμάτευσης την οποία προωθεί σήμερα το Βερολίνο), οι γαλλικές τράπεζες μείωσαν, το 2010, την έκθεσή τους στο ελληνικό δημόσιο χρέος από τα 19 στα 10 δισ. ευρώ. Και οι γερμανικές τράπεζες προέβησαν σε αντίστοιχη κίνηση, από τον Μάιο του 2010 έως τον Φεβρουάριο του 2011: Από τα 16 δισ. ευρώ, η έκθεσή τους υποχώρησε στα 10 δισ. ευρώ. Ανεπαίσθητα, δημόσιοι θεσμοί όπως το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντικαθιστούν τους τραπεζίτες και τους υπόλοιπους ιδιώτες επενδυτές. Η ΕΚΤ κατέχει τίτλους του ελληνικού χρέους ύψους 66 δισ. ευρώ (δηλαδή το 20%), ενώ το ΔΝΤ και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν έως τώρα δανείσει στη χώρα 33,3 δισ. ευρώ. Η ίδια διαδικασία έχει δρομολογηθεί και για τις περιπτώσεις της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Κι όπως συνοψίζουν οι «New York Times», «αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης, εκείνοι που θα πληρώσουν τον λογαριασμό θα είναι οι φορολογούμενοι και όχι οι ιδιώτες επενδυτές(7)».
(1) Αναφέρεται από τους Ingrid Melander και Paul Taylor, «Mises en garde sur un possible reprofilage de la dette grecque», Reuters, 24 Μαΐου 2011.
(2) Αναφέρεται από τον Miguel Angel Espeche Gil, «Ilicituddel anza unilateral de los intereses de la deuda externa», Instituto hispano-luso-americano de derecho international, 15ο συνέδριο, 23-29 Απριλίου 1989, Αγιος Δομίνικος (Δομινικανή Δημοκρατία).
(3) «Sovereign debt: Notes on theoretical frameworks and policy analyses», στο έργο των Barry Herman, Jose Antonio Ocampo και Shari Spiegel (υπό τη διεύθυνσή τους), Overcoming Developing Country Debt Crises, Oxford University Press, 2010.
(4) Επετηρίδα της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ (ACDI), 1980, σελ.148.
(5) Η σύμβαση του1969 τέθηκε σε ισχύ το 1980, ενώ η σύμβαση του 1986 βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο στάδιο της κύρωσης.
(6) Για έναν πλήρη κατάλογο, βλέπε La Dette ou la Vie, κεφάλαια ΧΧ και ΧΧΙ, Aden-CADTM, Βρυξέλλες 2011.
(7) Landon Thomas Jr, «In Greece, some see a new Lehman», «The New York Times», 12 Ιουνίου 2011.
* Αντίστοιχα, εκπρόσωπος της γαλλικής επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM) και πρόεδρος της CADTM Βελγίου. Αυτό το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο «La Dette ou la Vie» ( Aden-CADTM, Βρυξέλλες, 2011), του οποίου υπήρξαν συντονιστές.
Των DAMIEN MILLET και ERIC TOUSSAINT*
ΠΗΓΗ:Εnet.gr
Κυριακή 17 Ιουλίου 2011
Οι "300" πιο καλοπληρωμένοι της Ε.Ε.
Προκλητικά υψηλοί οι μισθοί των Ελλήνων βουλευτών έναντι των συναδέλφων τους στην ευρωζώνη. Στα 8.500 ευρώ οι ελληνικές απολαβές το μήνα, όταν οι Ισπανοί συνάδερφοί τους παίρνουν μόλις 4.000 ευρώ. Διαβάστε αναλυτικά τα βουλευτικά έσοδα
Σε απόλυτους αριθμούς, οι απολαβές των μελών της Βουλής των Ελλήνων, οι οποίες κατά μέσο όρο κυμαίνονται γύρω στις 8.500 ευρώ μηνιαίως, βρίσκονται περίπου στον μέσο όρο των αμοιβών που απολαμβάνουν οι ομόλογοί τους σε άλλα ευρωπαϊκά κοινοβούλια.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι υπάρχουν και πιο καλοπληρωμένοι αλλά και πιο κακοπληρωμένοι ευρωπαίοι κοινοβουλευτικοί, όπως άλλωστε συμβαίνει και με άλλους κλάδους στη χώρα μας.
Στο μεταξύ, σφαγή αναμένεται να γίνει μεταξύ των βουλευτών για την συμμετοχή τους σε όσο το δυνατόν περισσότερες επιτροπές, προκειμένου να ισοφαρίσουν το ψαλίδι που έπεσε στο μισθό τους.
Οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές ενός βουλευτή σύμφωνα με τα στοιχεία του "Τύπου της Κυριακής" ανέρχονται σε 8.500 χιλιάδες ευρώ.
Την ίδια στιγμή, οι Ισπανοί συνάδερφοί τους παίρνουν 4.000 ευρώ, οι Γερμανοί βουλευτές 7.668 ευρώ και οι πιο καλοπληρωμένοι είναι οι Ιταλοί βουλευτές με τις μηνιαίες τους απολαβές να φτάνουν τα 11.704 ευρώ.
Τα έσοδα των Ελλήνων βουλευτών
* Βουλευτική αποζημίωση 4900 (καθαρά) 5.200 ευρώ (μικτά)
* Έσοδα από επιτροπές (μ.ο.) 1.200 ευρώ
* Επίδομα γραφείου 936 -1.000 ευρώ
* Επίδομα κίνησης 364 – 607 ευρώ
* Επίδομα κινητής τηλεφωνίας 200 ευρώ
* Επίδομα σταθερού τηλεφώνου – ταχυδρομείου 834 ευρώ (10.000 ετησίως)
* Χωρίς εισιτήριο στα ΜΜΜ, ΟΣΕ, ΚΤΕΛ και ακτοπλοϊκά
ΣΥΝΟΛΟ: 8.400 – 8.700 ευρώ οι μηνιαίες καθαρές αποδοχές
Στα παραπάνω θα πρέπει να προσθέσουμε το ποσό των 3.000 ευρώ για ανανέωση ηλεκτρονικού εξοπλισμού για βουλευτές που έχουν πάνω από μία θητεία.
Επίσης, για τους βουλευτές της περιφέρειας προβλέπεται επίδομα ενοικίου ή πληρωμένο ξενοδοχείο της τάξεως των 1.000 ευρώ.
Ακόμη, οι βουλευτές της περιφέρειας που στην περιοχή στην οποία εκλέγονται υπάρχει αεροδρόμιο, δικαιούνται 104 αεροπορικά κουπόνια.
ΠΗΓΗ:NEWS247
Σε απόλυτους αριθμούς, οι απολαβές των μελών της Βουλής των Ελλήνων, οι οποίες κατά μέσο όρο κυμαίνονται γύρω στις 8.500 ευρώ μηνιαίως, βρίσκονται περίπου στον μέσο όρο των αμοιβών που απολαμβάνουν οι ομόλογοί τους σε άλλα ευρωπαϊκά κοινοβούλια.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι υπάρχουν και πιο καλοπληρωμένοι αλλά και πιο κακοπληρωμένοι ευρωπαίοι κοινοβουλευτικοί, όπως άλλωστε συμβαίνει και με άλλους κλάδους στη χώρα μας.
Στο μεταξύ, σφαγή αναμένεται να γίνει μεταξύ των βουλευτών για την συμμετοχή τους σε όσο το δυνατόν περισσότερες επιτροπές, προκειμένου να ισοφαρίσουν το ψαλίδι που έπεσε στο μισθό τους.
Οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές ενός βουλευτή σύμφωνα με τα στοιχεία του "Τύπου της Κυριακής" ανέρχονται σε 8.500 χιλιάδες ευρώ.
Την ίδια στιγμή, οι Ισπανοί συνάδερφοί τους παίρνουν 4.000 ευρώ, οι Γερμανοί βουλευτές 7.668 ευρώ και οι πιο καλοπληρωμένοι είναι οι Ιταλοί βουλευτές με τις μηνιαίες τους απολαβές να φτάνουν τα 11.704 ευρώ.
Τα έσοδα των Ελλήνων βουλευτών
* Βουλευτική αποζημίωση 4900 (καθαρά) 5.200 ευρώ (μικτά)
* Έσοδα από επιτροπές (μ.ο.) 1.200 ευρώ
* Επίδομα γραφείου 936 -1.000 ευρώ
* Επίδομα κίνησης 364 – 607 ευρώ
* Επίδομα κινητής τηλεφωνίας 200 ευρώ
* Επίδομα σταθερού τηλεφώνου – ταχυδρομείου 834 ευρώ (10.000 ετησίως)
* Χωρίς εισιτήριο στα ΜΜΜ, ΟΣΕ, ΚΤΕΛ και ακτοπλοϊκά
ΣΥΝΟΛΟ: 8.400 – 8.700 ευρώ οι μηνιαίες καθαρές αποδοχές
Στα παραπάνω θα πρέπει να προσθέσουμε το ποσό των 3.000 ευρώ για ανανέωση ηλεκτρονικού εξοπλισμού για βουλευτές που έχουν πάνω από μία θητεία.
Επίσης, για τους βουλευτές της περιφέρειας προβλέπεται επίδομα ενοικίου ή πληρωμένο ξενοδοχείο της τάξεως των 1.000 ευρώ.
Ακόμη, οι βουλευτές της περιφέρειας που στην περιοχή στην οποία εκλέγονται υπάρχει αεροδρόμιο, δικαιούνται 104 αεροπορικά κουπόνια.
ΠΗΓΗ:NEWS247
Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011
Ayrton Senna: Το ντοκιμαντέρ
Είναι από τα δίωρα που δεν χρειάζεται να είσαι φαν της Φόρμουλα 1 για να το περάσεις στον καναπέ σου. Η ζωή και ο θάνατος του Ayrton Senna αριστουργηματικά δωσμένος από τον Asif Kapadia.
Το βιογραφικά ντοκιμαντέρ είναι πολλές φορές βαρετά, χωρίς ροή, χωρίς ένταση, χωρίς πάθος. Όταν όμως προσπαθείς να περιγράψεις τη ζωή ενός οδηγού αγώνων που αγαπήθηκε όσο λίγοι, είναι βέβαιο ότι η πρώτη ύλη που έχεις στα χέρια σου σαν σκηνοθέτης είναι εντυπωσιακή. Κι ο Asif Kapadia κατάφερε αυτή την πρώτη ύλη να την μετατρέψει σε μία ταινία, ικανή να συγκινήσει και τον πλέον αναίσθητο.
Για να λέμε και την αλήθεια δεν έζησα τα πρωταθλήματα του Senna. Τα έζησα αλλά δεν τα θυμάμαι. Ούτε πεθαίνω για την Φόρμουλα 1. Και αυτή είναι και η μεγαλύτερη κατάκτηση αυτού του ντοκιμαντέρ. Ότι κάνει ακόμα και τον λιγότερο σχετικό με την Φόρμουλα να μπει στην ταινία, να νιώσει, να ταυτιστεί, να πορωθεί και να απογοητευτεί.
Η διήγηση στο “Senna” ξεκινά με τον ερχομό του Βραζιλιάνου στη Φόρμουλα 1 το 1984, περνάει από τα χρόνια της δόξας και τις 3 κατακτήσεις του πρωταθλήματος (1988, 1990, 1991) και φτάνει στον τραγικό του θάνατο στην πίστα του Σαν Μαρίνο, την πρωτομαγιά του 1994. Η αφήγηση όμως είναι εκπληκτική. Η ροή δεν σε αφήνει να σηκωθείς ούτε για να πας στην τουαλέτα, μιας και ο Kapadia μπλέκει μαεστρικά τα πλάνα των αγώνων με την εξωαγωνιστική ζωή του Senna, την προσωπική του ζωή αλλά και το πώς έβλεπαν τον Senna οι άνθρωποι της Φόρμουλα.
Και είναι όλοι τους εκεί. Από τους ανθρώπους που τον ζούσαν καθημερινά στην ομάδα της McLaren μέχρι τον μεγάλο του αντίπαλο Alain Prost. Ο Frak Williams, ο Ron Dennis, ο Jackie Stewart, ο Nigel Mansell, ο Jean-Marie Balestre, ο Nelson Piquet και πολλοί άλλοι άνθρωποι του μηχανοκίητου αθλητισμού.
Μέχρι και η σκηνή του θανάτου είναι σεμνά δοσμένη. Με αληθινή συγκίνηση. Χωρίς κατασκευασμένους μελλοδραματισμούς. Σαν να ακούς έναν φίλο ή τον πατέρα σου δακρυσμένο να σου περιγράφει το πού βρισκόταν εκείνη την μαύρη ημέρα του 1994.
Ένα πολύ ωραίο ντοκιμαντέρ.
SENNA trailer HD by myfilm-gr
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2010 στη Βραζιλία και την Ιαπωνία και άργησε χαρακτηριστικά να φτάσει στην Ευρώπη. Μόλις πριν λίγες εβδομάδες έρχισε να προβάλλεται στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ για την Ελλάδα, το DVD αναμένεται το φθινόπωρο.
Κι αν είσαι φανατικός του Βραζιλιάνου οδηγού, σίγουρα πρέπει να έχεις στη βιβλιοθήκη σου τους δύο τόμους που έγραψε ο Βασίλης Τσακίρογλου με τίτλο “Ayrton Senna, adeus” που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Intro Books με τιμή γύρω στα 40 ευρώ.
ΠΗΓΗ:MEN24
Το βιογραφικά ντοκιμαντέρ είναι πολλές φορές βαρετά, χωρίς ροή, χωρίς ένταση, χωρίς πάθος. Όταν όμως προσπαθείς να περιγράψεις τη ζωή ενός οδηγού αγώνων που αγαπήθηκε όσο λίγοι, είναι βέβαιο ότι η πρώτη ύλη που έχεις στα χέρια σου σαν σκηνοθέτης είναι εντυπωσιακή. Κι ο Asif Kapadia κατάφερε αυτή την πρώτη ύλη να την μετατρέψει σε μία ταινία, ικανή να συγκινήσει και τον πλέον αναίσθητο.
Για να λέμε και την αλήθεια δεν έζησα τα πρωταθλήματα του Senna. Τα έζησα αλλά δεν τα θυμάμαι. Ούτε πεθαίνω για την Φόρμουλα 1. Και αυτή είναι και η μεγαλύτερη κατάκτηση αυτού του ντοκιμαντέρ. Ότι κάνει ακόμα και τον λιγότερο σχετικό με την Φόρμουλα να μπει στην ταινία, να νιώσει, να ταυτιστεί, να πορωθεί και να απογοητευτεί.
Η διήγηση στο “Senna” ξεκινά με τον ερχομό του Βραζιλιάνου στη Φόρμουλα 1 το 1984, περνάει από τα χρόνια της δόξας και τις 3 κατακτήσεις του πρωταθλήματος (1988, 1990, 1991) και φτάνει στον τραγικό του θάνατο στην πίστα του Σαν Μαρίνο, την πρωτομαγιά του 1994. Η αφήγηση όμως είναι εκπληκτική. Η ροή δεν σε αφήνει να σηκωθείς ούτε για να πας στην τουαλέτα, μιας και ο Kapadia μπλέκει μαεστρικά τα πλάνα των αγώνων με την εξωαγωνιστική ζωή του Senna, την προσωπική του ζωή αλλά και το πώς έβλεπαν τον Senna οι άνθρωποι της Φόρμουλα.
Και είναι όλοι τους εκεί. Από τους ανθρώπους που τον ζούσαν καθημερινά στην ομάδα της McLaren μέχρι τον μεγάλο του αντίπαλο Alain Prost. Ο Frak Williams, ο Ron Dennis, ο Jackie Stewart, ο Nigel Mansell, ο Jean-Marie Balestre, ο Nelson Piquet και πολλοί άλλοι άνθρωποι του μηχανοκίητου αθλητισμού.
Μέχρι και η σκηνή του θανάτου είναι σεμνά δοσμένη. Με αληθινή συγκίνηση. Χωρίς κατασκευασμένους μελλοδραματισμούς. Σαν να ακούς έναν φίλο ή τον πατέρα σου δακρυσμένο να σου περιγράφει το πού βρισκόταν εκείνη την μαύρη ημέρα του 1994.
Ένα πολύ ωραίο ντοκιμαντέρ.
SENNA trailer HD by myfilm-gr
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2010 στη Βραζιλία και την Ιαπωνία και άργησε χαρακτηριστικά να φτάσει στην Ευρώπη. Μόλις πριν λίγες εβδομάδες έρχισε να προβάλλεται στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ για την Ελλάδα, το DVD αναμένεται το φθινόπωρο.
Κι αν είσαι φανατικός του Βραζιλιάνου οδηγού, σίγουρα πρέπει να έχεις στη βιβλιοθήκη σου τους δύο τόμους που έγραψε ο Βασίλης Τσακίρογλου με τίτλο “Ayrton Senna, adeus” που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Intro Books με τιμή γύρω στα 40 ευρώ.
ΠΗΓΗ:MEN24
Κυριακή 10 Ιουλίου 2011
Φορολογικός συντελεστής 15% για τις επιχειρήσεις
Τη μείωση του φορολογικού συντελεστή των επιχειρήσεων στο 15% με παράλληλη κατάργηση των φοροαπαλλαγών που ισχύουν γι’ αυτές σχεδιάζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, στοχεύοντας ταυτόχρονα στην απλοποίηση του φορολογικού συστήματος. Την ίδια στιγμή σημαντικές αλλαγές σχεδιάζονται και για τα φυσικά πρόσωπα τα οποία από το 2012 θα έχουν μικρότερες εκπτώσεις φόρου. Το εισοδηματικό και περιουσιακό κριτήριο θα ισχύει πλέον για όλες τις φοροαπαλλαγές. Η κυβέρνηση ευελπιστεί να μειώσει το κόστος που έχει ο προϋπολογισμός από τις φοροαπαλλαγές κατά 50%, δηλαδή στα 4 δισ. ευρώ από 8 δισ. ευρώ που ανέρχονται σήμερα. Μέσω του επικαιροποιημένου Μνημονίου δεσμεύεται ότι «θα υιοθετήσει επιπρόσθετα μέτρα για την απλοποίηση του φορολογικού συστήματος, τη διεύρυνση των φορολογικών βάσεων και τη μείωση των φορολογικών συντελεστών με τρόπο δημοσιονομικά ουδέτερο. Τα μέτρα αυτά αφορούν τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, τον φόρο από εισοδήματα επιχειρήσεων και τον ΦΠΑ». Με τις αλλαγές που σχεδιάζονται το οικονομικό επιτελείο θέλει να στείλει το μήνυμα στις επιχειρήσεις που σχεδιάζουν να επενδύσουν στην Ελλάδα ή ακόμα και σε αυτές που έχουν δραστηριότητα στην Ελλάδα ότι το φορολογικό σύστημα θα απλοποιηθεί, ενώ προς κατάργηση οδεύει ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων. Ανώτατος παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών ανέφερε στην «Κ» ότι «στόχος του νέου νομοσχεδίου είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ φορολογικών αρχών και επιχειρήσεων, που θα εξαλείψει τα πεδία διαφθοράς και θα οδηγήσει σε σταθερό φορολογικό περιβάλλον, ενώ δεν θα ανατρέπει τον οικονομικό προγραμματισμό τους είτε μέσω των γνωστών γκρίζων λογιστικών διαφορών ή των έκτακτων εισφορών. Ευχής έργο θα ήταν να υπάρξει για πρώτη φορά συναίνεση στις βασικές αρχές της φορολογικής μεταρρύθμισης».
Ως προς τον ΦΠΑ, η κυβέρνηση προσανατολίζεται στη μείωση των φορολογικών συντελεστών διαπιστώνοντας ότι οι υψηλοί συντελεστές δεν οδήγησαν στην αύξηση των δημοσίων εσόδων αλλά αντίθετα στη διόγκωση της φοροδιαφυγής.
Βέβαια μπορεί ο στόχος να είναι η απλοποίηση του φορολογικού συστήματος, αλλά σε κάθε περίπτωση το οικονομικό επιτελείο θα επιχειρήσει να έχει και ένα όφελος από τις αλλαγές, προκειμένου να στηριχθούν και οι προϋπολογισμοί των επόμενων ετών.
Ο νέος τσάρος της οικονομίας έχει δεσμευτεί ότι θα γίνει άμεσα αλλαγή της φορολογικής νομοθεσίας και ότι θα διαμορφωθεί ένα «Εθνικό Φορολογικό Σύστημα που θα αίρει αδικίες και αντιφάσεις και θα αποκαθιστά την ηθική και κοινωνική ισορροπία των μέτρων.
Τα σχέδια για το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που επεξεργάζονται στο οικονομικό επιτελείο προβλέπουν:
1. Κατάργηση φοροαπαλλαγών για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα. Tο κόστος των φοροαπαλλαγών για το ελληνικό Δημόσιο ανέρχεται στο 2,9% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Οι απαλλαγές για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις προσεγγίζουν τα 100 εκατ. ευρώ, ενώ οι απαλλαγές για τα νομικά πρόσωπα ανέρχoνται σε 292 εκατ. ευρώ και για τα ακίνητα που διαθέτουν σε 168 εκατ. ευρώ. Πρόθεση της κυβέρνησης είναι να καταργήσει τις απαλλαγές αυτές για τα νομικά πρόσωπα.
Οσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα θα εισαχθεί εισοδηματικό κριτήριο προκειμένου κάποιος φορολογούμενος να δικαιούται την έκπτωση φόρου. Για παράδειγμα, οι έχοντες εισοδήματα άνω των 60.000 ή 70.000 ευρώ δεν θα δικαιούνται τις φοροαπαλλαγές ή διαφορετικά θα έχουν το μισό όφελος σε σχέση με τους υπόλοιπους.
2. Μείωση φορολογίας επιχειρήσεων. Μελετάται η μείωση των φορολογικών συντελεστών, καθώς και άλλων μέτρων που θα ενισχύσoυν την επιχειρηματικότητα. Τα κέρδη των επιχειρήσεων (Α. Ε., ΕΠΕ) φορολογούνται σήμερα με συντελεστή 20%. Το υπουργείο Οικονομικών μελετά τη μείωση του συντελεστή στο 15%, με την προϋπόθεση ότι θα περικοπούν οι φοροαπαλλαγές που έχουν σήμερα οι επιχειρήσεις.
3. Μείωση ΦΠΑ. Επειτα από πολλές αναπροσαρμογές στους συντελεστές ΦΠΑ από (18% στο 23%) η κυβέρνηση διαπιστώνει ότι τα έσοδα που εισπράχθηκαν τα τελευταία χρόνια ήταν λιγότερα από όσα είχαν υπολογιστεί. Το σχέδιο που επεξεργάζονται στο υπουργείο Οικονομικών και εφόσον συμφωνήσει και η τρόικα προβλέπει:
- Τη μείωση του υψηλού συντελεστή ΦΠΑ από 23% στο 20% που θα οδηγήσει στη μείωση των τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες όπως καύσιμα, ένδυση, υπόδηση, αυτοκίνητα, οινοπνευματώδη ποτά, έπιπλα, είδη οικιακής χρήσης, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, κοσμήματα, ακίνητα, λογαριασμοί σταθερής και κινητής τηλεφωνίας κ. ά.
- Τη μείωση του χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ από 13% σήμερα στο 10% με τον οποίο επιβαρύνονται σήμερα τα τρόφιμα και τα τιμολόγια
- Την κατάργηση του πολύ χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ 6,5% που εφαρμόζεται σε φάρμακα, διαμονή στα ξενοδοχεία, βιβλία, εφημερίδες, θέατρα.
4. Κατάργηση Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων.
Ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων είναι ελληνική πατέντα και εφαρμόζεται μόνο στην Ελλάδα. Στέλεχος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής τονίζει ότι η κατάργηση των αναχρονιστικών διατάξεων του ΚΒΣ θα γίνει σταδιακά και θα κινείται στη λογική του περιορισμού της ταλαιπωρίας και των επισκέψεων των επιτηδευματιών στις εφορίες, αμβλύνοντας παράλληλα τα σημεία τριβής μεταξύ πολιτών και φορολογικών αρχών. Ωστόσο, η κατάργηση του ΚΒΣ προϋποθέτει σημαντικές αλλαγές κυρίως στον τρόπο που γίνονται οι συναλλαγές των επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα θα πρέπει να γίνουν ηλεκτρονικές όλες οι συναλλαγές, οι δηλώσεις να υποβάλλονται ηλεκτρονικά και τα φορολογικά στοιχεία να έχουν ηλεκτρονική σήμανση.
5. Αναδιοργάνωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Την ερχόμενη εβδομάδα ο κ. Βενιζέλος θα ανακοινώσει το σχέδιό του για την αναδιοργάνωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Φαίνεται πάντως να διατηρεί τμήμα του προηγούμενου σχεδίου που προέβλεπε την κατάργηση 213 εφοριών.
Στο στόχαστρο ληξιπρόθεσμα χρέη άνω των 150.000 ευρώ
Τους ληξιπρόθεσμους οφειλέτες του Δημοσίου που οφείλουν περισσότερα από 150.000 ευρώ αναζητεί το υπουργείο Οικονομικών. Οι ανωτέρω φορολογούμενοι χρωστούν περί τα 37 δισ. ευρώ και ανέρχονται σε 10.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα. Για τον εντοπισμό τους θα αναλάβουν δράση εξωτερικοί συμβούλοι, δηλαδή δικηγόροι, λογιστές και ελεγκτές, η επιλογή των οποίων θα γίνει ταχύρρυθμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία των υπηρεσιών του υπουργείου, οι συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές (με στοιχεία Ιουνίου 2011) από άμεσους και έμμεσους φόρους και από μη φορολογικά έσοδα ανέρχονται, μαζί με πρόστιμα και προσαυξήσεις, στο ποσό των 41,1 δισ. ευρώ (από 32 δισ. ευρώ το 2009). Οι οφειλέτες των ποσών αυτών ανέρχονται σε 900.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα. Επίσης, ξεκινούν έλεγχοι που θα ολοκληρωθούν σύμφωνα με παράγοντες του υπουργείου ΟΙκονομικών σε χρόνο ρεκόρ, για όσους δεν είχαν υπαχθεί στην περαίωση του 2010, επειδή κατέχουν ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 400.000 ευρώ ανά άτομο ή λόγω μεγάλου κύκλου εργασιών. Για τις περιπτώσεις αυτές αποφασίστηκε να εφαρμοστεί ταχεία διαδικασία ελέγχου των ανέλεγκτων χρήσεων, η οποία θα διεξαχθεί σχεδόν στο σύνολό της, με τη βοήθεια των συστημάτων και των διασταυρώσεων της Γενικής Γραμματείας Πληροφορικών Συστημάτων.
Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών αναφέρουν ότι δεν πρόκειται να γίνει ρύθμιση στις ληξιπρόθεσμες οφειλές ή μία νέου τύπου περαίωση για μεγάλες επιχειρήσεις ή για όσους έχουν ακίνητη περιουσία υψηλής αξίας.
ΠΗΓΗ:Προκόπης Χατζηνικολαου-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Ως προς τον ΦΠΑ, η κυβέρνηση προσανατολίζεται στη μείωση των φορολογικών συντελεστών διαπιστώνοντας ότι οι υψηλοί συντελεστές δεν οδήγησαν στην αύξηση των δημοσίων εσόδων αλλά αντίθετα στη διόγκωση της φοροδιαφυγής.
Βέβαια μπορεί ο στόχος να είναι η απλοποίηση του φορολογικού συστήματος, αλλά σε κάθε περίπτωση το οικονομικό επιτελείο θα επιχειρήσει να έχει και ένα όφελος από τις αλλαγές, προκειμένου να στηριχθούν και οι προϋπολογισμοί των επόμενων ετών.
Ο νέος τσάρος της οικονομίας έχει δεσμευτεί ότι θα γίνει άμεσα αλλαγή της φορολογικής νομοθεσίας και ότι θα διαμορφωθεί ένα «Εθνικό Φορολογικό Σύστημα που θα αίρει αδικίες και αντιφάσεις και θα αποκαθιστά την ηθική και κοινωνική ισορροπία των μέτρων.
Τα σχέδια για το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που επεξεργάζονται στο οικονομικό επιτελείο προβλέπουν:
1. Κατάργηση φοροαπαλλαγών για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα. Tο κόστος των φοροαπαλλαγών για το ελληνικό Δημόσιο ανέρχεται στο 2,9% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Οι απαλλαγές για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις προσεγγίζουν τα 100 εκατ. ευρώ, ενώ οι απαλλαγές για τα νομικά πρόσωπα ανέρχoνται σε 292 εκατ. ευρώ και για τα ακίνητα που διαθέτουν σε 168 εκατ. ευρώ. Πρόθεση της κυβέρνησης είναι να καταργήσει τις απαλλαγές αυτές για τα νομικά πρόσωπα.
Οσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα θα εισαχθεί εισοδηματικό κριτήριο προκειμένου κάποιος φορολογούμενος να δικαιούται την έκπτωση φόρου. Για παράδειγμα, οι έχοντες εισοδήματα άνω των 60.000 ή 70.000 ευρώ δεν θα δικαιούνται τις φοροαπαλλαγές ή διαφορετικά θα έχουν το μισό όφελος σε σχέση με τους υπόλοιπους.
2. Μείωση φορολογίας επιχειρήσεων. Μελετάται η μείωση των φορολογικών συντελεστών, καθώς και άλλων μέτρων που θα ενισχύσoυν την επιχειρηματικότητα. Τα κέρδη των επιχειρήσεων (Α. Ε., ΕΠΕ) φορολογούνται σήμερα με συντελεστή 20%. Το υπουργείο Οικονομικών μελετά τη μείωση του συντελεστή στο 15%, με την προϋπόθεση ότι θα περικοπούν οι φοροαπαλλαγές που έχουν σήμερα οι επιχειρήσεις.
3. Μείωση ΦΠΑ. Επειτα από πολλές αναπροσαρμογές στους συντελεστές ΦΠΑ από (18% στο 23%) η κυβέρνηση διαπιστώνει ότι τα έσοδα που εισπράχθηκαν τα τελευταία χρόνια ήταν λιγότερα από όσα είχαν υπολογιστεί. Το σχέδιο που επεξεργάζονται στο υπουργείο Οικονομικών και εφόσον συμφωνήσει και η τρόικα προβλέπει:
- Τη μείωση του υψηλού συντελεστή ΦΠΑ από 23% στο 20% που θα οδηγήσει στη μείωση των τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες όπως καύσιμα, ένδυση, υπόδηση, αυτοκίνητα, οινοπνευματώδη ποτά, έπιπλα, είδη οικιακής χρήσης, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, κοσμήματα, ακίνητα, λογαριασμοί σταθερής και κινητής τηλεφωνίας κ. ά.
- Τη μείωση του χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ από 13% σήμερα στο 10% με τον οποίο επιβαρύνονται σήμερα τα τρόφιμα και τα τιμολόγια
- Την κατάργηση του πολύ χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ 6,5% που εφαρμόζεται σε φάρμακα, διαμονή στα ξενοδοχεία, βιβλία, εφημερίδες, θέατρα.
4. Κατάργηση Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων.
Ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων είναι ελληνική πατέντα και εφαρμόζεται μόνο στην Ελλάδα. Στέλεχος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής τονίζει ότι η κατάργηση των αναχρονιστικών διατάξεων του ΚΒΣ θα γίνει σταδιακά και θα κινείται στη λογική του περιορισμού της ταλαιπωρίας και των επισκέψεων των επιτηδευματιών στις εφορίες, αμβλύνοντας παράλληλα τα σημεία τριβής μεταξύ πολιτών και φορολογικών αρχών. Ωστόσο, η κατάργηση του ΚΒΣ προϋποθέτει σημαντικές αλλαγές κυρίως στον τρόπο που γίνονται οι συναλλαγές των επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα θα πρέπει να γίνουν ηλεκτρονικές όλες οι συναλλαγές, οι δηλώσεις να υποβάλλονται ηλεκτρονικά και τα φορολογικά στοιχεία να έχουν ηλεκτρονική σήμανση.
5. Αναδιοργάνωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Την ερχόμενη εβδομάδα ο κ. Βενιζέλος θα ανακοινώσει το σχέδιό του για την αναδιοργάνωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Φαίνεται πάντως να διατηρεί τμήμα του προηγούμενου σχεδίου που προέβλεπε την κατάργηση 213 εφοριών.
Στο στόχαστρο ληξιπρόθεσμα χρέη άνω των 150.000 ευρώ
Τους ληξιπρόθεσμους οφειλέτες του Δημοσίου που οφείλουν περισσότερα από 150.000 ευρώ αναζητεί το υπουργείο Οικονομικών. Οι ανωτέρω φορολογούμενοι χρωστούν περί τα 37 δισ. ευρώ και ανέρχονται σε 10.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα. Για τον εντοπισμό τους θα αναλάβουν δράση εξωτερικοί συμβούλοι, δηλαδή δικηγόροι, λογιστές και ελεγκτές, η επιλογή των οποίων θα γίνει ταχύρρυθμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία των υπηρεσιών του υπουργείου, οι συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές (με στοιχεία Ιουνίου 2011) από άμεσους και έμμεσους φόρους και από μη φορολογικά έσοδα ανέρχονται, μαζί με πρόστιμα και προσαυξήσεις, στο ποσό των 41,1 δισ. ευρώ (από 32 δισ. ευρώ το 2009). Οι οφειλέτες των ποσών αυτών ανέρχονται σε 900.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα. Επίσης, ξεκινούν έλεγχοι που θα ολοκληρωθούν σύμφωνα με παράγοντες του υπουργείου ΟΙκονομικών σε χρόνο ρεκόρ, για όσους δεν είχαν υπαχθεί στην περαίωση του 2010, επειδή κατέχουν ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 400.000 ευρώ ανά άτομο ή λόγω μεγάλου κύκλου εργασιών. Για τις περιπτώσεις αυτές αποφασίστηκε να εφαρμοστεί ταχεία διαδικασία ελέγχου των ανέλεγκτων χρήσεων, η οποία θα διεξαχθεί σχεδόν στο σύνολό της, με τη βοήθεια των συστημάτων και των διασταυρώσεων της Γενικής Γραμματείας Πληροφορικών Συστημάτων.
Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών αναφέρουν ότι δεν πρόκειται να γίνει ρύθμιση στις ληξιπρόθεσμες οφειλές ή μία νέου τύπου περαίωση για μεγάλες επιχειρήσεις ή για όσους έχουν ακίνητη περιουσία υψηλής αξίας.
ΠΗΓΗ:Προκόπης Χατζηνικολαου-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Προτάσεις για μια νέα αναπτυξιακή στρατηγική
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης με τους καθηγητές Οικονομικών Κώστα Αζαριάδη και Γιάννη Ιωαννίδη, στο άρθρο τους που δημοσιεύθηκε το Σάββατο στην «Καθημερινή», επεσήμαιναν ότι η ανάπτυξη αποτελεί μονόδρομο για την ελληνική οικονομία, προτείνοντας συγκεκριμένες προτάσεις για να επιτευχθεί. Σήμερα η «Κ» το αναδημοσιεύει, μαζί με το δεύτερο τμήμα του άρθρου των διαπρεπών οικονομολόγων, στο οποίο προτείνεται να συνδυαστεί η ανάπτυξη, η οποία θα επιτευχθεί με την επιστροφή της εμπιστοσύνης, την αποτελεσματική δημόσια διοίκηση και την αναβάθμιση των υποδομών, με ελάττωση του κρατικού παρεμβατισμού και την εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος.
Των Χριστοφορου Πισσαριδη*, Κωστα Aζαριαδη** και Γιαννη Iωαννιδη***
Φρονούμε πως τα μέτρα λιτότητας και οικονομικής μεταρρύθμισης του Μνημονίου πρέπει να συνοδευθούν από ισχυρότατο πρόγραμμα αναπτυξιακής πολιτικής, ώστε να απομακρύνουν τη χώρα από φαύλο κύκλο αυξανόμενης ανεργίας και χρεοκοπιών. Προτείνουμε γι' αυτό πολιτικές που θα αυξήσουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά 4% τον χρόνο, επιτρέποντας στην Ελλάδα όχι απλώς να ικανοποιήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά κυρίως να βελτιώσει σημαντικά την παραγωγικότητα και να μπει σε σταθερή τροχιά ευημερίας.
Η υπερκατανάλωση είναι η μεγάλη αδυναμία της ελληνικής οικονομίας. Πέρυσι η χώρα ξόδεψε 12% πάνω από τον μέσο όρο της Ε.Ε., ενώ το εισόδημα ήταν 5% κάτω και η παραγωγικότητα εργασίας 20% χαμηλότερη. Μεταβιβάσεις από την Ε.Ε. και εξωτερικά δάνεια χρηματοδοτούσαν το γλέντι. Η δραματική ύφεση που ζούμε χαμηλώνει το εισόδημα από 22.000 ευρώ κατά κεφαλήν σε 17-18.000, επίπεδο που αναλογεί στην παραγωγικότητά μας. Χωρίς δραστικά αναπτυξιακά μέτρα, τα εισοδήματα θα κατέβουν από 95% της Ε.Ε.-27 σε περίπου 72%.
Βαθιές αδυναμίες αντιμετωπίζονται μόνο με βαθιές τομές σε οικονομία, διοίκηση και κοινωνική δομή, που θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, όπως έγινε σε Σουηδία, Ιρλανδία, Κύπρο, Τουρκία. Η κεντρική κυβέρνηση παραμένει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας, προστασίας του πολίτη, υποδομών, και κοινωνικής πρόνοιας.
Οι προτάσεις μας στοχεύουν να αυξήσουν, έως το 2020, την παραγωγικότητα της εργασίας στο 120% του μέσου όρου της Ε.Ε.-27 και να δημιουργήσουν 1,2 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, απορροφώντας 800.000 νέους και 400.000 πλεονάζοντες από το Δημόσιο. Βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί μαζικές παρεμβάσεις για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, μεταρρύθμιση δημόσιας διοίκησης, απάλειψη της διαφθοράς, ανασυγκρότηση υποδομών και ανθρώπινων πόρων. Αυτά αναλύονται εδώ.
Εμπιστοσύνη
Ριζοσπαστικές αναπτυξιακές στρατηγικές είναι ατελέσφορες εάν η κοινή γνώμη δεν πεισθεί πως επίκειται σοβαρή πάταξη της διαφθοράς και βελτίωση της εφιαλτικής ανεπάρκειας του Δημόσιου. Το κοινό θα πεισθεί για πραγματικές αλλαγές εάν δει σε ένα χρόνο πράγματα πρωτάκουστα για την Ελλάδα, π.χ. κατακλυσμό μεγάλων δημόσιων έργων, πολιτικοί παραιτούμενοι από σκανδαλώδη προνόμια και φυλάκιση κραυγαλέων σφετεριστών δημόσιου χρήματος.
Οι συγκεκριμένες προτάσεις μας είναι οι εξής:
Πρόταση 1: Επειτα από συνολική θητεία δώδεκα ετών, οι βουλευτές συνταξιοδοτούνται αναγκαστικά και αποκλείονται από κάθε δημόσια θέση.
Πρόταση 2: Κοινοπραξίες κατασκευαστικών εταιρειών, ιδιωτών επενδυτών και άλλων αναλαμβάνουν το κόστος εκτέλεσης και τη συντήρηση σύγχρονων δικτύων αυτοκινητοδρόμων, λιμένων, αεροδρομίων με αντάλλαγμα αφορολόγητη εκμετάλλευση για 30 χρόνια.
Πρόταση 3: Kατάχρηση δημόσιων πόρων γίνεται απαράγραπτο ιδιώνυμο αδίκημα για υψηλόβαθμους πολιτικούς, συνδικαλιστές, δημόσιους λειτουργούς και επιχειρηματίες. Παραβάσεις εκδικάζονται τάχιστα από ειδικά δικαστήρια. Οι ένοχοι τιμωρούνται με δρακόντειες ποινές.
Διαφθορά
Η διαφθορά βρίθει στη δημόσια διοίκηση. Η Διεθνής Διαφάνεια ταξινομεί τη χώρα σαν χειρότερη μεταξύ των E.Ε.-27 το 2009, με δείκτη 3,8 (με άριστα 10). Η Κύπρος το 2009 είχε 6,6 και η Ελλάδα το 1997 είχε 5,3!
Οι συνέπειες από τον φόρο της διαπλοκής είναι καταστρεπτικές. Διπλασιάζεται το δημοσιονομικό έλλειμμα, εξανεμίζεται το 25% των φόρων, αποθαρρύνονται επενδύσεις, επιβραδύνεται η οικονομική ανάπτυξη. Εάν ο δημόσιος τομέας ήταν τα τελευταία 10 χρόνια όσο παραγωγικός είναι σήμερα αυτός της Κύπρου, ο ετήσιος ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης θα αυξανόταν κατά 1%.
Οι ωφέλειες από καλύτερη διοίκηση θα είναι ακόμα μεγαλύτερες εάν συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας από 25% της συνολικής απασχόλησης σε 15% όπως είναι σε Ισπανία και Κύπρο.
Πρόταση 4: Η απασχόληση στον γενικό δημόσιο τομέα μειώνεται διαδοχικά από 1.100 εκατ. σε 700 χιλιάδες μέχρι το 2015, με πώληση όλων των δημόσιων επιχειρήσεων, και ανακατανέμεται ορθολογικά. Πλεονάζοντες υπάλληλοι αδειοδοτούνται με 80% των αποδοχών για τρία χρόνια, 60% για τα επόμενα δύο. Ατομα άνω των 55 ετών υπόκεινται σε ειδική μεταχείριση.
Εκτιμάμε ότι οι αμοιβές στον ευρύτερο δημόσιο τομέα θα μειωθούν κατά 8,6 δισ. ευρώ, επιτρέποντας έτσι στην κυβέρνηση να αυξήσει τους μισθούς όσων παραμένουν.
Πρόταση 5: Αξιοκρατικές προαγωγές συνδυάζονται με βελτίωση απολαβών κατώτερων υπαλλήλων, που αυξάνονται κατά 50% πάνω από τον πληθωρισμό σε 5 χρόνια, και ανωτέρων (όσων εμπίπτουν στην πρόταση 3), που διπλασιάζονται μέχρι το 2015.
Εκτιμάμε ότι οι συνολικές αμοιβές των 700.000 δημόσιων υπαλλήλων θα φθάσουν τα 40 δισ. το 2015, έναντι 33,5 δισ. για 1,1 εκατ. υπαλλήλους σήμερα.
Υποδομές
Η Ελλάδα υστερεί σε κάθε είδους υποδομές, δηλαδή σιδηροδρόμους, αυτοκινητοδρόμους, λιμένες και αεροδρόμια. Εχει το ήμισυ των αυτοκινητοδρόμων της Πορτογαλίας, 0,8% των αεροπορικών μεταφορών της Ε.Ε. και λιγότερο από 5% των θαλάσσιων μεταφορών της Ευρώπης.
Εάν η πρόταση 2 διπλασιάσει το δημόσιο κεφάλαιο μέχρι το 2015 με 2.500 χλμ. αυτοκινητοδρόμων, υπερταχεία σιδηροδρομική σύνδεση Αθήνας - Θεσσαλονίκης, τρεις σύγχρονους λιμένες, πέντε σύγχρονα αεροδρόμια και πενήντα μαρίνες, τότε εκτιμάμε ότι ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης θα αυξηθεί κατά 0,7% και η συνολική παραγωγικότητα της οικονομίας κατά 35-40%.
Τα στοιχεία για την παιδεία και έρευνα είναι σαρωτικά: απογοητευτική επίδοση των Ελληνόπουλων 15 ετών στις εξετάσεις PISΑ (28οι από 30 χώρες του ΟΟΣΑ), οξύτατη ανεπάρκεια τεχνολογικών εφευρέσεων και ευρεσιτεχνιών (το ελληνικό μερίδιο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας είναι 10% από ό,τι αναλογεί στον πληθυσμό). Η τριτοβάθμια εκπαίδευση προετοιμάζει ανεπαρκώς τους νέους για ιδιωτική απασχόληση. Πτυχία ΑΕΙ βελτιώνουν μισθούς κατά μόνο 32%, δηλαδή 300 ευρώ τον μήνα, έναντι 61% στην Ε.Ε.
Κύριο πρόβλημα; Σπάταλη και απηρχαιωμένη εκπαιδευτική διοίκηση. Για να βελτιωθεί η ελληνική εκπαίδευση στα ευρωπαϊκά επίπεδα, προτείνουμε αποκέντρωση και δημιουργία άμιλλας μεταξύ ιδρυμάτων.
Πρόταση 6: Ανακαλείται η απαγόρευση ιδιωτικών πανεπιστημίων και αστυνομικής παρουσίας στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η χρηματοδότηση και επίβλεψη των δημόσιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μεταφέρεται από το υπουργείο Παιδείας σε περιφερειακές αυτοδιοικήσεις.
Πρόταση 7: Για την περίοδο 2011-13 η διαχείριση τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ανατίθεται έκτακτα σε επιτροπές διακεκριμένων πανεπιστημιακών, Ελλήνων και ξένων, που αξιολογούν μέλη ΔΕΠ, διοικητικό προσωπικό και σπουδαστές με διεθνή κριτήρια. Πλεονάζον προσωπικό απομακρύνεται κατά την πρόταση 4. Από το 2013 τα ιδρύματα αυτονομούνται, με πλήρη δικαιοδοσία σε πρόσληψη προσωπικού, και καθορισμό αμοιβών, διδάκτρων και αριθμού εισακτέων.
Εκτιμάμε πως η συνδυασμένη εφαρμογή των προτάσεων 6-7 θα διπλασιάσει την απόδοση στην εκπαίδευση, συμβάλλοντας 0,9% στην αύξηση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
Απαιτείται τολμηρό μεταρρυθμιστικό πνεύμα για να αλλάξει η πορεία της Ελλάδας
Ως αποτέλεσμα των κρατικών παρεμβάσεων, οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών είναι οι πλέον στρεβλωμένες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, με την αγορά εργασίας στην 5η χειρότερη θέση. Αποτέλεσμα είναι 20% ανεργία νέων, και ξένες επενδύσεις στο 1% του ΑΕΠ στην Ελλάδα έναντι του 4% στην Ε.Ε.-27. Εκτιμάμε ότι, εάν οι ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα φθάσουν στο επίπεδο της Ε.Ε.-27, ο ετήσιος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης θα αυξηθεί κατά 0,5%.
Πρόταση 8: Νομοθετείται χρονοδιάγραμμα απελευθέρωσης μέχρι το 2015 όλων των αγορών εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών και όλων των κλειστών επαγγελμάτων. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αναλαμβάνει την επίβλεψη όλων των αγορών.
Πρόταση 9: Αναδιοργανώνεται το εθνικό πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Οι συμβάσεις ρυθμίζουν αμοιβές και όρους απασχόλησης και αποζημίωσης. Απεργιακές αποφάσεις σωματείων απαιτούν πλειοψηφία των μελών τους σε μυστικές ψηφοφορίες υπό δικαστική επίβλεψη.
Συντάξεις, χρέος, φόροι
Η έκλυτη σπατάλη στον δημόσιο τομέα και η αβεβαιότητα για το μέλλον κάνουν τους πιστωτές μας απρόθυμους να μας δανείσουν με επιτόκιο κάτω από 12%. Οι φορολογικές υπηρεσίες και η πολιτική τους ηγεσία απέτυχαν να συλλέξουν ή καταχράστηκαν ένα τέταρτο των νομίμων φόρων. Οι φόροι στα κέρδη και αποθεματικά είναι από τους υψηλότερους της Ε.Ε.-27.
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ χωρίς ατομικούς συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς (ΑΣΛ), ενώ οι συντάξεις είναι οι πλέον γενναιόδωρες: πληρώνουν 96% των μέσων αποδοχών, αρχίζουν από ηλικία 58 ετών και κοστίζουν 13,5% του ΑΕΠ. Αντιθέτως, στις χώρες του ΟΟΣΑ οι συντάξεις πληρώνουν κατά μέσον όρο 61% των αποδοχών, αρχίζουν από ηλικία 63 ετών και κοστίζουν 10% του ΑΕΠ.
Η διοίκηση των δημόσιων νοσοκομείων στελεχώνεται με πολιτικά κριτήρια και λειτουργεί ανεξέλεγκτα δημιουργώντας ελλείμματα που αγγίζουν το 2% του ΑΕΠ. Λείπει εκπαιδευμένο προσωπικό, ενώ γιατροί και νοσοκόμοι που αμείβονται ανεπαρκώς δωροδοκούνται από ασθενείς που επιθυμούν περίθαλψη ποιότητας. Αποτέλεσμα: οι Ελληνίδες ζουν τώρα δύο χρόνια λιγότερα από τις Ισπανίδες, ενώ ζούσαν το ίδιο το 1960.
Πρόταση 10: Η συνταξιοδότηση γίνεται σε ηλικία 63 ετών, κατά μέσον όρο με τις συντάξεις στο 65% των αποδοχών.
Εκτιμάμε ότι η πρόταση αυτή θα εξοικονομήσει στο κράτος περίπου 20 δισ. το 2015.
Πρόταση 11: Συντάξεις και κοινωνική ασφάλιση οργανώνονται σε σύστημα εν μέρει βασιζόμενο σε ατομικούς συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς, και οι αντίστοιχοι πόροι επενδύονται. Ορθά υπολογισμένος φόρος εξασφαλίζει αξιοπρεπή ελάχιστη σύνταξη γιά όλους.
Εκτιμάμε ότι σε μία δεκαετία, 5% του ΑΕΠ θα τοποθετηθεί σε ΑΣΛ, αυξάνοντας έτσι την εθνική αποταμίευση και πριμοδοτώντας κατα 0,8% την οικονομική μεγέθυνση. Η μεταβατική περίοδος είναι δύσκολη και απαιτεί έντεχνους χειρισμούς.
Πρόταση 12: Η μεγάλη φοροδιαφυγή τιμωρείται αυστηρά. Οι φορολογικές δηλώσεις εύπορων και ελεύθερων επαγγελματιών ελέγχονται ανώνυμα και διεκδικούμενες εκπτώσεις διασταυρώνονται.
Εκτιμάμε ότι περιορισμός της διαφυγής εμμέσων και αμέσων φόρων στο ήμισυ και αύξηση της συλλογής νομίμων φόρων αναλογούν στο 2,5% του ΑΕΠ.
Πρόταση 13: Τα δημόσια νοσοκομεία οργανώνονται ως αυτοτελή ιδρύματα και αποζημιώνονται από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες μέσω ενός συστήματος υποχρεωτικής ασφάλισης υγείας υπό την επίβλεψη του κράτους.
Για να φθάσει η Ελλάδα τουλάχιστον το μέσο επίπεδο της Ε.Ε. στις ξένες επενδύσεις, προτείνουμε δραστική μείωση των φόρων για άτομα και επιχειρήσεις με παράλληλη μέριμνα για τα οικονομικά αδύνατα στρώματα και συνταξιούχους.
Πρόταση 14: Ολοι οι άμεσοι φόροι στις επιχειρήσεις μειώνονται στο 10%, όπως στην Κύπρο. Οι κρατήσεις για κοινωνική ασφάλιση μειώνονται βαθμιαία μέχρι το 2015 κατά το ένα τρίτο. Το φορολογικό σύστημα αναμορφώνεται, με τους φόρους εισοδήματος μειούμενους στο μισό, και συνδυάζεται με σύγχρονο ασφαλιστικό σύστημα που εγγυάται ελάχιστο εισόδημα για εργαζομένους και συνταξιούχους.
Συνολικά συμπεραίνουμε πως πάταξη της διαφθοράς, βελτίωση των υποδομών και της εκπαίδευσης, μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος και αύξηση των αμέσων ξένων επενδύσεων ανυψώνουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά σχεδόν 4% πάνω από το 2-3% των προηγούμενων ετών. Εάν συνυπολογισθεί ο πληθωρισμός σε 2%, τότε το ονομαστικό εισόδημα μπορεί να αυξάνεται με ρυθμό 8-9%.
Αυτό αρκεί όχι μόνο για να εξαλείψει τους φόβους της διεθνούς οικονομικής κοινότητας, αλλά και να εκτοξεύσει την Ελλάδα του 2020 στο ζηλευτό βιοτικό επίπεδο της σημερινής Ολλανδίας. Απαιτείται όμως τολμηρό μεταρρυθμιστικό πνεύμα σαν εκείνο που επέτρεψε στον Ελευθέριο Βενιζέλο να αλλάξει την πορεία της Ελλάδας στις αρχές του εικοστού αιώνα.
26 Σεπτεμβρίου 2010.
Ποιος είναι ο κ. Πισσαρίδης
O Χριστόφορος Πισσαρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1948. Είναι καθηγητής στο London School of Economics (LSE), καθώς και διευθυντής του ερευνητικού προγράμματος μακροοικονομικής του Centre for Economic Performance του LSE. Εχει διακριθεί για τις έρευνές του στους τομείς μακροοικονομικών της ανεργίας, θεωρίας και πολιτικής στην αγορά εργασίας, ενώ, πιο προσφάτως, έχει γράψει για την ανάπτυξη και τη διαρθρωτική αλλαγή. Το βιβλίο του «Equilibrium Unemployment Theory» και το από κοινού με τον Ντέιλ Μόρτενσεν άρθρο του «Job Creation and Job Destruction in the Theory of Unemployment», που δημοσιεύτηκε το 1994 στο περιοδικό «Review of Economic Studies», αποτελούν σημείο αναφοράς για τα οικονομικά της ανεργίας. Το 2005, έγινε ο πρώτος μη Αμερικανός οικονομολόγος που του απονεμήθηκε από κοινού με τον Ντέιλ Μόρτενσεν το διεθνές βραβείο Οικονομικών του Ινστιτούτου για τη Μελέτη της Εργασίας (ΙΖΑ) στην Οικονομία της Αγοράς Εργασίας. Εχει διατελέσει σύμβουλος για θέματα απασχόλησης στην Παγκόσμια Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Τράπεζα της Αγγλίας και στον ΟΟΣΑ.
* Νομπελίστας οικονομολόγος (2010) και καθηγητής στο LSE
** Καθηγητής Πανεπιστημίου Washington
*** Καθηγητής Πανεπιστημίου Tufts
ΠΗΓΗ:kathimerini.gr
Των Χριστοφορου Πισσαριδη*, Κωστα Aζαριαδη** και Γιαννη Iωαννιδη***
Φρονούμε πως τα μέτρα λιτότητας και οικονομικής μεταρρύθμισης του Μνημονίου πρέπει να συνοδευθούν από ισχυρότατο πρόγραμμα αναπτυξιακής πολιτικής, ώστε να απομακρύνουν τη χώρα από φαύλο κύκλο αυξανόμενης ανεργίας και χρεοκοπιών. Προτείνουμε γι' αυτό πολιτικές που θα αυξήσουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά 4% τον χρόνο, επιτρέποντας στην Ελλάδα όχι απλώς να ικανοποιήσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά κυρίως να βελτιώσει σημαντικά την παραγωγικότητα και να μπει σε σταθερή τροχιά ευημερίας.
Η υπερκατανάλωση είναι η μεγάλη αδυναμία της ελληνικής οικονομίας. Πέρυσι η χώρα ξόδεψε 12% πάνω από τον μέσο όρο της Ε.Ε., ενώ το εισόδημα ήταν 5% κάτω και η παραγωγικότητα εργασίας 20% χαμηλότερη. Μεταβιβάσεις από την Ε.Ε. και εξωτερικά δάνεια χρηματοδοτούσαν το γλέντι. Η δραματική ύφεση που ζούμε χαμηλώνει το εισόδημα από 22.000 ευρώ κατά κεφαλήν σε 17-18.000, επίπεδο που αναλογεί στην παραγωγικότητά μας. Χωρίς δραστικά αναπτυξιακά μέτρα, τα εισοδήματα θα κατέβουν από 95% της Ε.Ε.-27 σε περίπου 72%.
Βαθιές αδυναμίες αντιμετωπίζονται μόνο με βαθιές τομές σε οικονομία, διοίκηση και κοινωνική δομή, που θα μεταφέρουν το κύριο βάρος της οικονομικής ανάπτυξης από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, όπως έγινε σε Σουηδία, Ιρλανδία, Κύπρο, Τουρκία. Η κεντρική κυβέρνηση παραμένει υπεύθυνη μόνο στους χώρους της δικαιοσύνης, άμυνας, προστασίας του πολίτη, υποδομών, και κοινωνικής πρόνοιας.
Οι προτάσεις μας στοχεύουν να αυξήσουν, έως το 2020, την παραγωγικότητα της εργασίας στο 120% του μέσου όρου της Ε.Ε.-27 και να δημιουργήσουν 1,2 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, απορροφώντας 800.000 νέους και 400.000 πλεονάζοντες από το Δημόσιο. Βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί μαζικές παρεμβάσεις για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, μεταρρύθμιση δημόσιας διοίκησης, απάλειψη της διαφθοράς, ανασυγκρότηση υποδομών και ανθρώπινων πόρων. Αυτά αναλύονται εδώ.
Εμπιστοσύνη
Ριζοσπαστικές αναπτυξιακές στρατηγικές είναι ατελέσφορες εάν η κοινή γνώμη δεν πεισθεί πως επίκειται σοβαρή πάταξη της διαφθοράς και βελτίωση της εφιαλτικής ανεπάρκειας του Δημόσιου. Το κοινό θα πεισθεί για πραγματικές αλλαγές εάν δει σε ένα χρόνο πράγματα πρωτάκουστα για την Ελλάδα, π.χ. κατακλυσμό μεγάλων δημόσιων έργων, πολιτικοί παραιτούμενοι από σκανδαλώδη προνόμια και φυλάκιση κραυγαλέων σφετεριστών δημόσιου χρήματος.
Οι συγκεκριμένες προτάσεις μας είναι οι εξής:
Πρόταση 1: Επειτα από συνολική θητεία δώδεκα ετών, οι βουλευτές συνταξιοδοτούνται αναγκαστικά και αποκλείονται από κάθε δημόσια θέση.
Πρόταση 2: Κοινοπραξίες κατασκευαστικών εταιρειών, ιδιωτών επενδυτών και άλλων αναλαμβάνουν το κόστος εκτέλεσης και τη συντήρηση σύγχρονων δικτύων αυτοκινητοδρόμων, λιμένων, αεροδρομίων με αντάλλαγμα αφορολόγητη εκμετάλλευση για 30 χρόνια.
Πρόταση 3: Kατάχρηση δημόσιων πόρων γίνεται απαράγραπτο ιδιώνυμο αδίκημα για υψηλόβαθμους πολιτικούς, συνδικαλιστές, δημόσιους λειτουργούς και επιχειρηματίες. Παραβάσεις εκδικάζονται τάχιστα από ειδικά δικαστήρια. Οι ένοχοι τιμωρούνται με δρακόντειες ποινές.
Διαφθορά
Η διαφθορά βρίθει στη δημόσια διοίκηση. Η Διεθνής Διαφάνεια ταξινομεί τη χώρα σαν χειρότερη μεταξύ των E.Ε.-27 το 2009, με δείκτη 3,8 (με άριστα 10). Η Κύπρος το 2009 είχε 6,6 και η Ελλάδα το 1997 είχε 5,3!
Οι συνέπειες από τον φόρο της διαπλοκής είναι καταστρεπτικές. Διπλασιάζεται το δημοσιονομικό έλλειμμα, εξανεμίζεται το 25% των φόρων, αποθαρρύνονται επενδύσεις, επιβραδύνεται η οικονομική ανάπτυξη. Εάν ο δημόσιος τομέας ήταν τα τελευταία 10 χρόνια όσο παραγωγικός είναι σήμερα αυτός της Κύπρου, ο ετήσιος ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης θα αυξανόταν κατά 1%.
Οι ωφέλειες από καλύτερη διοίκηση θα είναι ακόμα μεγαλύτερες εάν συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας από 25% της συνολικής απασχόλησης σε 15% όπως είναι σε Ισπανία και Κύπρο.
Πρόταση 4: Η απασχόληση στον γενικό δημόσιο τομέα μειώνεται διαδοχικά από 1.100 εκατ. σε 700 χιλιάδες μέχρι το 2015, με πώληση όλων των δημόσιων επιχειρήσεων, και ανακατανέμεται ορθολογικά. Πλεονάζοντες υπάλληλοι αδειοδοτούνται με 80% των αποδοχών για τρία χρόνια, 60% για τα επόμενα δύο. Ατομα άνω των 55 ετών υπόκεινται σε ειδική μεταχείριση.
Εκτιμάμε ότι οι αμοιβές στον ευρύτερο δημόσιο τομέα θα μειωθούν κατά 8,6 δισ. ευρώ, επιτρέποντας έτσι στην κυβέρνηση να αυξήσει τους μισθούς όσων παραμένουν.
Πρόταση 5: Αξιοκρατικές προαγωγές συνδυάζονται με βελτίωση απολαβών κατώτερων υπαλλήλων, που αυξάνονται κατά 50% πάνω από τον πληθωρισμό σε 5 χρόνια, και ανωτέρων (όσων εμπίπτουν στην πρόταση 3), που διπλασιάζονται μέχρι το 2015.
Εκτιμάμε ότι οι συνολικές αμοιβές των 700.000 δημόσιων υπαλλήλων θα φθάσουν τα 40 δισ. το 2015, έναντι 33,5 δισ. για 1,1 εκατ. υπαλλήλους σήμερα.
Υποδομές
Η Ελλάδα υστερεί σε κάθε είδους υποδομές, δηλαδή σιδηροδρόμους, αυτοκινητοδρόμους, λιμένες και αεροδρόμια. Εχει το ήμισυ των αυτοκινητοδρόμων της Πορτογαλίας, 0,8% των αεροπορικών μεταφορών της Ε.Ε. και λιγότερο από 5% των θαλάσσιων μεταφορών της Ευρώπης.
Εάν η πρόταση 2 διπλασιάσει το δημόσιο κεφάλαιο μέχρι το 2015 με 2.500 χλμ. αυτοκινητοδρόμων, υπερταχεία σιδηροδρομική σύνδεση Αθήνας - Θεσσαλονίκης, τρεις σύγχρονους λιμένες, πέντε σύγχρονα αεροδρόμια και πενήντα μαρίνες, τότε εκτιμάμε ότι ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης θα αυξηθεί κατά 0,7% και η συνολική παραγωγικότητα της οικονομίας κατά 35-40%.
Τα στοιχεία για την παιδεία και έρευνα είναι σαρωτικά: απογοητευτική επίδοση των Ελληνόπουλων 15 ετών στις εξετάσεις PISΑ (28οι από 30 χώρες του ΟΟΣΑ), οξύτατη ανεπάρκεια τεχνολογικών εφευρέσεων και ευρεσιτεχνιών (το ελληνικό μερίδιο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας είναι 10% από ό,τι αναλογεί στον πληθυσμό). Η τριτοβάθμια εκπαίδευση προετοιμάζει ανεπαρκώς τους νέους για ιδιωτική απασχόληση. Πτυχία ΑΕΙ βελτιώνουν μισθούς κατά μόνο 32%, δηλαδή 300 ευρώ τον μήνα, έναντι 61% στην Ε.Ε.
Κύριο πρόβλημα; Σπάταλη και απηρχαιωμένη εκπαιδευτική διοίκηση. Για να βελτιωθεί η ελληνική εκπαίδευση στα ευρωπαϊκά επίπεδα, προτείνουμε αποκέντρωση και δημιουργία άμιλλας μεταξύ ιδρυμάτων.
Πρόταση 6: Ανακαλείται η απαγόρευση ιδιωτικών πανεπιστημίων και αστυνομικής παρουσίας στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η χρηματοδότηση και επίβλεψη των δημόσιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μεταφέρεται από το υπουργείο Παιδείας σε περιφερειακές αυτοδιοικήσεις.
Πρόταση 7: Για την περίοδο 2011-13 η διαχείριση τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ανατίθεται έκτακτα σε επιτροπές διακεκριμένων πανεπιστημιακών, Ελλήνων και ξένων, που αξιολογούν μέλη ΔΕΠ, διοικητικό προσωπικό και σπουδαστές με διεθνή κριτήρια. Πλεονάζον προσωπικό απομακρύνεται κατά την πρόταση 4. Από το 2013 τα ιδρύματα αυτονομούνται, με πλήρη δικαιοδοσία σε πρόσληψη προσωπικού, και καθορισμό αμοιβών, διδάκτρων και αριθμού εισακτέων.
Εκτιμάμε πως η συνδυασμένη εφαρμογή των προτάσεων 6-7 θα διπλασιάσει την απόδοση στην εκπαίδευση, συμβάλλοντας 0,9% στην αύξηση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
Απαιτείται τολμηρό μεταρρυθμιστικό πνεύμα για να αλλάξει η πορεία της Ελλάδας
Ως αποτέλεσμα των κρατικών παρεμβάσεων, οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών είναι οι πλέον στρεβλωμένες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, με την αγορά εργασίας στην 5η χειρότερη θέση. Αποτέλεσμα είναι 20% ανεργία νέων, και ξένες επενδύσεις στο 1% του ΑΕΠ στην Ελλάδα έναντι του 4% στην Ε.Ε.-27. Εκτιμάμε ότι, εάν οι ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα φθάσουν στο επίπεδο της Ε.Ε.-27, ο ετήσιος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης θα αυξηθεί κατά 0,5%.
Πρόταση 8: Νομοθετείται χρονοδιάγραμμα απελευθέρωσης μέχρι το 2015 όλων των αγορών εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών και όλων των κλειστών επαγγελμάτων. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αναλαμβάνει την επίβλεψη όλων των αγορών.
Πρόταση 9: Αναδιοργανώνεται το εθνικό πλαίσιο συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Οι συμβάσεις ρυθμίζουν αμοιβές και όρους απασχόλησης και αποζημίωσης. Απεργιακές αποφάσεις σωματείων απαιτούν πλειοψηφία των μελών τους σε μυστικές ψηφοφορίες υπό δικαστική επίβλεψη.
Συντάξεις, χρέος, φόροι
Η έκλυτη σπατάλη στον δημόσιο τομέα και η αβεβαιότητα για το μέλλον κάνουν τους πιστωτές μας απρόθυμους να μας δανείσουν με επιτόκιο κάτω από 12%. Οι φορολογικές υπηρεσίες και η πολιτική τους ηγεσία απέτυχαν να συλλέξουν ή καταχράστηκαν ένα τέταρτο των νομίμων φόρων. Οι φόροι στα κέρδη και αποθεματικά είναι από τους υψηλότερους της Ε.Ε.-27.
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ χωρίς ατομικούς συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς (ΑΣΛ), ενώ οι συντάξεις είναι οι πλέον γενναιόδωρες: πληρώνουν 96% των μέσων αποδοχών, αρχίζουν από ηλικία 58 ετών και κοστίζουν 13,5% του ΑΕΠ. Αντιθέτως, στις χώρες του ΟΟΣΑ οι συντάξεις πληρώνουν κατά μέσον όρο 61% των αποδοχών, αρχίζουν από ηλικία 63 ετών και κοστίζουν 10% του ΑΕΠ.
Η διοίκηση των δημόσιων νοσοκομείων στελεχώνεται με πολιτικά κριτήρια και λειτουργεί ανεξέλεγκτα δημιουργώντας ελλείμματα που αγγίζουν το 2% του ΑΕΠ. Λείπει εκπαιδευμένο προσωπικό, ενώ γιατροί και νοσοκόμοι που αμείβονται ανεπαρκώς δωροδοκούνται από ασθενείς που επιθυμούν περίθαλψη ποιότητας. Αποτέλεσμα: οι Ελληνίδες ζουν τώρα δύο χρόνια λιγότερα από τις Ισπανίδες, ενώ ζούσαν το ίδιο το 1960.
Πρόταση 10: Η συνταξιοδότηση γίνεται σε ηλικία 63 ετών, κατά μέσον όρο με τις συντάξεις στο 65% των αποδοχών.
Εκτιμάμε ότι η πρόταση αυτή θα εξοικονομήσει στο κράτος περίπου 20 δισ. το 2015.
Πρόταση 11: Συντάξεις και κοινωνική ασφάλιση οργανώνονται σε σύστημα εν μέρει βασιζόμενο σε ατομικούς συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς, και οι αντίστοιχοι πόροι επενδύονται. Ορθά υπολογισμένος φόρος εξασφαλίζει αξιοπρεπή ελάχιστη σύνταξη γιά όλους.
Εκτιμάμε ότι σε μία δεκαετία, 5% του ΑΕΠ θα τοποθετηθεί σε ΑΣΛ, αυξάνοντας έτσι την εθνική αποταμίευση και πριμοδοτώντας κατα 0,8% την οικονομική μεγέθυνση. Η μεταβατική περίοδος είναι δύσκολη και απαιτεί έντεχνους χειρισμούς.
Πρόταση 12: Η μεγάλη φοροδιαφυγή τιμωρείται αυστηρά. Οι φορολογικές δηλώσεις εύπορων και ελεύθερων επαγγελματιών ελέγχονται ανώνυμα και διεκδικούμενες εκπτώσεις διασταυρώνονται.
Εκτιμάμε ότι περιορισμός της διαφυγής εμμέσων και αμέσων φόρων στο ήμισυ και αύξηση της συλλογής νομίμων φόρων αναλογούν στο 2,5% του ΑΕΠ.
Πρόταση 13: Τα δημόσια νοσοκομεία οργανώνονται ως αυτοτελή ιδρύματα και αποζημιώνονται από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες μέσω ενός συστήματος υποχρεωτικής ασφάλισης υγείας υπό την επίβλεψη του κράτους.
Για να φθάσει η Ελλάδα τουλάχιστον το μέσο επίπεδο της Ε.Ε. στις ξένες επενδύσεις, προτείνουμε δραστική μείωση των φόρων για άτομα και επιχειρήσεις με παράλληλη μέριμνα για τα οικονομικά αδύνατα στρώματα και συνταξιούχους.
Πρόταση 14: Ολοι οι άμεσοι φόροι στις επιχειρήσεις μειώνονται στο 10%, όπως στην Κύπρο. Οι κρατήσεις για κοινωνική ασφάλιση μειώνονται βαθμιαία μέχρι το 2015 κατά το ένα τρίτο. Το φορολογικό σύστημα αναμορφώνεται, με τους φόρους εισοδήματος μειούμενους στο μισό, και συνδυάζεται με σύγχρονο ασφαλιστικό σύστημα που εγγυάται ελάχιστο εισόδημα για εργαζομένους και συνταξιούχους.
Συνολικά συμπεραίνουμε πως πάταξη της διαφθοράς, βελτίωση των υποδομών και της εκπαίδευσης, μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος και αύξηση των αμέσων ξένων επενδύσεων ανυψώνουν τον ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης κατά σχεδόν 4% πάνω από το 2-3% των προηγούμενων ετών. Εάν συνυπολογισθεί ο πληθωρισμός σε 2%, τότε το ονομαστικό εισόδημα μπορεί να αυξάνεται με ρυθμό 8-9%.
Αυτό αρκεί όχι μόνο για να εξαλείψει τους φόβους της διεθνούς οικονομικής κοινότητας, αλλά και να εκτοξεύσει την Ελλάδα του 2020 στο ζηλευτό βιοτικό επίπεδο της σημερινής Ολλανδίας. Απαιτείται όμως τολμηρό μεταρρυθμιστικό πνεύμα σαν εκείνο που επέτρεψε στον Ελευθέριο Βενιζέλο να αλλάξει την πορεία της Ελλάδας στις αρχές του εικοστού αιώνα.
26 Σεπτεμβρίου 2010.
Ποιος είναι ο κ. Πισσαρίδης
O Χριστόφορος Πισσαρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1948. Είναι καθηγητής στο London School of Economics (LSE), καθώς και διευθυντής του ερευνητικού προγράμματος μακροοικονομικής του Centre for Economic Performance του LSE. Εχει διακριθεί για τις έρευνές του στους τομείς μακροοικονομικών της ανεργίας, θεωρίας και πολιτικής στην αγορά εργασίας, ενώ, πιο προσφάτως, έχει γράψει για την ανάπτυξη και τη διαρθρωτική αλλαγή. Το βιβλίο του «Equilibrium Unemployment Theory» και το από κοινού με τον Ντέιλ Μόρτενσεν άρθρο του «Job Creation and Job Destruction in the Theory of Unemployment», που δημοσιεύτηκε το 1994 στο περιοδικό «Review of Economic Studies», αποτελούν σημείο αναφοράς για τα οικονομικά της ανεργίας. Το 2005, έγινε ο πρώτος μη Αμερικανός οικονομολόγος που του απονεμήθηκε από κοινού με τον Ντέιλ Μόρτενσεν το διεθνές βραβείο Οικονομικών του Ινστιτούτου για τη Μελέτη της Εργασίας (ΙΖΑ) στην Οικονομία της Αγοράς Εργασίας. Εχει διατελέσει σύμβουλος για θέματα απασχόλησης στην Παγκόσμια Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Τράπεζα της Αγγλίας και στον ΟΟΣΑ.
* Νομπελίστας οικονομολόγος (2010) και καθηγητής στο LSE
** Καθηγητής Πανεπιστημίου Washington
*** Καθηγητής Πανεπιστημίου Tufts
ΠΗΓΗ:kathimerini.gr
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011
Γιούνκερ:Η κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί
Για δραστικό περιορισμό της κυριαρχίας των Ελλήνων κάνει λόγο ο επικεφαλής της ευρωζώνης κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό «Focus», στην οποία προαναγγέλλει την αποστολή ειδημόνων της ευρωζώνης στη χώρα μας, ενώ διευκρινίζει πως «δεν πρέπει να προσβάλουμε τους Έλληνες, αλλά να τους βοηθήσουμε».
Όπως σημειώνει ο κ. Γιούνκερ, οι Έλληνες «δήλωσαν πρόθυμοι να δεχτούν εισαγωγή τεχνογνωσίας από την ευρωζώνη». Όλες οι περιοχές της ευρωζώνης θα αποστείλουν ειδικούς. Ο πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου επισημαίνει ότι η Ελλάδα επί σειρά ετών ωφελήθηκε από το ευρώ. «Με δική της υπαιτιότητα ορισμένα πράγματα ξέφυγαν. Και τώρα που πρέπει να τα επαναφέρει με ενωμένες δυνάμεις σε τάξη, πρέπει οι Έλληνες να αντιληφθούν ότι απαιτείται μια συλλογική απάντηση», λέει ο κ. Γιούνκερ.
Αναφέρει επίσης ότι και το ελληνικό φορολογικό σύστημα δεν λειτουργεί «σε πλήρη έκταση». Επίσης, υποστηρίζει ότι «απαιτείται για το επικείμενο κύμα ιδιωτικοποιήσεων, για παράδειγμα, μία λύση κατά το πρότυπο της γερμανικής “Treuhand”». Σημειώνεται ότι η Treuhand ήταν η Αρχή καταπιστευτικής διαχείρισης που είχε διεκπεραιώσει την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων της πρώην DDR μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990.
«Το πακέτο μέτρων είναι η λύση για το πρόβλημα της Ελλάδας»
Ο επικεφαλής της ευρωζώνης δηλώνει πεπεισμένος ότι η νέα προσφορά βοήθειας προς την Ελλάδα θα επιτύχει. «Το πακέτο μέτρων, με το οποίο συμφώνησε η Ελλάδα, θα φέρει και τη λύση στο πρόβλημα της χώρας», λέει ο κ. Γιούνκερ στο «Focus».
Υπογραμμίζει επίσης ότι η χώρα χρειάζεται ενέσεις ανάπτυξης. «Σε αυτό πρέπει να συμβάλουν και επιχειρήσεις από άλλες χώρες της ευρωζώνης», τονίζει ο κ. Γιούνκερ. «Η Ε.Ε. θα πρέπει προσωρινά να παραιτηθεί από την υποχρέωση της Ελλάδας για συγχρηματοδότηση, θα πρέπει να δοθούν στην Ελλάδα τα μέσα για την οικονομική ανάπτυξη, χωρίς να απαιτείται η καταβολή του μεριδίου από την Αθήνα», τονίζει ο κ. Γιούνκερ.
Ως επικεφαλής της ευρωζώνης, ο κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ απαιτεί από τους Έλληνες «μέγιστη σταθερότητα» και από τους Ευρωπαίους «μέγιστη αλληλεγγύη». Τονίζει δε πως η ελληνική κρίση δημιουργήθηκε ως επί το πλείστον από την ίδια την Ελλάδα: «Μεταξύ 1999 και 2010 ο δανεισμός αυξήθηκε κατά 106,6%, αν και η οικονομία δεν αναπτύχθηκε κατά τον ίδιο βαθμό. Η πολιτική δανεισμού βρέθηκε εντελώς εκτός ελέγχου, αγνοώντας την παραγωγικότητα».
Παραδέχεται λάθη ο Άιχελ
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας κ. Χανς Άιχελ παραδέχτηκε εν τω μεταξύ πως η Ευρώπη θα έπρεπε να έχει δώσει μεγαλύτερη προσοχή στο ελληνικό πρόγραμμα σταθερότητας. «Κάποτε εμείς θα έπρεπε να είχαμε αντιδράσει έντονα στην αχαλίνωτη πολιτική δαπανών της ελληνικής κυβέρνησης», δηλώνει ο πολιτικός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας στο «Focus». «Εμείς, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης».
Ο κ. Άιχελ δικαιολόγησε τη δική του συμφωνία στην ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ: «Συμφώνησα στην ένταξη της Ελλάδας, διότι συμφωνούσαν η ΕΚΤ και η Κομισιόν στη δική τους έκθεση σύγκλισης για την είσοδο της Ελλάδας στη νομισματική ένωση». Όλοι οι υπουργοί Οικονομικών, καθώς και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, αυτήν (ενν. την έκθεση σύγκλισης) ακολούθησαν.
Ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός απορρίπτει τα όσα είπε ο προκάτοχός του χριστιανοδημοκράτης κ. Τέο Βάιγκελ, ο οποίος είχε δηλώσει στο «Focus» πως «δεν θα είχα δεχτεί την Ελλάδα». Όπως σημειώνει ο κ. Χανς Άιχελ, «η Γερμανία συμφώνησε στην είσοδο της Ιταλίας στην ευρωζώνη επί υπουργίας Βάιγκελ, αν και η Ρώμη ξεκάθαρα δεν πληρούσε τα κριτήρια του Μάαστριχτ».
πηγή: www.ANT1online.gr
Όπως σημειώνει ο κ. Γιούνκερ, οι Έλληνες «δήλωσαν πρόθυμοι να δεχτούν εισαγωγή τεχνογνωσίας από την ευρωζώνη». Όλες οι περιοχές της ευρωζώνης θα αποστείλουν ειδικούς. Ο πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου επισημαίνει ότι η Ελλάδα επί σειρά ετών ωφελήθηκε από το ευρώ. «Με δική της υπαιτιότητα ορισμένα πράγματα ξέφυγαν. Και τώρα που πρέπει να τα επαναφέρει με ενωμένες δυνάμεις σε τάξη, πρέπει οι Έλληνες να αντιληφθούν ότι απαιτείται μια συλλογική απάντηση», λέει ο κ. Γιούνκερ.
Αναφέρει επίσης ότι και το ελληνικό φορολογικό σύστημα δεν λειτουργεί «σε πλήρη έκταση». Επίσης, υποστηρίζει ότι «απαιτείται για το επικείμενο κύμα ιδιωτικοποιήσεων, για παράδειγμα, μία λύση κατά το πρότυπο της γερμανικής “Treuhand”». Σημειώνεται ότι η Treuhand ήταν η Αρχή καταπιστευτικής διαχείρισης που είχε διεκπεραιώσει την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων της πρώην DDR μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990.
«Το πακέτο μέτρων είναι η λύση για το πρόβλημα της Ελλάδας»
Ο επικεφαλής της ευρωζώνης δηλώνει πεπεισμένος ότι η νέα προσφορά βοήθειας προς την Ελλάδα θα επιτύχει. «Το πακέτο μέτρων, με το οποίο συμφώνησε η Ελλάδα, θα φέρει και τη λύση στο πρόβλημα της χώρας», λέει ο κ. Γιούνκερ στο «Focus».
Υπογραμμίζει επίσης ότι η χώρα χρειάζεται ενέσεις ανάπτυξης. «Σε αυτό πρέπει να συμβάλουν και επιχειρήσεις από άλλες χώρες της ευρωζώνης», τονίζει ο κ. Γιούνκερ. «Η Ε.Ε. θα πρέπει προσωρινά να παραιτηθεί από την υποχρέωση της Ελλάδας για συγχρηματοδότηση, θα πρέπει να δοθούν στην Ελλάδα τα μέσα για την οικονομική ανάπτυξη, χωρίς να απαιτείται η καταβολή του μεριδίου από την Αθήνα», τονίζει ο κ. Γιούνκερ.
Ως επικεφαλής της ευρωζώνης, ο κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ απαιτεί από τους Έλληνες «μέγιστη σταθερότητα» και από τους Ευρωπαίους «μέγιστη αλληλεγγύη». Τονίζει δε πως η ελληνική κρίση δημιουργήθηκε ως επί το πλείστον από την ίδια την Ελλάδα: «Μεταξύ 1999 και 2010 ο δανεισμός αυξήθηκε κατά 106,6%, αν και η οικονομία δεν αναπτύχθηκε κατά τον ίδιο βαθμό. Η πολιτική δανεισμού βρέθηκε εντελώς εκτός ελέγχου, αγνοώντας την παραγωγικότητα».
Παραδέχεται λάθη ο Άιχελ
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας κ. Χανς Άιχελ παραδέχτηκε εν τω μεταξύ πως η Ευρώπη θα έπρεπε να έχει δώσει μεγαλύτερη προσοχή στο ελληνικό πρόγραμμα σταθερότητας. «Κάποτε εμείς θα έπρεπε να είχαμε αντιδράσει έντονα στην αχαλίνωτη πολιτική δαπανών της ελληνικής κυβέρνησης», δηλώνει ο πολιτικός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας στο «Focus». «Εμείς, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης».
Ο κ. Άιχελ δικαιολόγησε τη δική του συμφωνία στην ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ: «Συμφώνησα στην ένταξη της Ελλάδας, διότι συμφωνούσαν η ΕΚΤ και η Κομισιόν στη δική τους έκθεση σύγκλισης για την είσοδο της Ελλάδας στη νομισματική ένωση». Όλοι οι υπουργοί Οικονομικών, καθώς και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, αυτήν (ενν. την έκθεση σύγκλισης) ακολούθησαν.
Ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός απορρίπτει τα όσα είπε ο προκάτοχός του χριστιανοδημοκράτης κ. Τέο Βάιγκελ, ο οποίος είχε δηλώσει στο «Focus» πως «δεν θα είχα δεχτεί την Ελλάδα». Όπως σημειώνει ο κ. Χανς Άιχελ, «η Γερμανία συμφώνησε στην είσοδο της Ιταλίας στην ευρωζώνη επί υπουργίας Βάιγκελ, αν και η Ρώμη ξεκάθαρα δεν πληρούσε τα κριτήρια του Μάαστριχτ».
πηγή: www.ANT1online.gr
Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)