Το δύσκολο παζλ του φυσικού αερίου

Τα σενάρια που ήθελαν τη Gazprom να διασώζει τις κυπριακές τράπεζες με αντάλλαγμα τα δικαιώματα εκμετάλλευσης στο φυσικό αέριο της Κύπρου μπορεί να μην επαληθεύτηκαν από τις εξελίξεις, όμως το ερώτημα για το κατά πόσον ο ρωσικός κολοσσός ενδιαφέρεται για τα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου, παραμένει. Λίγες ημέρες πριν ξεσπάσει η κρίση στην Κύπρο, η Gazprom υπέγραψε με την ισραηλινή εταιρία Delek μία κατ' αρχήν συμφωνία για την αξιοποίηση του Tamar, του μικρότερου από τα βεβαιωμενα κοιτάσματα του Ισραήλ στη λεκάνη του Λεβάθιαν. Η συμφωνία αφορά στην πώληση υγροποιμένου αερίου (LNG) και στη δημιουργία μίας πλωτής εξέδρας LNG. Αρκετοί υπόθεσαν ότι η επόμενη κίνηση του ρωσικού ομίλου θα ήταν στην Κύπρο. Όμως έκτοτε η κατάσταση άλλαξε δραματικά. Aνατροπή δεδομένων Το οικονομικό κράχ στο νησί ακολούθησε η πλήρης ανατροπή των γεωπολιτικών δεδομένων. Η επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ με τη σφραγίδα της Ουάσινγκτον και η σκλήρυνση της στάσης της Αγκυρας, η οποία, εκμεταλλευόμενη την κρίση, διεκδικεί έντονα μερίδιο στο φυσικό αέριο της Κύπρου, δημιούργησαν μία νέα κατάσταση, ικανή να ανατρέψει τους μέχρι σήμερα σχεδιασμούς όχι μόνον στη συνεργασία Κύπρου - Iσραήλ, αλλά και Αθήνας - Τελ Αβίβ. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, Μόσχα και Βρυξέλλες ακολούθησαν μια στρατηγική υποτίμησης των ενεργειακών πόρων της Κύπρου, αφήνοντας να διαφανεί ότι είναι ακόμα πολύ πρώιμο να εκτιμηθούν τα ευρήματα υδρογονανθράκων στο νησί. Η Gazprom, με τη διπλή της ιδιότητα, του ισχυρού βραχίονα της εξωτερικής πολιτικής Πούτιν και του επιχειρηματικού ομίλου, προτίμησε τελικά να μείνει έξω από το παιχνίδι, τουλάχιστον στη φάση αυτή. Για πόσο καιρό, όμως; Όσο διαρκεί η αμφισβήτηση για τα offshore δικαιώματα της Κύπρου, οι προοπτικές των κοιτασμάτων του Ισραήλ γίνονται πιο ελκυστικές. Το κοίτασμα του Λεβάθιαν στα ισραηλινά χωρικά ύδατα εκτιμάται στα 425 δισ. κυβικά μέτρα και του Ταμάρ στα 250 δις κυβικά μέτρα, ενώ της Κύπρου σε περίπου 0,3 δισ. κ.μ., σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Noble, της αμερικανικής εταιρείας που διεξάγει τις έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ. Σοβαρές προοπτικές οffshore αερίου εξάλλου δείχνουν να έχουν ο Λίβανος και η Συρία, με πετρελαϊκούς αναλυτές να εκτιμούν τα αποθέματα της Λεκάνης του Λεβάθιαν, εξαιρουμένου του Ισραήλ, σε περίπου 125 δισ. κ.μ αερίου και γύρω στο 1,75 δισ. βαρελιών συμπυκνωμάτων πετρελαίου. Ομως το γεωπολιτικό ρίσκο της περιοχής είναι μεγάλο. Το παζλ συμπληρώνει η Αίγυπτος, με υψηλό δυναμικό αερίου, ενώ στο μέλλον παίκτης μπορεί να αναδειχθεί και η Ελλάδα αν επαληθευτούν οι μέχρι σήμερα ενδείξεις. Η Gazprom επενδύει τεράστια ποσά σε πρότζεκτ αγωγών και κοιτασμάτων με στόχο τη διατήρηση ενός μεγάλου πελάτη της Ευρώπης. Μετά το 2010 όμως, από τότε που η ζήτηση φυσικού αερίου στην Ευρώπη άρχισε να μειώνεται με γοργούς ρυθμούς, ο ρωσικός όμιλος έδωσε εξίσου βάρος στις επενδύσεις για πώληση αερίου στην Κίνα και την Ινδία. Η πολιτική αυτή επισφραγίστηκε πρόσφατα με τις συμφωνίες-μαμούθ, που υπέγραψε με το Πεκίνο. Οι τιμές του αερίου Τη νέα στρατηγική της Gazprom υπαγορεύει ένας ακόμα βασικός παράγων. Οι τιμές του αερίου, που έχουν υποχωρήσει σημαντικά, μετά την εισβολή του σχιστολιθικού αερίου (shale gas), που επέτρεψε την ανάδειξη των ΗΠΑ σε εξαγωγέα και κατέκλυσε την αγορά με άφθονες παραδόσεις LNG. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας προβλέπει ότι οι διεθνείς τιμές του αερίου (εκτός ΗΠΑ) θα υποχωρήσουν 25% ως 35% ως το 2020. Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν μάλιστα πιο ραγδαία πτώση, θεωρώντας ότι ως το τέλος του 2015 οι τιμές θα πέσουν 25% από τα σημερινά επίπεδα. Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να οδηγήσει σε ριζική αναθεώρηση των σχεδιασμών της Gazprom και του Κρεμλίνου. Αρκεί να σημειωθεί ότι ο συνδυασμός μειωμένων τιμών και χαμηλής ζήτησης στην Ευρώπη επέφερε σημαντική μείωση των κερδών της Gazprom το 2012. Εισαγωγές στην Ευρώπη Τη διετία 2010 - 2012 οι εισαγωγές LNG στην Ευρώπη αυξήθηκαν περίπου 50%. Oι παραδόσεις αερίου μέσω αγωγών, μιας αγοράς στην οποία κυριαρχούν η Gazprom, η νορβηγική Statoil και η αλγερινή Sonatrach, μειώθηκαν. Η κατανάλωση αερίου σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες έπεσε από 12% ως 20% τα τελευταία δύο χρόνια. Οσο συνεχίζονται τα προβλήματα στην Ευρωζώνη, τόσο η ύφεση θα περιορίζει τις πωλήσεις αερίου. Η τρέχουσα δεκαετία μοιάζει να έχει χαθεί, ενώ για μετά το 2020 προγραμματίζεται να λειτουργήσουν μια σειρά από πρότζεκτ, που θα φέρουν νέο αέριο στην περιοχή από το Αζερμπαϊτζάν και ενδεχομένως το Ιράκ και το Κουρδιστάν. Η Gazprom έχει απαντήσει με τον αγωγό South Stream, ο οποίος άρχισε πρόσφατα να κατασκευάζεται. Οι όροι του παιχνιδιού άλλαξαν δραματικά μετά το 2010. Η Gazprom το γνωρίζει καλά και επαναπροσδιορίζει την ευρωπαϊκή στρατηγική της, με βάση τόσο επιχειρηματικά κριτήρια, όσο και τις επιλογές του Κρεμλίνου. Ένας συνδυασμός που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την τελική της πολιτική στο ζήτημα του κυπριακού αερίου. ΠΗΓΗ:imerisia.gr

Το δεκαήμερο του κυπριακού εφιάλτη

Τίποτε δεν είναι πια το ίδιο. Η κυπριακή τραγωδία δηλητηρίασε το κλίμα στην Ευρώπη, αλλάζοντας τα δεδομένα στην Αθήνα όπου η διαπραγμάτευση με την τρόικα είναι ανοιχτή, ενώ επιβαρύνεται και η αριθμητική της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Τα γεγονότα του τελευταίου δεκαημέρου φανέρωσαν τις νέες ισορροπίες στην περιοχή μας, όπου οι Ρώσοι αποδείχθηκαν αμέτοχοι έναντι της Λευκωσίας και οι Ισραηλινοί τα ξαναβρήκαν με τους Τούρκους, οι οποίοι ζητούν διχοτόμηση της Κύπρου για το αέριο! Συμπέρασμα: το πολιτικοοικονομικό σενάριο του 2013 πρέπει να ξαναγραφεί. «Μίλα μου βρώμικα» για την οικονομία «Εγώ δεν έχω έναν Στουρνάρα. Εναν ... έχω». Τάδε έφη, σε μια στιγμιαία έκρηξη, ο Νίκος Αναστασιάδης σε κατ' ιδίαν κουβέντα με προκάτοχό του στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Αναστασιάδης έχει προφανή ανάγκη εκτόνωσης. Τόσο κακό ξεκίνημα στο τιμόνι μιας χώρας έχει να ζήσει ο Ελληνισμός από τον Κώστα Σημίτη των Ιμίων το 1996. Φυσικά, υπάρχει και η αισιόδοξη νότα: μετά τα Ιμια τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο άσχημα. Μπήκε η Ελλάδα στην ΟΝΕ και μερικά χρόνια αργότερα και οι Κύπριοι. Για να ξινίσει η οικονομική κατάσταση σε διάστημα μερικών ετών! Το πολιτικοοικονομικό παρασκήνιο των τελευταίων δέκα ημερών περιλαμβάνει βαριές κουβέντες. Το εντυπωσιακό, με δεδομένα όσα έχουν γίνει και έχουν ειπωθεί κατ' ιδίαν, είναι ότι έχουν τηρηθεί τα προσχήματα δημοσίως. Και μάλιστα με τρόπο υποδειγματικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι παραμονές του Συμβουλίου Κορυφής της ΕΕ, που έβαλε χέρι στις καταθέσεις των Κυπρίων, η Τράπεζα της Ελλάδος ήταν απολύτως αρνητική στο να περάσουν σε ελληνική ιδιοκτησία τα εν Ελλάδι υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών. Και αυτό γιατί υπήρχε ο φόβος - ας μην πούμε: η γνώση - ότι θα χαλούσε η αριθμητική της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών που εκκρεμεί εδώ και έναν χρόνο. Τελικώς, η Ελλάς τα πήρε τα υποκαταστήματα, και μάλιστα χωρίς τους αστερίσκους που έβαλε αρχικά ο Γιάννης Στουρνάρας. Οτι δηλαδή η αγορά δεν θα ήταν υποχρεωτική, ότι θα γινόταν έλεγχος ενεργητικού και παθητικού και ότι θα παίρναμε χρήματα. Το αρχικό 1,5 δισ., που υπό την πίεση του Αντώνη Σαμαρά υποσχέθηκε ο Νίκος Αναστασιάδης, έγινε μισό δισ. Το άλλο 1 δισ. το έβαλε η κυβέρνηση τελικά. Γιατί; Για να μη φανεί ότι δεν βοηθάει την Κύπρο. Κακά τα ψέματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε πόντους όταν η σκληρή διαπραγματευτική γραμμή του κυπριακού Κοινοβουλίου πήγε στον τοίχο. Αποδείχθηκε ότι τα περί σκληρής στάσης απέναντι στην Ευρώπη ήταν επιπόλαιες φαντασιώσεις. Ο δημόσιος καβγάς στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για το ευρώ είναι η μία όψη των παρενεργειών της υπόθεσης αυτής για την Κουμουνδούρου. Η άλλη όψη είναι ότι η ντρίμπλα του ΣΥΡΙΖΑ, που έφτιαξε ανερυθρίαστα κλίμα ότι η Αθήνα - περίπου - πούλησε τη Λευκωσία, κόστισε στην Ελλάδα 1 δισ. Στην πραγματικότητα, τίποτε δεν είναι το ίδιο σε Ελλάδα και Κύπρο μετά τις τελευταίες δέκα ημέρες. Το σενάριο του 2013 πρέπει να ξαναγραφτεί - και όχι αναγκαστικά με φωτεινά χρώματα. Το υποδεικνύει η προσωπική συμμετοχή του Αντώνη Σαμαρά σε αλλεπάλληλες συσκέψεις του οικονομικού επιτελείου για επανεκτίμηση της κατάστασης. Ο Γιάννης Στουρνάρας επιμένει ότι η επιβάρυνση από την ύφεση της Κύπρου θα είναι 0,5% του ΑΕΠ στην Ελλάδα. Αρα δεν βλέπει σημαντικές παρενέργειες στην εγχώρια οικονομία, έστω και αν αυτή είναι μια θετική ανάγνωση των πραγμάτων. Αντιθέτως, ζορισμένα είναι τα πράγματα ενόψει της έλευσης της τρόικας την ερχόμενη εβδομάδα και αυτό είναι ένα θέμα που ο Σαμαράς συζήτησε αναλυτικά στο υπουργείο Οικονομικών. Δεν είναι μόνο ότι ο Πρωθυπουργός δεν αφήνει το τιμόνι από τα χέρια του και θέλει να έχει εικόνα και έλεγχο σε όλα. Είναι και η αίσθηση ότι το παιχνίδι με την τρόικα είναι ανοιχτό και ότι απαιτείται νέα αξιολόγηση της διαπραγμάτευσης με όρους «πολιτικού ρεαλισμού», όπως λέγεται. Οι συσκέψεις στη Νίκης είχαν και κάποιες στιγμές χαλάρωσης, όπως όταν ο Πρωθυπουργός μίλησε λίγο ιταλικά με μια σύμβουλο του υπουργού Οικονομικών που είναι μισή Ιταλίδα! Αλλά χαρακτηρίστηκαν και από μια προσπάθεια για ανάλυση εις βάθος της νέας κατάστασης που διαμορφώνεται μετά τα κυπριακά. Υπάρχει επίσης ιδιαίτερη προσοχή στο να μη γίνουν επικοινωνιακά λάθη. Είναι χαρακτηριστική η ευγενική σύσταση του Πρωθυπουργού προς τον υπουργό Εργασίας Βρούτση: «Γιάννη, πρόσεχε τι θα πεις έξω...». Το ταμπού που έσπασε από το κρύο Θεωρείται αθεράπευτα - έως και αρρωστημένα! - αισιόδοξος. Αλλά την περασμένη Κυριακή το βράδυ φοβήθηκε «σπάσιμο από νωρίς», έστω και αν η λογική έλεγε ότι δεν υπήρχε άλλο περιθώριο μεταξύ ΕΕ και Κύπρου εκτός από τη συμφωνία. Η επιφυλακτικότητα του Γιάννη Στουρνάρα έχει να κάνει με την αιφνίδια χειροτέρευση του ευρωπαϊκού κλίματος, την οποία έφερε η κόντρα της Λευκωσίας με το τρίγωνο Βρυξελλών, Φρανκφούρτης και Βερολίνου. Η αδιαλλαξία των Κυπρίων σκλήρυνε τη στάση των Γερμανών, ενώ η προσφυγή της Λευκωσίας στη Μόσχα ενόχλησε τους Βορείους της ευρωζώνης. «Τι είναι αυτά; Εμείς έχουμε ζήσει χρόνια κάτω από την μπότα των Ρώσων και το Κοινοβούλιό μας δεν θα ενέκρινε ποτέ λύσεις που να εμπλέκουν τη Μόσχα», είπε ευρωπαίος υπουργός στην ελληνική αντιπροσωπεία. Και αυτή είναι η δηλητηριώδης παρακαταθήκη της 25ης Μαρτίου 2013. Αν στην Αθήνα ήρθε η άνοιξη, στο Παρίσι την περασμένη εβδομάδα οι θερμοκρασίες ήταν κοντά στο μηδέν. Κορυφαίο στέλεχος τράπεζας επενδύσεων με πρότερο κυβερνητικό βίο εξηγούσε ότι «υπάρχει ένα πριν και ένα μετά την Κύπρο. Γερμανοί, Ολλανδοί και άλλοι Βόρειοι έχουν καταλήξει ότι οι φορολογούμενοι των χωρών τους δεν μπορούν να βάλουν άλλα χρήματα για τη διάσωση του Νότου. Το πρόβλημα με υπερχρεωμένες χώρες όπως η Κύπρος είναι ότι δεν υπήρχαν άλλοι πόροι πέραν των καταθέσεων. Αρα αξιοποιήθηκαν αυτές. Το δίδαγμα είναι πως ό,τι πλήρωσαν οι Βόρειοι πλήρωσαν! Εφεξής, αν ο Νότος θέλει να μείνει στο ευρώ θα πρέπει να βάλει το χέρι στην τσέπη. Και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με φόρους σε εισοδήματα ή ακίνητα, αφού έχει επέλθει κορεσμός σε αυτόν τον τομέα· αλλά και με τσιμπολόγημα των καταθέσεων πάνω από 100.000 ευρώ, αφού αυτό είναι το όριο που εγγυάται η ΕΕ». Το κλίμα αυτό έχει φθάσει στο υπουργείο Οικονομικών. Μια Ελλάδα που έναν χρόνο τώρα αγωνίζεται να διασώσει τις τράπεζές της, να φέρει - λίγο με το καλό και λίγο με τη φοβέρα - πίσω τα λεφτά από το εξωτερικό και να αποκαταστήσει όρους εμπιστοσύνης, ήταν αναπόφευκτο να ζήσει με τρόπο εντελώς τραυματικό το δεκαήμερο της δεύτερης κυπριακής τραγωδίας μετά τον Αττίλα του 1974. Δηλώσεις για την εγγύηση των καταθέσεων εν Ελλάδι δεν έκανε μόνο ο Γιάννης Στουρνάρας ως υπουργός Οικονομικών. Αλλά εκ καθήκοντος και εξ ενστίκτου τα ίδια ακριβώς είπε και ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο οποίος έχει κρατήσει το χαρτοφυλάκιο αυτό το 2011-12. Η κυβέρνηση ξέρει ότι δεν μπορεί να αρχίσει ξανά η αιμορραγία των καταθέσεων που ξεκίνησε το 2009. Από την άλλη μεριά, το θέμα δεν είναι αν θα έχουμε πάλι εμβάσματα στο εξωτερικό. Διότι, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες από τραπεζικές πηγές, το μεγαλύτερο μέρος των καταθέσεων που έχουν μείνει στις ελληνικές τράπεζες είναι λογαριασμοί κάτω των 20.000 ευρώ! Αυτά τα χρήματα μόνο κάτω από τα στρώματα μπορούν να ξαναπάνε. Αλλά πώς να το ανασχέσει αυτό η κυβέρνηση, με τους αλλεπάλληλους φετφάδες του νέου ολλανδού προέδρου του Eurogroup; Περιμένοντας την τρόικα Στην πραγματικότητα, η κρίσιμη ερώτηση της προηγούμενης αλλά και της ερχόμενης εβδομάδας είναι με τι προθέσεις επανέρχεται η τρόικα. Ο Αντώνης Σαμαράς είχε επιλέξει μια πιο σκληρή γραμμή την τελευταία φορά. Γιατί; Διότι η Ελλάδα είχε πάει καλά, είχε κάνει πολλές θυσίες και ήταν πια η ώρα να πάρει κάτι από τους δανειστές μας. Ηταν μια εξέλιξη που ο Πρωθυπουργός την είχε από καιρό ετοιμάσει, ενεργοποιούμενος στο διεθνές πεδίο: από την ομιλία στο δείπνο για το Νομπέλ με την έμφαση στην ανεργία πέρυσι το φθινόπωρο έως την επίσκεψη Ολάντ στην Αθήνα. Ωστόσο η Κύπρος τα έφερε όλα άνω-κάτω, ενώ επανήλθε το στερεότυπο των άσωτων Νοτίων που, όταν δεν φοροδιαφεύγουν, ξεπλένουν χρήμα. Ο Σαμαράς ήθελε να δώσει το στίγμα του με τολμηρές, αλλά θετικές κινήσεις. Δηλαδή με τις ιδιωτικοποιήσεις. Και όχι με νέες περικοπές. Αλλωστε στο πακέτο των 13,5 δισ. του περασμένου Οκτωβρίου η κυβέρνηση των τριών πέρασε - και με το παραπάνω - τις εξετάσεις της. Στις συσκέψεις στο υπουργείο Οικονομικών τις τελευταίες δύο ημέρες ο Πρωθυπουργός ήταν ιδιαίτερα προβληματισμένος. Εχει επίγνωση της ανάγκης να τηρηθούν οι στόχοι, αλλά αντιλαμβάνεται ότι «δεν μπορεί, αν επιβαρυνθεί άλλο ο κόσμος». Οι πληροφορίες της Αθήνας είναι ότι η τρόικα θα επανέλθει με άγριες διαθέσεις. Το κύριο σημείο τριβής είναι το χαράτσι μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ. «Αν καταργηθεί», εξηγεί κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας, «ανοίγει τεράστια τρύπα στα δημοσιονομικά, αφού ο φόρος αυτός έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικός». Κρίσιμο μέτωπο είναι και το Δημόσιο. Οι γνώστες επιμένουν ότι ο Αντώνης Μανιτάκης επιτελεί πολλούς ρόλους. Ο κυριότερος είναι ότι φυλάει Θερμοπύλες. Τυπικά είναι η ΔΗΜΑΡ, στην οποία ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ανήκει, και πίσω από αυτήν το ΠΑΣΟΚ - το οποίο τρέμει μήπως μείνει πίσω - που αρνείται να υποχωρήσει απέναντι στην τρόικα και αρνείται τις απολύσεις. Αλλά στο παρασκήνιο υπάρχει στήριξη και του Μαξίμου στο θέμα αυτό. Σημειωτέον ότι πλάι στον Μανιτάκη στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι ο σαμαρικότερος μεταξύ των νεότερης ηλικίας σαμαρικών της κυβέρνησης: ο Μανούσος Βολουδάκης, ακροβολιστής στην πολιτική κοιτίδα της οικογένειας Μητσοτάκη, τα Χανιά, και με γερή θητεία στον ιδιωτικό τομέα. Διά του Βολουδάκη το Μαξίμου έχει απόλυτη εικόνα του τι συμβαίνει στο Δημόσιο. Αλλά ο Βολουδάκης έχει επίσης γραμμή να μην ενοχλεί τον Μανιτάκη. Και αυτό κάτι λέει. Πάντως, σύμφωνα με κυβερνητικές πληροφορίες, η τρόικα δεν είχε απαντήσει έως χθες στο νέο σχέδιο Μανιτάκη για το Δημόσιο που περιλαμβάνει και αποχωρήσεις. Το σχέδιο αυτό αξιολογείται θετικά από το υπουργείο Οικονομικών και το Μέγαρο Μαξίμου. Και αυτό επίσης κάτι λέει. Ενα τελεσίγραφο των τροϊκανών και μια κλειστή - «πιέζω - υποχωρείς» - διαπραγμάτευση για το Δημόσιο είναι αυτό που δεν θα ήθελε να ζήσει η κυβέρνηση των τριών σε αυτή τη φάση. Γι' αυτό και οι συσκέψεις Σαμαρά με το οικονομικό επιτελείο είχαν ως ζητούμενο να υπάρχει σχέδιο Β ή και σχέδιο Γ για τη διαπραγμάτευση με την τρόικα. Οσο και αν στην Αθήνα υπάρχει η επίγνωση ότι η εξέλιξη των πραγμάτων σε διεθνές επίπεδο δεν είναι γραμμική. Και ότι η Κύπρος τα έχει αλλάξει όλα. Στην πολιτική μετράει και το ντύσιμο! Κορυφαίος υπουργός εκμυστηρεύεται κατ’ ιδίαν τις εντυπώσεις του από την επίσκεψη Σαμαρά στην Κωνσταντινούπολη για τη συνάντηση με τον Ερντογάν. «Λοιπόν, οι Τούρκοι έχουν βγάλει τα φτηνιάρικα κοστούμια σειράς που φόραγαν κι έχουν πάει στα στενά ιταλικά κομμάτια των χιλίων πεντακοσίων ευρώ και βάλε – για να μη σου πω για τα μυτερά παπούτσια». Η Τουρκία που συνάντησε το ελληνικό κυβερνητικό κλιμάκιο είναι μια εμφανώς πλούσια χώρα. Η κυβέρνηση της Αθήνας δεν είχε αυταπάτες για τα όρια του ρωσικού ανοίγματος του Αναστασιάδη – και πριν από αυτόν του Χριστόφια. Είναι, όπως χαιρεκακούν μεταξύ τους οι κυβερνητικοί, «ο Τσίπρας που θα πρέπει να ξαναδεί το θέμα του ταξιδιού του στη Μόσχα στη φάση αυτή». Η Αθήνα όμως σοκαρίστηκε διακριτικά από τη συγγνώμη του Μπίμπι Νετανιάχου προς τον Ταγίπ Ερντογάν για το θέμα του τουρκικού στολίσκου. Πόσω μάλλον που η συγγνώμη ήρθε στον απόηχο μιας επίσκεψης Ομπάμα. Το ισραηλινό άνοιγμα Λευκωσίας πρωτίστως και Αθήνας δευτερευόντως προς το Ισραήλ τις μετέτρεψε σε παρανυφάκια της ανανέωσης των γαμήλιων δεσμών Αγκυρας - Ιερουσαλήμ. Και μάλιστα μεσούσης της κυπριακής κρίσης. Ο Σαμαράς ετοιμάζεται πυρετωδώς για να πάει να δει τον Μπαράκ Ομπάμα στην Ουάσιγκτον την άνοιξη. Ηδη υπάρχουν επαφές σε πολλά επίπεδα με την Ουάσιγκτον. Παρ’ όλα αυτά, η Αθήνα αισθάνεται στρατηγικά ορφανή σε μια φάση που η Τουρκία, έχοντας λύσει προοπτικά και το Κουρδικό μετά τη δημόσια υποχώρηση του Αμπντουλάχ Οτζαλάν, μπορεί να μετατραπεί σε Βραζιλία της Ανατολικής Μεσογείου, με δεδομένη τη συμμετοχή της στο G-20. Bραζιλιάνες δεν έχει – αλλά αν το Κουρδικό φύγει από τη μέση, τότε η Τουρκία θα πάψει να λειτουργεί ως ημι-στρατιωτικό καθεστώς και θα αποκτήσει χαρακτηριστικά δημοκρατίας με όλες τις συνέπειες. Κι αυτό ενώ η Κύπρος όχι μόνο απέτυχε να αξιοποιήσει το ενεργειακό χαρτί στη διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες, αλλά αντιμετωπίζει ήδη την τουρκική επιθετικότητα με τις δηλώσεις Νταβούτογλου περί διχοτόμησης. ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΒΕΡΟΛΙΝΟ. Ολα αυτά επαναβεβαιώνουν την υπαγωγή μας στη γερμανική σφαίρα επιρροής. Ο Σαμαράς αποκατέστησε τη σχέση με τους Γερμανούς από πέρυσι τον Αύγουστο. Αλλά η Κύπρος αγρίεψε το Βερολίνο. Την ίδια ώρα η Αθήνα παρακολουθεί με συγκρατημένη ανησυχία τις φωνές – από το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ ώς τον Αρχιεπίσκοπο – στην Κύπρο που ζητούν έξοδο από την ευρωζώνη. Οπως και τα περί δημοψηφίσματος. Κι αυτό γιατί δημιουργούν προϋποθέσεις για ασάφεια – και αστάθεια – διαρκείας. ΠΗΓΗ:ΤΑ ΝΕΑ.gr

Δικαστικό χαστούκι στον Chobani

Νικηφόρος αποδείχθηκε ο δικαστικός αγώνας της ΦΑΓΕ εναντίον της εταιρείας Chobani με έδρα τη Νέα Υόρκη, που πουλούσε ως ελληνικό, γιαούρτι το οποίο παράγει στις ΗΠΑ. Η Chobani υποχρεώθηκε να αλλάξει τις συσκευασίες των προϊόντων της που κυκλοφορούν σε Βρετανία και Ουαλία, καθώς αυτές κρίθηκαν παραπλανητικές για το καταναλωτικό κοινό. Ανώτατος δικαστής στο Λονδίνο αποφάσισε ότι το κείμενο επάνω στα κεσεδάκια του γιαουρτιού της Chobani όπου αναφέρεται ότι το γιαούρτι παράγεται στις ΗΠΑ και όχι στην Ελλάδα, είναι δυσδιάκριτο και γι' αυτό έδωσε εντολή στην εταιρεία να τυπώνει κομμάτι αυτό που αναφέρεται στην προέλευση, με μεγαλύτερους, ευκρινέστερους χαρακτήρες για τα προϊόντα της που κυκλοφορούν στην Βρετανία. Στο αιτιολογικό της απόφασής του, ο δικαστής σημείωσε ότι πάνω από το 50% των καταναλωτών στην Βρετανία που αγοράζουν γιαούρτι Chobani πίστευαν «ότι κατασκευαζόταν στην Ελλάδα». «Τα πολύ μικρά γραμματάκια που ήταν τυπωμένα στα κεσεδάκια της Chobani στο πίσω μέρος και ανέφεραν ότι παρασκευάζεται στις ΗΠΑ, κάθε άλλο παρά ενημέρωναν τον κόσμο ότι το γιαούρτι δεν προέρχεται από την Ελλάδα». Ο δικαστής ανέφερε ότι η ΦΑΓΕ, που κινήθηκε εναντίον της Chobani νομικά, κατάφερε να την αποτρέψει από το να πλασάρει το αμερικανικό της γιαούρτι σε Αγγλία και Ουαλία, με την σήμανση «ελληνικό γιαούρτι». ΠΗΓΗ:Ethnos.gr

Ανεβάζει τους τόνους η Τουρκία

Την ώρα που η κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται στο μέσον σκληρών διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους εταίρους και το ΔΝΤ για ένα πακέτο διάσωσης, η Τουρκία ανεβάζει τους τόνους αναφορικά με τα ενεργειακά κοιτάσματα του νησιού. Σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση που βρίσκεται στην ιστοσελίδα του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, η Τουρκία απειλεί την Κύπρο να μην χρησιμοποιεί ως collateral τους φυσικούς πόρους του νησιού, τονίζοντας ότι αυτό «μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα κρίση στην περιοχή». Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «η ιδέα της ελληνοκυπριακής διοίκησης να προσφέρει τους φυσικούς πόρους του νησιού ως εγγύηση (collateral) για ένα επενδυτικό ταμείο αλληλεγγύης ή για τη δημιουργία οποιουδήποτε άλλου σχήματος δανεισμού εξαιτίας της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, αγνοώντας τα εγγενή δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων οι οποίοι είναι συνιδιοκτήτες του νησιού, είναι μια επικίνδυνη εκδήλωση της ψευδαίσθησης ότι είναι οι μόνοι ιδιοκτήτες του νησιού, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα κρίση στην περιοχή». Η ανακοίνωση συνεχίζει υποστηρίζοντας ότι «η τουρκική πλευρά είναι δεσμευμένη να προστατεύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της δικής της υφαλοκρηπίδας και να διατηρεί τη στήριξή της στην τουρκοκυπριακή πλευρά». Επίσης, επισημαίνουν ότι «η τουρκοκυπριακή πλευρά έχει κάνει δύο εκκλήσεις/προτάσεις για συνεργασία στην ελληνοκυπριακή πλευρά για μια δίκαιη κατανομή των φυσικών πόρων, στις 24 Σεπτεμβρίου 2011 και στις 29 Σεπτεμβρίου 2012. Η ελληνοκυπριακή πλευρά ωστόσο, δεν έχει απαντήσει θετικά σε αυτές τις εκκλήσεις μέχρι σήμερα. Δεν είναι αποδεκτό το ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά χρησιμοποιεί την οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει, ως μια ευκαιρία για τη δημιουργία νέων τετελεσμένων». Στην ανακοίνωσή του το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών τονίζει ότι «η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά επιθυμούν μια διευθέτηση μέσω διαπραγμάτευσης στο νησί. Το όραμα της Τουρκίας για το νησί και την Ανατολική Μεσόγειο είναι αυτό της κοινής ευημερίας, της σταθερότητας και της ασφάλειας. Τα οικονομικά προβλήματα, όπως και οι πολιτικές διαμάχες, μπορούν να ξεπεραστούν δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ειρήνης, συμφιλίωσης και συνεργασίας στο νησί. Οι δύο ιδρυτικοί λαοί του νησιού πρέπει να αποφασίσουν από κοινού τι είδους μέλλον θέλουν και με τη συμμετοχή των μητέρων πατρίδων τους πρέπει να καθιερώσουν μια νέα κατάσταση πραγμάτων. Δεν υπάρχει πλέον χρόνος για χάσιμο. Η τουρκική πλευρά αναμένει οι διαπραγματεύσεις να αρχίσουν αμέσως με ένα πνεύμα κοινής ευημερίας και ασφάλειας. Δεν είναι προτίμησή μας, το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, ότι θα πρέπει να οδηγήσει σε μια κρίση. Πιστεύουμε ειλικρινά ότι θα πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία και μια νέα αρχή για την ειρήνη και την επίτευξη βιώσιμης λύσης. Οι Τουρκοκύπριοι δεν θα γίνουν ποτέ μειονότητα σε ένα ελληνικό κυπριακό κράτος, η Τουρκία δεν θα το επιτρέψει αυτό με οιονδήποτε τρόπο. Ωστόσο η Τουρκία θα σεβαστεί τις προτιμήσεις των δύο λαών στο νησί. Δεδομένου ότι αυτή η προτίμηση θα μπορούσε να αφορά τη δημιουργία μιας νέας εταιρικής σχέσης –της οποίας οι παράμετροι είναι γνωστές- εάν οι Ελληνοκύπριοι πρόκειται να δράσουν μονομερώς σε ό,τι αφορά τους φυσικούς πόρους στα νότια του νησιού και εάν δεν επιθυμούν μια συνεργασία με τους Τουρκοκυπρίους, θα μπορούσε επίσης να είναι για τη διαπραγμάτευση μιας λύσης δύο κρατών». Επισημαίνεται ακόμη ότι «ο μόνος τρόπος για την αξιοποίηση των φυσικών πόρων του νησιού πριν από κάθε διευθέτηση, προέρχεται μέσω μιας συμφωνίας σύμφωνα με τις προτάσεις που υπέβαλε η τουρκοκυπριακή πλευρά το 2011 και το 2012, υπό την αιγίδα του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και ως εκ τούτου μέσω της σαφής συγκατάθεσης της τουρκοκυπριακής πλευράς αναφορικά με τον επιμερισμό αυτών των φυσικών πόρων. Με βάση αυτή την αντίληψη, η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι είναι έτοιμοι να εργαστούν με την Ελλάδα και τους Ελληνοκύπριους». Πηγή:www.capital.gr

Οι Ρώσοι έβαλαν στο παιχνίδι την Τουρκία

Μπορεί κατά πολλούς η διαπραγμάτευση της Κύπρου με την τρόικα να βρίσκεται ακόμη σε πλήρη εξέλιξη, όμως κατ’ ουσίαν η μαρτυρική μεγαλόνησος μετρά ήδη τις πληγές της. Οι συνέπειες του «μεγάλου ΟΧΙ» που προκάλεσε αισθήματα «εθνεγερσίας» και στη χώρα μας είναι δραματικές και δεν περιορίζονται μόνο στις σκηνές πανικού που μεταδίδουν τα κυπριακά τηλεοπτικά δίκτυα. Η σοβαρότερη απώλεια μοιάζει να είναι στο διπλωματικό πεδίο, με τους Ρώσους όχι μόνο να μην βοηθούν τελικά τους ομόδοξους Κυπρίους (υπάρχει και σχετική δήλωση του Μ. Σαρρή) αλλά να ανοίγουν την κερκόπορτα στην Τουρκία για διεκδικήσεις στο θέμα των υδρογονανθράκων. Οι λανθασμένοι χειρισμοί από πλευράς της Κυπριακής Ηγεσίας, δεν ξεκίνησαν με το προχθεσινό όχι του κοινοβουλίου. Η πτώση της Κύπρου διαφαίνονταν εδώ και μήνες αλλά η Κυβέρνηση Χριστόφια, έκρυβε το κεφάλι στην άμμο. Στις λίγες εβδομάδες της προεδρίας του ο Αναστασιάδης είτε δεν κατανόησε το μέγεθος του προβλήματος είτε θεώρησε ότι η πίεση του ευρωπαϊκού παράγοντα είναι μια μπλόφα σ’ ένα παιχνίδι διαπραγμάτευσης. Το αποτέλεσμα είναι ορατό. Η Κύπρος, απώλεσε το συγκριτικό πλεονέκτημα της ισχυρής οικονομίας και κυρίως δεν έχει πλέον χρόνο για διαπραγμάτευση και ελιγμούς. Σοβαρές συμφωνίες υπο το κράτος πανικού, φυσικά και δεν ολοκληρώνονται με επιτυχία. Απευθυνόμενη λοιπόν η Κυπριακή κυβέρνηση στους ρωσικούς ενεργειακούς κολοσσούς για βοήθεια, περίμενε αν μη τι άλλο μια λεκτική στήριξη για να συνεχίσει το σκληρό πόκερ με την τρόικα. Όμως έχοντας ήδη μια συμφωνία με τους ισραηλινούς, το λιγότερο που θα συζητούσαν οι Ρώσοι είναι μια συνολική συμφωνία που θα περιλάμβανε διάφορα ανταλλάγματα. Μια «σκέτη» επιχειρηματική συμφωνία στην παρούσα κατάσταση δεν είχε να τους προσφέρει κάτι. Ωστόσο στο διπλωματικό πεδίο, οι Ρώσοι βρήκαν την ευκαιρία να αναθερμάνουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία, αποδεχόμενοι τις διεκδικήσεις τους και δημιουργώντας de facto θέμα δικαιοδοσίας στα κοιτάσματα. Το ρωσικό πρακτορείο Itar-Tass σε δημοσίευμά του με το οποίο βάζει τέλος στις «διαπραγματεύσεις» των Κυπρίων με την Gazprom και την Roseneft αναφέρει ότι το πρόβλημα για την συνέχιση των συνομιλιών είναι «ότι η περιοχή αμφισβητείται από την Τουρκία». Η αμφισβήτηση ήταν γνωστή σε όσους παρακολουθούν το γεωπολιτικό χάος στη Μεσόγειο αλλά μετά το χθεσινό φιάσκο και τις ανακοινώσεις, η αμφισβήτηση γίνεται στην πράξη αποδεκτή και από τους Ρώσους. Για να καταστεί μάλιστα σαφές ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας Dmitry Medvedev επεσήμανε επίσης σε συνέντευξή του ότι, στη Ρωσία προσφέρθηκαν κυπριακά assets συμπεριλαμβανομένων υπεράκτιων αποθεμάτων φυσικού αερίου αλλά «τα κοιτάσματα αυτά αποτελούν μια περίπλοκη υπόθεση λόγω της εδαφικής διαφοράς με την Τουρκία και την πολυπλοκότητα που ενέχει ο υπολογισμός της συνολικής τους αξίας». Οι Τούρκοι φυσικά δεν θα άφηναν μια τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Πριν «ο αλέκτωρ λαλήσει τρις» Τούρκοι αξιωματούχοι έσπευσαν να δηλώσουν στο Reuters ότι η χώρα τους ενδέχεται να παρέμβει αν η Κύπρος αποφασίσει να επιταχύνει τις off shore έρευνες για υδρογονάνθρακες. «Αυτοί οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι ανήκουν και στις δύο κοινότητες και η μελλοντική εκμετάλλευσή τους δεν μπορεί να εξαρτάται μόνο από την Ελληνοκυπριακή πλευρά. Ίσως δράσουμε ενάντια σε τέτοια πρωτοβουλία αν κριθεί απαραίτητο» είπε στο πρακτορείο ένας από τους αξιωματούχους. Η Κύπρος μοιάζει ήδη να πληρώνει τους λεονταρισμούς της πολιτικής ηγεσίας της που θεώρησαν ότι παρά το οικονομικό πρόβλημα μπορούν να συνεχίσουν να διαπραγματεύονται με τσαμπουκά. Θεώρησαν ότι η στρατηγική θέση του νησιού θα τους ανοίξει κάθε πόρτα. Τουναντίον. Όταν κατανόησαν ότι δεν υπάρχει εύκολη διέξοδος, άρχισαν να κινούνται με πανικό. Οι γύπες της διεθνούς διπλωματίας το «μυρίστηκαν» και εκμεταλλεύτηκαν αμέσως την κατάσταση δημιουργώντας ένα νέο σκηνικό ερήμην τους. Πλέον η Κύπρος θα πρέπει να αναζητήσει ασφάλεια εντός των πλαισίων της Ε.Ε. και βεβαίως να ελπίζει στη διατήρηση της εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ των Ισραηλινών συνεταίρων της και της Τουρκίας. Μια ακόμη επιπόλαιη απόφαση (που έρχεται να προστεθεί σε μια ιστορική σειρά λανθασμένων αποφάσεων) προσθέτει ένα ακόμη πρόβλημα στο δαιδαλώδες κυπριακό τοπίο... Πηγή:www.capital.gr

Περισσότεροι φόροι, περισσότερη κρίση

Προχθές η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοίνωσε την πρώτη εκτίμησή της για το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν του 2012. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε προκύπτει ότι το ΑΕΠ μειώθηκε το 2012 σε σχέση με το 2011 κατά 7,1%. Σε ονομαστικούς όρους ανήλθε σε 193,7 δισ. ευρώ έναντι 208,5 δισ. ευρώ το 2011. Σ’ αυτό συνετέλεσε σημαντικά και η δραματική συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας κατά το 2012. Η οικοδομική δραστηριότητα μειώθηκε σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο κατά 29%, ενώ ο βιομηχανικός δείκτης υποχώρησε τον Ιανουάριο του 2013 κατά 4,8%. Μια πολύ κρίσιμη παράμετρος είναι ότι τα έσοδα από τη φορολογία μειώθηκαν, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, περίπου κατά 8% (φόροι επί των προϊόντων, της παραγωγής και των εισαγωγών). Αν ανατρέξουμε στα απολογιστικά στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών για το 2011 διαπιστώνουμε ότι η φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων παρά την πρωτοφανή φοροκαταιγίδα απέδωσε μόλις 14 δισ. ευρώ, δηλαδή μόλις 7%. Το 2013 τα πράγματα θα χειροτερέψουν. Τα έσοδα του κράτους από τη φορολογία θα παρουσιάσουν μεγάλη απόκλιση από τα προϋπολογισθέντα, όπως εμμέσως ή αμέσως καταλαβαίνει κανείς από τις δηλώσεις των διαφόρων κυβερνητικών αξιωματούχων. Ίσως υπάρξει μια αύξηση των εσόδων από τη φορολογική αφαίμαξη των ιδιοκτητών ακινήτων (έχουν προϋπολογισθεί 3,8 δισ. ευρώ), η οποία όμως ευθύνεται για την καθίζηση της οικοδομικής δραστηριότητας. Αλλά και γενικότερα η υπέρμετρη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας θα έχει συνολικά για την οικονομία καταστροφικά αποτελέσματα. Η μεγάλη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, σε συνδυασμό με τη μεγάλη και άδικη φορολογία εισοδήματος, οδηγεί σε απόγνωση μεγάλο αριθμό ιδιοκτητών και περισσότερο απ’ όλους τους πιο συνεπείς φορολογούμενους. Δεδομένου ότι η δυνατότητα ρευστοποίησης ακινήτων εξαιτίας της κατάρρευσης της αγοράς είναι εξαιρετικά δύσκολη και ότι στη συντριπτική πλειονότητα των φορολογουμένων δεν προκύπτει πλέον κανένα κέρδος από την εργασία τους, αυτοί θα αναγκαστούν να αποπληρώσουν τους φόρους από το πλεόνασμα του εισοδήματος προηγουμένων ετών. Να αποσύρουν δηλαδή αναγκαστικά τις τραπεζικές καταθέσεις τους. Για την οικονομία της συζήτησης ξεπερνώ το γεγονός ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο το κράτος φορολογεί το εισόδημα των συνεπών φορολογουμένων για πολλοστή φορά, αφού έχει προηγηθεί η κανονική φορολόγησή του, η περαίωση, η έκτακτη εισφορά, η εισφορά αλληλεγγύης κ.ο.κ. Το χειρότερο είναι ότι η απόσυρση των καταθέσεων για να πληρωθούν φόροι θα επιφέρει νέα μεγάλη μείωση στην παραγωγή και στο ΑΕΠ της χώρας, κυρίως διότι τα υπολείμματα των καταθέσεων (σήμερα ανέρχονται περίπου στα 165 δισ. ευρώ) χρησιμοποιούνται, κατά ένα μέρος, από το τραπεζικό σύστημα για τον δανεισμό των επιχειρήσεων, για να υπάρχει δηλαδή πραγματική οικονομία. Επιπροσθέτως, εάν αφαιρεθεί (στην καλύτερη περίπτωση) 1 με 1,5 δισ. ευρώ από τις τραπεζικές καταθέσεις, οι τράπεζες θα αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα διότι το ποσόν αυτό θα αναγκαστούν να το δανειστούν είτε από την ΕΚΤ είτε από τον μηχανισμό παροχής έκτακτης ενίσχυσης ρευστότητας (ELA) της Τράπεζας της Ελλάδος, με απαγορευτικά στην τελευταία περίπτωση επιτόκια. Η αποστέρηση αυτών των χρημάτων από την πραγματική οικονομία υπέρ της διατήρησης ενός παρασιτικού, υδροκέφαλου και πελατειακού κράτους (crowding out) θα οδηγήσει χιλιάδες επιχειρήσεις σε κλείσιμο και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία. Δυστυχώς η τρικομματική κυβέρνηση και οι οικονομικοί φωστήρες της αγνοούν εγκληματικά τα πορίσματα της οικονομικής επιστήμης, τα εμπειρικά και αναλυτικά δεδομένα και εμμένουν στον παραλογισμό της υψηλής φορολογίας, που οδηγεί την οικονομία σε ύφεση και ανεργία, τα δημόσια έσοδα σε δραματική υστέρηση και σε τελική ανάλυση σε αδυναμία εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Θα θυμίσω μια ιστορία που αποκάλυψε ο Τζουντ Βανίσκι, αρθρογράφος της Wall Street Journal1. Τον χειμώνα του 1974, ο Άρθουρ Λάφερ, καθηγητής τότε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, παραβρέθηκε σε δείπνο με τον Ντόναλντ Ράμσφελντ, υπεύθυνο του πολιτικού γραφείου του Προέδρου Φορντ, τον Ντικ Τσένι, αναπληρωτή του Ράμσφελντ, και τον Βανίσκι. Κατά τον Βανίσκι, ο Λάφερ σε μια χαρτοπετσέτα σχεδίασε την περίφημη «καμπύλη Λάφερ», αναπαριστώντας τη σχέση μεταξύ φορολογικών συντελεστών και φορολογικών εσόδων. Η θεωρία του Λάφερ εξηγεί ότι όταν το κράτος αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές του από κάποιο ποσοστό και πάνω δεν αποκομίζει αντίστοιχα έσοδα. Μερικοί φορολογούμενοι επιβραδύνουν τη δραστηριότητά τους, μερικοί μετακινούνται στη δικαιοδοσία κάποιου άλλου περισσότερο φιλικού κράτους και κάποιοι οδηγούνται στη φοροδιαφυγή. Αντιθέτως, η μείωση των φόρων ενισχύει τα κίνητρα των ατόμων να εντείνουν την επαγγελματική τους προσπάθεια, με αποτέλεσμα να αυξάνονται η παραγωγικότητα, το ΑΕΠ και τα δημόσια έσοδα2. Θυμίζω ότι ο μεγαλύτερος εταίρος αυτής της κυβέρνησης, η ΝΔ, είχε προεκλογικώς εξαγγείλει τη μείωση της φορολογίας. Με διάφορες προφάσεις η κυβερνητική ΝΔ μεταθέτει τη μείωση των φόρων στο απώτερο μέλλον. Στο μέλλον όμως που έχει στο μυαλό της η ΝΔ, η οικονομία μας μάλλον θα έχει αποβιώσει. Η κυβέρνηση στο σύνολό της πρέπει να αντιληφθεί ότι η δραστική μείωση των φόρων δεν θα έχει μόνο θετικό αντίκτυπο στην ελληνική οικονομία, το σημαντικότερο είναι ότι θα σηματοδοτήσει μια μεγάλη ανατροπή των σχέσεων ανάμεσα στο κράτος και την αγορά, ανάμεσα στην ιδιωτική πρωτοβουλία και τον δημόσιο τομέα. Η μείωση των φόρων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας. ΠΗΓΗ:Capital.gr

Ελληνικό αυτοκίνητο υδρογόνου. Με ένα λίτρο κάνεις 500 χιλιόμετρα

Τι να πει κανείς για το λαό του, όταν εκείνος βάζει τα χέρια του και βγάζει τα μάτια του; Μια ομάδα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών του Πολυτεχνείου Κρήτης κατασκεύασε αυτοκίνητο υδρογόνου, που είναι μάλιστα έτοιμο να βγει στην αγορά, ενώ έχει ήδη λάβει διεθνείς διακρίσεις και αναγνώριση. Ωστόσο η ελληνική νομοθεσία εμποδίζει την εμπορική αξιοποίηση του εντός... συνόρων. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ, το Εco Racer, αυτοκίνητο 100% ελληνικής σύλληψης, σχεδίασης και κατασκευής, που "γεννήθηκε" στα εργαστήρια του Πολυτεχνείου Κρήτης, κινείται με υδρογόνο και με εξαιρετικές επιδόσεις στην εξοικονόμηση ενέργειας, αφού καταναλώνει ένα λίτρο καύσιμου για 434 χιλιόμετρα. "Πρόκειται για ένα όχημα που θα μπορούσε κάλλιστα να περάσει στη μαζική παραγωγή με κάποιες τροποποιήσεις, ακόμη και με κόστος κάτω των 10.000 ευρώ, ώστε να κατασκευάζεται πλήρως στη χώρα μας και να εξάγεται όχι να εισάγεται!", αναφέρει ο ΣΚΑΙ. Το αμάξωμα του οχήματος είναι κατασκευασμένο από ανθρακονήματα για να έχει χαμηλό βάρος, διαθέτει σασί αλουμινίου από ειδικά κράματα και κινείται από κυψέλες υδρογόνου, είναι αθόρυβο, και αυτό που παράγει ως αποτέλεσμα της κίνησης του είναι απλώς νερό, δηλαδή εκπέμπει μηδενικούς ρύπους. Το Eco Racer επιβραβεύθηκε σε διεθνείς διαγωνισμούς με το 1ο βραβείο ασφάλειας και το 4ο εξοικονόμησης καύσιμου. Όμως, αυτή τη στιγμή λείπει το θεσμικό πλαίσιο ώστε να επιτρέπεται η μαζική παραγωγή αυτού του οχήματος. Ακόμη και αν εμφανιστεί δηλαδή ενδιαφερόμενος επενδύτης δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει την κατασκευή του Εco Racer στην Ελλάδα γιατί ο νόμος δεν το επιτρέπει. "Ελπίζω η Ελλάδα να αλλάξει, να αλλάξουν οι νομοθεσίες να γίνει πιο ευέλικτη. Ιδέες όπως βλέπετε υπάρχουν και ελπίζουμε να υπάρξουν πρωτοβουλίες για να συνδεθεί η επιχειρηματικότητα με το Πολυτεχνείο", σχολίασε στο Eco News ο φοιτητής Παναγιώτης Μπάζιος. ΠΗΓΗ:ΕιδήσειςYahoo!

Α. Σαμαράς: Υπέρ ενός flat rate 15% για τις επιχειρήσεις

Μήνυμα προς την τρόικα για μείωση των φορολογικών συντελεστών προκειμένου να έρθουν επενδύσεις στη Ελλάδα έστειλε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο πλαίσιο εκδήλωσης με θέμα "Αναπτυξιακή Στρατηγική «Ευρώπη 2020»: Προώθηση Επιχειρηματικών Συνεργασιών στην Ελλάδα", όπου τάχθηκε υπέρ της επιβολής ενός ενιαίου φορολογικού συντελεστή (flat rate) της τάξης του 15% για την επιχειρηματικότητα. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του ΕΚΕΦΕ "Δημόκριτος", παρουσία του αντιπροέδρου της Ε.Ε. Antonio Tajani, αρμόδιου για την Επιχειρηματικότητα και τη Βιομηχανία. Ο κ. Σαμαράς ανέφερε χαρακτηριστικά πως η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να προσελκύσει επενδύσεις όταν ανταγωνίστριες χώρες, όπως η Τουρκία, επιβάλλουν πολύ χαμηλότερους συντελεστές, ενώ η μείωση των συντελεστών θα δημιουργήσει και κίνητρα για τους φορολογούμενους και τις επιχειρήσεις να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε πως αυτή τη στιγμή, εν μέσω κρίσης, δεν μπορεί να δεσμευτεί για ένα δίκαιο, καθαρό και αναπτυξιακό φορολογικό σύστημα, προτεραιότητα όμως της κυβέρνησης είναι να σταθεροποιηθούν υψηλά τα δημοσιονομικά πλεονάσματα για τον επόμενο χρόνο γιατί "όσο θα πιάνουμε τους στόχους θα κατεβαίνουν οι φορολογικοί συντελεστές". "Μόνο μέσα από την ιδιωτική πρωτοβουλια θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση", δήλωσε ο κ. Σαμαράς και έδωσε έμφαση στην ανάγκη απλοποίησης του θεσμικού πλαισιου των εξαγωγών. Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Antonio Tajani από την πλευρά του, ότι "οι Έλληνες πολίτες έχουν κάνει πολλές θυσίες, οι οποίες όμως θα καταστούν άχρηστες εάν δεν επιτευχθεί ανάπτυξη", τονίζοντας ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για την ανάπτυξη ιδαιίτερα σε τομείς όπως η τεχνολογία, οι κατασκευές και ο τουρισμός με έμφαση στη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Κ. Χατζηδάκης: "Η Ελλάδα γίνεται χώρα επενδυτικών ευκαιριών" Η Ελλάδα παίρνει την υψηλότερη βαθμολογία -δηλαδή 8,2 στα 10- ανάμεσα στις 20 χώρες της Ευρώπης στη νέα έκθεση του Lisbon Council και της Berenberg Bank, που αξιολογεί τις επιδόσεις των κρατών- μελών της Ευρωζώνης και τριών ακόμη, με βάση την αντιμετώπιση του δημοσίου χρέους, την εξωστρέφεια, το εργασιακό κόστος και τις μεταρρυθμίσεις. Αυτό υπογράμμισε στην ομιλία του στην ίδαι εκδήλωση ο υπουργός Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων Κ. Χατζηδάκης, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Πρόσθεσε ότι η Ελλάδα είναι πρώτη τόσο στη δημοσιονομική προσαρμογή όσο και στις διαρθρωτικές αλλαγές, όπου βάσει των στοιχείων του ΟΟΣΑ, έχει την άριστη κατάταξη (10 στα 10). Σε ό,τι αφορά την εξωστρέφεια, η πρόσφατη επίδοση της χώρας είναι πολύ καλή, βρίσκεται στην 5η θέση. «Συνολικά, αυτή η νέα έκθεση, είναι μια επιβεβαίωση πως προχωράμε στον σωστό δρόμο. Και κυρίως, στέλνει το μήνυμα προς τους επενδυτές ότι η Ελλάδα γίνεται χώρα επενδυτικών ευκαιριών, αν και ασφαλώς, πολλά μένουν ακόμη να γίνουν, όχι στο επίπεδο των μέτρων λιτότητας, αλλά στο μέτωπο των διαρθρωτικών αλλαγών» είπε ο υπουργός. Υπενθύμισε, μεταξύ των όσων προωθούνται από το υπουργείο, την παρουσίαση εντός του μηνός, του νομοσχεδίου για την απελευθέρωση των οδικών επιβατικών μεταφορών, ότι πολύ σύντομα, έρχεται προς ψήφιση το νέο νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς, που ακολουθεί τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ότι ετοιμάζονται με τον ΟΟΣΑ ρυθμίσεις για την ενίσχυση των εξαγωγικών επιχειρήσεων και ότι έχουν αρχίσει και "τρέχουν" χρηματοδοτικά προγράμματα μέσω ΕΤΕΑΝ, ΕΤΕπ και σημείωσε τις προσπάθειες της κυβέρνησης για τη δημιουργία επενδυτικού Ταμείου. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι: «Η κατάσταση τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρη την Ευρωζώνη -ιδίως δε στον Νότο- είναι αναμφίβολα κρίσιμη. Τα στοιχεία για την απασχόληση και την ανάπτυξη παραμένουν ανησυχητικά. Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις βρίσκονται στα όρια της αντοχής τους. Οφείλουμε, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να συνδυάσουμε τα υφιστάμενα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, με νέες πολιτικές ενίσχυσης της ρευστότητας και της κοινωνικής συνοχής». Το αργότερο έως την Τετάρτη η συνάντηση Α. Σαμαρά - τρόικας «Μέχρι την Τετάρτη το απόγευμα» θα συναντηθεί ο Αντώνης Σαμαράς με τους επικεφαλής της τρόικας. Αυτό ανακοίνωσε νωρίτερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου, αν και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η συνάντηση θα γίνει το απόγευμα της Τρίτης. Υπενθυμίζεται ότι ο πρωθυπουργός επρόκειτο να δει τους εκπροσώπους των δανειστών την Κυριακή, ωστόσο η εμπλοκή που υπήρξε σε κρίσιμα θέματα, και κυρίως στις απολύσεις στο δημόσιο και τον αριθμό των δόσεων προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία, οδήγησε σε αναβολή. Σε κάθε περίπτωση, η εκκρεμότητα της τετ α τετ συζήτησης ανάμεσα στον πρωθυπουργό και στους επικεφαλής της τρόικας, δεν μπορεί να παραταθεί πέραν της Τετάρτης, καθώς την Πέμπτη ξεκινά η Σύνοδος Κορυφής, στην οποία η χώρα πρέπει να «συμμετέχει» με κλειστά τα θέματα. Πηγή:www.capital.gr

New York Times: Στην Ελλάδα γρήγορα για... φθηνά σπίτια!

«Τέλεια αγορά για υποψήφιους αγοραστές» χαρακτηρίζει η αμερικανική εφημερίδα New York Times την Ελλάδα, προτρέποντας τους αναγνώστες της να στρέψουν το βλέμμα τους προς το ελληνικό real estate. Επισημαίνει δε ότι οι τιμές των ακινήτων, λόγω της οικονομικής κρίσης, έχουν γίνει ιδιαίτερα εκλυστικές. «Η βαθιά ύφεση σε συνδυασμό με την εθνική κρίση χρέους είχε σημαντικό αντίκτυπο στην ελληνική αγορά real estate», αναφέρει η εφημερίδα επικαλούμενη στοιχεία ενός μεσιτικού και ενός δικηγορικού γραφείου στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα οποία οι τιμές των ακινήτων έχουν πέσει κατά 35-50% από το 2008. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στο άρθρο ενώ μεταξύ 2002 και 2008 πωλούνταν περίπου 150.000 κατοικίες κάθε χρόνο, «το 2011 πωλήθηκαν μόλις 11.000 κατοικίες» γεγονός που σημαίνει ότι η αγορά «συρρικνώθηκε κατά 95%». «Γι' αυτό το λόγο η Ελλάδα αποτελεί την τέλεια αγορά για τους αγοραστές, καθώς μπορεί πλέον κανείς να διαπραγματευτεί τις τιμές και 'όσοι πληρώνουν με μετρητά είναι βασιλιάδες'». Η ίδια κατάσταση περίπου, συνεχίζει το άρθρο, ισχύει και στα νησιά, αν και στα πιο δημοφιλή από αυτά, όπως είναι η Μύκονος, η Σαντορίνη και η Κρήτη, η πτώση στις τιμές δεν έχει ξεπεράσει το 20%. Αντίθετα σε νησιά όπως η Νάξος είναι δυνατόν να αγοράσει κανείς κατοικία έναντι $60.000, αναφέρει το άρθρο. «Οι περισσότεροι ξένοι αγοραστές στην Ελλάδα προέρχονται από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κα τη Βόρεια Αμερική», οι οποίοι έχουν κάποια σχέση με την Ελλάδα ή και ελληνική καταγωγή. Επίσης, υπάρχει ένα ενδιαφέρον Γάλλων και Γερμανοί αγοραστών για τα νησιά, ενώ η Κρήτη προσελκύει αγοραστές από τη Ρωσία και η Μύκονος από όλον τον κόσμο», αναφέρεται. Στη συνέχεια, ο συντάκτης δίνει οδηγίες σχετικά με το νομοθετικό πλαίσιο αγοράς ακινήτων στη χώρα μας αναφέροντας: «Δεν υπάρχουν περιορισμοί για τους αλλοδαπούς, εκτός από λίγες επιλεγμένες περιοχές κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία. Για τα σπίτια που κοστίζουν περισσότερο από $104.700, ο αγοραστής υποχρεούται να προσλάβει δικηγόρο, ο οποίος συνήθως κοστίζει 1 με 1,5% της τιμής πώλησης του ακινήτου». Τέλος συμβουλεύει τους υποψήφιους αγοραστές να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση από τις χώρες τους και όχι από την Ελλάδα, όπου οι τράπεζες γενικά δεν δανείζουν». ΠΗΓΗ:imerisia.gr

"Πλημμύρισε" με καινούργια αυτοκίνητα ο Πειραιάς

Εντονότατο επιχειρηματικό ενδιαφέρον, που απεικονίζεται άλλωστε ήδη και στους όγκους του σταθμού μεταφόρτωσης οχημάτων, διαπιστώνει ο ΟΛΠ μετά και την έλευση του τραίνου στο Νέο Ικόνιο, στον προβλήτα που είναι γνωστός στο λιμάνι ως car terminal. Κολοσσοί του κλάδου διεθνών μεταφορών καινούργιων οχημάτων (επιβατηγών αυτοκινήτων και όχι μόνον) όπως το Grimaldi Group, η Nippon Yusen Kabushiki Kaisha, η Wallenius Wilhelmsen Logistics, η K Line America και η United European Car Carriers συμμετείχαν, διά τον εδώ πρακτόρων τους, σε συνάντηση που έγινε στον Πειραιά με σκοπό την διά της Ελλάδος εισαγωγή των αυτοκινήτων στις ευρωπαϊκές αγορές. Το ενδιαφέρον πηγάζει από την αυτονόητη σπουδή των αυτοκινητοβιομηχανιών να φτάσουν γρηγορότερα και φτηνότερα τα αυτοκίνητά τους στον τελικό αγοραστή. Με την σιδηροδρομική γραμμή πια μάχιμη μεγάλες ναυτιλιακές του κλάδου των ro-ro (από την φράση roll on, roll off που περιγράφει εν συντομία τι κάνουν τα πλοία αυτά) και μεγάλοι Ασιάτες κατασκευαστές συχνά και αμερικανικών ή ευρωπαϊκών συμφερόντων όπως η Chevrolet μπορούν να στείλουν οχήματα απευθείας στο κέντρο της Ευρώπης γλυτώνοντας περί τις 6 με 7 ημέρες ταξίδι (και το κόστος που συνεπάγεται σε καύσιμα και ναύλους) που σημαίνει ο περίπλους της Ευρώπης μέσω Γιβραλτάρ. Έτσι το car terminal μπαίνει πλέον πολύ δυνατά στο παιχνίδι των μεταφορών ενώ ήδη γνωρίζει δόξες και ως διαμετακομιστικό αφού ο Τομέας Διακίνησης Αυτοκινήτων του ΟΛΠ το 2012 παρουσίασε αύξηση 9,8% έναντι του 2011 και κατά 66% έναντι του 2009. Διακινήθηκαν το 2012 458.755 αυτοκίνητα έναντι 417.659 το 2011. Από τα μεγέθη αυτά τα 403.970 ήταν διερχόμενα (transhipment) αυτοκίνητα, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε άλλα λιμάνια της Μεσογείου και τα 54.785 εισήχθησαν στην εγχώρια αγορά αυτοκινήτων. Η μεταβολή της transhipment διακίνησης αυξήθηκε κατά +22,8%, ενώ της εγχώριας διακίνησης μειώθηκε κατά -38,2%. Τώρα η εισηγμένη σχεδιάζει να αναπτύξει ακόμα περισσότερο τις διαθέσιμες εκτάσεις για χρήση ενώ με το τρένο εκτιμάται ότι θα «αδειάζουν» οι χώροι πιο γρήγορα. Θα αξιοποιηθεί έτσι χώρος των όμορων 90.000 τ.μ. που διαθέτει ο ΟΛΠ (στον πρώην ΟΔΔΥ) και θα δημιουργηθεί Logistic Center Αυτοκινήτων. Επίσης ξεκινούν και οι εργασίες νέων λιμενικών έργων στον Προβλήτα Ηρακλέους για υποδομές Car Terminal. Όλοι οι παραπάνω λόγοι και εξελίξεις φέρανε λοιπόν χτες στα κεντρικά γραφεία του ΟΛΠ τις σημαντικότερες εταιρίες μεταφοράς transit αυτοκινήτων για να συνομιλήσουν με τις διοικήσεις του ΟΛΠ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ενώ αναμένεται και νέος γύρος επαφών με αυτούς αλλά και άλλους ενδιαφερομένους για τη διασύνδεση του εμπορικού λιμένα με το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο και τις δυνατότητες μεταφοράς αυτοκινήτων transit σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στις χώρες της βαλκανικής. Αποφασίσθηκε δε η συγκρότηση ομάδας εργασίας (ΟΛΠ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, εταιρείες) που θα συντονίσει θέματα που αφορούν σε δίκτυα, τροχαίο υλικό, χρονικά όρια μεταφορών, τελωνειακά θέματα και τιμολόγηση ενώ θα αναλάβει να προβάλει στη διεθνή αγορά μεταφοράς αυτοκινήτων τις νέες δυνατότητες του Πειραιά. Σύμφωνα με τη συμφωνία ΟΣΕ-ΟΛΠ (2006) αποκλειστικός διαχειριστής του επιλιμένιου σιδηροδρομικού σταθμού αυτοκινήτων για κάθε εργασία φόρτωσης, αποθήκευσης και μεταφόρτωσης θα είναι οι υπηρεσίες Logistics του ΟΛΠ Α.Ε. Το εν λόγω καθεστώς ενδέχεται όμως να μεταβληθεί ανάλογα με τις εξελίξεις που θα έχει η διαδικασία παραχωρήσεων και αξιοποίησης που προχωρά το ΤΑΙΠΕΔ. Υπενθυμίζεται το ενδιαφέρον της Cosco να αναλάβει όλο το λιμάνι αλλά και πιθανολογούμενη, στο λιμάνι, εμφάνιση υποψηφίων παραχωρησιούχων όπως το Grimaldi Group. Η Grimaldi Shipping που ειδικεύεται στις μεταφορές οχημάτων (RO-RO) καλύπτει ήδη Πειραιά με την υπηρεσία δρομολογίων Euromed στην οποία έχει δεσμεύσει πέντε πλοία μεταξύ των οποίων και το Grande Ellada. Πηγή:www.capital.gr

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλαν τις αιολικές επενδύσεις που ζήτησε ο Τσίπρας στη Βουλή

Στη συνεδρίαση της Βουλής σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων για το αγροτικό ζήτημα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας, κρατώντας ένα έγγραφο από την Deutche Bank Λονδίνου, κατηγορούσε την κυβέρνηση επειδή δεν «ανάβει» το πράσινο φως για τη λειτουργία αιολικού πάρκου στην Πελοπόννησο. Πέραν από την... γκάφα με τον «λάθος» Ακερμαν, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν γνώριζε πως εννέα βουλευτές του κόμματός του, με ερώτηση προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος, Εσωτερικών και Ανάπτυξης, είχαν ταχθεί εναντίον του «φαραωνικού σχεδίου για εγκατάσταση Β.Α.Π.Ε. στην Πελοπόννησο», μέρος του οποίου θα ήταν και η πρόταση της Deutche Aeolia για κατασκευή αιολικού πάρκου στην περιοχή. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρονταν στην ερώτησή τους σε μια ομιλία του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Πέτρου Τατούλη σε Φόρουμ πολιτών για την ενέργεια, στην οποία είχε αναφέρει πως στόχος του είναι η αδειοδότηση Β.Α.Π.Ε. από τις 2.000MW που είναι να φτάσει τις 8.000MW και πως θα ανέθετε σε ιδιώτες την εγκατάσταση του δικτύου μεταφοράς της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας. Αφού τόνιζαν πως η Μελέτη Συστήματος Ανάπτυξης Μεταφοράς 2010-2014 αναφέρει πως η απορρόφηση του παραγόμενου από τις Β.Α.Π.Ε. ηλεκτρικού ρεύματος απαιτεί υψηλό κόστος και είναι τεχνικά πολυσύνθετη και πως θα απαιτηθούν σημαντικές νέες υποδομές για την εποπτεία και τον έλεγχο των Α/Π, σημείωναν ότι «απαιτούνται μικρότερης κλίμακας έργα τα οποία θα έχουν την συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, και σε συνεργασία με το εγχώριο επιστημονικό δυναμικό». Καταλήγοντας, οι βουλευτές Αθανάσιος Πετράκος, Ευγενία Ουζουνίδου, Ηρώ Διώτη, Κωνσταντίνος Ζαχαριάς, Δημήτριος Κοδέλας, Απόστολος Αλεξόπουλος, Αικατερίνη Ιγγλέζη, Αφροδίτη Θεοπεφτάτου και Χαρά Καφαντάρη ρωτούσαν τους υπουργούς «με βάσει ποιες αρμοδιότητες και ποιες προδιαγραφές ο κ. Τατούλης προγραμματίζει την αδειοδότηση μονάδων Α.Π.Ε. και Β.Α.Π.Ε. με ισχύ πολλαπλάσια από αυτή που ορίζει ο ΑΔΜΗΕ, ποιος είναι ο Ενεργειακός Σχεδιασμός για την Πελοπόννησο, αν προβλέπεται περαιτέρω αναβάθμιση του δικτύου μεταφοράς, αν μπορεί η Περιφέρεια Πελοποννήσου να αναθέσει σε ιδιώτες την κατασκευή ή επέκταση του δικτύου μεταφοράς». Τέλος, ρωτούν αν «υπάρχουν μελέτες σκοπιμότητας για μετατροπή της Πελοποννήσου σε ενεργειακό κέντρο, αν έχουν ληφθεί υπόψη οι πιθανές συνέπειες στις έως τώρα κύριες παραγωγικές δραστηριότητες όπως αγροτικές και τουριστικές εκμεταλλεύσεις και γιατί προτιμήθηκαν οι Β.Α.Π..Ε έναντι λύσεων με μικρότερου μεγέθους Α.Π.Ε διασπαρμένης παράγωγης, στρατηγική θα είχε ως αποτέλεσμα καλύτερη διαχείριση, μεγαλύτερη διασπορά του οικονομικού οφέλους στις τοπικές οικονομίες και μικρότερο φόρτο δικτύου» Πηγή: iefimerida.gr

Guardian: 'Εγκλημα' εις βάρος της Ελλάδας διαπράττουν οι Ευρωπαίοι

“Έγκλημα” εις βάρος της Ελλάδας και των υπόλοιπων υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης διαπράττουν οι ηγέτες της ΕΕ. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Guardian βάσει του οποίου οι Ευρωπαίοι, παρότι συμφώνησαν πριν από 60 χρόνια “κουρέψουν” το γερμανικό χρέος, αρνούνται να πράξουν σήμερα το ίδιο για τους “αδύναμους κρίκους” του ευρώ. “Σαν σήμερα πριν από εξήντα χρόνια, η συμφωνία του Λονδίνου διέγραφε το μισό μεταπολεμικό χρέος της Γερμανίας. Αυτή η διαγραφή, με τον τρόπο που έγινε, ήταν ζωτικής σημασίας για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, μετά τον πόλεμο. Βρίσκεται δε σε πλήρη αντίθεση με τις δοκιμασίες που υφίστανται σήμερα οι λαοί της Ευρώπης, στο όνομα του χρέους” τονίζει η εφημερίδα. Επισημαίνει δε ότι στους πιστωτές της Γερμανίας περιλαμβάνονταν τότε, μεταξύ άλλων, η Ελλάδα και η Ισπανία. “Χώρες όπως η Ελλάδα πρόθυμα πήραν μέρος στη συμφωνία, για να βοηθήσουν να δημιουργηθεί μια σταθερή δυτική Ευρώπη της ευημερίας, παρά τα εγκλήματα πολέμου που είχαν διαπράξει οι Γερμανοί κατακτητές μερικά χρόνια πριν” αναφέρει το δημοσίευμα. Μετά τη συμφωνία του Λονδίνου, στη Γερμανία συντελέστηκε ένα “οικονομικό θαύμα”. Ωστόσο, η “συνταγή” που ακολουθήθηκε για τα υπερχρεωμένα κράτη τα τελευταία 30 χρόνια ήταν τελείως αντίθετη. Από τη δεκαετία του '80 και μετά, η πρακτική ήταν αυτή των συνεχών δανείων ελεημοσύνης, με τον ταυτόχρονο εξαναγκασμό των χωρών αυτών σε σκληρή λιτότητα και φιλελευθεροποίηση των οικονομιών τους, ώστε να γίνουν “πιο ανταγωνιστικές”. Η Guardian συνεχίζει λέγοντας πως “το αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής ήταν, από τη Λατινική Αμερική και την Αφρική το '80 και το '90, μέχρι την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Ισπανία σήμερα, να αυξηθεί η φτώχεια και η ανισότητα. Στην Ελλάδα σήμερα, η οικονομία έχει συρρικνωθεί περισσότερο από 20%, ενώ ένας στους δύο νέους είναι άνεργος”. Σημειώνει ακόμη ότι περίπου 70 χώρες είχαν απαιτήσεις έναντι της Γερμανίας τόσο από την προπολεμική, όσο και από τη μεταπολεμική περίοδο. Το συνολικό χρέος της ανερχόταν γύρω στα 30 δισ. μάρκα. Για τη Γερμανία όμως του 1953 η λιτότητα και η επιστροφή των δανείων δεν αποτελούσε επιλογή. Το αντίθετο! Η γερμανική οικονομία χρειαζόταν φρέσκο χρήμα για την ανοικοδόμηση της χώρας και την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης. Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις οι πιστώτριες χώρες συμφώνησαν στη διαγραφή σχεδόν του 50% του χρέους, ενώ για το υπόλοιπο προέβλεψαν τη μακροπρόθεσμη αναδιάρθρωσή του. Παράλληλα, η συμφωνία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να γίνει η Γερμανία εξαγωγική δύναμη. Διότι η Γερμανία ήταν υποχρεωμένη να εξυπηρετεί το χρέος της μόνο αν κέρδιζε χρήματα από τις εξαγωγές. Ο Γερμανός ειδικός σε ζητήματα χρέους Γιούργκεν Κάιζερ, δηλώνει ότι μια παρόμοια ρύθμιση θα μπορούσε να βοηθήσει και την Ελλάδα. Όπως εξηγεί “οι Γερμανοί θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους μόνο αν επιτρέψουν ένα πλεόνασμα στο ελληνικό εμπορικό ισοζύγιο. Και οι Έλληνες θα εξάγουν προϊόντα και θα φιλοξενούν στα ξενοδοχεία τους Γερμανούς τουρίστες”. ΠΗΓΗ:imerisia.gr

Ένα "νησί" αλλάζει τον ελληνικό τουριστικό χάρτη

Ένα εντυπωσιακό και ιδιαίτερα φιλόδοξο σχέδιο για τη δημιουργία ενός νέου λιμενικού hub, ελάχιστα λεπτά από το κέντρο του Πειραιά, στο νέο Φάληρο, επεξεργάζεται η κυβέρνηση. Στόχος η προσέλκυση μεγάλων ξένων επενδύσεων στον τουρισμό, και ιδιαίτερα στον τομέα της κρουαζιέρας, από όπου εκτιμάται πως η Ελλάδα μπορεί να ωφεληθεί άμεσα, υπό την προϋπόθεση, όμως, δημιουργίας σύγχρονων υποδομών. Η ιδέα έχει πέσει στο τραπέζι του κυβερνητικού επιτελείου εδώ και μήνες, όταν διαπιστώθηκε ότι το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας δεν μπορεί να «σηκώσει» ένα μεγάλο επενδυτικό project προς αυτή την κατεύθυνση, εξαιτίας του κορεσμού του, του κυκλοφοριακού χάους, που καθιστά προβληματική τη μετακίνηση χιλιάδων τουριστών ημερησίως σε ώρες αιχμής, αλλά και (κυρίως...) των ζητημάτων ασφαλείας που έχουν ανακύψει. 100.000 επιβάτες την εβδομάδα Σύμφωνα με όσα μεταφέρονται στο «Κ», το (υπό επεξεργασία) σχέδιο έχει ως εξής: η μικρή βραχονησίδα των 2 στρεμμάτων που βρίσκεται «απέναντι» από την περιοχή του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας να φτάσει σε έκταση τα 20 στρέμματα, με παρεμβάσεις (επιχωματώσεις κ.λπ.). Στη μια πλευρά θα διαμορφωθούν τουλάχιστον τέσσερις προβλήτες, για να δένουν τα κρουαζιερόπλοια, ενώ η άλλη θα ενώνεται με τη στεριά με γέφυρα, η οποία θα καταλήγει απευθείας στην παραλιακή -και μ΄ αυτόν τον τρόπο θα παρακάμπτονται οι στενοί δρόμοι του Πειραιά, που προκαλούν αφόρητο μποτιλιάρισμα. Η υπόλοιπη έκταση του «νησιού» θα φιλοξενεί άνετο χώρο υποδοχής των τουριστών και πάρκινγκ για τα οχήματα που θα τους μεταφέρουν σε όποιο σημείο του Λεκανοπεδίου επιθυμούν. Υπολογίζεται ότι θα απαιτούνται 80 πούλμαν για δύο κρουαζιερόπλοια άνω των 300 μέτρων με 2.500-3.000 επιβάτες έκαστο. Κατά τους υπολογισμούς, το «νησί» θα μπορεί να υποδέχεται περίπου επτά κρουαζιερόπλοια την ημέρα (σ.σ.: θα σταθμεύουν από 12 έως 24 ώρες), που μεταφράζονται σε 100.000 επιβάτες την εβδομάδα, ενώ το πάρκινγκ για τα μέσα μεταφοράς τους θα χωρά τουλάχιστον 80 μεγάλα οχήματα (πούλμαν) και διπλάσιο αριθμό μικρότερων αυτοκινήτων. Κατά τους ένθερμους υποστηρικτές της ιδέας, η εν λόγω επένδυση θα προσφέρει σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας πάνω στο «νησί», συν τα έσοδα από τα τέλη ελλιμενισμού. Όσο για το κόστος; Οι πληροφορίες μιλούν για (καταρχήν) 300 εκατ. ευρώ, ενώ το μεγαλεπήβολο έργο θα τρέξει με ΣΔΙΤ και, αν δεν υπάρξουν απρόοπτα, οι διαδικασίες υπολογίζεται να δρομολογηθούν τον Απρίλιο... Ιδιαίτερη σημασία έχει η τοποθεσία, καθώς όλα αυτά, εφόσον υλοποιηθούν, θα δημιουργήσουν ένα μοναδικό location, σε απόσταση αναπνοής από την επένδυση που υλοποιεί το Ίδρυμα «Νιάρχος» στο Δέλτα Φαλήρου (Εθνική Βιβλιοθήκη - Εθνική Λυρική Σκηνή) και από το Ελληνικό, όπου οι εκεί παρεμβάσεις, εν όψει αποκρατικοποίησης, μελλοντικά θα μεταμορφώσουν το παραλιακό μέτωπο της πρωτεύουσας. Οι επενδυτές Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως η δημιουργία ενός νέου hub για την κρουαζιέρα στο Νέο Φάληρο αποτελεί πρωτοβουλία των κολοσσών του κλάδου, όπως η Royal Caribbean, που βρήκε ευήκοα ώτα στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Το σκεπτικό είναι διπλό: να αποκτήσει η χώρα έναν «κλειστό», σύγχρονο και απόλυτα ελεγχόμενο χώρο υποδομής κρουαζιερόπλοιων, ο οποίος θα μπορεί να αποτελέσει home port και να αλλάξει τη θέση της Ελλάδας στον τουριστικό χάρτη. Αυτό θα συμβεί με τη μεταμόρφωση του Πειραιά από λιμάνι διέλευσης σε αφετηρία ή τερματισμό για τα δρομολόγια των κρουαζιερόπλοιων. Η αλλαγή αυτή είναι σημαντική, για τον εξής λόγο: οι επιβάτες δαπανούν πολύ περισσότερα στα λιμάνια αφετηρίας ή τερματισμού απ΄ όσα στους ενδιάμεσους σταθμούς. Σύμφωνα με ειδική μελέτη της Εθνικής Τράπεζας, αν και η χώρα αποτελεί έναν εξαιρετικά ελκυστικό προορισμό κρουαζιέρας, δεν καταφέρνει να απορροφήσει τα τουριστικά έσοδα που της αναλογούν, αφού τα ελληνικά λιμάνια δεν προτιμώνται ως σημεία εκκίνησης κρουαζιέρας (home ports), λόγω χαμηλής ανταγωνιστικότητας, αδυναμία που στερεί πολλαπλάσια έσοδα, καθώς η μέση δαπάνη ανά επιβάτη (από τον ίδιο και από την εταιρεία κρουαζιέρας) αγγίζει τα 600 ευρώ στα λιμάνια εκκίνησης και μόλις τα 80 ευρώ στα λιμάνια διέλευσης (ports of call). Εκτιμάται ότι τα ετήσια έσοδα από τον κλάδο της κρουαζιέρας στη χώρα μπορεί να φτάσουν τα 2 δισ. ευρώ το 2016, από 600 εκατ. ευρώ το 2011, αν αναπτυχθεί το home porting, ώστε τα δύο τρίτα των επισκεπτών της χώρας να ξεκινούν από ελληνικά λιμάνια. Στην Ελλάδα η ανοδική τάση της ζήτησης οδήγησε σε μέση ετήσια αύξηση 15% στην επιβατική κίνηση κρουαζιέρας στο λιμάνι του Πειραιά κατά την τριετία 2009-2011. Την περσινή χρονιά τα άμεσα έσοδα που προέκυψαν από τον ευρωπαϊκό κλάδο της κρουαζιέρας έφτασαν τα 15 δισ. ευρώ, από 8,5 δισ. ευρώ το 2005. Η Ιταλία συγκεντρώνει το 30% των εσόδων, ενώ 9% αντιστοιχεί στην Ισπανία και μόλις 4% στην Ελλάδα (σ.σ.: έσοδα της τάξης των 600 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχούν στο 0,3% του ΑΕΠ και στο 5,2% της συνολικής τουριστικής δαπάνης). Οι πρωίες αντιδράσεις Έντονη διαμάχη έχει ξεσπάσει εδώ και λίγες εβδομάδες ανάμεσα στον Πειραιά και στο νέο Φάληρο για το ποιος θα πάρει τη μερίδα του λέοντος στην κρουαζιέρα -και μάλιστα χωρίς να έχει ανάψει ακόμη η συζήτηση για το «νησί». Η συνήθης μάχη του «παλαιού» με το «καινούργιο», από τη μια, και τα συμφέροντα που θίγονται, από την άλλη, τείνουν να μετατρέψουν την όλη υπόθεση σε ναυμαχία. Στους αντιδρώντες, για παράδειγμα, ανήκουν (πολλά) στελέχη του ΟΛΠ που εκτιμούν ότι από τον ανταγωνισμό θα βγει χαμένο το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, αν και στις συζητήσεις τους προτιμούν να εκφράζουν φόβο ότι «χαμένες θα είναι και οι δύο πλευρές». Αντιδρούν, επίσης, οι έμποροι του Πειραιά οι οποίοι θεωρούν βέβαιο ότι θα μαραζώσει η τοπική αγορά, καθώς «εμείς ποντάρουμε στο 30% των επιβατών που δεν θέλουν να απομακρυνθούν από το λιμάνι». Πηγή:εφημερίδα "Κεφάλαιο"

παράπονα για τη γραφειοκρατία

Εργα υποδομών και δράσεις που μπλοκάρονται επί μακρόν στις ελεγκτικές Αρχές, κοινοτικά κονδύλια τα οποία χάνονται εξαιτίας της απαίτησης να περνάει η έγκρισή τους από τις κεντρικές υπηρεσίες, αλλά και αμέτρητες υπογραφές λόγω συναρμοδιοτήτων με διάφορα υπουργεία αποτελούν μερικά μόνο από τα παράπονα των περιφερειαρχών. Φρένο στις τρικλοποδιές που βάζουν τα υπουργεία και άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου στη λειτουργία των περιφερειών ζήτησαν για τον λόγο αυτό οι 13 περιφερειάρχες της χώρας να βάλει ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, κατά τη χθεσινή τους συνάντηση. Τη λογική που διέπει ορισμένους υπηρεσιακούς και κυβερνητικούς παράγοντες, σύμφωνα με την οποία η αρχή και το τέλος μιας διαδικασίας ή απόφασης πρέπει να είναι στο κράτος, περιέγραψαν οι περιφερειάρχες. Η πρακτική αυτή, όπως όμως ανέφεραν, μπλοκάρει τη δράση τους. «Εχουμε έναν κοινό εχθρό, το κεντρικό κράτος», σχολίασε χαρακτηριστικά μετά τη συνάντηση ο πρόεδρος της Ενωσης Περιφερειών (ΕΝΠΕ) και περιφερειάρχης Αττικής, Γιάννης Σγουρός. «Εάν δεν λύσουμε τα προβλήματα της γραφειοκρατίας, τα λόγια θα είναι λόγια», σημείωσε. Ιδιαίτερα ενοχλημένος φέρεται να υπήρξε ο Πρωθυπουργός, όταν ενημερώθηκε για τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που επικρατούν. Ενδεικτικό είναι πως χρειάστηκε δική του παρέμβαση για την άμεση εφαρμογή απόφασης, που είχε ψηφιστεί από το περασμένο έτος και προβλέπει οι περιφερειάρχες να μπορούν να αποφασίζουν από μόνοι τους για τη μεταφορά κονδυλίων του ΕΣΠΑ ή του Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων από ένα έργο σε άλλο. Η απόφαση είχε παγώσει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους παρά το γεγονός μάλιστα πως οι περιφέρειες πέτυχαν το 2012 τους στόχους και εμφάνισαν απορροφητικότητα 83% από κοινοτικά κονδύλια, όπως παραδέχθηκε και ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης κατά τη συνάντηση. Ανάλογο παράδειγμα που έφεραν οι περιφερειάρχες αποτελεί και η άρνηση να δοθεί παράταση για την πιστοποίηση των δημόσιων ΚΤΕΟ, που αποτελούν αρμοδιότητα των περιφερειών, με αποτέλεσμα τώρα το Δημόσιο να χάνει σημαντικά έσοδα. Αιχμές άφησαν οι περιφερειάρχες και για την έλλειψη προσωπικού. «Αλλού κάθονται και αλλού δεν υπάρχουν υπάλληλοι», σχολίασαν χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο και για το πλεονάζον προσωπικό που παραμένει στις διορισμένες περιφέρειες (αποκεντρωμένες διοικήσεις). Οι περιφερειάρχες θα ετοιμάσουν μια συνολική ατζέντα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και θα τη στείλουν στον Πρωθυπουργό μέσα στις επόμενες 20 ημέρες. «Λύθηκαν μια σειρά από πρακτικά ζητήματα με παρέμβαση του ίδιου του Πρωθυπουργού και παράλληλα θεσμοθετήθηκε μόνιμος διάλογος», σχολίασε από την πλευρά του ο υπουργός Εσωτερικών, Ευριπίδης Στυλιανίδης. ΠΗΓΗ:ΤΑ ΝΕΑ

Στις σκανδιναβικές χώρες χτίζεται το μοντέλο του νέου καπιταλισμού

Ανακάμπτουν γρήγορα από την κρίση, μειώνουν το κράτος και συγχρόνως επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο Πριν από 30 χρόνια, η Μάργκαρετ Θάτσερ μετέτρεψε τη Βρετανία σε παγκόσμιο κέντρο πραγματοποίησης του αδιανόητου. Σήμερα αυτή η διάκριση ανήκει στη Σουηδία. Οι δρόμοι της Στοκχόλμης είναι γεμάτοι από το αίμα των ιερών αγελάδων. Η άλλοτε πρωταθλήτρια του «τρίτου δρόμου» σήμερα ακολουθεί έναν πολύ πιο ενδιαφέροντα συνδυασμό πολιτικών. Η Σουηδία έχει μειώσει τις δημόσιες δαπάνες από το 67% του ΑΕΠ της, στο οποίο ανέρχονταν το 1993, στο 49% σήμερα. Σύντομα θα έχει μικρότερο κράτος από τη Βρετανία. Από το 1983, άλλωστε, έχει μειώσει τον ανώτερο φορολογικό συντελεστή κατά 27 ποσοστιαίες μονάδες περιορίζοντάς τον στο 57% και έχει καταργήσει μια σειρά από φόρους κληρονομίας, ακίνητης περιουσίας, δωρεών και πλούτου. Φέτος μειώνει τον εταιρικό φόρο από το 26,3% στο 22%. Η Σουηδία έχει ντύσει τη δημοσιονομική ορθοδοξία με την υπόσχεσή της να παρoυσιάσει δημοσιονομικό πλεόνασμα μέσα στον οικονομικό κύκλο. Το δημόσιο χρέος της υποχώρησε από το 70% που ήταν το 1993 στο 37% το 2010 και από το έλλειμμα του 11% έχει τώρα πλεόνασμα 0,3%. Eτσι, μια χώρα με μια μικρή ανοιχτή οικονομία μπόρεσε να ανακάμψει άμεσα από τη χρηματοπιστωτική καταιγίδα της διετίας 2007-2008. Eχει, άλλωστε, θέσει το συνταξιοδοτικό της σύστημα σε υγιή θεμέλια αντικαθιστώντας ένα σύστημα που βασιζόταν σε προκαθορισμένες παροχές από ένα άλλο που βασίζεται σε προκαθορισμένες εισφορές, αλλά και με αυτόματες προσαρμογές του στα νέα υψηλότερα προσδόκιμα ζωής. Με ακόμη μεγαλύτερη τόλμη εισήγαγε ένα ενιαίο σύστημα σχολικών κουπονιών και κάλεσε τα ιδιωτικά σχολεία να ανταγωνιστούν τα δημόσια. Οι ιδιωτικές εταιρείες διαγκωνίζονται για να προσφέρουν κρατικά χρηματοδοτούμενες υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και φροντίδας ηλικιωμένων. Ο Aντερς Aσλουντ, Σουηδός οικονομολόγος που ζει στην Αμερική, ευελπιστεί πως η Σουηδία πρωτοπορεί δημιουργώντας ένα «νέο συντηρητικό μοντέλο». Ο Μπράιαν Πάλμερ, Αμερικανός ανθρωπολόγος που ζει στη Σουηδία, εκφράζει φόβους πως η χώρα μετατρέπεται στις «Ηνωμένες Πολιτείες της Σουηδαμερικής». Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η σιωπηρή επανάσταση της Σουηδίας έχει επιφέρει μια δραματική αλλαγή στην οικονομική της απόδοση. Οι δύο δεκαετίες μετά το 1970 ήταν μια περίοδος υποχώρησης: η χώρα από τέταρτη πλουσιότερη του κόσμου που ήταν το 1970 διολίσθησε στη 14η θέση το 1993, όταν ο μέσος Σουηδός ήταν φτωχότερος από τον μέσο Βρετανό ή Ιταλό. Οι δύο δεκαετίες μετά το 1990 ήσαν μια περίοδος ανάκαμψης: η αύξηση του ΑΕΠ ανάμεσα στο 1993 και το 2010 ήταν κατά μέσον όρο 2,7% ετησίως και η παραγωγικότητα 2,1% ετησίως, όταν εκείνος των κυριότερων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν 1,9% και 1% αντιστοίχως. Το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα η Σουηδία υπερηφανευόταν πως προσέφερε αυτό που ο μαρκήσιος Τσάιλντς απεκάλεσε σε βιβλίο του το 1936 «μέσο δρόμο» ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό. Διεθνείς επιχειρήσεις όπως οι Volvo και Ericssoπαρήγαν πλούτο ενώ οι πεφωτισμένοι γραφειοκράτες δημιουργούσαν το «Σπίτι του Λαού». Με την πάροδο των δεκαετιών, ο «μέσος δρόμος» στράφηκε αριστερά. Η κυβέρνηση προχωρούσε σε διαρκώς περισσότερες δημόσιες δαπάνες οι οποίες σχεδόν διπλασιάσθηκαν από το 1960 ώς το 1980 και έφθασαν στο 67% το 1993. Οι φόροι συνέχισαν την ανοδική τους πορεία. Οι Σοσιαλδημοκράτες κυβερνούσαν αδιαλείπτως τη Σουηδία επί 44 συναπτά έτη από το 1932 ώς το 1976 και επί άλλα 21 χρόνια από τα 24 χρόνια που μεσολάβησαν από το 1982 ώς το 2006. Στη διάρκεια όλων αυτών των ετών πίεζαν διαρκώς τις επιχειρήσεις. «Η εποχή του νεοκαπιταλισμού φθάνει στο τέλος της», έλεγε ο Ούλοφ Πάλμε, επικεφαλής του κόμματος το 1974, και προσέθετε: «Κάποιο είδος σοσιαλισμού είναι το κλειδί στο μέλλον». Αυτά δεν σημαίνουν, βέβαια, πως οι σκανδιναβικές χώρες εγκαταλείπουν το παλαιό τους μοντέλο. Εξακολουθούν να υπερηφανεύονται για τη γενναιοδωρία του κοινωνικού τους κράτους. Περίπου το 30% του εργατικού τους δυναμικού απασχολείται στον δημόσιο τομέα, ποσοστό διπλάσιο από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ. Εξακολουθούν να πιστεύουν στον συνδυασμό των ανοιχτών οικονομιών με τις δημόσιες δαπάνες στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Αλλά το νέο σκανδιναβικό μοντέλο αρχίζει με το άτομο και όχι με το κράτος. Αρχίζει με τη δημοσιονομική υπευθυνότητα, καθώς όλες οι σκανδιναβικές χώρες έχουν βαθμολογία τριών Α ενώ το ύψος του χρέους τους βρίσκεται σαφώς κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Αρχίζει με την επιλογή και τον ανταγωνισμό και όχι με το πατρονάρισμα και τον σχεδιασμό. Ο δείκτης οικονομικής ελευθερίας του Fraser Institute του Καναδά καταδεικνύει πως η Σουηδία και η Φινλανδία πλησιάζουν τις ΗΠΑ. Αντί να επεκτείνουν το κράτος μέσα στην αγορά, οι Σκανδιναβοί επεκτείνουν την αγορά μέσα στο κράτος. Γιατί το κάνουν αυτό; Προφανώς επειδή έχουν φθάσει στα όρια του μεγάλου κράτους. Υπάρχουν και δύο άλλες, λιγότερο προφανείς, αιτίες. Το παλαιό σκανδιναβικό μοντέλο ήταν εξηρτημένο από τη δυνατότητα μιας ομάδας μεγάλων επιχειρήσεων να παράγει αρκετό πλούτο για να στηρίζει το κράτος. Σήμερα, όμως, οι επιχειρήσεις αυτές συρρικνώνονται εξαιτίας του διεθνούς ανταγωνισμού. Το παλαιό μοντέλο ήταν επίσης εξηρτημένο από το πόσο πρόθυμοι ήσαν οι άνθρωποι να δεχθούν οδηγίες άνωθεν. Και τώρα οι λαοί των σκανδιναβικών χωρών γίνονται πιο απαιτητικοί. Η σχέση με την Ευρώπη Η Σουηδία είναι στην Ε.Ε. αλλά εκτός Ευρωζώνης και με ελεύθερη διακύμανση του νομίσματός της. Η Δανία είναι επίσης εντός Ε.Ε. και εκτός Ευρωζώνης, αλλά έχει συνδέσει το νόμισμά της με το ευρώ. Η μοναδική από τις σκανδιναβικές χώρες που είναι μέλος και της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης είναι η Φινλανδία, ενώ η Νορβηγία έχει παραμείνει εκτός Ε.Ε. Οι χώρες αυτές έχουν επινοήσει λύσεις σε προβλήματα που άλλες θα αντιμετωπίσουν στο μέλλον, όπως το πώς οργανώνεις την κοινωνία όταν εργάζονται σχεδόν όλες οι γυναίκες. Φινλανδικό επίτευγμα Οι Φινλανδοί έχουν ένα από τα επιτυχέστερα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο. Ολα τα παιδιά λαμβάνουν εκπαίδευση γενικής παιδείας από τα επτά μέχρι τα 16 χρόνια τους. Δάσκαλοι και καθηγητές πειραματίζονται με πολλές διαφορετικές μεθόδους διδασκαλίας, αλλά δίνουν έμφαση στη δημιουργικότητα και την ομαδική εκμάθηση. Χρησιμοποιούν εκτεταμένα τις εξετάσεις, αλλά για να διαγνώσουν τις δυνατότητες των παιδιών όχι για να τα κατατάξουν βαθμολογικά. Κοινωνική αναβάθμιση Οι Σκανδιναβοί επιτυγχάνουν να αξιοποιούν τα ταλέντα των πολιτών τους και έτσι έχουν τα υψηλότερα ποσοστά αλλαγής κοινωνικής τάξης. Ανάμεσα στις οκτώ πιο ανεπτυγμένες οικονομίες του κόσμου, καταλαμβάνουν τις τέσσερις πρώτες θέσεις ως προς τα ποσοστά των πολιτών τους που αναβαθμίζονται κοινωνικά, ενώ η Αμερική και η Βρετανία έρχονται τελευταίες. Εχουν, άλλωστε, τα υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναμικό. The Economist Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η Ισπανίδα που «στόλισε» τον Γιώργο Παπανδρέου

Τα άκουσαν για τα καλά οι ηγέτες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και ειδικά ο επικεφαλής τους, Γιώργος Παπανδρέου, από μια νεαρή Ισπανίδα, μέλος της Νεολαίας της Διεθνούς. Ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας άκουσε την νεαρή Μπεατρίθ Ταλεγόν, να καταγγέλλει την πολυτέλεια στην οποία κινούνται οι ηγέτες, κάνοντας λόγο για ξενοδοχεία πέντε αστέρων, λιμουζίνες και πανάκριβα δείπνα. «Πώς θέλουμε να κάνουμε την επανάσταση από ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων στο Κασκάις, φτάνοντας εδώ με πολυτελή αυτοκίνητα. Αναρωτιέμαι αν μπορούμε να δώσουμε στους πολίτες μια απάντηση όταν εσείς λέτε ότι τους καταλαβαίνετε, ότι υποφέρετε ως σοσιαλιστές», είπε η νεαρή Ισπανίδα. «Κάνετε εμάς τους νέους να ντρεπόμαστε», είπε με νόημα η Μπεατρίθ Ταλεγόν, ενώ αίσθηση προκάλεσε η νύξη της στα οικονομικά της Διεθνούς, τα οποία χαρακτήρισε ως «μυστήριο όπως οι πυραμίδες της Αιγύπτου». «Μας θέλετε διακοσμητικούς εμάς τους νέους, απλά για να γεμίζουμε τις αίθουσες» είπε σε άλλο σημείο της ομιλίας της. «Είστε εσείς οι υπεύθυνοι αυτού που συμβαίνει τώρα... εμείς πληρώνουμε τις συνέπειες από την απουσία πολιτικής σας ή από τις πολιτικές σας». Ιδιαίτερη κριτική άσκησε και σε «πολιτικούς-αστέρια των ΜΜΕ», οι οποίοι προσέρχονται στις συνεδριάσεις, μιλώντας για τις χώρες τους χωρίς να προσφέρουν καμία λύση στους υπόλοιπους. Αμέσως μετά ο επικεφαλής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Παπανδρέου πήρε τον λόγο και προσπάθησε να υπερασπιστεί τους συμμετέχοντες. «Δεν είμαστε το ΔΝΤ ή η Παγκόσμια Τράπεζα. Εμείς που είμαστε εδώ δεν δίνουμε μάχη από ξενοδοχεία πέντε αστέρων. Δίνουμε μάχη στους δρόμους, στα συνδικάτα, στις χώρες μας. Ας προσπαθήσουμε να δουλέψουμε μαζί», είπε ο κ. Παπανδρέου. ΠΗΓΗ:newsbeast.gr

"Χρυσάφι" οι Ρώσοι για τον τουρισμό

Περί τα 30% - 40% περισσότερα από τον μέσο τουρίστα δαπανούν οι Ρώσοι που επισκέπτονται την Ελλάδα. Γι' αυτό και η ενίσχυση του τουριστικού ρεύματος από τη Ρωσία είναι κύρια προτεραιότητα των τουριστικών φορέων της χώρας, όπως προέκυψε και από το χθεσινό Ελληνορωσικό Forum για τον τουρισμό. Τα στελέχη του κλάδου θεωρούν ρεαλιστική την εκτίμηση για αύξηση των Ρώσων τουριστών κατά τουλάχιστον 20% σε μια περίοδο γενικότερης ανόδου των κρατήσεων προς την Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο πρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου (ΞΕΕ) Γ. Τσακίρης, πέρυσι επισκέφτηκαν τη χώρα μας 875.000 Ρώσοι τουρίστες που πραγματοποίησαν 9,6 εκατ. διανυκτερεύσεις, δηλαδή είχαν μέσο όρο παραμονής 11 νύκτες και μέσο όρο ημερήσιας δαπάνης 98 ευρώ. Επίσης, ο μέσος όρος της δαπάνης κάθε Ρώσου επισκέπτη ανά ταξίδι ήταν 1.085 ευρώ. Οι 48 τουριστικοί οργανισμοί (tour operators) από τη Ρωσία και τα στελέχη των ελληνικών τουριστικών ομίλων επανέλαβαν πως τα δύο σημαντικότερα εμπόδια για την περαιτέρω αύξηση της ροής επισκεπτών είναι η βίζα (παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί) και οι αεροπορικές συνδέσεις. Υπενθυμίζεται πως η διοίκηση του Συνδέσμου Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) έχει υποστηρίξει πως απαιτείται άλλο μοντέλο για την έκδοση βίζας, καθώς η σημερινή διαδικασία χορήγησης αποστερεί από την Ελλάδα τουλάχιστον 3 εκατ. επισκέπτες, 5 δισ. ευρώ άμεσα και έμμεσα έσοδα και 80.000 - 100.000 νέες θέσεις εργασίας. Η διοίκηση του ΣΕΤΕ δεν αναφέρεται μόνο στους Ρώσους, αλλά και σε τουρίστες που προέρχονται από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, οι πολίτες των οποίων οφείλουν να εκδώσουν βίζα για να επισκεφτούν την Ελλάδα. «Εργαζόμαστε συστηματικά για να ξεπεράσουμε γνωστές δομικές δυσκολίες» υποστήριξε η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη. Η ίδια πρόσθεσε πως «έχουμε αναπτύξει τις διαδικασίες για την έκδοση τουριστικής βίζας» και παραδέχθηκε πως «χρειάζεται να γίνουν ακόμα πιο πολλά» στον συγκεκριμένο τομέα, παρά τα σημαντικά βήματα των τελευταίων ετών. «Πιέζουμε προς κάθε κατεύθυνση για να ξεπεράσουμε δυσκολίες που φρενάρουν τη χορήγηση βίζας σε Ρώσους τουρίστες», είπε η Ο. Κεφαλογιάννη. Η υπουργός Τουρισμού πρόσθεσε πως «αναπτύσεται ένα ισχυρότερο δίκτυο αερομεταφορών με τις απευθείας πτήσεις της Aeroflot και της Aegean με τη Μόσχα. Αναπτύσσουμε τις αερομεταφορές μας προς την Αγία Πετρούπολη αλλά και προς άλλες σημαντικές πόλεις της Ρωσίας». Η αύξηση του ρωσικού κύματος τουριστών φέρνει στην Ελλάδα και επενδυτές. Είτε πρόκειται για μεμονωμένους αγοραστές παραθαλάσσιων κατοικιών, είτε για τουριστικούς ομίλους, οι οποίοι αναζητούν ευκαιρίες και τοποθετούνται σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα. ΠΗΓΗ:ΕURO2DAY.GR

Ο πόλεμος με τη γραφειοκρατία

Μια από τις βασικές προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας από την κρίση είναι η δραστική μείωση της γραφειοκρατίας. Ενα παράδειγμα του οφέλους από τη μείωσή της είναι τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Το παλιό σύστημα απασχολούσε εκατοντάδες (ή και χιλιάδες) υπαλλήλους, κόστιζε ακριβά, κι αν ο πολίτης δεν είχε λάβει το ειδοποιητήριο με το ειδικό σήμα θα έπρεπε να επισκεφθεί την εφορία για να το προμηθευτεί. Τώρα, εκτυπώνει από τον υπολογιστή το έντυπο και επισκέπτεται τα ΕΛΤΑ ή μια τράπεζα για την πληρωμή. Για όσους χρησιμοποιούν web banking δεν παίρνει πάνω από 5 λεπτά να ολοκληρώσουν τη διαδικασία. Η αλλαγή του συστήματος εξοικονόμησε, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Οικονομικών, τουλάχιστον 500.000 ανθρωποώρες στην εθνική οικονομία και περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ. Η εφαρμογή του νέου μέτρου είναι εξαιρετικά διδακτική για το πώς η κυβέρνηση μπορεί να περικόψει περιττές δαπάνες. Ωστόσο θα πρέπει να είναι κανείς πολύ αισιόδοξος για να πιστεύει ότι η προσπάθεια μείωσης της γραφειοκρατίας δεν θα συναντήσει αντιδράσεις απ’ όσους ωφελούνται από αυτήν: δημόσιοι υπάλληλοι, προσοδοθηρικές ομάδες, πολιτικοί. Η γραφειοκρατία δεν είναι ουδέτερη, είναι απόρροια της γιγάντωσης του κράτους και συνδέεται στενά με τη νοοτροπία του κρατισμού. Με τη συνεχώς διευρυνόμενη πολιτική δύναμή τους οι δημόσιοι υπάλληλοι χρησιμοποιούν τις οικονομικές πολιτικές που σχεδιάζουν συνάδελφοί τους για απόκτηση προνομίων. Μια πολύ σημαντική αρνητική επίπτωση της γραφειοκρατίας είναι ότι εμποδίζει τη διόρθωση των ατελειών της ελεύθερης οικονομίας, που κατά την κλασική σχολή συμβαίνει με την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Οι ατέρμονες γραφειοκρατικές διαδικασίες, οι πολύπλοκες ρυθμίσεις, αποτρέπουν τα άτομα να αναλαμβάνουν επιχειρηματική δράση ή τα αποθαρρύνουν να την επεκτείνουν. Είναι βέβαιο επίσης ότι το μέγεθος της γραφειοκρατίας είναι ευθέως ανάλογο με το πόσο υπανάπτυκτη είναι μια κοινωνία. Στην Ελλάδα το κόστος της γραφειοκρατίας ανέρχεται σε 7% περίπου του ΑΕΠ, ενώ ο κοινοτικός μέσος όρος δεν ξεπερνά το 3,5%. Δηλαδή, οι Ελληνες φορολογούμενοι (φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις) στις συναλλαγές τους με το κράτος ή στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα πληρώνουν σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους περίπου 7 δισ. ευρώ επιπλέον! Μια ακόμη σημαντική παρενέργεια της γραφειοκρατίας είναι η πολυνομία. Από το 1974 μέχρι και σήμερα ψηφίστηκαν από τη Βουλή περίπου 4.100 νόμοι, δηλαδή 107 νόμοι τον χρόνο ή ένας ανά 3,4 ημέρες. Το δευτερογενές, όπως ονομάζεται, δίκαιο (δηλαδή τα προεδρικά διατάγματα, οι υπουργικές αποφάσεις, κανονιστικές πράξεις των ΟΤΑ κ.ά.) ξεπερνά τις 115.000. Μαζί με τους τυπικούς νόμους, δηλαδή, έχουμε περίπου 119.000 νόμους μέσα σε 38 χρόνια ή 3.132 νόμους τον χρόνο ή 8,6 νόμους ημερησίως. Η πολυνομία προκαλεί ένα δυσβάστακτο κόστος συναλλαγών, υψηλό λειτουργικό και διοικητικό κόστος στις επιχειρήσεις, δημιουργεί το γόνιμο έδαφος για να ανθίσει η διαφθορά, εμποδίζει τη λειτουργία της αγοράς και εξαιτίας της αβεβαιότητας του θεσμικού πλαισίου αποτρέπει τις επενδύσεις στη χώρα, όπως καταγράφουν όλες οι διεθνείς μελέτες. (Στην έκθεση του Σεπτεμβρίου 2012 του World Economic Forum, η Ελλάδα στο ζήτημα της γραφειοκρατίας κατατάσσεται στην 141η θέση μεταξύ 144 κρατών). Πρέπει, λοιπόν, να υιοθετηθεί μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, αφενός με δραστική μείωση του κράτους και αφετέρου με περιορισμό, απλοποίηση και κωδικοποίηση των νόμων. Δεύτερον, θα πρέπει να εισαχθεί στην κρατική λειτουργία η έννοια του ανταγωνισμού, λ.χ. να καταργηθούν οι αυστηροί διαχωρισμοί στην παροχή των διαφόρων υπηρεσιών και να υπάρξει από διαφορετικούς δημόσιους φορείς ταυτόχρονη προσφορά για την παροχή υπηρεσιών με ανταγωνιστικές μεταξύ τους τιμές. Τρίτον, θα μπορούσε να θεσπιστεί είτε ανά υπουργείο είτε στο υπουργείο Οικονομικών, γραφείο εξοικονόμησης πόρων, στελεχωμένο από έμπειρους υπαλλήλους που θα πληρώνονται μόνο με ποσοστό επιτυχίας από την πραγματική μείωση των προτεινόμενων προϋπολογισμών των διαφόρων δημοσίων φορέων. Τέλος, η ανάθεση της παροχής δημοσίων υπηρεσιών σε ιδιωτικές επιχειρήσεις με δημόσιους μειοδοτικούς διαγωνισμούς θα οδηγούσε γρηγορότερα σε μείωση του κόστους της γραφειοκρατικής λειτουργίας και σε εντυπωσιακή βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. * Ο κ. Τάσος Αβραντίνης είναι δικηγόρος, πρώην αντιδήμαρχος Αθηναίων, μέλος του Δ.Σ. της Αντιγραφειοκρατικής Κίνησης, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Δράσης. ΠΗΓΗ:kathimerini.gr

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ

Αυτή η συνέντευξη έγινε μέσω skype το βράδυ της Παρασκευής. Με 8 ώρες διαφορά. Ο Γιάννης Βαρουφάκης έβλεπε έξω από το παράθυρό τους Τεξανούς να κάνουν βόλτα στο κέντρο του Austin, ενώ μου μιλούσε για την κρίση που βλέπει να βαθαίνει ανεπί(σ)τρεπτα, την βαθιά στεναχώρια του που τον θεωρούν καταστροφολόγο, την πραγματική του σχέση με τον Γιώργο Παπανδρέου, τον φίλο του Γιάννη Στουρνάρα, τον «Τσίπρα εξωτερικού».
Σε μια εκ βαθέων συζήτηση, ο Γιάννης Βαρουφάκης, καθηγητής πολιτικής οικονομίας και αρθρογράφος, απάντησε σε κάθε ερώτηση με μια φυσική ευθύτητα: Για τον «Εμφύλιο Πόλεμο» των γονιών του, την κόρη του Ξένια που αποχωρίστηκε, την αλήθεια για την θητεία του στο στρατό. «Ευθαρσώς», «πες μου», «κρίση», «δεν έχω πρόβλημα να απαντήσω σε αυτό»: οι φράσεις αυτές επέστρεφαν στην κουβέντα μας που δεν είχε στόχο τόσο μια νέα ανάλυση επί της κρίσης (αυτές τις παρακολουθούμε κάθε εβδομάδα σε LifΟ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, protagon.gr και Hot Doc όπου γράφει άμισθα, με εξαίρεση τα δύο πρώτα μέσα από τα οποία παίρνει ένα πολύ μικρό ποσό, όπως διαβεβαιώνει), όσο να μάθουμε ποιος πραγματικά είναι και τι έχει στο μυαλό του ο Γιάννης Βαρουφάκης. Ποιος είναι ο κύριος καθηγητής, που διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Austin «Παγκόσμια και ευρωπαϊκή κρίση» (τι άλλο; λέει και ο ίδιος), αλλά και ένα καθαρά θεωρητικό μάθημα που στηρίζεται στις έννοιες «Αξία και ανάπτυξη».
Μεγάλωσα με τον Εμφύλιο Πόλεμο μέσα στο σπίτι
«Γεννήθηκα στο Παλαιό Φάληρο, με καταγωγή κυρίως από τo Kάιρο και την Κρήτη. Έχω μεγαλώσει με μια οικογένεια όπου το βασικό θέμα συζήτησης ήταν η πολιτική, με έντονες αντιπαραθέσεις. Ο πατέρας μου προερχόταν από την Αριστερά είχε περάσει χρόνια στη Μακρόνησο και στην εξορία, η μητέρα μου προερχόταν από μία συντηρητική οικογένεια. Η ίδια -για λόγους ιστορικών ατυχημάτων- στο πανεπιστήμιο ήταν ενταγμένη ακόμη και στην ακροδεξιά, θα έλεγα. Οπότε καταλαβαίνετε ότι ζούσα με τον Εμφύλιο Πόλεμο μέσα στο σπίτι μου. Βέβαια πολύ γρήγορα, από τα πρώτα χρόνια που ήταν μαζί οι γονείς μου συνέκλιναν προς την Κεντροαριστερά και οι δυο, αν και διατηρούσαν πάντα τις διαφορές τους. Ο πατέρας μου ψήφιζε ΕΔΑ, η μητέρα μου στη δεκαετία του '60 έγινε Παπανδρεϊκή. Μετά την πτώση της δικτατορίας ο πατέρας μου συνέχισε να ψηφίζει κομμουνιστικό κόμμα, η μητέρα μου ΠΑΣΟΚ, μέχρι που στη δεκαετία του '80 άρχισαν και οι δυο να ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ. Κατά 80% οι συζητήσεις μας αφορούσαν την πολιτική. Ακόμη και όταν ζούσα στο εξωτερικό επί 23 χρόνια, όταν έπαιρνα τηλέφωνο τη μητέρα μου, το πρώτο πράγμα που συζητούσαμε ήταν οι πολιτικές εξελίξεις (γελάει). Σε καμία περίπτωση δεν ήταν η κλασική Ελληνίδα μητέρα...
Ο παράδεισος της Αυστραλίας και οι δυο-τρεις υπηκοότητες
«Μετά το σχολείο έφυγα αμέσως για την Αγγλία όπου σπούδασα και στη συνέχεια δίδαξα, επί σχεδόν δέκα χρόνια. Όμως τα χιόνια της – αυτά τα καφέ, τα ανακατεμένα με λάσπη- και η Θάτσερ με έπεισαν να φύγω και να πάω στην Αυστραλία όπου μου είχαν κάνει πρόταση να διδάξω στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ. Με έκπληξή μου συνειδητοποίησα μετά από ένα μήνα ότι είναι ο παράδεισος και έστειλα την παραίτηση μου με φαξ στο Cambridge. Κάποια στιγμή έφτασα να έχω τρεις υπηκοότητες: ελληνική, αγγλική, αυστραλέζικη. Θυμάμαι το πρωινό που πέρασα στη Βρετανική πρεσβεία στην Καμπέρα παραδίδοντας το βρετανικό μου διαβατήριο – ο πρέσβης δεν είχε ακούσει ποτέ κάποιον να παραδίδει το βρετανικό διαβατήριο, να μην θέλει να είναι Βρετανός... Όμως και οι παράδεισοι κάποια στιγμή σε γεμίζουν με συναισθήματα φυγής. Γύρω στο 1995 η Αυστραλία έκανε μια συντηρητική στροφή, η οποία έφερε αλλαγές και στο Πανεπιστήμιο, συνδυάζοντας τα χειρότερα στοιχεία του εμπορικού και του δημόσιου. Ήταν η ώρα να αρχίσω να σχεδιάζω την επόμενη απόδρασή μου (όπως έκανα από την Ελλάδα μόλις τελείωσα το σχολείο, και από την Αγγλία το 1988). Το 2000 γύρισα στην Ελλάδα.»
Η αλήθεια για τη θητεία μου στο στρατό
«Ήμουν πάντα – αυτό να το γράψετε σας παρακαλώ – νομίμως εκτός στρατεύματος. Στην αρχή είχα την κλασική αναβολή στράτευσης λόγω σπουδών. Τότε, πέρασε κάποιος νόμος που πρέπει να έγινε φωτογραφικά για φίλο πολιτικού, που έπιασε και μένα: Υπήρχε η πρόβλεψη να επεκταθεί μέχρι τα 32 χρόνια η αναβολή για όποιον δούλευε σε κάποιο από τα καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Στη συνέχεια πήγα στην Αυστραλία και με έπιασε ο νόμος για τους υπερπόντιους μετανάστες που έπαιρναν εξαίρεση των στρατιωτικών κλήσεων. Δεν έπαιρναν όμως και πιστοποιητικό τύπου Α. Όταν επέστρεψα στην Αθήνα το 2000 χρειαζόμουν αυτό το πιστοποιητικό προκειμένου να διοριστώ στο Πανεπιστήμιο. Έτσι, κατατάγηκα και υπηρέτησα 4 μήνες, σε τάγμα ανεπιθύμητων... στη Σύρο».

H σχέση μου με τον Γιώργο, τον Νίκο, τον Αντρίκο Παπανδρέου
«Πριν γνωρίσω την οικογένεια Παπανδρέου, θυμάμαι την μητέρα μου να βρίσκεται συχνά με την Μαργαρίτα Παπανδρέου, στην δεκαετία του 70, και να εξορμούν πολλές γυναίκες μαζί στην επαρχία όπου πάσχιζαν να πείσουν τις αγρότισσες ότι είχαν δικαιώματα – ότι η ανδρική βία δεν ήταν κάτι το φυσιολογικό. Ήταν η εποχή της ΕΓΕ που μπήκε δυναμικά και στο σπίτι μου. Με τους Παπανδρέου η προσωπική μου σχέση ξεκίνησε χρόνια μετά όταν γνώρισα τον Αντρίκο, τότε που άρχισε η διαδικασία μετακίνησής του από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στο δικό μου Πανεπιστήμιο (το 2001), και συγκεκριμένα στον Τομέα Πολιτικής Οικονομίας που διεύθυνα. Η επαγγελματική συνεργασία μας γρήγορα εξελίχθηκε σε φιλία που συνεχίζεται έως σήμερα. Από το 2002 στην παρέα μας εντάχθηκε και ο Νίκος, ο αδελφός του με τον οποίο ανέπτυξα ανεξάρτητη φιλική σχέση. Στο πλαίσιο της παρέας εκείνης γνώρισα τον Γιώργο και την Άντα. Όταν, λίγο αργότερα, ο Γιώργος αποφάσισε να «κτυπήσει» την Προεδρία του ΠΑΣΟΚ, μου ζητήθηκε (όπως και σε πολύ κόσμο) να «βοηθήσω». Όπερ και έπραξα παρά το γεγονός ότι τους είχα δηλώσει πως δεν μπορώ να υποστηρίξω το ΠΑΣΟΚ, όπως είχε μετεξελιχθεί μετά το 1985.
Η κοπτική-ραπτική του ΓΑΠ
«Από τις ομιλίες που έγραψα θυμάμαι την πιο «τραυματική»: Μου είχε ζητηθεί να γράψω ομιλία οικονομικού περιεχομένου, που θα διάβαζε ο ΓΑΠ στο Ξενοδοχείο Τιτάνια, πριν τις εκλογές του 2004, σε κοινό οικονομικών συντακτών. Στόχος της ομιλίας ήταν να δείξει πως ο νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε κάτι σημαντικό να πει για τα οικονομικά (που όλοι ήξεραν δεν ήταν το ισχυρό του «ατού»). Λέω «τραυματική» για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή ο λόγος που διάβασε τελικά ήταν αποτέλεσμα άκριτης κοπτικής-ραπτικής – λίγο από το δικό μου κείμενο, λίγο από κάποιων άλλων, λίγο αυτοσχεδιασμός ΓΑΠ, ένας αχταρμάς. Δεύτερον, και πιο σημαντικό, την ώρα της ομιλίας συνειδητοποίησα ότι είχαν «ξεχάσει» να καλέσουν τους... οικονομικούς συντάκτες. Σας αναφέρω αυτό το παράδειγμα για να πάρετε μια ιδέα του πόσο αποκαρδιωτική ήταν η όλη εμπειρία του να προσπαθείς να βοηθήσεις μια τέτοια χαοτική προσπάθεια.»
Γιατί παραιτήθηκα από τον Γιώργο
«Ο λόγος της απομάκρυνσής μου ήταν τριπλός: (Α) Κατάλαβα ότι η χαοτική «οργάνωση» δεν ήταν προϊόν ατυχήματος αλλά συνειδητή εκ μέρους ΓΑΠ, (Β) Η χαοτική «οργάνωση» δημιουργούσε συνθήκες διαγκωνισμών μεταξύ συμβούλων, με αποτέλεσμα όσοι εξ ημών δεν ενδιαφερόμασταν για τα οφίτσια (και άρα ήμασταν έτοιμοι να επιστρέψουμε σπίτι μας αν η δουλειά μας χαραμιζόταν) αποσυρόμασταν αφήνοντας δίπλα στον ΓΑΠ μόνο εκείνους που έμεναν επειδή ποθούσαν την εξουσία πιο πολύ από την ουσία. (Γ) Όταν το «σύστημα» αυτό, με μαθηματική ακρίβεια, οδηγούσε στην αποτυχία (δεν είναι τυχαίο ότι ο ΓΑΠ έχασε όλες τις εκλογές, εκτός από εκείνη που ο Κώστας Καραμανλής δεν ήθελε να κερδίσει) τότε ο ΓΑΠ δικαιολογούσε τις αποτυχίες του αναφερόμενος σε «υπονόμευση» από σκοτεινούς ανθρώπους και κέντρα. Έτσι κάποια στιγμή εντός του 2006 παραιτήθηκα και επισήμως.»
Η απόρρητη επιστολή μου στον Παπανδρέου το 2007
«Τον Σεπτέμβρη του 2007, μετά την εκλογική ήττα του, τού έστειλα επιστολή (την οποία δεν έχω κοινοποιήσει σε κανέναν, πέραν της οικογένειάς του) που του εξηγούσα γιατί δεν μπορούσα να τον υποστηρίξω για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ (τότε που είχε αναμετρηθεί με τον Βενιζέλο). Από τότε η κοινωνική μας σχέση τόσο με τον Γιώργο όσο και με τον Νίκο έπαψε να υφίσταται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχουν αρνητικά συναισθήματα μεταξύ μας. (Έχω την εντύπωση ότι αν τύχει να συναντηθούμε θα αγκαλιαστούμε και θα φιληθούμε ειλικρινά. Άλλο η αντιπαράθεση επί πολιτικών ζητημάτων και άλλο οι ανθρώπινες σχέσεις.)»
Ο Αντρίκος, ο Καμμένος, αυτοί που έγλυφαν τους Παπανδρέου
«Με τον Αντρίκο τα πράγματα πάντα διέφεραν, καθώς η επαγγελματική σχέση μας συνεχίζεται αδιάκοπα, όπως και η κοινωνική/φιλική μας σχέση. Λέτε ότι «σπανίως έχουμε δει κάποιον να δεσμεύεται τόσο έντονα και κατηγορηματικά για την αθωότητα άλλου προσώπου». Δεν είναι έτσι, Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει καθημερινά σε όλα τα δικαστήρια του κόσμου. Να σας θυμίσω ότι σε κανένα δικαστήριο δεν τίθεται το ερώτημα σε μάρτυρα: «Είσαι διατεθειμένος να ορκιστείς για την αθωότητα του τάδε;» Όχι, αυτό που γίνεται είναι, αρχικά, εξαγγέλλεται μια συγκεκριμένη κατηγορία και κατόπιν ο μάρτυρας καλείται να τοποθετηθεί επί της συγκεκριμένης αυτής κατηγορίας. Π.χ. «είδα τον Κώστα στην Λαμία το βράδυ εκείνο – άρα είναι αδύνατον να διέπραξε φόνο στην Αθήνα εκείνη την στιγμή, όπως αναφέρει το κατηγορητήριο». Δεν τοποθετείται ο μάρτυρας γενικά και αόριστα ορκιζόμενος ότι ο Κώστας είναι γενικά και αόριστα αθώος για τα πάντα. Τοποθετείται επί της συγκεκριμένης κατηγορίας. Έτσι και στην περίπτωση του Αντρίκου με την υπόθεση ισχυρισμών του κ. Καμμένου. Δεν χρειάστηκε παρά να ρίξω μια ματιά στις δηλώσεις Καμμένου για να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι οι κατηγορίες του περί CDS του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, και εμπλοκής του Αντρίκου Παπανδρέου σε αυτή την συναλλαγή που περιέγραφε-κατήγγειλε ο κ. Καμμένος, ήταν καθ' όλα ανυπόστατες. Στην ένορκη κατάθεσή μου αυτό είπα: Ότι δηλώνω ένορκα πως πρόκειται για γελοίες, κατασκευασμένες κατηγορίες που σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν κάποια ενοχή του Αντρίκου γιατί απλά δεν ήταν δυνατόν κάποιος να κάνει αυτό που αναφέρει ο κ. Καμμένος ακόμα και να ήθελε. Θεώρησα υποχρέωσή μου να το πω δημόσια και ένορκα σε μια χώρα που δεν έχει κατανοήσει την σημασία του τεκμηρίου της αθωότητας, σε μια χώρα όπου η κρίση αντικαθιστά στην έντονη πολιτική, διαλεκτική αντιπαράθεση με την ανθρωποφαγία. Και κάτι άλλο, τελευταίο: Δεν αντέχω να βλέπω ανθρώπους που έως πρότινος «έγλυφαν» την οικογένεια Παπανδρέου (όταν κάποιοι εξ ημών είχαμε σταθεί ενάντιοι, με μεγάλο προσωπικό και ψυχολογικό κόστος, στην κυβέρνηση ΓΑΠ) τώρα να κάνουν τα στραβά μάτια όταν ο Αντρίκος γίνεται το εξιλαστήριο θύμα ώστε εκείνοι, οι τέως ευνοούμενοι της οικογένειας και συνολικά του κατεστημένου, να συνεχίσουν να είναι στα πράγματα και να πασχίζουν για την επέκταση και επιβίωση της κλεπτοκρατίας.»
Ο καλός μου φίλος Γιάννης Στουρνάρας
«Με τον Γιάννη έχουμε συνεργαστεί στενά και είμαστε φίλοι. Γνωριστήκαμε το 2000 στο Πανεπιστήμιο, είχαμε στενή συνεργασία γιατί ήμασταν και στον ίδιο τομέα ενώ με βοήθησε στην προσπάθεια δημιουργίας διδακτορικού τμήματος. Η συνεργασία με τον Γιάννη ήταν πάντα εύκολη, ευχάριστη, άμεση, αποτελεσματική. Μέσα από την επαγγελματική συνεργασία αναπτύχθηκε μια πάρα πολύ στενή ανθρώπινη σχέση. Από τότε που έγινε υπουργός έχω αποχωρήσει από την Ελλάδα και δεν έχουμε βρεθεί έκτοτε. Με την πολυτέλεια της απόστασης και προσπαθώντας να θυμηθώ πως είχα νιώσει όταν ανακοινώθηκε ότι θα γίνει υπουργός, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι καταλάβαινα γιατί πήρε αυτή την απόφαση και είμαι σίγουρος ότι δεν την πήρε ελαφρά τη καρδία, ότι γνώριζε τα προβλήματα. Ίσως να μην ήταν η θέση που ήθελε εκείνος, δεν νομίζω ότι ήταν στο στόχαστρό του. Δεδομένης όμως της τοποθέτησής του και της ανάλυσής του για την πορεία της κρίσης – μια ανάλυση που διαφέρει πολύ από τη δική μου- θεώρησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή παρά να αποδεχθεί την πρόταση. Τρέφω μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπο του Γιάννη και δε νομίζω ότι ο κύριος Σαμαράς θα μπορούσε να κάνει καλύτερη επιλογή, δεδομένης πρώτον της πολιτικής που ήθελε να ακολουθήσει και δεύτερον της ανάλυσης για αίτια της κρίσης που έκανε ο Γιάννης Στουρνάρας και των μέτρων που θα ήθελε να εφαρμόσει. Ταίριαζαν απόλυτα σε εκείνη την συγκυρία.»

Αυτή η κρίση είναι ο δικός μας πόλεμος του Βιετνάμ
«Πάντα αρθρογραφούσα, από το 1995. Και στην Αυστραλία είχα εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή. Αυτό που συνέβη είναι απλό: όταν ξέσπασε η κρίση ο κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται για αυτά που έγραφα. Δεν έκανα εγώ κάτι διαφορετικό. Στα μάτια του κόσμου είμαι ο αρθρογράφος της κρίσης, αλλά δεν σημαίνει ότι ξαφνικά μέσα στην κρίση εγώ άρχισα να γράφω. Ξέρετε, στην Αμερική υπήρχε ο Paul Sweezy, ένας οικονομολόγος αριστερής κοπής και εκδότης του περιοδικού Monthly Review, o οποίος μου είχε πει μια ιστορία: Στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης δίδασκε πολιτική οικονομία μια φορά την εβδομάδα. Του είχαν παραχωρήσει μια τεράστια αίθουσα – δεν υπήρχε άλλη για το βράδυ της Τρίτης που ήταν το μάθημά του. Μαζεύονταν 10-15 φοιτητές σε μια γωνιά και τους έκανε μάθημα, χρόνος έμπαινε χρόνος έβγαινε. Ένα βράδυ φτάνει στο Πανεπιστήμιο και δεν μπορούσε να κατέβει τα σκαλιά από τον κόσμο που είχε μαζευτεί, νόμιζε ότι έδωσαν την αίθουσα για κάποια συναυλία και ξέχασαν να τον ενημερώσουν. Ρώτησε λοιπόν, έναν φοιτητή τι περιμένουν όλοι αυτοί, και του απάντησε «τον Paul Sweezy». Είχε μόλις ξεσπάσει ο πόλεμος στο Βιετνάμ και όλοι ήθελαν να τον ακούσουν. Να ακούσουν αυτά που έλεγε επί χρόνια σε μια σχεδόν άδεια αίθουσα. Έτσι και εγώ, συνεχίζω να κάνω αυτό που έκανα επί 30 χρόνια, όμως άλλαξαν οι συνθήκες και δημιούργησαν ζήτηση για αυτό που έλεγα και έκανα έτσι κι αλλίως. Ναι, αυτή η κρίση είναι ο δικός μας πόλεμος του Βιετνάμ.»
Καταστροφολόγοι και καρκινολάγνοι...
«Με στεναχωρεί πάρα πολύ να με λένε καταστροφολόγο. Εγώ, από την αρχή λέω τρία πράγματα:1. Θα ήταν αυτοκτονία να βγούμε από το ευρώ. 2. Δεν υπάρχει πιθανότητα να μας διώξουν από το ευρώ. 3. Έτσι όπως είναι τα πράγματα, δεδομένου ότι θα μείνουμε στο ευρώ, η αποδοχή των πολιτικών που μας επιβάλουν Βερολίνο, Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη, αυξάνουν πολύ τις πιθανότητες της καθίζησης της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης (αυτό που αποκαλώ Κοσσοβοποίηση) και της διάλυσης της ίδιας Ευρωζώνης. Αυτά λέω συστηματικά, και μάλιστα πριν το μνημόνιο. Με χαρακτηρίζουν άνθρωπο που θέλει να επιστρέψουμε στην δραχμή και εγώ κοιτάω απορημένος σαν το σκυλάκι που γυρίζει ξαφνιασμένο το κεφάλι. Μα είναι δυνατόν; Έχω χάσει φίλους επειδή υποστηρίζω ότι δεν πρέπει να βγούμε από το ευρώ, και όμως υπάρχουν κάποιοι που με λένε δραχμολόγο ή ισχυρίζονται ότι είχα προβλέψει έξοδο από το ευρώ. Παραμένω όμως απαισιόδοξος για την πορεία της Ελλάδας, για τα χειρότερα που έρχονται. Η μητέρα μου πριν αρρωστήσει, μου έλεγε ότι αν πάθει ποτέ καρκίνο δεν πρέπει να της το πούμε. Πάντα διαφωνούσα, γιατί πίστευα ότι αν έχεις καρκίνο και γίνει έγκαιρα η διάγνωση μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Δεν είναι καρκινολάγνος ο γιατρός, είναι ο βασικός εχθρός του καρκίνου. Μου λένε ότι θέλω να φέρω την καταστροφή, όμως η αλήθεια είναι ότι βλέπω την καταστροφή και θέλω να προϊδεάσω για όσα θα συμβούν προκειμένου να αλλάξουν πολιτική.»
Έσφαλα όταν έλεγα ότι...
«Όταν ο Μάριο Ντράγκι το καλοκαίρι ανακοίνωσε το πρόγραμμα φάντασμα αγοράς ομολόγων της Ιταλίας και της Ισπανίας, (πρόγραμμα φάντασμα γιατί έγινε η ανακοίνωση αλλά όχι οι αγορές), δεν είχα φανταστεί ότι από μόνη της η ανακοίνωση θα είχε την ικανότητα να ρίξει τόσο λάδι στη φουσκοθαλασσιά της κρίσης. Το δεύτερο λάθος που έκανα είναι ότι θα έπρεπε να είμαι πιο έντονος στην κριτική μου για την κυβέρνηση Παπανδρέου- Παπακωνσταντίνου. Ήμουν πολύ έντονος, αλλά ειλικρινά πιστεύω ότι θα έπρεπε να ήμουν ακόμη περισσότερο. Οι προβλέψεις μου για το αρνητικό αντίκτυπο των μέτρων και των πολιτικών του κ. Παπακωνσταντίνου ήταν ζοφερές για την κυβέρνηση, αλλά νομίζω ότι ήταν υποτονικές. Ακόμα κι εγώ δεν φανταζόμουν ότι ο αντίκτυπος στο εθνικό εισόδημα θα ήταν τόσο μεγάλος και τόσο γρήγορα. Δεν φανταζόμουν ότι θα οδηγούσε σε πλήρη παράλυση, ιδίως του συστήματος πίστης στην Ελλάδα.»
Τι συμβουλεύω τώρα, για να αποφύγουμε την καταστροφή
«Να ξεφύγουμε από την αυτοτροφοδοτούμενη κρίση με 3 τρόπους: 1. Να αποδεσμευθεί το ποσόν που δίνεται στις τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίησή τους από το ελληνικό δημόσιο χρέος. 2. Τα μέτρα λιτότητας να περιοριστούν: αντί να είναι 9,6 δις για το 2013, να είναι μόνο 2 δις, έτσι ώστε να πετύχουμε άμεσα εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος για να μπορεί το ελληνικό δημόσιο να μη χρειάζεται την επόμενη δόση για να επιβιώσει. 3. Τα χρήματα που έχει λαμβάνειν η Ελλάδα από το ΕΣΠΑ 2007-2013 - 10 δις ευρώ- να δοθούν όχι στο ελληνικό δημόσιο αλλά στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για να τα επενδύσει στον ιδιωτικό τομέα.»
Ο Τσίπρας Εξωτερικού και η εγχώρια κακοφωνία
«Είχα γράψει τον Ιούνιο ότι θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, με τη λογική που ψηφίσαμε οι περισσότεροι Έλληνες μπροστά στην κάλπη: ποιο είναι εκείνο το κόμμα που αν βρισκόταν στην κυβέρνηση θα έδινε περισσότερες ελπίδες. Από τη στιγμή που ο Τσίπρας δεσμεύθηκε ότι θα μείνουμε στο ευρώ αλλά παράλληλα δεν θα έριχνε νερό στον μύλο της κατάρρευσης, αποφάσισα να τον ψηφίσω. Έχω παρακολουθήσει τις ομιλίες του στο εξωτερικό, κυρίως αυτή στο Brookings Institute και πιστεύω ότι ο... Τσίπρας Εξωτερικού με καλύπτει απόλυτα. Η ελληνική σκηνή του ΣΥΡΙΖΑ είναι προβληματική. Έχει πολύ δρόμο να διανύσει έως ότου φτάσει σε κάποιο σημείο πολιτικής ωριμότητας που θα του επιτρέψει να ελαχιστοποιήσει την κακοφωνία του».
Το Πανεπιστήμιο, η Ξένια και η Δανάη
«Τρείς κομβικές στιγμές ξεχωρίζω στη ζωή μου. Η πρώτη ήταν η απόφασή που πήρα μετά τις βασικές σπουδές μου να ακολουθήσω πανεπιστημιακή καριέρα. Η δεύτερη είναι ότι έχασα ουσιαστικά την κόρη μου, την Ξένια. Ξέρετε η κόρη μου είναι προϊόν μια κατάστασης για την οποία πάντα επέκρινα τα ζευγάρια που αν και βρίσκονταν προ του χωρισμού έκαναν παιδί. Το έβρισκα επαίσχυντο αυτό. Μέχρι που μου έτυχε και εμένα... Με τη σύζυγό μου είχαμε αποφασίσει να χωρίσουμε μετά από 10 χρόνια γάμου, όταν ξαφνικά έμεινε έγκυος. Προσπαθήσαμε να πειραματιστούμε με την πιθανότητα να είμαστε μαζί για το καλό του παιδιού. Μείναμε μαζί για ένα χρόνο στην Αθήνα μάλιστα, όμως δεν λειτούργησε. Η μητέρα της – που είναι ελληνικής καταγωγής, αλλά με περισσότερες ρίζες στην Αυστραλία- αποφάσισε να πάρει την Ξένια και να επιστρέψει στην Αυστραλία. Εκείνη την περίοδο που έχασα το παιδί, η τελευταία στιγμή στο αεροδρόμιο, ήταν καθοριστική για εμένα. Έχω ένα παιδί στο Σύδνεϋ και βρίσκομαι σε συνεχή ετεροτοπία: Είμαι εδώ και εκεί ταυτόχρονα. Μιλάω καθημερινά μαζί της βέβαια – χθες μιλούσαμε 1 ώρα και 40 λεπτά στο skype, με κατηγορεί ότι πάσχω από λογοδιάρροια. Αρνείται προς το παρόν να μάθει ελληνικά – κάποια στιγμή με είχε πάρει τηλέφωνο, θυμωμένη με τους Πέρσες που ήταν αρκετά ανόητοι για να αφήσουν τον Αλέξανδρο να τους νικήσει. Γιατί; Επειδή τώρα είναι υποχρεωμένη να κάνει μαθήματα Ελληνικών κάθε Δευτέρα και Παρασκευή... Η επόμενη κομβική στιγμή στη ζωή μου είναι η γνωριμία μου με τη σύζυγό μου Δανάη Στράτου, περίπου 3 μήνες μετά την αποχώρηση της Ξένιας. Δεν γνώριζα την Δανάη όμως θαύμαζα τη δουλειά της. Θυμάμαι ότι είχα δει το 2000 το έργο της Breathe και είχα ξετρελαθεί, χωρίς να έχω ιδέα ποια είναι η Δανάη Στράτου.»
Η ιστορία που δεν έχω πει ακόμη
«Από τις ιστορίες που δεν έχω αφηγηθεί ακόμη, αισθάνομαι «χρέος» να αφηγηθώ την ιστορία της κας Γεωργίας, μια αγρότισσας από την Πελοπόννησο που πέθανε πρόσφατα μόνη της, και η ζωή της οποίας αποτελεί σύγχρονη αρχαία τραγωδία που αποτυπώνει εύγλωττα την σύγχρονη ελληνική ιστορία. Τίτλος της θα μπορούσε να είναι: «Συμβιβασμού Κρίμα».
H εμμονή μου είναι...
«Τα κρυφά αίτια των φαινομένων.»
Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι...
«Ο συμβιβασμός»
Κάτω από τη φωτογραφία της Αθήνας θα έβαζα τον τίτλο...
«Η πόλη μου»

ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Δουλειά στην ΕΕ: Στο 1.260.454 οι κενές θέσεις

Με την ανεργία στην Ελλάδα να έχει κτυπήσει κόκκινο, οι πιθανότητες για τους άνεργους Έλληνες να βρουν δουλειά είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες.
Κι όμως, τη στιγμή που η εύρεση μιας θέσης εργασίας στην Ελλάδα είναι σαν να αναζητάς ψύλλους στα άχυρα, στην Ευρώπη υπάρχουν αυτήν τη στιγμή περισσότερες από 1.260.454 κενές θέσεις μέσω της πύλης EURES (στοιχεία 31/01/2013).
Δυνατότητα η οποία παρέχεται με βάση την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία σημαίνει ότι μπορείτε να εργαστείτε σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στη Νορβηγία, στην Ισλανδία, στο Λιχτενστάιν (χώρες ΕΟΧ) και στην Ελβετία. Τα οφέλη της εργασίας στο εξωτερικό είναι πολλά, διότι δίνεται η δυνατότητα στους ανέργους να αποκτήσουν νέες επαγγελματικές και προσωπικές δεξιότητες.
Όσο για τα επαγγέλματα που έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση, εκτός από τους μηχανικούς και τους προγραμματιστές συστημάτων, που είναι πρώτοι στη λίστα, μεγάλη πέραση έχουν επαγγέλματα όπως οι μάγειρες, οι πωλητές (υπάλληλοι) αλλά και οι αρχισερβιτόροι, οι σερβιτόροι και οι υπεύθυνοι πωλήσεων.
Σε τι μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η πύλη EURES
Οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες απασχόλησης EURES (European Employment Services) είναι ένα δίκτυο συνεργασίας για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
Μέσω της πύλης EURES δίνεται πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με την κινητικότητα των εργαζομένων, τη δυνατότητα αναζήτησης εργασίας. Παράλληλα, δίκτυο με περισσότερους από 800 συμβούλους EURES είναι έτοιμο να βοηθήσει. Για παράδειγμα, επιλέγοντας Αναζήτηση εργασίας έχετε πρόσβαση σε πραγματικό χρόνο σε κενές θέσεις εργασίας σε 31 ευρωπαϊκές χώρες.
Μέσω δωρεάν εγγραφής στο My EURES για άτομα που αναζητούν εργασία, μπορείτε να συντάξετε το βιογραφικό σας, στο οποίο θα έχουν πρόσβαση τόσο εγγεγραμμένοι εργοδότες όσο και σύμβουλοι του EURES που βοηθούν τους εργοδότες να βρίσκουν τους κατάλληλους υποψηφίους. Μέσω του τμήματος Διαβίωση και Εργασία, έχετε τη δυνατότητα να προετοιμαστείτε καλά και να ενημερωθείτε σχετικά με την κατάσταση της απασχόλησης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας σε άλλες χώρες του ΕΟΧ.
Το κατάλληλο βιογραφικό κλειδί για επαγγελματική αποκατάσταση Η διαδικασία αναζήτησης εργασίας διαφέρει τόσο από χώρα σε χώρα όσο και μεταξύ των διαφορετικών τομέων απασχόλησης. Ωστόσο, ένας καλός τρόπος για να αναδείξετε τα προσόντα σας σε όλη την Ευρώπη, ανεξαρτήτως χώρας, είναι η χρήση του βιογραφικού σημειώματος Europass. Μέσω της τυποποιημένης δομής του Europass μπορείτε να προβάλλετε τις δεξιότητες και τις ικανότητές σας, ακόμη και αυτές που έχετε αποκτήσει σε διαφορετικό πλαίσιο από αυτό της τυπικής μάθησης. Το Europass είναι δομημένο με τρόπο που επιτρέπει τη σύγκριση των δεξιοτήτων, διευκολύνοντας έτσι τη διαδικασία επιλογής των υποψηφίων και, κατ’ επέκταση, την κινητικότητα των εργαζομένων και των σπουδαστών.
Δεδομένων της σημερινής δομής της εργασίας, της διάδρασης και της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης, οι εργοδότες συνεχώς αναζητούν υποψήφιους με περισσότερες και διαφορετικές δεξιότητες.
Όλες οι απαντήσεις με ένα τηλέφωνο ή email Βοήθεια και συμβουλές για να ζήσετε, να εργαστείτε και να ταξιδέψετε στην Ε.Ε. παρέχει και η υπηρεσία CSS ή στα ελληνικά "Η Ευρώπη σου-Συμβουλές". Η συγκεκριμένη υπηρεσία απαντά αμέσως τηλεφωνικά ή σε 3 - 5 ημέρες με email σε ερωτήσεις όπως: Πώς θα λάβω το επίδομα ανεργίας όσο αναζητώ δουλειά αλλού, πώς θα μάθω τα εργασιακά ή φορολογικά μου δικαιώματα, πώς θα αποζημιωθώ για αγορές, ταξίδια. Αν μετακομίσω σε άλλη χώρα της Ε.Ε., μπορώ να λαμβάνω τη σύνταξή μου εκεί;
Η CSS απασχολεί πολύγλωσσους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες οι οποίοι μπορούν να σας παρέχουν δωρεάν και εξατομικευμένες συμβουλές στη γλώσσα σας, να σας εξηγήσουν τη νομοθεσία της Ε.Ε. που ισχύει στην περίπτωσή σας ή να σας υποδείξουν πώς μπορείτε να ασκήσετε τα ευρωπαϊκά δικαιώματά σας. Παρέχει επίσης συμβουλές για προβλήματα που μπορεί να συναντάτε ως καταναλωτής.
Η επικοινωνία με τη CSS γίνεται μέσω του ηλεκτρονικού δελτίου υποβολής ερωτήσεων στον ιστότοπο ec.europa.eu/citizensrights/submission ή τηλεφωνικά χωρίς χρέωση στον αριθμό κλήσης της Europe Direct 00800 6 7 8 9 10 11.

Οι κενές θέσεις ανά χώρα
Αυστρία	40.002
Βέλγιο	77.621
Βουλγαρία	19
Ελβετία	13.983
Κύπρος	1.564
Τσεχική Δημοκρατία	25.329
Γερμανία	346.082
Δανία	37.693
Εσθονία	2.426
Ισπανία	1.793
Φινλανδία	40.778
Γαλλία	47.970
Ελλάδα	2.335
Ουγγαρία	5.562
Ιρλανδία	4.005
Ισλανδία	115
Ιταλία	9.822
Λιχτενστάιν	104
Λιθουανία	3.121
Λουξεμβούργο	316
Λεττονία	1.288
Μάλτα	254
Κάτω Χώρες	23.553
Νορβηγία	9.835
Πολωνία	27.235
Πορτογαλία	1.016
Ρουμανία	7.732
Σουηδία	69.657
Σλοβενία	2.007
Σλοβακία	4.051
Ηνωμένο Βασίλειο	453.186

ΠΗΓΗ: EURO2DAY.GR