Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013

"Χρυσάφι" οι Ρώσοι για τον τουρισμό

Περί τα 30% - 40% περισσότερα από τον μέσο τουρίστα δαπανούν οι Ρώσοι που επισκέπτονται την Ελλάδα. Γι' αυτό και η ενίσχυση του τουριστικού ρεύματος από τη Ρωσία είναι κύρια προτεραιότητα των τουριστικών φορέων της χώρας, όπως προέκυψε και από το χθεσινό Ελληνορωσικό Forum για τον τουρισμό. Τα στελέχη του κλάδου θεωρούν ρεαλιστική την εκτίμηση για αύξηση των Ρώσων τουριστών κατά τουλάχιστον 20% σε μια περίοδο γενικότερης ανόδου των κρατήσεων προς την Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο πρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου (ΞΕΕ) Γ. Τσακίρης, πέρυσι επισκέφτηκαν τη χώρα μας 875.000 Ρώσοι τουρίστες που πραγματοποίησαν 9,6 εκατ. διανυκτερεύσεις, δηλαδή είχαν μέσο όρο παραμονής 11 νύκτες και μέσο όρο ημερήσιας δαπάνης 98 ευρώ. Επίσης, ο μέσος όρος της δαπάνης κάθε Ρώσου επισκέπτη ανά ταξίδι ήταν 1.085 ευρώ. Οι 48 τουριστικοί οργανισμοί (tour operators) από τη Ρωσία και τα στελέχη των ελληνικών τουριστικών ομίλων επανέλαβαν πως τα δύο σημαντικότερα εμπόδια για την περαιτέρω αύξηση της ροής επισκεπτών είναι η βίζα (παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί) και οι αεροπορικές συνδέσεις. Υπενθυμίζεται πως η διοίκηση του Συνδέσμου Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) έχει υποστηρίξει πως απαιτείται άλλο μοντέλο για την έκδοση βίζας, καθώς η σημερινή διαδικασία χορήγησης αποστερεί από την Ελλάδα τουλάχιστον 3 εκατ. επισκέπτες, 5 δισ. ευρώ άμεσα και έμμεσα έσοδα και 80.000 - 100.000 νέες θέσεις εργασίας. Η διοίκηση του ΣΕΤΕ δεν αναφέρεται μόνο στους Ρώσους, αλλά και σε τουρίστες που προέρχονται από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, οι πολίτες των οποίων οφείλουν να εκδώσουν βίζα για να επισκεφτούν την Ελλάδα. «Εργαζόμαστε συστηματικά για να ξεπεράσουμε γνωστές δομικές δυσκολίες» υποστήριξε η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη. Η ίδια πρόσθεσε πως «έχουμε αναπτύξει τις διαδικασίες για την έκδοση τουριστικής βίζας» και παραδέχθηκε πως «χρειάζεται να γίνουν ακόμα πιο πολλά» στον συγκεκριμένο τομέα, παρά τα σημαντικά βήματα των τελευταίων ετών. «Πιέζουμε προς κάθε κατεύθυνση για να ξεπεράσουμε δυσκολίες που φρενάρουν τη χορήγηση βίζας σε Ρώσους τουρίστες», είπε η Ο. Κεφαλογιάννη. Η υπουργός Τουρισμού πρόσθεσε πως «αναπτύσεται ένα ισχυρότερο δίκτυο αερομεταφορών με τις απευθείας πτήσεις της Aeroflot και της Aegean με τη Μόσχα. Αναπτύσσουμε τις αερομεταφορές μας προς την Αγία Πετρούπολη αλλά και προς άλλες σημαντικές πόλεις της Ρωσίας». Η αύξηση του ρωσικού κύματος τουριστών φέρνει στην Ελλάδα και επενδυτές. Είτε πρόκειται για μεμονωμένους αγοραστές παραθαλάσσιων κατοικιών, είτε για τουριστικούς ομίλους, οι οποίοι αναζητούν ευκαιρίες και τοποθετούνται σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα. ΠΗΓΗ:ΕURO2DAY.GR

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013

Ο πόλεμος με τη γραφειοκρατία

Μια από τις βασικές προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας από την κρίση είναι η δραστική μείωση της γραφειοκρατίας. Ενα παράδειγμα του οφέλους από τη μείωσή της είναι τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Το παλιό σύστημα απασχολούσε εκατοντάδες (ή και χιλιάδες) υπαλλήλους, κόστιζε ακριβά, κι αν ο πολίτης δεν είχε λάβει το ειδοποιητήριο με το ειδικό σήμα θα έπρεπε να επισκεφθεί την εφορία για να το προμηθευτεί. Τώρα, εκτυπώνει από τον υπολογιστή το έντυπο και επισκέπτεται τα ΕΛΤΑ ή μια τράπεζα για την πληρωμή. Για όσους χρησιμοποιούν web banking δεν παίρνει πάνω από 5 λεπτά να ολοκληρώσουν τη διαδικασία. Η αλλαγή του συστήματος εξοικονόμησε, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Οικονομικών, τουλάχιστον 500.000 ανθρωποώρες στην εθνική οικονομία και περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ. Η εφαρμογή του νέου μέτρου είναι εξαιρετικά διδακτική για το πώς η κυβέρνηση μπορεί να περικόψει περιττές δαπάνες. Ωστόσο θα πρέπει να είναι κανείς πολύ αισιόδοξος για να πιστεύει ότι η προσπάθεια μείωσης της γραφειοκρατίας δεν θα συναντήσει αντιδράσεις απ’ όσους ωφελούνται από αυτήν: δημόσιοι υπάλληλοι, προσοδοθηρικές ομάδες, πολιτικοί. Η γραφειοκρατία δεν είναι ουδέτερη, είναι απόρροια της γιγάντωσης του κράτους και συνδέεται στενά με τη νοοτροπία του κρατισμού. Με τη συνεχώς διευρυνόμενη πολιτική δύναμή τους οι δημόσιοι υπάλληλοι χρησιμοποιούν τις οικονομικές πολιτικές που σχεδιάζουν συνάδελφοί τους για απόκτηση προνομίων. Μια πολύ σημαντική αρνητική επίπτωση της γραφειοκρατίας είναι ότι εμποδίζει τη διόρθωση των ατελειών της ελεύθερης οικονομίας, που κατά την κλασική σχολή συμβαίνει με την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Οι ατέρμονες γραφειοκρατικές διαδικασίες, οι πολύπλοκες ρυθμίσεις, αποτρέπουν τα άτομα να αναλαμβάνουν επιχειρηματική δράση ή τα αποθαρρύνουν να την επεκτείνουν. Είναι βέβαιο επίσης ότι το μέγεθος της γραφειοκρατίας είναι ευθέως ανάλογο με το πόσο υπανάπτυκτη είναι μια κοινωνία. Στην Ελλάδα το κόστος της γραφειοκρατίας ανέρχεται σε 7% περίπου του ΑΕΠ, ενώ ο κοινοτικός μέσος όρος δεν ξεπερνά το 3,5%. Δηλαδή, οι Ελληνες φορολογούμενοι (φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις) στις συναλλαγές τους με το κράτος ή στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα πληρώνουν σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους περίπου 7 δισ. ευρώ επιπλέον! Μια ακόμη σημαντική παρενέργεια της γραφειοκρατίας είναι η πολυνομία. Από το 1974 μέχρι και σήμερα ψηφίστηκαν από τη Βουλή περίπου 4.100 νόμοι, δηλαδή 107 νόμοι τον χρόνο ή ένας ανά 3,4 ημέρες. Το δευτερογενές, όπως ονομάζεται, δίκαιο (δηλαδή τα προεδρικά διατάγματα, οι υπουργικές αποφάσεις, κανονιστικές πράξεις των ΟΤΑ κ.ά.) ξεπερνά τις 115.000. Μαζί με τους τυπικούς νόμους, δηλαδή, έχουμε περίπου 119.000 νόμους μέσα σε 38 χρόνια ή 3.132 νόμους τον χρόνο ή 8,6 νόμους ημερησίως. Η πολυνομία προκαλεί ένα δυσβάστακτο κόστος συναλλαγών, υψηλό λειτουργικό και διοικητικό κόστος στις επιχειρήσεις, δημιουργεί το γόνιμο έδαφος για να ανθίσει η διαφθορά, εμποδίζει τη λειτουργία της αγοράς και εξαιτίας της αβεβαιότητας του θεσμικού πλαισίου αποτρέπει τις επενδύσεις στη χώρα, όπως καταγράφουν όλες οι διεθνείς μελέτες. (Στην έκθεση του Σεπτεμβρίου 2012 του World Economic Forum, η Ελλάδα στο ζήτημα της γραφειοκρατίας κατατάσσεται στην 141η θέση μεταξύ 144 κρατών). Πρέπει, λοιπόν, να υιοθετηθεί μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, αφενός με δραστική μείωση του κράτους και αφετέρου με περιορισμό, απλοποίηση και κωδικοποίηση των νόμων. Δεύτερον, θα πρέπει να εισαχθεί στην κρατική λειτουργία η έννοια του ανταγωνισμού, λ.χ. να καταργηθούν οι αυστηροί διαχωρισμοί στην παροχή των διαφόρων υπηρεσιών και να υπάρξει από διαφορετικούς δημόσιους φορείς ταυτόχρονη προσφορά για την παροχή υπηρεσιών με ανταγωνιστικές μεταξύ τους τιμές. Τρίτον, θα μπορούσε να θεσπιστεί είτε ανά υπουργείο είτε στο υπουργείο Οικονομικών, γραφείο εξοικονόμησης πόρων, στελεχωμένο από έμπειρους υπαλλήλους που θα πληρώνονται μόνο με ποσοστό επιτυχίας από την πραγματική μείωση των προτεινόμενων προϋπολογισμών των διαφόρων δημοσίων φορέων. Τέλος, η ανάθεση της παροχής δημοσίων υπηρεσιών σε ιδιωτικές επιχειρήσεις με δημόσιους μειοδοτικούς διαγωνισμούς θα οδηγούσε γρηγορότερα σε μείωση του κόστους της γραφειοκρατικής λειτουργίας και σε εντυπωσιακή βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. * Ο κ. Τάσος Αβραντίνης είναι δικηγόρος, πρώην αντιδήμαρχος Αθηναίων, μέλος του Δ.Σ. της Αντιγραφειοκρατικής Κίνησης, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Δράσης. ΠΗΓΗ:kathimerini.gr

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ

Αυτή η συνέντευξη έγινε μέσω skype το βράδυ της Παρασκευής. Με 8 ώρες διαφορά. Ο Γιάννης Βαρουφάκης έβλεπε έξω από το παράθυρό τους Τεξανούς να κάνουν βόλτα στο κέντρο του Austin, ενώ μου μιλούσε για την κρίση που βλέπει να βαθαίνει ανεπί(σ)τρεπτα, την βαθιά στεναχώρια του που τον θεωρούν καταστροφολόγο, την πραγματική του σχέση με τον Γιώργο Παπανδρέου, τον φίλο του Γιάννη Στουρνάρα, τον «Τσίπρα εξωτερικού».
Σε μια εκ βαθέων συζήτηση, ο Γιάννης Βαρουφάκης, καθηγητής πολιτικής οικονομίας και αρθρογράφος, απάντησε σε κάθε ερώτηση με μια φυσική ευθύτητα: Για τον «Εμφύλιο Πόλεμο» των γονιών του, την κόρη του Ξένια που αποχωρίστηκε, την αλήθεια για την θητεία του στο στρατό. «Ευθαρσώς», «πες μου», «κρίση», «δεν έχω πρόβλημα να απαντήσω σε αυτό»: οι φράσεις αυτές επέστρεφαν στην κουβέντα μας που δεν είχε στόχο τόσο μια νέα ανάλυση επί της κρίσης (αυτές τις παρακολουθούμε κάθε εβδομάδα σε LifΟ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, protagon.gr και Hot Doc όπου γράφει άμισθα, με εξαίρεση τα δύο πρώτα μέσα από τα οποία παίρνει ένα πολύ μικρό ποσό, όπως διαβεβαιώνει), όσο να μάθουμε ποιος πραγματικά είναι και τι έχει στο μυαλό του ο Γιάννης Βαρουφάκης. Ποιος είναι ο κύριος καθηγητής, που διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Austin «Παγκόσμια και ευρωπαϊκή κρίση» (τι άλλο; λέει και ο ίδιος), αλλά και ένα καθαρά θεωρητικό μάθημα που στηρίζεται στις έννοιες «Αξία και ανάπτυξη».
Μεγάλωσα με τον Εμφύλιο Πόλεμο μέσα στο σπίτι
«Γεννήθηκα στο Παλαιό Φάληρο, με καταγωγή κυρίως από τo Kάιρο και την Κρήτη. Έχω μεγαλώσει με μια οικογένεια όπου το βασικό θέμα συζήτησης ήταν η πολιτική, με έντονες αντιπαραθέσεις. Ο πατέρας μου προερχόταν από την Αριστερά είχε περάσει χρόνια στη Μακρόνησο και στην εξορία, η μητέρα μου προερχόταν από μία συντηρητική οικογένεια. Η ίδια -για λόγους ιστορικών ατυχημάτων- στο πανεπιστήμιο ήταν ενταγμένη ακόμη και στην ακροδεξιά, θα έλεγα. Οπότε καταλαβαίνετε ότι ζούσα με τον Εμφύλιο Πόλεμο μέσα στο σπίτι μου. Βέβαια πολύ γρήγορα, από τα πρώτα χρόνια που ήταν μαζί οι γονείς μου συνέκλιναν προς την Κεντροαριστερά και οι δυο, αν και διατηρούσαν πάντα τις διαφορές τους. Ο πατέρας μου ψήφιζε ΕΔΑ, η μητέρα μου στη δεκαετία του '60 έγινε Παπανδρεϊκή. Μετά την πτώση της δικτατορίας ο πατέρας μου συνέχισε να ψηφίζει κομμουνιστικό κόμμα, η μητέρα μου ΠΑΣΟΚ, μέχρι που στη δεκαετία του '80 άρχισαν και οι δυο να ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ. Κατά 80% οι συζητήσεις μας αφορούσαν την πολιτική. Ακόμη και όταν ζούσα στο εξωτερικό επί 23 χρόνια, όταν έπαιρνα τηλέφωνο τη μητέρα μου, το πρώτο πράγμα που συζητούσαμε ήταν οι πολιτικές εξελίξεις (γελάει). Σε καμία περίπτωση δεν ήταν η κλασική Ελληνίδα μητέρα...
Ο παράδεισος της Αυστραλίας και οι δυο-τρεις υπηκοότητες
«Μετά το σχολείο έφυγα αμέσως για την Αγγλία όπου σπούδασα και στη συνέχεια δίδαξα, επί σχεδόν δέκα χρόνια. Όμως τα χιόνια της – αυτά τα καφέ, τα ανακατεμένα με λάσπη- και η Θάτσερ με έπεισαν να φύγω και να πάω στην Αυστραλία όπου μου είχαν κάνει πρόταση να διδάξω στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ. Με έκπληξή μου συνειδητοποίησα μετά από ένα μήνα ότι είναι ο παράδεισος και έστειλα την παραίτηση μου με φαξ στο Cambridge. Κάποια στιγμή έφτασα να έχω τρεις υπηκοότητες: ελληνική, αγγλική, αυστραλέζικη. Θυμάμαι το πρωινό που πέρασα στη Βρετανική πρεσβεία στην Καμπέρα παραδίδοντας το βρετανικό μου διαβατήριο – ο πρέσβης δεν είχε ακούσει ποτέ κάποιον να παραδίδει το βρετανικό διαβατήριο, να μην θέλει να είναι Βρετανός... Όμως και οι παράδεισοι κάποια στιγμή σε γεμίζουν με συναισθήματα φυγής. Γύρω στο 1995 η Αυστραλία έκανε μια συντηρητική στροφή, η οποία έφερε αλλαγές και στο Πανεπιστήμιο, συνδυάζοντας τα χειρότερα στοιχεία του εμπορικού και του δημόσιου. Ήταν η ώρα να αρχίσω να σχεδιάζω την επόμενη απόδρασή μου (όπως έκανα από την Ελλάδα μόλις τελείωσα το σχολείο, και από την Αγγλία το 1988). Το 2000 γύρισα στην Ελλάδα.»
Η αλήθεια για τη θητεία μου στο στρατό
«Ήμουν πάντα – αυτό να το γράψετε σας παρακαλώ – νομίμως εκτός στρατεύματος. Στην αρχή είχα την κλασική αναβολή στράτευσης λόγω σπουδών. Τότε, πέρασε κάποιος νόμος που πρέπει να έγινε φωτογραφικά για φίλο πολιτικού, που έπιασε και μένα: Υπήρχε η πρόβλεψη να επεκταθεί μέχρι τα 32 χρόνια η αναβολή για όποιον δούλευε σε κάποιο από τα καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Στη συνέχεια πήγα στην Αυστραλία και με έπιασε ο νόμος για τους υπερπόντιους μετανάστες που έπαιρναν εξαίρεση των στρατιωτικών κλήσεων. Δεν έπαιρναν όμως και πιστοποιητικό τύπου Α. Όταν επέστρεψα στην Αθήνα το 2000 χρειαζόμουν αυτό το πιστοποιητικό προκειμένου να διοριστώ στο Πανεπιστήμιο. Έτσι, κατατάγηκα και υπηρέτησα 4 μήνες, σε τάγμα ανεπιθύμητων... στη Σύρο».

H σχέση μου με τον Γιώργο, τον Νίκο, τον Αντρίκο Παπανδρέου
«Πριν γνωρίσω την οικογένεια Παπανδρέου, θυμάμαι την μητέρα μου να βρίσκεται συχνά με την Μαργαρίτα Παπανδρέου, στην δεκαετία του 70, και να εξορμούν πολλές γυναίκες μαζί στην επαρχία όπου πάσχιζαν να πείσουν τις αγρότισσες ότι είχαν δικαιώματα – ότι η ανδρική βία δεν ήταν κάτι το φυσιολογικό. Ήταν η εποχή της ΕΓΕ που μπήκε δυναμικά και στο σπίτι μου. Με τους Παπανδρέου η προσωπική μου σχέση ξεκίνησε χρόνια μετά όταν γνώρισα τον Αντρίκο, τότε που άρχισε η διαδικασία μετακίνησής του από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στο δικό μου Πανεπιστήμιο (το 2001), και συγκεκριμένα στον Τομέα Πολιτικής Οικονομίας που διεύθυνα. Η επαγγελματική συνεργασία μας γρήγορα εξελίχθηκε σε φιλία που συνεχίζεται έως σήμερα. Από το 2002 στην παρέα μας εντάχθηκε και ο Νίκος, ο αδελφός του με τον οποίο ανέπτυξα ανεξάρτητη φιλική σχέση. Στο πλαίσιο της παρέας εκείνης γνώρισα τον Γιώργο και την Άντα. Όταν, λίγο αργότερα, ο Γιώργος αποφάσισε να «κτυπήσει» την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ, μου ζητήθηκε (όπως και σε πολύ κόσμο) να «βοηθήσω». Όπερ και έπραξα παρά το γεγονός ότι τους είχα δηλώσει πως δεν μπορώ να υποστηρίξω το ΠΑΣΟΚ, όπως είχε μετεξελιχθεί μετά το 1985.
Η κοπτική-ραπτική του ΓΑΠ
«Από τις ομιλίες που έγραψα θυμάμαι την πιο «τραυματική»: Μου είχε ζητηθεί να γράψω ομιλία οικονομικού περιεχομένου, που θα διάβαζε ο ΓΑΠ στο Ξενοδοχείο Τιτάνια, πριν τις εκλογές του 2004, σε κοινό οικονομικών συντακτών. Στόχος της ομιλίας ήταν να δείξει πως ο νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε κάτι σημαντικό να πει για τα οικονομικά (που όλοι ήξεραν δεν ήταν το ισχυρό του «ατού»). Λέω «τραυματική» για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή ο λόγος που διάβασε τελικά ήταν αποτέλεσμα άκριτης κοπτικής-ραπτικής – λίγο από το δικό μου κείμενο, λίγο από κάποιων άλλων, λίγο αυτοσχεδιασμός ΓΑΠ, ένας αχταρμάς. Δεύτερον, και πιο σημαντικό, την ώρα της ομιλίας συνειδητοποίησα ότι είχαν «ξεχάσει» να καλέσουν τους... οικονομικούς συντάκτες. Σας αναφέρω αυτό το παράδειγμα για να πάρετε μια ιδέα του πόσο αποκαρδιωτική ήταν η όλη εμπειρία του να προσπαθείς να βοηθήσεις μια τέτοια χαοτική προσπάθεια.»
Γιατί παραιτήθηκα από τον Γιώργο
«Ο λόγος της απομάκρυνσής μου ήταν τριπλός: (Α) Κατάλαβα ότι η χαοτική «οργάνωση» δεν ήταν προϊόν ατυχήματος αλλά συνειδητή εκ μέρους ΓΑΠ, (Β) Η χαοτική «οργάνωση» δημιουργούσε συνθήκες διαγκωνισμών μεταξύ συμβούλων, με αποτέλεσμα όσοι εξ ημών δεν ενδιαφερόμασταν για τα οφίτσια (και άρα ήμασταν έτοιμοι να επιστρέψουμε σπίτι μας αν η δουλειά μας χαραμιζόταν) αποσυρόμασταν αφήνοντας δίπλα στον ΓΑΠ μόνο εκείνους που έμεναν επειδή ποθούσαν την εξουσία πιο πολύ από την ουσία. (Γ) Όταν το «σύστημα» αυτό, με μαθηματική ακρίβεια, οδηγούσε στην αποτυχία (δεν είναι τυχαίο ότι ο ΓΑΠ έχασε όλες τις εκλογές, εκτός από εκείνη που ο Κώστας Καραμανλής δεν ήθελε να κερδίσει) τότε ο ΓΑΠ δικαιολογούσε τις αποτυχίες του αναφερόμενος σε «υπονόμευση» από σκοτεινούς ανθρώπους και κέντρα. Έτσι κάποια στιγμή εντός του 2006 παραιτήθηκα και επισήμως.»
Η απόρρητη επιστολή μου στον Παπανδρέου το 2007
«Τον Σεπτέμβρη του 2007, μετά την εκλογική ήττα του, τού έστειλα επιστολή (την οποία δεν έχω κοινοποιήσει σε κανέναν, πέραν της οικογένειάς του) που του εξηγούσα γιατί δεν μπορούσα να τον υποστηρίξω για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ (τότε που είχε αναμετρηθεί με τον Βενιζέλο). Από τότε η κοινωνική μας σχέση τόσο με τον Γιώργο όσο και με τον Νίκο έπαψε να υφίσταται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχουν αρνητικά συναισθήματα μεταξύ μας. (Έχω την εντύπωση ότι αν τύχει να συναντηθούμε θα αγκαλιαστούμε και θα φιληθούμε ειλικρινά. Άλλο η αντιπαράθεση επί πολιτικών ζητημάτων και άλλο οι ανθρώπινες σχέσεις.)»
Ο Αντρίκος, ο Καμμένος, αυτοί που έγλυφαν τους Παπανδρέου
«Με τον Αντρίκο τα πράγματα πάντα διέφεραν, καθώς η επαγγελματική σχέση μας συνεχίζεται αδιάκοπα, όπως και η κοινωνική/φιλική μας σχέση. Λέτε ότι «σπανίως έχουμε δει κάποιον να δεσμεύεται τόσο έντονα και κατηγορηματικά για την αθωότητα άλλου προσώπου». Δεν είναι έτσι, Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει καθημερινά σε όλα τα δικαστήρια του κόσμου. Να σας θυμίσω ότι σε κανένα δικαστήριο δεν τίθεται το ερώτημα σε μάρτυρα: «Είσαι διατεθειμένος να ορκιστείς για την αθωότητα του τάδε;» Όχι, αυτό που γίνεται είναι, αρχικά, εξαγγέλλεται μια συγκεκριμένη κατηγορία και κατόπιν ο μάρτυρας καλείται να τοποθετηθεί επί της συγκεκριμένης αυτής κατηγορίας. Π.χ. «είδα τον Κώστα στην Λαμία το βράδυ εκείνο – άρα είναι αδύνατον να διέπραξε φόνο στην Αθήνα εκείνη την στιγμή, όπως αναφέρει το κατηγορητήριο». Δεν τοποθετείται ο μάρτυρας γενικά και αόριστα ορκιζόμενος ότι ο Κώστας είναι γενικά και αόριστα αθώος για τα πάντα. Τοποθετείται επί της συγκεκριμένης κατηγορίας. Έτσι και στην περίπτωση του Αντρίκου με την υπόθεση ισχυρισμών του κ. Καμμένου. Δεν χρειάστηκε παρά να ρίξω μια ματιά στις δηλώσεις Καμμένου για να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι οι κατηγορίες του περί CDS του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, και εμπλοκής του Αντρίκου Παπανδρέου σε αυτή την συναλλαγή που περιέγραφε-κατήγγειλε ο κ. Καμμένος, ήταν καθ' όλα ανυπόστατες. Στην ένορκη κατάθεσή μου αυτό είπα: Ότι δηλώνω ένορκα πως πρόκειται για γελοίες, κατασκευασμένες κατηγορίες που σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν κάποια ενοχή του Αντρίκου γιατί απλά δεν ήταν δυνατόν κάποιος να κάνει αυτό που αναφέρει ο κ. Καμμένος ακόμα και να ήθελε. Θεώρησα υποχρέωσή μου να το πω δημόσια και ένορκα σε μια χώρα που δεν έχει κατανοήσει την σημασία του τεκμηρίου της αθωότητας, σε μια χώρα όπου η κρίση αντικαθιστά στην έντονη πολιτική, διαλεκτική αντιπαράθεση με την ανθρωποφαγία. Και κάτι άλλο, τελευταίο: Δεν αντέχω να βλέπω ανθρώπους που έως πρότινος «έγλυφαν» την οικογένεια Παπανδρέου (όταν κάποιοι εξ ημών είχαμε σταθεί ενάντιοι, με μεγάλο προσωπικό και ψυχολογικό κόστος, στην κυβέρνηση ΓΑΠ) τώρα να κάνουν τα στραβά μάτια όταν ο Αντρίκος γίνεται το εξιλαστήριο θύμα ώστε εκείνοι, οι τέως ευνοούμενοι της οικογένειας και συνολικά του κατεστημένου, να συνεχίσουν να είναι στα πράγματα και να πασχίζουν για την επέκταση και επιβίωση της κλεπτοκρατίας.»
Ο καλός μου φίλος Γιάννης Στουρνάρας
«Με τον Γιάννη έχουμε συνεργαστεί στενά και είμαστε φίλοι. Γνωριστήκαμε το 2000 στο Πανεπιστήμιο, είχαμε στενή συνεργασία γιατί ήμασταν και στον ίδιο τομέα ενώ με βοήθησε στην προσπάθεια δημιουργίας διδακτορικού τμήματος. Η συνεργασία με τον Γιάννη ήταν πάντα εύκολη, ευχάριστη, άμεση, αποτελεσματική. Μέσα από την επαγγελματική συνεργασία αναπτύχθηκε μια πάρα πολύ στενή ανθρώπινη σχέση. Από τότε που έγινε υπουργός έχω αποχωρήσει από την Ελλάδα και δεν έχουμε βρεθεί έκτοτε. Με την πολυτέλεια της απόστασης και προσπαθώντας να θυμηθώ πως είχα νιώσει όταν ανακοινώθηκε ότι θα γίνει υπουργός, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι καταλάβαινα γιατί πήρε αυτή την απόφαση και είμαι σίγουρος ότι δεν την πήρε ελαφρά τη καρδία, ότι γνώριζε τα προβλήματα. Ίσως να μην ήταν η θέση που ήθελε εκείνος, δεν νομίζω ότι ήταν στο στόχαστρό του. Δεδομένης όμως της τοποθέτησής του και της ανάλυσής του για την πορεία της κρίσης – μια ανάλυση που διαφέρει πολύ από τη δική μου- θεώρησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή παρά να αποδεχθεί την πρόταση. Τρέφω μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπο του Γιάννη και δε νομίζω ότι ο κύριος Σαμαράς θα μπορούσε να κάνει καλύτερη επιλογή, δεδομένης πρώτον της πολιτικής που ήθελε να ακολουθήσει και δεύτερον της ανάλυσης για αίτια της κρίσης που έκανε ο Γιάννης Στουρνάρας και των μέτρων που θα ήθελε να εφαρμόσει. Ταίριαζαν απόλυτα σε εκείνη την συγκυρία.»
Αυτή η κρίση είναι ο δικός μας πόλεμος του Βιετνάμ
«Πάντα αρθρογραφούσα, από το 1995. Και στην Αυστραλία είχα εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή. Αυτό που συνέβη είναι απλό: όταν ξέσπασε η κρίση ο κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται για αυτά που έγραφα. Δεν έκανα εγώ κάτι διαφορετικό. Στα μάτια του κόσμου είμαι ο αρθρογράφος της κρίσης, αλλά δεν σημαίνει ότι ξαφνικά μέσα στην κρίση εγώ άρχισα να γράφω. Ξέρετε, στην Αμερική υπήρχε ο Paul Sweezy, ένας οικονομολόγος αριστερής κοπής και εκδότης του περιοδικού Monthly Review, o οποίος μου είχε πει μια ιστορία: Στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης δίδασκε πολιτική οικονομία μια φορά την εβδομάδα. Του είχαν παραχωρήσει μια τεράστια αίθουσα – δεν υπήρχε άλλη για το βράδυ της Τρίτης που ήταν το μάθημά του. Μαζεύονταν 10-15 φοιτητές σε μια γωνιά και τους έκανε μάθημα, χρόνος έμπαινε χρόνος έβγαινε. Ένα βράδυ φτάνει στο Πανεπιστήμιο και δεν μπορούσε να κατέβει τα σκαλιά από τον κόσμο που είχε μαζευτεί, νόμιζε ότι έδωσαν την αίθουσα για κάποια συναυλία και ξέχασαν να τον ενημερώσουν. Ρώτησε λοιπόν, έναν φοιτητή τι περιμένουν όλοι αυτοί, και του απάντησε «τον Paul Sweezy». Είχε μόλις ξεσπάσει ο πόλεμος στο Βιετνάμ και όλοι ήθελαν να τον ακούσουν. Να ακούσουν αυτά που έλεγε επί χρόνια σε μια σχεδόν άδεια αίθουσα. Έτσι και εγώ, συνεχίζω να κάνω αυτό που έκανα επί 30 χρόνια, όμως άλλαξαν οι συνθήκες και δημιούργησαν ζήτηση για αυτό που έλεγα και έκανα έτσι κι αλλίως. Ναι, αυτή η κρίση είναι ο δικός μας πόλεμος του Βιετνάμ.»
Καταστροφολόγοι και καρκινολάγνοι...
«Με στεναχωρεί πάρα πολύ να με λένε καταστροφολόγο. Εγώ, από την αρχή λέω τρία πράγματα:1. Θα ήταν αυτοκτονία να βγούμε από το ευρώ. 2. Δεν υπάρχει πιθανότητα να μας διώξουν από το ευρώ. 3. Έτσι όπως είναι τα πράγματα, δεδομένου ότι θα μείνουμε στο ευρώ, η αποδοχή των πολιτικών που μας επιβάλουν Βερολίνο, Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη, αυξάνουν πολύ τις πιθανότητες της καθίζησης της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης (αυτό που αποκαλώ Κοσσοβοποίηση) και της διάλυσης της ίδιας Ευρωζώνης. Αυτά λέω συστηματικά, και μάλιστα πριν το μνημόνιο. Με χαρακτηρίζουν άνθρωπο που θέλει να επιστρέψουμε στην δραχμή και εγώ κοιτάω απορημένος σαν το σκυλάκι που γυρίζει ξαφνιασμένο το κεφάλι. Μα είναι δυνατόν; Έχω χάσει φίλους επειδή υποστηρίζω ότι δεν πρέπει να βγούμε από το ευρώ, και όμως υπάρχουν κάποιοι που με λένε δραχμολόγο ή ισχυρίζονται ότι είχα προβλέψει έξοδο από το ευρώ. Παραμένω όμως απαισιόδοξος για την πορεία της Ελλάδας, για τα χειρότερα που έρχονται. Η μητέρα μου πριν αρρωστήσει, μου έλεγε ότι αν πάθει ποτέ καρκίνο δεν πρέπει να της το πούμε. Πάντα διαφωνούσα, γιατί πίστευα ότι αν έχεις καρκίνο και γίνει έγκαιρα η διάγνωση μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Δεν είναι καρκινολάγνος ο γιατρός, είναι ο βασικός εχθρός του καρκίνου. Μου λένε ότι θέλω να φέρω την καταστροφή, όμως η αλήθεια είναι ότι βλέπω την καταστροφή και θέλω να προϊδεάσω για όσα θα συμβούν προκειμένου να αλλάξουν πολιτική.»
Έσφαλα όταν έλεγα ότι...
«Όταν ο Μάριο Ντράγκι το καλοκαίρι ανακοίνωσε το πρόγραμμα φάντασμα αγοράς ομολόγων της Ιταλίας και της Ισπανίας, (πρόγραμμα φάντασμα γιατί έγινε η ανακοίνωση αλλά όχι οι αγορές), δεν είχα φανταστεί ότι από μόνη της η ανακοίνωση θα είχε την ικανότητα να ρίξει τόσο λάδι στη φουσκοθαλασσιά της κρίσης. Το δεύτερο λάθος που έκανα είναι ότι θα έπρεπε να είμαι πιο έντονος στην κριτική μου για την κυβέρνηση Παπανδρέου- Παπακωνσταντίνου. Ήμουν πολύ έντονος, αλλά ειλικρινά πιστεύω ότι θα έπρεπε να ήμουν ακόμη περισσότερο. Οι προβλέψεις μου για το αρνητικό αντίκτυπο των μέτρων και των πολιτικών του κ. Παπακωνσταντίνου ήταν ζοφερές για την κυβέρνηση, αλλά νομίζω ότι ήταν υποτονικές. Ακόμα κι εγώ δεν φανταζόμουν ότι ο αντίκτυπος στο εθνικό εισόδημα θα ήταν τόσο μεγάλος και τόσο γρήγορα. Δεν φανταζόμουν ότι θα οδηγούσε σε πλήρη παράλυση, ιδίως του συστήματος πίστης στην Ελλάδα.»
Τι συμβουλεύω τώρα, για να αποφύγουμε την καταστροφή
«Να ξεφύγουμε από την αυτοτροφοδοτούμενη κρίση με 3 τρόπους: 1. Να αποδεσμευθεί το ποσόν που δίνεται στις τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίησή τους από το ελληνικό δημόσιο χρέος. 2. Τα μέτρα λιτότητας να περιοριστούν: αντί να είναι 9,6 δις για το 2013, να είναι μόνο 2 δις, έτσι ώστε να πετύχουμε άμεσα εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος για να μπορεί το ελληνικό δημόσιο να μη χρειάζεται την επόμενη δόση για να επιβιώσει. 3. Τα χρήματα που έχει λαμβάνειν η Ελλάδα από το ΕΣΠΑ 2007-2013 - 10 δις ευρώ- να δοθούν όχι στο ελληνικό δημόσιο αλλά στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για να τα επενδύσει στον ιδιωτικό τομέα.»
Ο Τσίπρας Εξωτερικού και η εγχώρια κακοφωνία
«Είχα γράψει τον Ιούνιο ότι θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, με τη λογική που ψηφίσαμε οι περισσότεροι Έλληνες μπροστά στην κάλπη: ποιο είναι εκείνο το κόμμα που αν βρισκόταν στην κυβέρνηση θα έδινε περισσότερες ελπίδες. Από τη στιγμή που ο Τσίπρας δεσμεύθηκε ότι θα μείνουμε στο ευρώ αλλά παράλληλα δεν θα έριχνε νερό στον μύλο της κατάρρευσης, αποφάσισα να τον ψηφίσω. Έχω παρακολουθήσει τις ομιλίες του στο εξωτερικό, κυρίως αυτή στο Brookings Institute και πιστεύω ότι ο... Τσίπρας Εξωτερικού με καλύπτει απόλυτα. Η ελληνική σκηνή του ΣΥΡΙΖΑ είναι προβληματική. Έχει πολύ δρόμο να διανύσει έως ότου φτάσει σε κάποιο σημείο πολιτικής ωριμότητας που θα του επιτρέψει να ελαχιστοποιήσει την κακοφωνία του».
Το Πανεπιστήμιο, η Ξένια και η Δανάη
«Τρείς κομβικές στιγμές ξεχωρίζω στη ζωή μου. Η πρώτη ήταν η απόφασή που πήρα μετά τις βασικές σπουδές μου να ακολουθήσω πανεπιστημιακή καριέρα. Η δεύτερη είναι ότι έχασα ουσιαστικά την κόρη μου, την Ξένια. Ξέρετε η κόρη μου είναι προϊόν μια κατάστασης για την οποία πάντα επέκρινα τα ζευγάρια που αν και βρίσκονταν προ του χωρισμού έκαναν παιδί. Το έβρισκα επαίσχυντο αυτό. Μέχρι που μου έτυχε και εμένα... Με τη σύζυγό μου είχαμε αποφασίσει να χωρίσουμε μετά από 10 χρόνια γάμου, όταν ξαφνικά έμεινε έγκυος. Προσπαθήσαμε να πειραματιστούμε με την πιθανότητα να είμαστε μαζί για το καλό του παιδιού. Μείναμε μαζί για ένα χρόνο στην Αθήνα μάλιστα, όμως δεν λειτούργησε. Η μητέρα της – που είναι ελληνικής καταγωγής, αλλά με περισσότερες ρίζες στην Αυστραλία- αποφάσισε να πάρει την Ξένια και να επιστρέψει στην Αυστραλία. Εκείνη την περίοδο που έχασα το παιδί, η τελευταία στιγμή στο αεροδρόμιο, ήταν καθοριστική για εμένα. Έχω ένα παιδί στο Σύδνεϋ και βρίσκομαι σε συνεχή ετεροτοπία: Είμαι εδώ και εκεί ταυτόχρονα. Μιλάω καθημερινά μαζί της βέβαια – χθες μιλούσαμε 1 ώρα και 40 λεπτά στο skype, με κατηγορεί ότι πάσχω από λογοδιάρροια. Αρνείται προς το παρόν να μάθει ελληνικά – κάποια στιγμή με είχε πάρει τηλέφωνο, θυμωμένη με τους Πέρσες που ήταν αρκετά ανόητοι για να αφήσουν τον Αλέξανδρο να τους νικήσει. Γιατί; Επειδή τώρα είναι υποχρεωμένη να κάνει μαθήματα Ελληνικών κάθε Δευτέρα και Παρασκευή... Η επόμενη κομβική στιγμή στη ζωή μου είναι η γνωριμία μου με τη σύζυγό μου Δανάη Στράτου, περίπου 3 μήνες μετά την αποχώρηση της Ξένιας. Δεν γνώριζα την Δανάη όμως θαύμαζα τη δουλειά της. Θυμάμαι ότι είχα δει το 2000 το έργο της Breathe και είχα ξετρελαθεί, χωρίς να έχω ιδέα ποια είναι η Δανάη Στράτου.»
Η ιστορία που δεν έχω πει ακόμη
«Από τις ιστορίες που δεν έχω αφηγηθεί ακόμη, αισθάνομαι «χρέος» να αφηγηθώ την ιστορία της κας Γεωργίας, μια αγρότισσας από την Πελοπόννησο που πέθανε πρόσφατα μόνη της, και η ζωή της οποίας αποτελεί σύγχρονη αρχαία τραγωδία που αποτυπώνει εύγλωττα την σύγχρονη ελληνική ιστορία. Τίτλος της θα μπορούσε να είναι: «Συμβιβασμού Κρίμα».
H εμμονή μου είναι...
«Τα κρυφά αίτια των φαινομένων.»
Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι...
«Ο συμβιβασμός»
Κάτω από τη φωτογραφία της Αθήνας θα έβαζα τον τίτλο...
«Η πόλη μου»
ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013

Δουλειά στην ΕΕ: Στο 1.260.454 οι κενές θέσεις

Με την ανεργία στην Ελλάδα να έχει κτυπήσει κόκκινο, οι πιθανότητες για τους άνεργους Έλληνες να βρουν δουλειά είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες.
Κι όμως, τη στιγμή που η εύρεση μιας θέσης εργασίας στην Ελλάδα είναι σαν να αναζητάς ψύλλους στα άχυρα, στην Ευρώπη υπάρχουν αυτήν τη στιγμή περισσότερες από 1.260.454 κενές θέσεις μέσω της πύλης EURES (στοιχεία 31/01/2013).
Δυνατότητα η οποία παρέχεται με βάση την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία σημαίνει ότι μπορείτε να εργαστείτε σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στη Νορβηγία, στην Ισλανδία, στο Λιχτενστάιν (χώρες ΕΟΧ) και στην Ελβετία. Τα οφέλη της εργασίας στο εξωτερικό είναι πολλά, διότι δίνεται η δυνατότητα στους ανέργους να αποκτήσουν νέες επαγγελματικές και προσωπικές δεξιότητες.
Όσο για τα επαγγέλματα που έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση, εκτός από τους μηχανικούς και τους προγραμματιστές συστημάτων, που είναι πρώτοι στη λίστα, μεγάλη πέραση έχουν επαγγέλματα όπως οι μάγειρες, οι πωλητές (υπάλληλοι) αλλά και οι αρχισερβιτόροι, οι σερβιτόροι και οι υπεύθυνοι πωλήσεων.
Σε τι μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η πύλη EURES
Οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες απασχόλησης EURES (European Employment Services) είναι ένα δίκτυο συνεργασίας για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
Μέσω της πύλης EURES δίνεται πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με την κινητικότητα των εργαζομένων, τη δυνατότητα αναζήτησης εργασίας. Παράλληλα, δίκτυο με περισσότερους από 800 συμβούλους EURES είναι έτοιμο να βοηθήσει. Για παράδειγμα, επιλέγοντας Αναζήτηση εργασίας έχετε πρόσβαση σε πραγματικό χρόνο σε κενές θέσεις εργασίας σε 31 ευρωπαϊκές χώρες.
Μέσω δωρεάν εγγραφής στο My EURES για άτομα που αναζητούν εργασία, μπορείτε να συντάξετε το βιογραφικό σας, στο οποίο θα έχουν πρόσβαση τόσο εγγεγραμμένοι εργοδότες όσο και σύμβουλοι του EURES που βοηθούν τους εργοδότες να βρίσκουν τους κατάλληλους υποψηφίους. Μέσω του τμήματος Διαβίωση και Εργασία, έχετε τη δυνατότητα να προετοιμαστείτε καλά και να ενημερωθείτε σχετικά με την κατάσταση της απασχόλησης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας σε άλλες χώρες του ΕΟΧ.
Το κατάλληλο βιογραφικό κλειδί για επαγγελματική αποκατάσταση Η διαδικασία αναζήτησης εργασίας διαφέρει τόσο από χώρα σε χώρα όσο και μεταξύ των διαφορετικών τομέων απασχόλησης. Ωστόσο, ένας καλός τρόπος για να αναδείξετε τα προσόντα σας σε όλη την Ευρώπη, ανεξαρτήτως χώρας, είναι η χρήση του βιογραφικού σημειώματος Europass. Μέσω της τυποποιημένης δομής του Europass μπορείτε να προβάλλετε τις δεξιότητες και τις ικανότητές σας, ακόμη και αυτές που έχετε αποκτήσει σε διαφορετικό πλαίσιο από αυτό της τυπικής μάθησης. Το Europass είναι δομημένο με τρόπο που επιτρέπει τη σύγκριση των δεξιοτήτων, διευκολύνοντας έτσι τη διαδικασία επιλογής των υποψηφίων και, κατ’ επέκταση, την κινητικότητα των εργαζομένων και των σπουδαστών.
Δεδομένων της σημερινής δομής της εργασίας, της διάδρασης και της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης, οι εργοδότες συνεχώς αναζητούν υποψήφιους με περισσότερες και διαφορετικές δεξιότητες.
Όλες οι απαντήσεις με ένα τηλέφωνο ή email Βοήθεια και συμβουλές για να ζήσετε, να εργαστείτε και να ταξιδέψετε στην Ε.Ε. παρέχει και η υπηρεσία CSS ή στα ελληνικά "Η Ευρώπη σου-Συμβουλές". Η συγκεκριμένη υπηρεσία απαντά αμέσως τηλεφωνικά ή σε 3 - 5 ημέρες με email σε ερωτήσεις όπως: Πώς θα λάβω το επίδομα ανεργίας όσο αναζητώ δουλειά αλλού, πώς θα μάθω τα εργασιακά ή φορολογικά μου δικαιώματα, πώς θα αποζημιωθώ για αγορές, ταξίδια. Αν μετακομίσω σε άλλη χώρα της Ε.Ε., μπορώ να λαμβάνω τη σύνταξή μου εκεί;
Η CSS απασχολεί πολύγλωσσους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες οι οποίοι μπορούν να σας παρέχουν δωρεάν και εξατομικευμένες συμβουλές στη γλώσσα σας, να σας εξηγήσουν τη νομοθεσία της Ε.Ε. που ισχύει στην περίπτωσή σας ή να σας υποδείξουν πώς μπορείτε να ασκήσετε τα ευρωπαϊκά δικαιώματά σας. Παρέχει επίσης συμβουλές για προβλήματα που μπορεί να συναντάτε ως καταναλωτής.
Η επικοινωνία με τη CSS γίνεται μέσω του ηλεκτρονικού δελτίου υποβολής ερωτήσεων στον ιστότοπο ec.europa.eu/citizensrights/submission ή τηλεφωνικά χωρίς χρέωση στον αριθμό κλήσης της Europe Direct 00800 6 7 8 9 10 11.

Οι κενές θέσεις ανά χώρα
Αυστρία
40.002
Βέλγιο
77.621
Βουλγαρία
19
Ελβετία
13.983
Κύπρος
1.564
Τσεχική Δημοκρατία
25.329
Γερμανία
346.082
Δανία
37.693
Εσθονία
2.426
Ισπανία
1.793
Φινλανδία
40.778
Γαλλία
47.970
Ελλάδα
2.335
Ουγγαρία
5.562
Ιρλανδία
4.005
Ισλανδία
115
Ιταλία
9.822
Λιχτενστάιν
104
Λιθουανία
3.121
Λουξεμβούργο
316
Λεττονία
1.288
Μάλτα
254
Κάτω Χώρες
23.553
Νορβηγία
9.835
Πολωνία
27.235
Πορτογαλία
1.016
Ρουμανία
7.732
Σουηδία
69.657
Σλοβενία
2.007
Σλοβακία
4.051
Ηνωμένο Βασίλειο
453.186

ΠΗΓΗ: EURO2DAY.GR

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Το "μυστικό" του Ερντογάν για την τουρκική οικονομία


Στη χώρα μας πολλοί είναι αυτοί, που θεωρούν «φούσκα» την εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας και θεωρούν πως κάποια στιγμή θα «σκάσει».

Αυτό θα το δείξει ο καιρός, πάντως θα πρέπει να παραδεχθούμε πως η τουρκική οικονομία παρά το διεθνές αρνητικό περιβάλλον αναπτύσσεται και ίσως πρέπει να δούμε κάποια παραδείγματα ανάπτυξης της κυβέρνησης Ερντογάν.

Πρώτος στόχος της τουρκικής κυβέρνησης ήταν η ανάπτυξη της Κωνσταντινούπολης ως κέντρο ανάμεσα στη Δύση , τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Για να πετύχει αυτό το στόχο ο Ερντογάν έδωσε μεγάλα οικονομικά και φορολογικά κίνητρα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, εταιρείες συνεδρίων αλλά το σημαντικότερο στήριξε των «εθνικό αερομεταφορέα» της Τουρκίας της Τουρκικές Αερογραμμές που σήμερα διαθέτει 200 αεροσκάφη και πετά σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

Ξαφνικά στην Κωνσταντινούπολη χτίστηκαν δεκάδες ξενοδοχεία πολυτελείας, συνεδριακά κέντρα αφού υπήρχε η στήριξη του τουρκικού δημοσίου αλλά και των κρατικών τραπεζών. Με αποτέλεσμα η Τουρκία να έχει γίνει εμπορικό, βιομηχανικό και συνεδριακό κέντρο της ευρύτερης περιοχής.

Από εκεί και πέρα δεύτερο σημαντικό στοιχείο της ανάπτυξης της Τουρκίας είναι οι ιδιωτικές επενδύσεις σε έργα υποδομής. Η τουρκική κυβέρνηση απαιτεί από τους ξένους και τούρκους επενδυτές να δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας σε κάθε τους επένδυση και απαιτεί σε όλα τα έργα να είναι αυτοχρηματοδοτούμενα από τους ιδιώτες. .

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΙΔΙΩΤΩΝ ΣΕ ΕΡΓΑ ΥΠΟΔΟΜΗΣ

Πρόσφατα παραδείγματα είναι πολλά και αναφερόμαστε σε νέες επενδύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Το νέο αεροδρόμιο της Κων/πολης το οποίο θα είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο θα κοστίσει περίπου 8 δισεκατομμύρια δολάρια, όμως θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενο και αναμένεται να φέρει περίπου 8000 νέες θέσεις εργασίας και θα είναι έτοιμο το 2016. Ο διαγωνισμός του θα ολοκληρωθεί τον Μαϊο του 2013.

Αλλα 8 δισεκατομμύρια δολάρια επενδύσεων φέρνει το νέο ορυχείο λιγνίτη που βρέθηκε στο Ικόνιο που θα παραχωρηθούν σε ιδιώτες με διαγωνισμό, για να χτιστούν μονάδες ηλεκτροπαραγωγής 5000 MW.
20 δισεκατομμύρια δολάρια επενδύονται από τους Ρώσους στο πυρηνικό σταθμό Άκκουγιου που χτίζεται στη νότια Τουρκία με δυνατότητα παραγωγής ηλεκτιρκής ενέργειας 6000 ΜW.

Η Τουρκία ιδιωτικοποίησε ακόμη και τις δυο γέφυρες στο Βόσπορο αλλά και τους βασικούς αυτοκινητόδρομουw της χώρας έναντι 5.7 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μειοδότης του διαγωνισμούς είναι η κοινοπραξία του Τορκικού Ομίλου Κοç με την Μαλαισιανών συμφερόντων όμιλο UEM Group. Είναι η μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση στην Τουρκία μετά την πώληση του οργανισμού τηλεπικοινωνιών της Τουρκίας έναντι 11 δις δολαρίων.

Τα σημαντικότερα σημεία που κέρδισε η κοινοπραξία είναι οι δυο γέφυρες του Βοσπόρου, και οι αυτοκινητόδρομοι Ανδριανούπολης-Κωνσταντινούπολης-Άγκυρας, Άγκυρας-Μερσίνης, Σμύρνης-Τσεσμέ,Σμύρνης-Αϊδινίου, Σμύρνης-Άγκυρας και άλλων πολλών σημαντικών οδικών δικτύων. 

2.5 δισεκατομμυρία δολάρια φέρνει ο διαγωνισμός κατασκευής της τρίτης γέφυρας στο Βόσπορο. Η ιταλο-τουρκική κοινοπραξία Ictas-Astaldi είναι ο μειοδότης του διαγωνισμού καθώς ανέλαβε να κατασκευάσει την τρίτη γέφυρα του Βοσπόρου μέσα σε 36 μήνες και ο χρόνος εκμετάλλευσης της γέφυρας ορίστηκε ως 10 χρόνια και 2 μήνες. Το έργο θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενο.
Μόλις την προηγούμενη Παρασκευή ιδιωτικοποιήθηκε η εταιρεία διανομής φυσικού αερίου της Άγκυρας έναντι 1.2 δις δολαρίων.

ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ

Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης πως οι αυτοκινητοβιομηχανίες όπως FΙΑΤ,RENAULT,ΤΟΥΟΤΑ,FΟRD,ΗΥNDAI έχουν επενδύσει δισεκατομμύρια δολάρια και διαθέτουν εργοστάσια στην Τουρκία.
Η Mercedes έχει χτίσει εργοστάσιο φορτηγών και λεωφορείων κοντά στην Άγκυρα.

ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΓΩΓΉ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΕΣ

Στη γειτονική χώρα η κρατική εταιρεία ηλεκτροδότησης δεν υπάρχει, έχει ιδιωτικοποιηθεί και μόνο ιδιώτες αναλαμβάνουν την κατασκευή μονάδων ηλεκτροπαραγωγής και υπάρχει ένας τεράστιος «οργασμός» επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας. Εκατοντάδες αιολικά πάρκα, φράγματα, μονάδες «φυσικού αερίου χτίζονται από ξένους και τουρκικούς ομίλους για να ικανοποιήσουν τις ενεργειακές ανάγκες της Τουρκίας. Οι επενδύσεις αυτές ξεπερνούν τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια και συνεχίζονται, χωρίς το τουρκικό δημόσιο να ξοδεύει μια τουρκική λίρα.

Οι γείτονες μας προσελκύουν ξένα κεφάλαια σε συνεργασία με τουρκικές εταιρείες και την οικονομία την «τρέχουν»οι ιδιωτικές επενδύσεις που δεν είναι μόνο «αραβικά» κεφάλαια όπως λέγεται πολλές φορές. Ιταλοί, Γάλλοι , Αμερικανοί επενδύουν στην Τουρκία καθώς βλέπουν πως υπάρχει το κατάλληλο επενδυτικό περιβάλλον και κανείς δεν απειλεί την επένδυση τους με μελλοντική «κρατικοποίηση» η «ακύρωση του διαγωνισμού».

Μόνο αυτές οι επενδύσεις δείχνουν πως ο Ερντογάν δεν είναι κάποιος «μάγος» απλά αυτός και το επιτελείο του κατάλαβαν καλά και γρήγορα την διεθνή οικονομική πραγματικότητα. Η τουρκική «φούσκα» μάλλον θα αργήσει να «σκάσει».

ΠΗΓΗ:ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ On Alert.gr

Άδειασμα Στουρνάρα από Moody's για την ύφεση

Το χρέος της Ελλάδας θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα την περίοδο 2012-2016 παρά τα όποια μέτρα έχουν ή αναμένεται να ληφθούν, εκτιμά ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's.
Παράλληλα προειδοποίησε για υψηλό κίνδυνο νέας χρεοκοπίας στο υπόλοιπο χρέος του ιδιωτικού τομέα, ενώ άδειασε και τον υπ. Οικονομικών, Γ. Στουρνάρα, υποστηρίζοντας ότι η ύφεση δεν θα σταματήσει το 2013.
Ειδικότερα, η Moody's σημειώνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προωθήσει μια σειρά φιλόδοξων μεταρρυθμίσεων για να εξασφαλίσει την εκταμίευση συνολικά 5,6 δισ. ευρώ μέσα στο α΄ τρίμηνο του έτους.
«Η έγκριση ορισμένων πολιτικών στο ελληνικό κοινοβούλιο ενδεχομένως να γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη λόγω του εύθραυστου κοινωνικού και οικονομικού κλίματος και της αδύναμης υποστήριξης από την κοινωνία σε νέα μέτρα λιτότητας», επισημαίνει.
Όσον αφορά την πορεία του χρέους, ο οίκος σημειώνει ότι με βάση τις προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για το 2013 αναμένεται να διαμορφωθεί στο 178,5% του ΑΕΠ από 158% το 2012.
Σχολιάζοντας τη δέσμευση των Ευρωπαίων ηγετών τον περασμένο Νοέμβριο και Δεκέμβριο για περαιτέρω ελάφρυνση στο χρέος εφόσον επιτευχθεί περαιτέρω πρόοδος στο πεδίο της δημοσιονομικής προσαρμογής, ο οίκος αναφέρει ότι «αν και με τις εν λόγω ανακοινώσεις οι Ευρωπαίοι πιστωτές έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη για μελλοντική συμμετοχή του επίσημου τομέα, θεωρούμε ότι υπάρχει ακόμα σημαντική αβεβαιότητα σε σχέση με την παροχή περαιτέρω ανακούφισης στο χρέος».
Σε αυτό το πλαίσιο ο οίκος σημειώνει ότι «οι κίνδυνοι για τους πιστωτές του ιδιωτικού τομέα παραμένουν αυξημένοι δεδομένης της δομής των πιστωτών στο χρέος της γενικής κυβέρνησης και λόγω των μεγάλων οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα».
Ο οίκος σημειώνει παράλληλα ότι οι υποθέσεις πίσω από τη μεγάλη μείωση του χρέους το 2020 είναι «σχετικά αισιόδοξες» και βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στο να καταφέρει η Ελλάδα να διαχειριστεί «οικονομικές και πολιτικές προκλήσεις».
Ύφεση και το 2014
Η Moody's σημειώνει εξάλλου ότι περιμένει η ελληνική οικονομία να συρρικνωθεί κατά 5% το 2013, ενώ θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και το 2014 αν και με μικρότερο ρυθμό. Η πρόβλεψή της αυτή έρχεται σε αντίθεση με την εκτίμηση του κ. Στουρνάρα σε πρόσφατη συνέντευξή του στο BBC ότι το 2013 θα είναι το τελευταίο έτος της ύφεσης.
Την ίδια στιγμή κάνει λόγο για ένα «εξαιρετικά εύθραυστο πολιτικό συνασπισμό» και προειδοποιεί για «κοινωνική αστάθεια» στη χώρα.
«Οι μελλοντικές πολιτικές τάσεις παραμένουν αβέβαιες, ιδίως με την ελληνική κοινωνία να αισθάνεται ολοένα και περισσότερο τις οικονομικές συνέπειες των περικοπών στους μισθούς, τις συντάξεις και τα επιδόματα τους επόμενους 12 με 18 μήνες, κάτι που θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για την κοινωνική σταθερότητα», αναφέρει ο οίκος.
«Αν και αναγνωρίζουμε την βελτιωμένη θέση της Ελλάδα όσον αφορά τη ρευστότητα και τις προσπάθειες που έχουν γίνει από την ελληνική κυβέρνηση για την προώθηση της ατζέντας των διαθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της δημοσιονομικής εξυγίανσης, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι παραμένουν οι καθοδικοί κίνδυνοι στην οικονομία κάτι που περιορίζει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας», αναφέρει η Moody's.
Σε αυτό το πλαίσιο ο οίκος σημειώνει ότι η πιθανότητα νέας αθέτησης στο χρέος που κατέχει ο ιδιωτικός τομέας παραμένει υψηλή δεδομένων (1) των κινδύνων στην εφαρμογή του δεύτερου οικονομικού προγράμματος, (2) της μεγάλης αβεβαιότητας στο outlook για την οικονομική ανάπτυξη, (3) των μεγάλων οικονομικών και κοινωνικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία και (4) τελικά της μη-βιωσιμότητας του χρέους της χώρας.
ΠΗΓΗ:ΗΜΕΡHΣΙΑ.GR

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013

Citi: Σε 12-18 μήνες εκτός ευρώ η Ελλάδα

Την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ τους επόμενους 12 – 18 μήνες προβλέπει η Citi.

Διαφοροποιώντας τη στάση της από το σύνολο εκείνων που παρακολουθούν την ελληνική οικονομία, η τράπεπου εισήγαγε τον όρο GREXIT (δηλαδή Greece exits the eurozone, ή έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη) προβλέπει πολύ βαθύτερη ύφεση στην Ελλάδα, που θα φτάσει το 2014 ακόμα και στο 11,5%, την ώρα που οι δανειστές της χώρας υπολογίζουν ότι η ύφεση θα ανακοπεί και η Ελλάδα από το επόμενο έτος θα επιστρέψει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

"Συνεχίζουμε να αναμένουμε πως τελικά η Ελλάδα θα φύγει από το ευρώ, πιθανότατα το 2014, και πως πολλές χώρες της ευρω-περιφέρειας θα αναγκαστούν να προχωρήσουν σε κάποια μορφή αναδιάρθρωσης του χρέους τους, πιθανότατα από το 2015 και μετά" υπογραμμίζουν χαρακτηριστικά οι οικονομολόγοι της Citi με επικεφαλής τον Willem Buiter.

Όπως προσθέτουν, αναμένουν τη Βρετανία και την Πορτογαλία να δουν την πιστοληπτικότητά τους να υποβαθμίζεται κατά μία τουλάχιστον βαθμίδα από έναν τουλάχιστον οίκο αξιολόγησης μέσα στα επόμενα 2-3 τρίμηνα, δεδομένων των αυξανόμενων δεικτών του δημόσιου χρέους τους.

Μέσα στα επόμενα χρόνια, αναμένονται αρκετές άλλες υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας χωρών, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και αρκετών κρατών-μελών της Ευρωζώνης, ακόμα και της Γερμανίας, της Φινλανδίας και της Ολλανδίας.

Ύφεση όμοια με την περσινή για το '13

Η έκθεση προβλέπεται για τη χώρα μας ύφεση παρόμοια της περσινής για το 2013 (με την οικονομία να συρρικνώνεται κατά 6,5% φέτος έναντι 6,1% το 2012) και μείωση 11,5% του ΑΕΠ για το 2014.

Παράλληλα, ο οίκος προβλέπει ανεργία στο 28,8% φέτος και στο 34,8% το 2014, χρονιά κατά την οποία εκτιμά ότι η Ελλάδα θα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη. Μάλιστα, εκτιμά πως του χρόνου το χρέος μας θα εκτιναχθεί στο 408,3% του ΑΕΠ λόγω της επιστροφής στη δραχμή.

Ο οίκος εκτιμά ότι η δημοσιονομική θέση της Ελλάδας παραμένει μη βιώσιμη και σημειώνει πως μόνο μια μεγάλη διαγραφή στα δάνεια διάσωσης που έδωσαν οι χώρες της Ευρωζώνης θα καθιστούσε το χρέος της βιώσιμο. "Δεδομένου ότι αυτό δεν θα είναι δυνατό η Ελλάδα αναμένεται να εγκαταλείψει τελικά το ευρώ, πιθανώς το 2014", καταλήγει η έκθεση.

Με αυτά τα δεδομένα και με βάση τους υπολογισμούς της Citi για το 2015-2017, εκτιμάται πως η Ελλάδα και η Πορτογαλία θα παραμείνουν με αξιολόγηση κάτω του επενδυτικού βαθμού τα επόμενα χρόνια, και η Ιταλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία θα πέσουν στην κατηγορία του μη-επενδυτικού βαθμού (η Ιρλανδία αξιολογείται έτσι μόνο από την Moody's και όχι από την S&P), και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μία περίοδο "selective default" λόγω της αναδιάρθρωσης χρέους στην οποία αναγκαστικά θα προχωρήσουν οι χώρες.
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

Έλληνες γίνονται Βούλγαροι για να μην πληρώσουν φόρους!

Γεννήθηκαν στην Ελλάδα, ζουν σε ελληνικά χώματα αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να βγάλουν Βουλγάρικες ταυτότητες και πινακίδες προκειμένου να γλιτώσουν κάποια από τα πολλά χαράτσια που επιβάλει η κυβέρνηση!
Η γειτονική χώρα τους τα παρέχει όλα: βουλγάρικες ταυτότητες και πινακίδες, χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές και τους απαλλάσσει από τεκμήρια, αφορολόγητα και έκτακτες εισφορές! Σύμφωνα με το star.gr έχει στηθεί μάλιστα για χάρη των φτωχών και ταλαιπωρημένων Ελλήνων ολόκληρη επιχείρηση!
Πιο συγκεκριμένα, έχουν δημιουργηθεί «κατάλληλα» γραφεία με εξειδίκευση στο πώς να «κλέψει κανείς το ελληνικό κράτος!» Οι επιχειρήσεις αυτές βοηθούν για παράδειγμα τους Έλληνες που είναι κάτοχοι πολυτελών αυτοκινήτων να δημιουργούν εικονικές εταιρείες, στις οποίες και καταγράφουν το αυτοκίνητό τους, έναντι κάποιου ελάχιστου ποσού!
Ήδη πάνω από 10.000 αυτοκίνητα Ελλήνων κατόχων κυκλοφορούν στη χώρα με βουλγαρικές πινακίδες.
Το απίστευτο στην όλη υπόθεση, είναι ότι το θέμα δεν γίνεται υπό άκρα μυστικότητα, αντιθέτως ακόμη και στο διαδίκτυο κυκλοφορούν δεκάδες αγγελίες σχετικά με τον τρόπο έκδοσης βουλγαρικών πινακίδων με αναλυτικά κοστολόγια.
«Η διακίνηση των αυτοκινήτων στα σύνορα με τη Βουλγαρία δεν ελέγχεται!» επιβεβαιώνει ο πρόεδρος ομοσπονδίας τελωνιακών υπαλλήλων Ελλάδος Δ.Τριμπόνιας, τονίζοντας πως έχει επανειλημμένα ενημερώσει τους αρμόδιους αλλά τίποτα από όσα έπρεπε δεν έγιναν!
«Έχουμε κατ' επανάληψη τονίσει τα 3 τελευταία χρόνια στην πολιτική ηγεσία πως υπάρχει μεγάλη φοροδιαφυγή, λαθρεμπόριο και παράνομη διακίνηση αυτοκινήτων αλλά δεν πήραν τις πρωτοβουλίες που έπρεπε» είπε χαρακτηριστικά ο κος Τριμπόνιας στο «πρωινό Αντ1», υπογραμμίζοντας πως αν θέλει η πολιτεία να αντιστρέψει την κατάσταση «θα πρέπει στον Προμαχώνα, το Ορμένιο και την Εξοχή να στηθούν τελωνιακά κλιμάκια και να κάνουν ελέγχους».
ΠΗΓΗ: imerisia.gr

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Γιατί ακριβαίνουν οι λογαριασμοί της ΔΕΗ;

Σε μια περίοδο που το πρόβλημα της ενεργειακής φτώχειας εξαπλώνεται σε όλο και περισσότερα νοικοκυριά, ανακοινώνεται για άλλη μια φορά νέα αύξηση στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Κάτι που μόνο νέο δεν μπορεί να θεωρηθεί, αφού από το 2007 (πολύ πριν το μνημόνιο) οι συνολικές αυξήσεις της ΔΕΗ ξεπερνούν τις 20! Γιατί όμως αυξάνεται τόσο συχνά η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, όταν το κόστος παραγωγής της φαινομενικά παραμένει ίδιο; Ποιος φταίει για αυτό και ποιές είναι οι βαθύτερες αιτίες που δεν έχουμε ενεργειακές υπηρεσίες υψηλής ποιότητας σε ανταγωνιστικές τιμές;
Ο… ‘πραγματικός’ λογαριασμός της ΔΕΗ [κάντε ‘κλικ’]



Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013
1. Το πραγματικό κόστος της ρύπανσης
Από φέτος η ΔΕΗ θα πρέπει να πληρώνει περίπου 300 εκατ. ευρώ (ποσό που λογικά κάθε χρόνο θα αυξάνεται) για αγορά δικαιωμάτων ρύπανσης, όπως γνώριζε ήδη εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια ότι θα πρέπει να κάνει! Τα χρήματα αυτά βέβαια αποτελούν εθνικούς πόρους, οι οποίοι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία πρέπει να κατευθυνθούν από την κυβέρνηση σε κοινωνικές παροχές (προστασία όσων πλήττονται από τη μετακύλιση του κόστους) και αναπτυξιακές πολιτικές (ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εξοικονόμηση, υποδομές).
Σε κάθε περίπτωση, αποτελούν το τίμημα που πληρώνουν οι καταναλωτές για την πολύ βρώμικη (λιγνιτική) ηλεκτροπαραγωγή της ΔΕΗ.
Σημειώστε ότι αυτό το ποσό αποτελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό του πραγματικού κόστους στην οικονομία από την κατασπατάληση φυσικών πόρων, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την επιβάρυνση της δημόσιας υγείας από τη χρήση λιγνίτη. Κόστος, που σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος φτάνει έως και 3,9 δις το χρόνο, δηλαδή περίπου 1.000 ευρώ ανά νοικοκυριό!
2. Πετρελαϊκή εξάρτηση
Τα νησιά που δεν συνδέονται με το ηλεκτρικό δίκτυο της χώρας (πχ Κυκλάδες, Δωδεκάνησα), επί δεκαετίες στηρίζονται στο πετρέλαιο για την ηλεκτροπαραγωγή σε ποσοστό που ξεπερνά το 95%. Το κόστος αγοράς πετρελαίου είναι τόσο υψηλό, που για να μην πληρώνουν οι κάτοικοι των νησιών πολλαπλάσια ποσά στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, τη διαφορά την επωμίζονται (και σωστά) όλοι οι Έλληνες καταναλωτές μέσα από τις ΥΚΩ (Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας) που αναφέρονται στο λογαριασμό μας.
Το 2011 η ΔΕΗ πλήρωσε περίπου 800 εκ. € για αγορές υγρών καυσίμων, ενώ το 2008 το κόστος ξεπέρασε το 1 δις € εξαιτίας της εκτίναξης της τιμής του πετρελαίου. Όσο εξαρτόμαστε από το… μαζούτ που καίμε στα νησιά μας, τόσο εκτεθειμένοι θα είναι οι λογαριασμοί της ΔΕΗ στις αυξανόμενες τιμές του πετρελαίου.
3. Κρυφές επιδοτήσεις προς ορυκτά καύσιμα
Μπορεί να μην αναφέρονται στους λογαριασμούς του ρεύματος, όμως ένα σημαντικό μέρος των χρημάτων που πληρώνουμε στη ΔΕΗ πηγαίνει για επιδοτήσεις μονάδων φυσικού αερίου και λιγνίτη. Πρόκειται για επιδοτήσεις που δεν σχετίζονται τόσο με την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, όσο με την ίδια την οικονομική βιωσιμότητα των μονάδων που το παράγουν.
Για παράδειγμα: τα Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος (ΑΔΙ) είναι πληρωμές (κυρίως) προς μονάδες φυσικού αερίου με βάση την ισχύ τους και όχι την παραγωγή τους. Δηλαδή ακόμα και αν δεν λειτουργήσει καθόλου μία μονάδα φυσικού αερίου αυτή θα αποζημιωθεί με 45.000 € ανά εγκατεστημένο ΜW το χρόνο! Το 2011, ΑΔΙ και Μηχανισμός Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους (άλλος μηχανισμός στρεβλής επιδότησης) στοίχισαν στους καταναλωτές περίπου 700 εκ. €.
4. Στρεβλώσεις υπέρ ορυκτών καυσίμων
Δεν θα βαρεθούμε να το λέμε: η τιμή του ρεύματος αυξάνεται διαρκώς όχι μόνο λόγω των επιδοτήσεων αλλά και των στρεβλώσεων υπέρ των ορυκτών καυσίμων. Για κάθε 10 ευρώ που πληρώνουμε για την ανάπτυξη των ΑΠΕμέσω του Ειδικού Τέλος ΑΠΕ (ΕΤΜΕΑΡ στους λογαριασμούς), τα 6 καταλήγουν στα ορυκτά καύσιμα. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας του στρεβλού συστήματος υπολογισμού του κόστους παραγωγής ενέργειας: Αν και οι ΑΠΕ μειώνουν το συνολικό κόστος της ηλεκτροπαραγωγής (επειδή συχνά αποτρέπουν τη λειτουργία πολύ ακριβών μονάδων ορυκτών καυσίμων) αυτό το οικονομικό όφελος δεν επιστρέφεται στους καταναλωτές αλλά καταλήγει σαν έξτρα κέρδος στον προμηθευτή. Δηλαδή στη ΔΕΗ. Δηλαδή στα… ορυκτά καύσιμα!
Χωρίς αυτές οι στρεβλώσεις, το Ειδικό Τέλος ΑΠΕ θα ήταν περίπου 60% χαμηλότερο για τους καταναλωτές, όπως εκτιμούν οι σχετικές μελέτες.
5. Απουσία επενδύσεων
Επί δεκαετίες τα τιμολόγια της ΔΕΗ δεν αντανακλούν το πραγματικό κόστος ηλεκτροπαραγωγής. Αυτό σε συνδυασμό με τα διαχρονικά φαινόμενα κακοδιαχείρισης, γραφειοκρατίας και διαφθοράς, έχει συμπιέσει την κεφαλαιακή επάρκεια της ΔΕΗ, με αποτέλεσμα η δυνατότητά της για νέες σύγχρονες επενδύσεις χαμηλού άνθρακα και υψηλής απόδοσης έμενε εξαιρετικά περιορισμένη. Αν σε αυτό προσθέσετε και την ιστορική της αδιαφορία απέναντι στις ΑΠΕ και την εξοικονόμηση ενέργειας, έχετε μία καλή εικόνα της επιχείρησης σήμερα: Μία ΔΕΗ με γερασμένο, μη αποδοτικό και εξαιρετικά ρυπογόνο στόλο μονάδων και χαμηλή κεφαλαιακή ισχύ.
Τι πρέπει να γίνει;
Ο μόνος τρόπος να αρχίζει να αλλάζει προς το καλύτερο αυτή η κατάσταση είναι να αναδιαρθρώσουμε την αγορά ενέργειας καταργώντας τις επιδοτήσεις προς τα ορυκτά καύσιμα και να στραφούμε άμεσα στην ανάπτυξη των ΑΠΕ και στην εξοικονόμηση ενέργειας. Έτσι, δεν θα έχουμε μόνο προστασία των καταναλωτών από υπέρογκες αυξήσεις κάθε χρόνο, αλλά και εκσυγχρονισμό της οικονομίας με νέες και καθαρές τεχνολογίες, πολλές νέες θέσεις εργασίας και κυκλοφορία κεφαλαίων στην αγορά.
Και σαν καταναλωτές όμως, πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι η πιο φθηνή ενέργεια είναι αυτή που δεν καταναλώνουμε. Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούμε να κάνουμε πολλά.
Σε κάθε περίπτωση, η γνώση είναι το καλύτερο εφόδιο που μπορεί να έχει κάποιος ώστε να είναι ενεργός πολίτης και να διεκδικεί ένα καλύτερο σήμερα από αυτό που του επιβάλλεται.
ΠΗΓΗ: Τάκης Γρηγορίου από το site της Greenpeace

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013

Πρωταθλήτρια εξαγωγών η Ελλάδα στην ευρωζώνη

Την ισχυρότερη επίδοση στην ευρωζώνη σε ό,τι αφορά την αύξηση των εξαγωγών σημείωσε η Ελλάδα στο δεκάμηνο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2012 σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, ενώ τη γενικότερη βελτίωση του κλίματος έρχεται να επιβεβαιώσει και το ΙΟΒΕ, το οποίο αναφέρει ότι το Δεκέμβριο ο δείκτης οικονομικού κλίματος βρέθηκε σε υψηλά δυο ετών.
Αναλυτικότερα η Ελλάδα κατέγραψε τη μεγαλύτερη αύξηση εξαγωγών εντός ευρωζώνης, για το δεκάμηνο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2012. Συνολικά, οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 13% στα 20,9 δισ. ευρώ. Οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 9% στα 34,2 δισ. ευρώ.
Έτσι το εμπορικό έλλειμμα μειώθηκε στα 13,2 δισ. ευρώ από 18,8 δισ. ευρώ τον Οκτώβριο του 2011.
Σημειώνεται ότι μεταξύ των 27 κρατών- μελών της ΕΕ υψηλότερη αύξηση (15%) στις εξαγωγές σημείωσε μόνο η Λετονία στο δεκάμηνο του 2012.
Σε υψηλά 2 ετών το οικονομικό κλίμαΟ Δείκτης Οικονομικού Κλίματος στην Ελλάδα κινείται ανοδικά και τον Δεκέμβριο, 5 μονάδες υψηλότερα σε σχέση με το Νοέμβριο, φθάνοντας στις 84,1 μονάδες, στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας διετίας, αναφέρει το ΙΟΒΕ στην οικονομική συγκυρία Δεκεμβρίου.
Η άνοδος του δείκτη προέρχεται από την ανάκαμψη των προσδοκιών σε όλους τους τομείς, εκτός των Κατασκευών, αλλά και από τη βελτίωση στην καταναλωτική εμπιστοσύνη. Όπως είχε αναφερθεί ήδη από το προηγούμενο δελτίο συγκυρίας, η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα - παρά τις σημαντικές επιβαρύνσεις που επιφέρουν σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού - επενέργησε ως ένα βαθμό κατευναστικά στη διάχυτη αβεβαιότητα των οικονομικών μονάδων για την πορεία της χώρας.
Επιπροσθέτως, η απόφαση του Eurogoup για έγκριση της εκταμίευσης πόρων ύψους € 49,1 δισ., τα οποία θα διοχετευθούν στην οικονομία στο πρώτο τρίμηνο του 2013, επιτρέπει την εξόφληση μέρους των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, τη συνέχιση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και τη μερική άρση της πιστωτικής ασφυξίας στην οικονομία.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αίρεται η νομισματική αβεβαιότητα, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα, ενώ επιβεβαιώνεται εμφατικά η βούληση των εταίρων μας για κοινή συμπόρευση στην επίλυση των δύσκολων προβλημάτων της χώρας. Η επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος επαναγοράς ομολόγων, αλλά και η πρόσφατη αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας, επιβεβαιώνουν τη σταδιακή αντιστροφή του κλίματος και διεθνώς.
Θα πρέπει να επισημανθεί ωστόσο ότι παρά τη βελτίωση, η καταναλωτική εμπιστοσύνη παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, καθώς ο φόβος της ανεργίας είναι έντονος, τονίζει το ΙΟΒΕ.
Αναλυτικότερα:
 στη Βιομηχανία, επιδεινώνονται οι προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξη της παραγωγής, εξέλιξη όμως που αντισταθμίζεται από βελτίωση στις εκτιμήσεις για το τρέχον επίπεδο παραγγελιών και ζήτησης και τη σημαντική αποκλιμάκωση των αποθεμάτων.
 στις Υπηρεσίες, οι εκτιμήσεις των επιχειρήσεων για την τρέχουσα δραστηριότητά τους υποχωρούν αισθητά, εξέλιξη η οποία όμως αντισταθμίζεται από τη βελτίωση των προβλέψεων για τη βραχυπρόθεσμη ζήτηση και των εκτιμήσεων για την τρέχουσα ζήτηση.
 στο Λιανικό Εμπόριο, ο δείκτης των εκτιμήσεων για τις τρέχουσες πωλήσεις βελτιώνεται, με τις προβλέψεις για τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές των πωλήσεων να παραμένουν στα ίδια επίπεδα και τις εκτιμήσεις για τα αποθέματα να αποκλιμακώνονται.
 στις Κατασκευές, οι δυσμενείς προβλέψεις για το πρόγραμμα εργασιών των επιχειρήσεων εντείνονται σημαντικά, όπως και οι προσδοκίες για την απασχόληση του τομέα.
 στην Καταναλωτική Εμπιστοσύνη, οι αρνητικές προβλέψεις για την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού αμβλύνονται ελαφρά, ενώ οι αντίστοιχες για την οικονομική κατάσταση της χώρας καταγράφουν αξιοσημείωτη βελτίωση. Από την άλλη πλευρά, τόσο η πρόθεση για αποταμίευση το επόμενο 12μηνο, όσο και οι δυσμενείς προβλέψεις για την εξέλιξη της ανεργίας επιδεινώνονται ελαφρά. 
ΠΗΓΗ:euro2day.gr

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013

Military in Greece Is Spared Cuts

He said recently that allied defense expenditures had declined by more than $56 billion compared with 2009. Practically all of those cuts happened in Europe, reducing defense spending there by an average of 15 percent.
Speaking at a meeting of the NATO Parliamentary Assembly in Prague, Mr. Rasmussen added that among the European allies, “only two devoted more than 2 percent of the gross domestic product to defense.”
One of those countries was Greece.
That seems astonishing given that Greece is in a deep economic and financial crisis. Greece’s economy has shrunk by 25 percent over the past two years.
During that time, the middle and lower classes — not the rich business community — have been hit hardest. The International Monetary Fund and the European Commission have imposed stringent austerity measures in return for loan guarantees. As a result, pensions and health care, transportation and education have all been cut drastically.
The armed forces, so far, have gotten away relatively lightly. During the height of the global financial crisis of 2008, Greek defense expenditures accounted for 3.1 percent of gross domestic product. Over the past two years, Greek defense spending still amounted to 2.1 percent of G.D.P.
“In relative terms, defense expenditure has been reduced given how much gross domestic product has fallen,” said Alexander S. Kritikos, an economics professor at the German Institute for Economic Research in Berlin.
“But the defense budget is still very high. It has been largely insulated from the huge cutbacks borne by the middle classes and poorer people,” he added.
Last August, the €10 billion, or $13 billion, defense budget was trimmed by €516 million. Even at that, Greece is the second-biggest defense spender among the 27 NATO countries after the United States, according to NATO statistics.
More than 73 percent of its budget is for personnel costs alone, making it one of the highest among NATO allies. Furthermore, military and civilian personnel account for 2.7 percent of Greece’s total labor force during, also making it one of the highest in NATO, according to alliance figures.
It is particularly hard to see how the armed forces can justify the current budget, as the money is not spent on supporting NATO or E.U. missions. According to the latest figures from the NATO-led International Security Assistance Force, Greece has 10 soldiers based in Afghanistan, out of a total of 102,011 troops from 50 countries.
In its neighborhood, Greece has 118 soldiers serving in NATO’s stabilization mission in Kosovo, out of a total of 5,565 troops from 30 contributing countries.
NATO does not publicly comment about any ally. But officials, speaking on condition of anonymity, said the Greek government has not used the financial crisis to overhaul its armed forces by making the purchase of military equipment transparent, or reducing the personnel count of 136,000, of whom 90,000 are soldiers.
Curiously, the Greek public, which has often protested against the austerity measures, has yet to demand that the armed forces carry some of the burden. One reason, analysts say, is Greece’s residual fear of Turkey, a leading NATO member — despite the improvement of relations between the two countries over the past decade.
“It’s all very well calling for deeper defense cuts, but geography still matters. Certain fears still run deep,” said Tomas Valasek, president of the Central European Policy Institute, a security think tank in Bratislava, Slovakia.
Other analysts agree that the Greek armed forces can always resist big defense cuts by playing the Turkey card. “The generals will always have an excuse to keep the budget high,” Mr. Kritikos said.
Indeed, over the past several months, the Greek media have written that Turkey violated Greek airspace at least once. In response, the Turkish General Staff said its airspace had been repeatedly violated by Greece, Italy and Israel.
There is another political reason for exempting the army from cuts. Closing some of the 500 military bases and 17 training centers would mean sending tens of thousands of young soldiers into the ranks of the unemployed, adding a dangerous component to social unrest, according to Sipri, a Swedish research institute. Perhaps, analysts said, the Greek armed forces will have to wait for any major restructuring until the country’s economy picks up. 
ΠΗΓΗ: NY TIMES

Επτά πολυεθνικές αιολικών απειλούν με αποχώρηση

Καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την έκτακτη εισφορά στον τζίρο των φωτοβολταϊκών σταθμών κατέθεσε ο Σύνδεσμος Παραγωγών Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά (ΣΠΕΦ), ενώ επτά πολυεθνικές αιολικών πάρκων, με νέα, τη δεύτερη, κατά σειρά, επιστολή τους προς τον πρωθυπουργό Aντώνη Σαμαρά και τους προέδρους του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο και της ΔΗΜ.ΑΡ. Φώτη Κουβέλη προειδοποιούν για ενδεχόμενη αποχώρησή από τη χώρα λόγω της έκτακτης εισφοράς στον τζίρο των αιολικών πάρκων και των νέεων «περιοριστικών» ρυθμίσεων που προβλέπει το νομοσχέδιο για τις Ανανέωσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).
«Η εφαρμογή των μέτρων θα μπορούσε να μας αναγκάσει να επανασχεδιάσουμε την επενδυτική μας πολιτική για την Ελλάδα», φέρονται να αναφέρουν στην επιστολή η Iberdrola - Rokas, η ιταλική Enel, η γαλλική EdF, οι ισπανικές Acciona και Gamesa, η ελβετική Jasper και η δανέζικη Vestas, που κατασκευάζει ανεμογεννήτριες, μέσω των θυγατρικών τους στην Ελλάδα.
Οι εταιρίες εκφράζουν επίσης αμφιβολία για τη νομική βάση των ρυθμίσων που προωθεί το υπουργείο Περιβάλλοντος- Ενέργειας, υποστηρίζοντας ότι είναι αντίθετες προς κάθε «λογική επιχειρηματική πρακτική»
Το νομοσχέδιο δίνει στους ξένους επενδυτές την εντύπωση ότι η ελληνική κυβέρνηση αποσύρει τη στήριξή της προς την αιολική ενέργεια και καταργεί τις δεσμεύσεις της για την ενίσχυση του τομέα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής οδηγίας 2009/28/ΕΚ, αναφέρει, μεταξύ άλλων η η επιστολή των εταιρειών, οι οποίες ζητούν την παρέμβαση του πρωθυπουργού και των δύο άλλων αρχηγών προς την κυβέρνηση προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση και να συνεχιστούν οι επενδύσεις στον κλάδο.
Ταυτόχρονα, από την Παρακευή στις γενικές διευθύνσεις Ενέργειας και Ανταγωνισμού της Κομισιόν βρίσκεται η καταγγελία του ΣΠΕΦ για το «χαράτσι» στα φωτοβολταϊκά, το οποίο κυμαίνεται από 25 - 30% επί του τζίρου των σταθμών. Η έκτακτη εισφορά, που για τα αιολικά έχει οριστεί στο 10% αφορά σε όλες τις εν λειτουργία μονάδες.
Στην καταγγελία, ο Σύνδεσμος υποστηρίζει ακόμα ότι η εισφορά δεν πρόκειται να «θεραπεύσει» τα οικονμικά του Λειτουργού της Αγοράς αφού δεν αντιμετωπίζει τις στρεβλώσεις στη χονδρεμπορική αγορά.
ΠΗΓΗ: imerisia.gr

Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013

Η ελπίδα του 2013

Η έκπληξη του νέου έτους μπορεί να είναι η εκτίναξη της δημοφιλίας της τρόικας, σε ποσοστό συντριπτικό εν σχέσει με αυτήν των Ελλήνων πολιτικών. Η εξέλιξη συναρτάται από την πίεση που είναι διατεθειμένοι να ασκήσουν οι εκπρόσωποι των δανειστών της χώρας για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.
Συνταξιούχοι και μισθωτοί συνεθλίβησαν κυριολεκτικώς εδώ και μία τριετία, διότι διαδοχικές κυβερνήσεις δεν έδειξαν καμία προθυμία να φορολογήσουν «άτομα υψηλού πλούτου και ελεύθερους επαγγελματίες υψηλού εισοδήματος», κατά την ορολογία που χρησιμοποιεί η τρόικα.
Η καγκελάριος της Γερμανίας κ. Αγκελα Μέρκελ κατ’ επανάληψιν αναφέρθηκε στο πρόβλημα, αλλά εις μάτην, και ο υπουργός Οικονομικών της ίδιας χώρας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έφθασε στο σημείο να επισημάνει ότι το πρόβλημα της Ελλάδος είναι η διεφθαρμένη της πολιτική και οικονομική ελίτ.
Τα δέκα σημεία που προτείνει για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής -και θα ήταν ευχής έργον εάν κατάφερνε να επιβάλει η τρόικα στην παρούσα κυβέρνηση- θα έπρεπε να είχαν εφαρμοσθεί από δεκαετίες. Ιδιαίτερα η πρόνοια για απ’ ευθείας χρέωση των τραπεζικών λογαριασμών, διότι δεν είναι δυνατόν να λεηλατούνται τα ασφαλιστικά Ταμεία -με άλλα λόγια οι αποταμιεύσεις των ασφαλισμένων- και να μη θίγονται οι φοροδιαφεύγοντες «ελεύθεροι επαγγελματίες υψηλού εισοδήματος».
Ορθώς απεκαλύφθη και καυτηριάσθηκε το σύστημα διαφθοράς στον συνδικαλιστικό τομέα, στις Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας, όπως επίσης και οι σκανδαλώδεις συνταξιοδοτήσεις. Ορθώς τα μέτρα που λαμβάνονται για να περιορισθεί η αλόγιστη σπατάλη της τοπικής αυτοδιοικήσεως.
Αλλά όλα αυτά αποτελούν μόνον μέρος του προβλήματος. Η επέκταση του ελέγχου στις τράπεζες -σύμφωνα πάντα με το πρόγραμμα που προωθεί η τρόικα- και η πάταξη της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής είναι το επόμενο βήμα και θα επιβληθεί στην κυβέρνηση, όπως συνέβη και με το πρώτο σκέλος της δημοσιονομικής εξυγιάνσεως της χώρας.
Διαμαρτύρονται κάποιοι για το ενδεχόμενο αφελληνισμού των τραπεζών και των επιχειρήσεων. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα που ουδόλως ενδιαφέρει τον Ελληνα πολίτη. Ούτως ή άλλως είχε προηγηθεί ο αφελληνισμός του εργατικού δυναμικού με την αθρόα είσοδο μεταναστών.
Υπήρξε οδυνηρότατη η προσαρμογή για τη μεσαία τάξη και τις πλέον ενδεείς κοινωνικές ομάδες. Τώρα η τρόικα αποφάσισε να επεκτείνει τα μέτρα και στις ομάδες εκείνες που θεωρούσαν δεδομένο ότι θα διαχειρισθούν και τη νέα τάξη πραγμάτων. Αναμένεται να διαπιστωθεί εάν η κυβέρνηση επιδείξει τόσο ζήλο όσον όταν επέβαλλε τις βάναυσες περικοπές. Είναι αμφίβολο, αλλά υπό την πίεση της τρόικας δεν αποκλείεται να υπάρξει μία ουσιαστική εξυγίανση.
Μένει ανοικτό ακόμη το μείζον θέμα της διαφθοράς του πολιτικού συστήματος, που θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με την τοποθέτηση επιτρόπων -Ευρωπαίων κατά προτίμηση- στις προβληματικότερες επιχειρήσεις της Ελλάδος, με άλλα λόγια στα πολιτικά κόμματα. Θα ήταν χρήσιμο να διαπιστωθεί ποιοι είναι οι μεγάλοι χορηγοί κομμάτων εξουσίας και τι εξασφαλίζουν ως αντάλλαγμα. Θα ήταν η υψίστη υπηρεσία της τρόικας προς τον Ελληνα πολίτη.
ΠΗΓΗ: kathimerini.gr