Τουρκία: Οι διάλογοι στο YouTube που καίνε την κυβέρνηση Ερντογάν για την προβοκάτσια στη Συρία

Αποκαλυπτικούς διάλογους απίστευτης επιπολαιότητας, πέραν από κάθε διπλωματική διακριτικότητα, με στόχο το «στήσιμο» πολεμικής προβοκάτσιας εις βάρος της Συρίας, γεγονός που θα μπορούσε να ανάψει τη φωτιά του πολέμου σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή κρύβουν τα βίντεο που αναρτήθηκαν στο YouTube και οδήγησαν την κυβέρνηση Ερντογάν να απαγορεύσει υπό το κράτος πανικού τη δημοφιλή πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης.

Η απομαγνητοφώνιση του πρώτου video στα αγγλικά

Στα δύο επίμαχα βίντεο ακούγεται ο διάλογος μεταξύ του υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγού Γιασάρ Γκιουλέρ, του υπουργου Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, του υφυπουργού Εξωτερικών, Φεριντούν Σινιρλίογλου, και του αρχηγού της μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν.

Προβοκάτσιες και παιχνίδια πολέμου

Το θέμα της συζήτησης αφορούσε σχέδια είτε για τη δημιουργία επεισοδίου από Τούρκους πράκτορες στη μεθόριο με πυραυλική επίθεση κατά της Τουρκίας από συριακό έδαφος, είτε το «στήσιμο» επίθεσης κατά του τουρκικού θύλακα εντός της Συρίας, όπου βρίσκεται ο τάφος του πατριάρχη της Οθωμανικής Δυναστείας, Σουλειϊμάν Σάχ, και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο θεωρείται τουρκικό έδαφος. Στόχος η δημιουργία τετελεσμένου που θα έδινε το άλλοθι στην Τουρκία να παρέμβει στρατιωτικά εντός της Συρίας.

Σε μία αποστροφή του λόγου του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών φέρεται να λέει στους συνομιλητές του ότι η συγκυρία προσφέρει ευκαιρίες προς εκμετάλλευση, εννοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι θα μπορούσε ένα τέτοιο επεισόδιο με τη Συρία να χρησιμοποιηθεί εν όψει των εκλογών στην Τουρκία. Σε κάποιο άλλο μάλιστα σημείο του διαλόγου επανέρχεται, λέγοντας ότι ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν του διεμήνυσε ότι μία τέτοια ενέργεια κατά του τάφου του Σουλεϊμάν Σάχ στη Συρία θα πρέπει να αξιολογηθεί ως ευκαιρία στην παρούσα συγκυρία.

Από την πλευρά του, ο αρχηγός της ΜΙΤ εμφανίστηκε πρόθυμος να στείλει πράκτορες για να αναλάβουν ανάλογη δράση στη Συρία. Εξέφρασε όμως επιφυλάξεις για το άλλοθι που θα προσέφερε μία επίθεση κατά του τουρκικού θύλακα στη Συρία, έκτασης μερικών δεκάδων  εκταρίων, τη στιγμή που είναι ανοικτά σε κάθε είδους επιθετική ενέργεια τα εκατοντάδες χιλιόμετρα της συρο-τουρκικής μεθορίου και οι οικισμοί που βρίσκονται κατά μήκος της. Αντ’ αυτού επέμενε στο να στείλει τέσσερις πράκτορες στη Συρία και να εκτοξεύσουν οκτώ πυραύλους προς ακατοίκητες περιοχές της Τουρκίας.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών εμφανίζεται αρχικά ελαφρώς συγκρατημένος επικαλούμενος θέματα νομικής τεκμηρίωσης μιας τέτοιας δράσης. Σε αντίθεση με τον Χακάν Φιντάν της ΜΙΤ και κατόπιν κάποιων επιφυλάξεων κλίνει -εάν ληφθεί απόφαση υπέρ της ανάληψης δράσης- υπέρ της σκηνοθετημένης επίθεσης κατά του τουρκικού θύλακα. Όπως αναφέρει μάλιστα η επίθεση θα γίνει κατά των ακραίων ισλαμιστών ανταρτών της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Δαμασκού», γεγονός που θα προσφέρει στην Τουρκία νομιμοποιητική βάση σε διεθνές επίπεδο και επιπλέον το άλλοθι ότι υπεραμύνεται πάτριου εδάφους. Στην αναφορά αυτή του κ. Σινιρλίογλου ο αρχηγός της ΜΙΤ διαβεβαιώνει ότι μπορεί να προσφέρει επιπλέον προβοκατόρικες υπηρεσίες με τοποθέτηση βομβών και εντός της Τουρκίας.

Διπλωμάτης δύσκολων αποστολών

Εκτίμηση του Τούρκου υφυπουργού είναι ότι παρατηρούνται σημαντικές μετατοπίσεις στην περιφερειακές  και παγκόσμιες γεωστρατηγικές δομές και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την γειτνίαση της χώρας του με περιοχές που ελέγχουν οργανώσεις σαν το «Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και της Δαμασκού», καθώς –όπως λέει- οι οργανώσεις αυτές είναι ευάλωτες στη χειραγώγηση.

Για την πληροφορία, ο Φεριντούν Σινιρλίογλου είναι ο άνθρωπος των «δύσκολων αποστολών» της τουρκικής διπλωματίας και έχει εμπλακεί σε πολλές φάσεις στο πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακόυ.

Ο υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου, τέλος, διαβεβαιώνει ότι οι ένοπλες δυνάμεις θα ανταπεξέλθουν μίας τέτοιας αποστολής ως απάντηση στην παρατήρηση του Νταβούτογλου ότι ο ίδιος μπορεί να εγγυηθεί για το συντονισμό μόνο της διπλωματίας όχι όμως και του στρατού.

Στρατηγός Γκιουλέρ: Τουρκικά όπλα στη Συρία μέσω Κατάρ

Σύντομα ο Τούρκος στρατηγός γίνεται ιδιαίτερα αποκαλυπτικός για το πώς ορισμένα κέντρα αποφάσεων αντιμετωπίζουν την κρίση στη Συρία: Ζητά να μεταφερθούν όπλα και κυρίως πολεμοφόδια στους Σύρους αντικαθεστωτικούς. Υπενθυμίζει ότι η τουρκική βιομηχανία όπλων ΜΚΕ βρίσκεται υπό έλεγχο του υπουργού Αμυνας και πως το Κατάρ βρίσκεται στις διεθνείς αγορές προς αναζήτηση πολεμοφοδίων για τους αντάρτες. «Ας πληρώσουν μετρητοίς και να παράγει (η ΜΚΕ) όπλα» είναι η πρότασή του. Όπως λέει, «εάν δημιουργήσουμε εκεί έναν στρατό 1.000 ανδρών, αυτοί θα πρέπει να έχουν επαρκή πολεμοφόδια για έξι μήνες».  Αλλιώς, όπως υποστηρίζει, «εάν ρίξουμε στη μάχη αυτούς τους ανθρώπους χωρίς να αποθηκεύσουμε επαρκή όπλα σε δύο μήνες θα μας έλθουν πίσω»...

Στο σημείο αυτό Ναβούτογλου του υπενθυμίζει ότι ορισμένοι έχουν ήδη επιστρέψει για να εισπράξει την επιβεβαίωση του στρατηγού.

Ο στρατηγός Γκιουλέρ εισηγείται ακόμη η τελική απόφαση να ληφθεί από ένα μικρό κυβερνητικό σχήμα με τη συμμετοχή των υπουργών Εξωτερικών, Αμυνας, Εσωτερικών και του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου.

Ο τούρκος στρατηγός εκφράζει ακόμη την ανησυχία του επειδή όλο το βάρος της τουρκικής δράσης στη Συρία επωμίζεται ο αρχηγός της ΜΙΤ, ο οποίος σε κάποια αποστροφή του λόγου του ενημερώνει ότι έχουν σταλεί στη Συρία 2.000 νταλίκες με «υλικό».

Ασθμαίνει ο κρατικός μηχανισμός

Ίσως εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα είναι η κοινή εκτίμηση όλων των συμμετεχόντων στην σύσκεψη ότι ο κρατικός μηχανισμός της Τουρκίας παρουσιάζει αδυναμία συντονισμού, εξαιτίας της πολιτικής κρίσης που διέρχεται η χώρα.

Ο κ. Σινιρλίογλου παρατηρεί πως είναι η πρώτη φορά που τα θέματα εθνικής ασφαλείας γίνονται αντικείμενο «φτηνής εκμετάλλευσης στην εσωτερική πολιτική». Με την άποψή του συμφωνεί και ο στρατηγός και προς το τέλος του αποκαλυπτικού διαλόγου ομολογεί ότι παρατηρείται αδυναμία στην εφαρμογή των αποφάσεων που λαμβάνονται. «Τα όργανα του κράτους δεν λειτουργούν αυτή τη στιγμή» σχολιάζει.

Την «τάξη» έρχεται να επιβάλει ο ίδιος ο κ. Νταβούτογλου, λέγοντας ότι η δική του αντίληψη περί μκράτους επιβάλλει να κάνει το καθήκον που του αναλογεί και ζητά από τους παρισταμένους να πράξουν το ίδιο με αποφασιστικότητα, παραδεχόμενος ωστόσο ότι το κράτος λειτουργεί αυτή τη στιγμή στηριζόμενο σε λίγα όργανα και σε λίγους ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να λάβουν σωστές αποφάσεις.




 ΠΗΓΗ:tovima.gr

Νέες «παγίδες» στήνει η ελληνική γραφειοκρατία

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η ελληνική γραφειοκρατία δίνει τις τελευταίες της μάχες - όχι χωρίς κάποιες επιτυχίες. Μέχρι στιγμής, σε όλη την διάρκεια της οικονομικής κρίσεως, έχει καταφέρει να μπλοκάρει πολλές μεταρρυθμιστικές αποφάσεις και, κυρίως, πέτυχε να αποτρέψει ουσιαστικές απολύσεις από το Δημόσιο. Επίσης, για να έχει και πολιτική στήριξη, ένα μέρος της έχει προσφύγει στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι με την ελπίδα ότι αυτός ο πολιτικός σχηματισμός κάποτε θα κυβερνήσει αλλά ότι θα μπορέσει να αποτελέσει ανάχωμα σε οποιαδήποτε πιθανή αλλαγή στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.
Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιείται ως μοχλός πιέσεως για την μη πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων ή για την μεγαλύτερη δυνατή καθυστέρηση όσων από αυτές είναι αναπόφευκτες.
Μια άλλη τακτική της γραφειοκρατίας είναι αυτή της καταρτίσεως νομοθετημάτων τα οποία εκ των υστέρων θα ενισχύσουν τις εξουσίες της και θα ανοίξουν νέους δρόμους διαπλοκής. Χαρακτηριστική, από την άποψη αυτή, είναι η περίπτωση του νομοσχεδίου που καταργεί τις εξ αρχής αδειοδοτήσεις για έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητος. Ως γνωστόν, το νομοσχέδιο αυτό ναι μεν δείχνει να διευκολύνει το ξεκίνημα μίας επιχειρηματικής δραστηριότητος, ωστόσο μία προσεκτική ανάγνωσή του μάς οδηγεί στην διαπίστωση ότι οι περιπέτειες για τον επιχειρηματία που θα αποφασίσει να δοκιμάσει την τύχη του στο επιχειρείν αρχίζουν μετά. Και ιδού συνοπτικά το γιατί.
Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του νομοσχεδίου για εκ των υστέρων ελέγχους των επιχειρήσεων που αποφάσισαν να προχωρήσουν σε νέες επενδύσεις, οι εντεταλμένοι υπάλληλοι της εκάστοτε αρμοδίας αρχής θα έχουν τα ακόλουθα δικαιώματα:
- Να μπορούν να ελέγχουν, πέραν των βιβλίων της επιχειρήσεως, την ηλεκτρονική της αλληλογραφία, τόσο στο επίπεδο των επιχειρηματιών και των ανωτάτων στελεχών όσο και σε αυτό του απλού προσωπικού. Οι δε έλεγχοι θα μπορούν να γίνονται ανεξαρτήτως της αποθηκεύσεως που έχουν τα ζητούμενα στοιχεία.
- Να έχουν κάθε δυνατότητα να κάνουν κατάσχεση και σε κάθε φορητή ηλεκτρονική συσκευή που κρίνουν ότι παρέχει στοιχεία για την ελεγχόμενη επιχείρηση.
- Να κάνουν κατάσχεση στα βιβλία, στα έγγραφα που θεωρούν χρήσιμα και στα κομπιούτερ, για να τα ψάξουν καλύτερα στην υπηρεσία τους...
- Να κάνουν... φύλλο και φτερό τα γραφεία, τις αποθήκες, τα αυτοκίνητα μεταφορών και κάθε χώρο του εργοστασίου ή του εργοταξίου, αν το κρίνουν αναγκαίο.
- Να ψάχνουν μέχρι και τα σπίτια των επιχειρηματιών, των στελεχών, αλλά και των υπαλλήλων της επιχείρησης για να βρουν στοιχεία πρόσβασης.
- Να σφραγίζουν κάθε εγκατάσταση που θεωρούν ύποπτη.
- Να παίρνουν μέχρι και ένορκες καταθέσεις και να ζητούν από κάθε στέλεχος ή υπάλληλο να τους δώσει ό,τι έγγραφο είναι χρήσιμο για την έρευνα.
- Να επιβάλλουν πρόστιμα από 1.000 έως 500.000 ευρώ.
Υπό αυτές τις συνθήκες, αν κανείς αναλύσει σε βάθος το περί της καταργήσεως των αδειοδοτήσεων νομοσχέδιο, θα δει ότι αποτελεί μία καλοστημένη παγίδα για αφελείς επιχειρηματίες. Διότι, από τη στιγμή που ο επιχειρηματίας θα έχει προχωρήσει σε επενδύσεις και θα έχει δεσμευθεί με υποχρεώσεις, το πιθανότερο είναι με τους ελέγχους να εμπλακεί σε «περιπέτειες για αγρίους», οι οποίες σίγουρα θα του κοστίσουν πολύ περισσότερο απ' ό,τι θα τού κόστιζε η ταλαιπωρία της αδειοδοτήσεως.
Εξάλλου, η ταλαιπωρία της αδειοδοτήσεως οδήγησε τα τελευταία χρόνια αμέτρητους επιχειρηματίες στην εγκατάλειψη της προσπάθειάς τους και στην εξ αυτού του λόγου εξοικονόμηση πολύτιμων κεφαλαίων. Με τον νέο νόμο, οι παγιδευμένοι επιχειρηματίες θα είναι πλέον υποχρεωμένοι να ενδώσουν στις πιο παράλογες απαιτήσεις των ελεγκτών, χωρίς να μπορούν να έχουν καμία απολύτως έξοδο διαφυγής. Με τον τρόπο αυτόν, το διεφθαρμένο κράτος θα γίνεται εταίρος του επιχειρηματία παρά τη θέληση του τελευταίου, ο οποίος δεν θα ξέρει πλέον από πού να φυλαχτεί.
Θα πρέπει επίσης να επισημάνουμε -και το λέμε μετά λόγου γνώσεως- ότι στο παιχνίδι αυτό θα εμπλακούν σίγουρα και γνωστά για τη διαφθορά τους συμφέροντα του επικοινωνιακού χώρου, τα οποία θα στηρίζουν τις όποιες εκβιαστικές απαιτήσεις των «ελεγκτών» και των συν αυτώ. Έτσι, ο κίνδυνος να βρεθεί μία επιχείρηση σε ένα εφιαλτικό περιβάλλον θα είναι η πιθανότερη εκδοχή στην όποια επενδυτική πρωτοβουλία της.
Και το ερώτημα που τίθεται είναι: τι μπορεί να γίνει για να αποφευχθούν τα παρατράγουδα που περιγράφουμε; Απλώς, θα πρέπει, παράλληλα με τους ελέγχους στις επιχειρήσεις, να επιβληθούν και αυστηρές κυρώσεις για τους ελεγκτές σε περιπτώσεις καταχρήσεως της θέσεώς τους. Ίσως, η αυστηρότερη κύρωση να ήταν η κατάργηση της δημοσιοϋπαλληλικής τους ιδιότητος και η αποπομπή τους από την υπηρεσία. Ο δε ρόλος ελέγχου των ελεγκτών θα μπορούσε να ανατεθεί στον Συνήγορο του Πολίτη, όπως συμβαίνει και σε άλλες ευνομούμενες δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης.

*Ο κ. Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος είναι δημοσιογράφος, επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και Πρόεδρος του European Business Review (EBR). Μπορείτε να διαβάζετε τα άρθρα του στο www.europeanbusiness.gr και στο εβδομαδιαίο newsletter "EBR Confidential".

ΠΗΓΗ: euro2day.gr

LAMDA DEVELOPMENT Πρόταση - έκπληξη 915 εκατ. ευρώ για το Ελληνικό

Ρελάνς για το Ελληνικό με μια βελτιωμένη πρόταση - μαμούθ ύψους 915 εκατ. ευρώ, έκανε χθες ο όμιλος Λάτση. Η προσφορά είναι αυξημένη κατά 25% σε σχέση με την αρχική και υπερκαλύπτει την αποτίμηση του ανεξάρτητου εκτιμητή.
Το ποσό αυτό θεωρείται ότι ανοίγει το δρόμο για την ολοκλήρωση του διαγωνισμού με νικητή την κοινοπραξία της Lamda Development με Κινέζους και Αραβες επενδυτές. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 33% του ποσού θα δοθεί αμέσως, δηλαδή πάνω από 300 εκατ. ευρώ θα βάλει το κράτος στα ταμεία του με την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Επίσης η κοινοπραξία αναλαμβάνει έργα 1,25 δισ. ευρώ για τις υποδομές που απαιτούνται. Η ανακοίνωση του ΤΑΙΠΕΔ έχει ως εξής:
Το ΤΑΙΠΕΔ ανακοινώνει ότι η Lamda Development ανταποκρίθηκε στο αίτημα του Διοικητικού του Συμβουλίου για βελτίωση της αρχικής της προσφοράς και κατέθεσε σήμερα βελτιωμένη προσφορά ύψους 915 εκ. ευρώ για την απόκτηση του 100% των μετοχών της Ελληνικό Α.Ε..
Το 33% του ποσού αυτού θα καταβληθεί άμεσα με την ολοκλήρωση της συμφωνίας και το υπόλοιπο εντός 10 ετών, σύμφωνα με τους όρους της σχετικής σύμβασης. Η εταιρεία κατέθεσε τίμημα σαφώς βελτιωμένο, κατά ποσοστό υψηλότερο του 25% σε σχέση με την αρχική της προσφορά, και υπερβαίνει την αποτίμηση του ανεξάρτητου εκτιμητή (American Appraisal).
Επιπλέον του τιμήματος, η εταιρία αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου κόστος ύψους 1,25 δισ. ευρώ, που απαιτείται για την υλοποίηση των αναγκαίων υποδομών και του Ενιαίου Μητροπολιτικού Πάρκου.
Η προσφορά δεσμεύει την εταιρεία με εγγυητικές επιστολές για την καταβολή του τιμήματος και ποινικές ρήτρες για την υλοποίηση επένδυσης, ύψους τουλάχιστον 5,7 δισ. ευρώ. Σημειώνεται ότι στο τίμημα δεν περιλαμβάνεται συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου με ποσοστό 30% στα μελλοντικά κέρδη του επενδυτή, εφόσον η σωρευτική αποδοτικότητα της επένδυσης (IRR) ξεπεράσει το 15%.
Ως επόμενο βήμα και σύμφωνα με τη διαδικασία, οι Χρηματοοικονομικοί Σύμβουλοι (Citigroup, Piraeus Bank) με τη συνδρομή του εξειδικευμένου συμβούλου του ΤΑΙΠΕΔ, Happold Consulting, θα προχωρήσουνστην αξιολόγηση του δικαίου και ευλόγου της τελικής δεσμευτικής οικονομικής προσφοράς (fairness opinion) της Lamda Development, με βάση διεθνώς αποδεκτές διαδικασίες και πρότυπα αξιολόγησης.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ αφού λάβει υπόψη του τα ανωτέρω, καθώς και την εισήγηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων, θα αποφασίσει σε επόμενη συνεδρίασή του εντός των επόμενων ημερών για την ανακήρυξη ή μη Προτιμητέου Επενδυτή.
Μετά το τέλος της διαδικασίας, θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη τύπου.
Τα οφέλη της επένδυσης
Αναπτυξιακά οφέλη

• Εκτός από το τίμημα, θα υλοποιηθούν επενδύσεις με σημαντικά πολλαπλασιαστικά αναπτυξιακά οφέλη για την οικονομία της Αθήνας και της χώρας. Υπολογίζεται ότι καθ' όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης του ακινήτου, η περιοχή του Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά, βάση της πρότασης Φόστερ, αναμένεται να προσελκύσει επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας άνω των €7 δισ.. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού, της εκτέλεσης και της λειτουργίας της ανάπτυξης του ακινήτου, θα δημιουργηθεί ένας υψηλός αριθμός νέων θέσεων εργασίας, περίπου 50.000. Παράλληλα, πρόσφατη έρευνα του ΙΟΒΕ έδειξε ότι μέσα στην επόμενη 10ετία αναμένεται να αυξηθεί το ΑΕΠ κατά 1,2%.
  
• Θα επαναπροσδιοριστεί η Αθήνα ως πόλη τουριστικού προορισμού, επιχειρηματικού κέντρου και χώρου αναψυχής στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Στην ουσία, το Ελληνικό αποτελεί το πιο φιλόδοξο και σύνθετο έργο αστικής ανάπλασης στην Ευρώπη και η αξιοποίησή του Ελληνικού θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στη διεθνή κοινότητα (ξένα ΜΜΕ, εταίροι μας στην ΕΕ, διεθνείς αγορές) ότι η Ελλάδα αλλάζει ριζικά και αποτελεί πλέον έναν ελκυστικό επενδυτικό προορισμό.
  

Χρήσεις

• Θα συνδυάζεται ένα ευρύ φάσμα χρήσεων και λειτουργιών που περιλαμβάνουν τουρισμό, αναψυχή, κατοικία, κέντρα και θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων, εμπορικές λειτουργίες, διοίκηση και γραφεία, πολιτισμό και αθλητισμό, καθώς και περιβαλλοντικές υποδομές.
  
• Θα υπάρχουν συνολικά περί τα 1.500 περίπου στρέμματα κοινοχρήστων χώρων (κοινόχρηστο πράσινο, πλατείες, δρόμοι, πεζόδρομοι, οδοί ήπιας κυκλοφορίας, παιδικές χαρές) και κοινωφελών χρήσεων/εγκαταστάσεων (σχολεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, χώροι κοινωνικών υποδομών, πολιτιστικά κτίρια κ.λπ.).
  
• Η προτεινόμενη, με βάση την τεχνική πρόταση, κάλυψη θα είναι αρκετά μικρότερη από 35%, που προβλέπεται στον ν. 4062/2012. Πιο συγκεκριμένα, θα υπάρχει συνολική κάλυψη περίπου 700.000 τ.μ. έναντι 2.100.000 τ.μ επιτρεπόμενης κάλυψης.
  
• Η δόμηση θα είναι πολύ πιο ήπια σε σύγκριση με τους γειτονικούς Δήμους. Οι μέσοι συντελεστές δόμησης σε όλους τους παραπάνω Δήμους είναι σχεδόν διπλάσιοι.
  

Χώροι πρασίνου - πάρκα

• Συνολικά τα 2/3 της συνολικής έκτασης (4.300 στρέμματα σε σύνολο 6.000) θα καλύπτονται από χώρους πρασίνου και ελεύθερους γενικώς χώρους. Πιο συγκεκριμένα, το ενιαίο Μητροπολιτικό Πάρκο των 2000 στρεμμάτων συνδυάζεται λειτουργικά και αρμονικά με τα 1000 στρέμματα των κοινόχρηστων χώρων που προκύπτουν από τις πολεοδομούμενες ζώνες και με τα 1300 στρέμματα των ακαλύπτων χώρων των δομήσιμων γηπέδων. Στην ουσία δημιουργείται το μεγαλύτερο αστικό παράκτιο πάρκο της Ευρώπης με έκταση διπλάσια από αυτήν του Πριγκιπάτου του Μονακό (1960στρ.). Συγκριτικά με άλλα πάρκα, η έκταση του νέου πάρκου θα ισούται με περίπου ενάμιση Hyde Park Λονδίνου ή με ενάμιση Central Park Νέας Υόρκης. Εννοείται ότι το πάρκο αυτό θα είναι προσβάσιμο και ανοικτό σε όλους τους πολίτες.
  
• Αναφορικά με τις προτάσεις για τη δημιουργία ενός Μητροπολιτικού Πάρκου, που ακούγονται από τους γύρω Δήμους και κάποιους άλλους φορείς, στην πρόταση προβλέπεται ούτως ή άλλως η δημιουργία ενιαίου Μητροπολιτικού Πάρκου Πρασίνου & Αναψυχής, έκτασης περίπου 2.000 στρεμμάτων, με 9 διακριτές θεματικές ενότητες στις οποίες αναπτύσσονται διαφορετικές λειτουργίες αστικού πάρκου: κέντρο φύσης, κέντρο γλυπτικής, εκθεσιακοί-μουσειακοί χώροι, αθλητικός πόλος στον οποίο δημιουργείται χώρος εγκαταστάσεων Ολυμπιακής μνήμης, πόλος πρότυπων μεσογειακών καλλιεργειών, πόλος Αττικής βλάστησης. Όλοι οι παραπάνω χώροι θα είναι ανοιχτοί για όλους τους πολίτες και κοινωνικές ομάδες.
  
• Κάποιοι προτείνουν να δημιουργηθεί ένα μη βιώσιμο πάρκο, το οποίο από τη μια θα δημιουργούσε από τη μια ελάχιστες θέσεις εργασίας, και από την άλλη ένα τεράστιο κόστος λειτουργίας και συντήρησης. Αυτό το κόστος κατά πάσα πιθανότητα θα κληθεί να πληρώνει συστηματικά το κράτος και τελικά ο φορολογούμενος. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι με την πρόταση, η Αθήνα θα έχει μεγαλύτερο σε έκταση πάρκο από πόλεις όπως το Λονδίνο ή Νέα Υόρκη.
  

Παράκτιο μέτωπο

• Ένας από τους στόχους της αξιοποίησης ήταν να ανοίξει η πόλη προς τη θάλασσα. Στην ουσία δημιουργείται ένα μήκους 3χλμ. παράκτιο μέτωπο της έκτασης του Ελληνικού, ένας μοναδικός προορισμός όχι μόνο για τους κατοίκους των όμορων περιοχών αλλά και για ολόκληρο το Λεκανοπέδιο, με ελεύθερη πρόσβαση για όλους ανεξαιρέτως. Στο μέτωπο αυτό θα περιλαμβάνονται και νέες δημόσιες πλαζ κολύμβησης στην παραλία του Αγίου Κοσμά, οι οποίες επαναλαμβάνουμε ότι θα είναι ανοιχτές σε όλους.
  

Αξιοποίηση Ολυμπιακής περιουσίας

• Για πρώτη φορά στη μεταολυμπιακή Ελλάδα υπάρχει ένα ολοκληρωμένο πλάνο αξιοποίησης της ολυμπιακών εγκαταστάσεων και της μετατροπής τους σε πόλους έλξης για τους επισκέπτες. Σύμφωνα με την πρόταση, τα ολυμπιακά έργα όχι μόνο θα διατηρηθούν, αλλά θα μετεξελιχθούν έτσι ώστε να διασφαλίζεται η βιωσιμότητά τους μέσα στο νέο Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού. Θα διαμορφωθεί, με δαπάνες του επενδυτή, μια νέα θεματική ενότητα "Ολυμπιακής Μνήμης", όπως άλλωστε συνέβη και σε άλλες μεγαλουπόλεις που φιλοξένησαν Ολυμπιακούς Αγώνες (π.χ. Βαρκελώνη, Σύδνεϋ, Λονδίνο κτλ), όπου υπήρξε μέριμνα μετά-Ολυμπιακής βιωσιμότητας των εγκαταστάσεων των Αγώνων.
  

Επενδύσεις σε περιβαλλοντικές υποδομές

• Σύμφωνα με την πρόταση του επενδυτή, θα προωθηθεί η χρήση φιλικών προς το περιβάλλον υλικών, μεθόδων και τεχνολογιών, και ειδικότερα η εφαρμογή τεχνικών εξοικονόμησης ενέργειας και νερού και η εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πιο συγκεκριμένα, ο επενδυτής θα αναλάβει να δημιουργήσει μονάδα επεξεργασίας στερεών αποβλήτων, ένα ολοκληρωμένο σύστημα ανακύκλωσης, ενώ θα αναλάβει και την αποκατάσταση των ρεμάτων. Παράλληλα, θα διασφαλίζεται η επάρκεια νερού χωρίς να υπάρχει επιβάρυνση στα αποθέματα της ΕΥΔΑΠ.
  

Φορολογικό καθεστώς

• Ο επενδυτής θα αναλάβει να αποδώσει στο Ελληνικό Δημόσιο το σύνολο των φόρων που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Η έκταση στο Ελληνικό δεν απολαμβάνει κάποιων ιδιαίτερων φορολογικών πλεονεκτημάτων, έναντι άλλων περιοχών της Ελλάδος, καθώς αυτό αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία.
  

Διαγωνιστική διαδικασία – Γιατί υπήρξε μόνο μία προσφορά

• Το γιατί υποβλήθηκε τελικά μια μόνο προσφορά σχετίζεται κυρίως με το ιδιαίτερα υψηλό ρίσκο της συγκεκριμένης επένδυσης και όχι με τον ανταγωνισμό που προηγήθηκε, ο οποίος μάλιστα ήταν έντονος. Δυστυχώς δεν υπάρχουν επιτυχημένα προηγούμενα αντιστοίχου επιπέδου επενδύσεων στη χώρα μας και αυτό πράγματι αποτελεί πρόβλημα. Άλλωστε, για την περίπτωση του Ελληνικού είναι γνωστό ότι τα τελευταία 15 χρόνια περίπου έχουν αποτύχει όλες οι προσπάθειες αξιοποίησής του και τελικά δεν είχε προκριθεί κανένα σχέδιο ανάπτυξης από την Πολιτεία, παρά το γεγονός ότι έχουν εκπονηθεί 6 μελέτες για την αξιοποίησή του, από τη μελέτη του Πολυτεχνείου και του ΟΡΣΑ έως την μελέτη Ασεμπίγιο.
  
• Σε ότι αφορά τη συγκεκριμένη διαγωνιστική διαδικασία, οι υπόλοιποι υποψήφιοι αποχώρησαν για λόγους που δεν σχετίζονται με το διαγωνισμό. Όλοι συμμετείχαν σε αυτή έως σχεδόν το τέλος της και ο κάθε υποψήφιος δεν κατέθεσε τελικά δεσμευτική προσφορά για λόγους που σχετίζονται είτε με τη διάθεσή του να αναλάβει το ρίσκο αυτής της επένδυσης, είτε με την ικανότητά του να βρει και να δεσμεύσει τους πολύ σημαντικούς πόρους που απαιτεί αυτό το έργο. Κατά συνέπεια, τίποτα δεν θα διασφάλιζε ότι η προκήρυξη νέου διαγωνισμού θα οδηγούσε σε μια ή περισσότερες δεσμευτικές προσφορές.
  

Αποτίμηση

• Για το Ελληνικό, η αποτίμηση είναι μια σύνθετη υπόθεση, διότι σήμερα το Ελληνικό είναι μια έκταση εκτός σχεδίου πόλης χωρίς υποδομές αστικής ανάπτυξης, όπου όμως σύμφωνα με το Ν.4062 επιτρέπονται στο μέλλον να αναπτυχθούν δεκάδες χρήσεις γης. Επιπλέον, το Ελληνικό είναι ένα παλαιό αεροδρόμιο και απαιτεί σημαντικές δαπάνες για την αποκατάστασή του ως «οικοπέδου» προς ανάπτυξη. Ενδεικτικά, σημειώνεται ότι το κόστος αποξήλωσης των αεροδιαδρόμων, ανακύκλωσης της τεράστιας ποσότητας υλικών που θα εξαχθούν και της αναγέννησης του εδάφους που έχει μολυνθεί από την κηροζίνη των αεροπλάνων επί δεκαετίες, ξεπερνά τα 200 εκ. ευρώ.
  

• Λόγω του τεράστιου μεγέθους της μελλοντικής ανάπτυξης του Ελληνικού κρίσιμο μέγεθος για την αξία του είναι τόσο οι υποδομές, το κόστος των οποίων είναι πολύ υψηλό και θα αναληφθεί εξ ολοκλήρου από τον επενδυτή, όσο και ο χρόνος στον οποίο μπορούν να απορροφηθούν από την αγορά οι προσφερόμενες αναπτύξεις, αφενός για να είναι ρεαλιστικό το σχέδιο ανάπτυξης, αφετέρου για να μην καταβαραθρωθούν οι αξίες γης από μια ξαφνική υπερπροσφορά ακινήτων στην περιοχή.
  

• Ο ανεξάρτητος αποτιμητής λειτουργεί ως υποψήφιος επενδυτής και κατασκευάζει ένα μοντέλο επιχειρηματικού σχεδίου για την ανάπτυξη της έκτασης. Το ποσό που προκύπτει τελικά ως αποτίμηση της γης αντιστοιχεί πρακτικά στο καθαρό κέρδος που θα είχε ένας επενδυτής αν υλοποιούσε αυτό το σχέδιο ανάπτυξης, που μεγιστοποιεί την αξία του ακινήτου, έχοντας πληρώσει το κόστος της επένδυσης και το χρηματοοικονομικό του κόστος, δηλαδή το κόστος των ιδίων και δανειακών κεφαλαίων, που θα απαιτηθούν για την υλοποίηση της επένδυσης.
  

• Τονίζεται, ότι στην αποτίμηση του Ελληνικού δεν έχει ληφθεί υπόψη το μέρισμα 30% από τα μελλοντικά κέρδη του επενδυτή. Συνεπώς, εφόσον η επένδυση στο Ελληνικό υλοποιηθεί και επιτευχθεί σωρευτική απόδοση άνω του 15% για τον επενδυτή, θα προκύψουν και άλλα πολύ σημαντικά έσοδα για το Δημόσιο. Επίσης, δεν έχουν υπολογιστεί οι φόροι που θα προκύψουν για το Δημόσιο και οι οποίοι αναμένεται να ξεπεράσουν τα 2 δις ευρώ σε ετήσια βάση και σε πλήρη ανάπτυξη του έργου.
  

• το ποσό, λοιπόν, που πρέπει να διαιρέσουμε θα πρέπει να είναι το άθροισμα του κόστους των υποδομών, του κόστους του μητροπολιτικού πάρκου και του τιμήματος που θα καταβάλλει ο επενδυτής για την αγορά των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ. Το ποσό αυτό είναι της τάξης των 2,2 δισ. ευρώ. Επίσης, με δεδομένο ότι βάσει του Ν.4062 και του σχεδίου ανάπτυξης του Ελληνικού θα αναπτυχθούν στην έκταση (α) ενιαίο μητροπολιτικό πάρκο 2.000 στρεμμάτων, (β) κοινόχρηστοι χώροι 1.450 στρεμμάτων για επιπλέον πράσινο, πλατείες, πεζόδρομοι, παιδικές χαρές, αθλητικές χρήσεις κλπ., ενώ (γ) 250 στρέμματα είναι αιγιαλός και εξαιρούνται της ανάπτυξης, η πραγματική έκταση που θα αξιοποιηθεί είναι περίπου 2.500 στρέμματα (6.200 - 2.000 – 1.450 – 250), εκ των οποίων θα καλυφθούν με κτίσματα λιγότερα από 900 στρέμματα.
  

• Αν διαιρέσουμε το ελάχιστο ποσό των 2,2 δισ. ευρώ με τα 2.500 στρέμματα της ανάπτυξης προκύπτει ότι η τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο θα είναι υψηλότερη από 850 ευρώ ανά μέτρο, ενώ διαιρέσουμε το ίδιο ποσό με τα στρέμματα γης που θα καλυφθούν με δόμηση προκύπτει ότι η τιμή αυτή θα είναι υψηλότερη 2.200 ευρώ ανά μέτρο. Συνεπώς, έχουμε ένα εύρος τιμών από 800 έως πάνω από 2.200 ευρώ ανά τμ.
  
  ΠΗΓΗ: imerisia.gr
  

Υπερφορολόγηση για καταπολέμηση της διαφθοράς (και άλλα παραμύθια...)

Του Άγη Βερούτη

  Πριν αρκετό καιρό συμμετείχα σε μια διαδικτυακή συζήτηση όπου οι συνομιλητές μου έλεγαν ούτε λίγο ούτε πολύ πως η υπερφορολόγηση της ακίνητης ιδιοκτησίας ήταν η επιλεγμένη μέθοδος για να βάλει χέρι το κράτος στα αποθέματα του μαύρου χρήματος που μετατράπηκε σε ακίνητα.

Δηλαδή, έλεγε το σκεπτικό, όσοι πήραν μαύρο χρήμα από μίζες ή φακελάκια ή φοροδιαφυγή, έβαλαν τα χρήματα αυτά σε ακίνητα, και κάνοντας την κατοχή όλων των ακινήτων ασύμφορη στην Ελλάδα θα τιμωρούσε το κράτος τους απατεώνες.

Αυτό είναι ως να λέμε ότι όποιος φοράει μαύρο κοστούμι είναι νεκροθάφτης, ή ότι όποια φοράει ακριβό ρολόι είναι κλέφτρα κοσμηματοπωλείου, και άρα πρέπει να τη συλλάβει η αστυνομία και να την τιμωρήσει το δικαστήριο.

Ακόμα χειρότερα, η ακίνητη ιδιοκτησία είναι εξαιρετικά διαδεδομένη στη χώρα μας για ιδιοκατοίκηση, και άρα οι παράλογοι νόμοι υπερφορολόγησης του διαμερίσματος του καθενός πολίτη υποβιβάζουν το βιοτικό επίπεδο όλων των πολιτών της χώρας.

Ακόμα ένα έγκλημα απόδοσης συλλογικής ευθύνης εναντίον ολόκληρου του ελληνικού Λαού συντελέστηκε δήθεν στο όνομα της απόδοσης δικαιοσύνης.

Η διαφθορά είναι πραγματικά το μεγαλύτερο πρόβλημα που μαστίζει την ελληνική κοινωνία. Είμαστε οι χειρότεροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση στη διαφθορά, και τα φαινόμενα  πάμπλουτων δημοσίων λειτουργών που δεν έχουν όμως ποτέ τους εργαστεί τα γνωρίζουν όλοι εκτός από τη δικαιοσύνη και τον επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης.

Η διαφθορά εξειδικεύεται, δεν είναι τυχαία ούτε διάχυτη. Αν ήταν διάχυτη, τα αποτελέσματα της υποβάθμισης της οικονομικής ζωής της χώρας κάπως θα αλληλοαναιρούνταν. Όμως δεν συμβαίνει αυτό.

Η διαφθορά επικεντρώνεται σε εκείνους τους κρατικούς υπαλλήλους που η πολυνομία και η υπερβολική ελευθερία ερμηνείας του νόμου και ελευθερία επιβολής κυρώσεων στον πολίτη τους δίνει τη δυνατότητα να ανταλλάσσουν την ευνοϊκή μεταχείριση από πλευράς τους προς τον πολίτη με χρηματικό αντάλλαγμα.

Αν κάποιος πραγματικά ήθελε να καταπολεμήσει τη διαφθορά και να τιμωρήσει τα φαινόμενα συγκέντρωσης μαύρου χρήματος, σήμερα στον έβδομο χρόνο της μεγαλύτερης ύφεσης που έχει βιώσει ποτέ οικονομία, θα είχε συστήσει ειδικό τμήμα εσωτερικών ελεγκτών που θα ξετίναζε όποιον βρέθηκε ποτέ σε θέση συναλλαγής και εκβίασης πολίτη, λόγω δικαιοδοσίας και πεδίου ευθύνης.

Αντί αυτού, οριζόντια μέτρα υπερφορολόγησης. Η φορολογία των ακινήτων ως ποσοστό επί της αξίας τους και επί των συναλλαγών ήταν από τις μεγαλύτερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ (η φορολογία μέχρι τον Δεκέμβριο).

Συλλέγαμε λιγότερους φόρους συνολικά ως ποσοστό του συνόλου της φορολογίας, αλλά αυτό οφείλεται στην έλλειψη ελέγχων που ανέφερα πιο πάνω.

Έχουμε κακής ποιότητας και αναξιόπιστα φορολογικά δεδομένα στην Ελλάδα είναι η αλήθεια. Όμως δεν είναι λύση η εξοντωτική φορολόγηση επί δικαίων και αδίκων όπως εφαρμόζεται σήμερα, που έχει οδηγήσει χιλιάδες σε ατομική χρεοκοπία και σε απόγνωση.

Δεν είναι σοβαρό ένα κράτος που φορολογεί υποθετικό πλούτο, όπως κάνει σήμερα με τα ακίνητα, με την φορολόγηση αν κάποιου του λείπουν αποδείξεις, με τα τεκμήρια, και με τα υπόλοιπα. Το ότι κάποιοι φοροδιαφεύγουν δεν σημαίνει ότι μπορούν να θεωρούνται όλοι ένοχοι, ούτε μειώνεται η διαφθορά με κανένα τρόπο παίρνοντας από πολλούς περισσότερα από όσα αντέχουν ή έχουν για να δώσουν.

Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι οι αντοχές των πολιτών δεν δύνανται να υπολογίζονται εκ των προτέρων, εκ των υστέρων είναι φανερό ότι οι πολίτες δεν αντέχουν πλέον.

Δεν χρωστάει κανείς επειδή του κάνει ευχαρίστηση. Ο Στουρνάρας το ξέρει, και γι΄ αυτό και έχει υπολογίσει στον νόμο για τον φόρο ακινήτων απώλειες 20%.

Η διαφθορά εξειδικεύεται και δεν καταπολεμάται με οριζόντια μέτρα που εξαθλιώνουν τους πολλούς. Γιατί π.χ. δεν κάνουν πόθεν έσχες σε όλους τους εφοριακούς και πολεοδόμους, αλλά πάνε να ξηλώνουν την ιδιοκτησία από εκείνους που έχουν χτυπηθεί πιο βαριά από την κρίση, δηλαδή τους ανέργους και όσους κατακρημνίστηκε το εισόδημά τους από την ύφεση;

Οι πολιτικές φορολόγησης που ακολουθούνται και οι φορολογικοί νόμοι είναι εγκληματικοί για τον πολύ κόσμο. Κυρίως προστατεύουν τους διεφθαρμένους και τη διαφθορά τα οριζόντια μέτρα αντί των ελέγχων των πιθανότερων να είναι διεφθαρμένοι.

 Όταν συνυπολογιστεί και το αμόκ κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών και ακίνητης ιδιοκτησίας φοροφειλετών στις τελευταίες βδομάδες, σε συνδυασμό και της βεβιασμένης έναρξης λειτουργίας του ΚΕΑΟ που εξαπολύθηκε εναντίον των 450.000 ανασφάλιστων του ΟΑΕΕ και των υπόλοιπων ταμείων αυτασφάλισης, η μεγάλη εικόνα συμπληρώνεται.

Το Ελληνικό κομματοκρατούμενο κράτος, με τη συμπαράσταση της Τρόικας, δεν θέλει την πάταξη της διαφθοράς και του μαύρου χρήματος. Απλά παίζει το τελευταίο του χαρτί για τη διατήρησή του για λίγες ακόμη εβδομάδες.

Σκοπός της εξουσίας, έγραψε κάποιος άγνωστος στην "Ελληνική Νομαρχία, ήτοι λόγος περί Ελευθερίας" πριν δυο αιώνες (το 1806), δεν είναι το χρήμα. Σκοπός της εξουσίας είναι η αυτοδιατήρησή της, καθώς οι εξουσιάζοντες φοβούνται ότι αν χάσουν την εξουσία, εκείνοι που θα την πάρουν θα τους κάνουν όσα εκείνοι έκαναν στους υπόλοιπους όταν εξουσίαζαν.

Αν άλλωστε υπήρχε καμία πρόθεση από την Τρόικα να καμφθεί η ακραία διαφθορά που μαστίζει τη χώρα μας, θα είχε επιμείνει στην υλοποίηση τόσο της άρσης του ακαταδίωκτου και μη-ευθύνης υπουργών, όσο και τη σύσταση λειτουργικής υπηρεσίας δίωξης της διαφθοράς στο δημόσιο και ελέγχου πόθεν έσχες τόσο των δημοσίων υπαλλήλων σε θέσεις εκβίασης του πολίτη, όσο και όλων των εξουσιαζόντων από το 1974 ως σήμερα, που κάθε λίγο και λιγάκι μετατίθεται κατά 6 μήνες στο μέλλον από κάποια τροπολογία που ψηφίζεται βράδυ χωρίς φεγγάρι.

Κάποια μέρα ελπίζω να τιμωρηθούν όλοι αυτοί που έχουν πάρει αυτές τις εγκληματικές αποφάσεις των τελευταίων ετών ενάντια στον ελληνικό Λαό, στους νοικοκύρηδες, τους μικρομεσαίους, τους άνεργους, τους φτωχοποιημένους.

Οι Χρυσαυγίτες υπόσχονται κρεμάλες και γι΄ αυτό άλλωστε και είναι στη φυλακή, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ επαγγέλλεται δικαστήρια.

Εγώ ελπίζω  απλά η δικαιοσύνη να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια του Λαού.

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

"Συμμορία" υπαλλήλων του ΥΠΑΝ εκβίαζε υποψήφιους επενδυτές

Μια μικρή ομάδα υπαλλήλων του Υπουργείου Ανάπτυξης είχε στήσει "παραμάγαζο" στο υπουργείο, εκβιάζοντας υποψηφίους επενδυτές που αιτούντο χρηματοδοτήσεων, μέσω ενός πλέγματος παράτυπων διαδικασιών.

Υπενθυμίζεται ότι τον Μάρτιο του 2012 τέσσερις υπάλληλοι της συγκεκριμένης Διεύθυνσης είχαν συλληφθεί επ΄ αυτοφώρω να χρηματίζονται από υποψήφιους επενδυτές προκειμένου να προωθήσουν μία κοινοτική επιδότηση που εκκρεμούσε από το 2009. Παρότι οι πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου είχαν κατά καιρούς λάβει αυστηρά μέτρα, απομακρύνοντας προσωπικό από τη συγκεκριμένη υπηρεσία, η πάταξη του κυκλώματος αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Έθνος", το πόρισμα που δημοσιοποιεί είναι απόρροια εκείνων των συλλήψεων, με αφορμή τις οποίες, ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής είχε διατάξει έρευνα. Ακολούθησε έλεγχος από πέντε επιθεωρητές, οι οποίοι εξέτασαν τις διαδικασίες με τις οποίες δίνονταν επιχορηγήσεις ύψους 500.000 έως και 30 εκατ. ευρώ την επταετία 2005 - 2012.

Η έρευνα αποκάλυψε ένα περιβάλλον ασυδοσίας στο οποίο υποψήφιοι επενδυτές καταντούσαν έρμαια των προθέσεων των συγκεκριμένων υπαλλήλων, αναγκαζόμενοι να υποκύπτουν ακόμα και στον χρηματισμό προκειμένου να λαμβάνουν τις επιχορηγήσεις που δικαιούνταν.

Σύμφωνα με το πόρισμα, το κύκκλωμα της διαφθοράς είχε τα εξής τέσσερα χαρακτηριστικά:

1. Συστηματική καταστρατήγηση των προθεσμιών έγκρισης που προέβλεπε ο νόμος. Αντί για τέσσερις μήνες που θα έπρεπε να μεσολαβήσουν από την κατάθεση της αίτησης μέχρι και την απόφαση υπαγωγής στο επενδυτικό πρόγραμμα, στις περισσότερες περιπτώσεις οι αποφάσεις λαμβάνονταν ακόμα και ύστερα από 2,5 χρόνια. Από το σύνολο 3.478 προγραμμάτων μόνο το 22% ολοκληρωνόταν το πρώτο εξάμηνο και το υπόλοιπο 88% ολοκλήρωνε τη διαδικασία από 6 έως και 54 μήνες. Οπως καταγράφουν οι επιθεωρητές, η απόκλιση στους χρόνους είχε γίνει μόνιμη κατάσταση και δεν αποδίδεται σε φόρτο εργασίας, ενώ γίνονταν δεκτές αιτήσεις χωρίς να έχουν όλα τα δικαιολογητικά.

2. Μη τήρηση της σειράς προτεραιότητας των αιτήσεων που οδηγούνταν στις γνωμοδοτικές επιτροπές για τη λήψη της επιχορήγησης, γεγονός που καταδεικνύει επιλεκτική προώθηση ποιων προτάσεων θα εγκρίνονταν και ποιων όχι.

3. Το 50% των υπό εξέταση επενδυτικών προγραμμάτων είχε αναλάβει -και μάλιστα υπό τη διπλή ιδιότητα ελεγκτή και αξιολογητή- ένας κλειστός πυρήνας 30-40 υπαλλήλων, τη στιγμή που στη συγκεκριμένη Διεύθυνση του ΥΠΑΝ απασχολούνταν 322 υπάλληλοι. Η μεγάλη πλειονότητα των αξιολογητών ήλεγχε από ένα έως και 50 προγράμματα, ενώ οι «εκλεκτοί» είχαν αναλάβει πάνω από 100 προγράμματα ο καθένας.

4 Οι έλεγχοι των ιδίων κεφαλαίων των επενδυτών, όπως και της νομιμότητας των εγγυητικών επιστολών, ήταν σχεδόν ανύπαρκτοι, ενώ μετά την έγκριση των προγραμμάτων οι έλεγχοι υλοποίησης των δράσεων περιορίζονταν ακόμα και σε επιχειρήσεις όπου η χρηματότησή τους συνδεόταν άμεσα με τη δημιουργία και τη διατήρηση θέσεων εργασίας.

Ερευνώνται 62 υπάλληλοι

Βάσει του Έθνους, συνολικά 62 υπάλληλοι της υπηρεσίας έχουν τεθεί κάτω από το μικροσκόπιο των αρχών και ελέγχονται οι δηλώσεις της περιουσιακής τους κατάστασης. Από τον έλεγχο έχει προκύψει ότι 9 υπάλληλοι της συγκεκριμένης διεύθυνσης δεν έχουν υποβάλει δηλώσεις πόθεν έσχες ενώ για δύο υπαλλήλους έχει διαπιστωθεί ότι οι δηλώσεις τους είναι ανακριβείς με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από τον οικονομικό έλεγχο.

Παράλληλα το ΣΔΟΕ πραγματοποιεί ελέγχους πόθεν έσχες για 14 πρώην υπαλλήλους της υπηρεσίας που έχουν συνταξιοδοτηθεί και είχαν σημαντική εμπλοκή στην αξιολόγηση και στον έλεγχο των επενδυτικών προγραμμάτων προερχόμενοι από διάφορους τομείς, όπως για παράδειγμα τη ΜΟΔ.

Σύμφωνα με επιμέρους πορίσματα των σωμάτων ελέγχου έχουν καταγραφεί μία περίπτωση πλαστής εγγυητικής επιστολής από εταιρεία η οποία έγινε αποδεκτή προκειμένου να χορηγηθεί προκαταβολή, παράνομη καταβολή ποσού επιχορήγησης 724.828 ευρώ σε εταιρεία, ενώ έχει εντοπιστεί υπάλληλος της υπηρεσίας που είχε συνεργαστεί ως εξωτερικός συνεργάτης περισσοτέρων από 50 ΔΕΥΑ, «πουλώντας» τις γνώσεις του επί των προγραμμάτων αφού ήταν προϊστάμενος στην Ειδική Υπηρεσία του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος του υπουργείου.

Παρά το γεγονός ότι η έρευνα βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, στο πόρισμα των ελεγκτών αφήνονται υπόνοιες ότι η υπηρεσία δεν ενδιαφέρθηκε να ενισχύσει το νομικό τμήμα της διεύθυνσης το οποίο αποτελούνταν από έναν υπάλληλο με επιστημονικό υπόβαθρο όχι αυστηρά νομικό όπως αναφέρεται, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις στην αντιμετώπιση νομικών θεμάτων.

 Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία: Κάντο όπως...το Εκουαδόρ!

Στο μακρυνό Εκουαδόρ ήθελαν να αλλάξουν μπαταρίες στα υποβρύχιά τους. Όπως και στην Ελλάδα, όπως θα θυμάστε. Και στις δύο περιπτώσεις την αντικατάσταση των μπαταριών την πήρε η ίδια ελληνική εταιρεία. Μόνο που στο μακρυνό Εκουαδόρ χρειάστηκαν…ένα μήνα για να αποφασίσουν ποια εταιρεία θα επιλέξουν! Στην Ελλάδα πάλι χρειάστηκαν κοντά…οκτώ χρόνια!

Είναι μία από τις πολλές άκρως ενδιαφέρουσες και μάλλον διασκεδαστικές ιστορίες που ακούστηκαν στην συνέντευξη Τύπου του Συνδέσμου Ελληνικών Κατασκευαστών Πολεμικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ). Διασκεδαστικές βέβαια δεν είναι γιατί όπως προέκυψε απ΄ όσα είπαν εκπρόσωποι πολλών ελληνικών εταιρειών που κερδίζουν με το σπαθί τους συμβόλαια στο εξωτερικό η Ελλάδα όχι μόνο δεν βοηθά τους Έλληνες κατασκευαστές αλλά τους πολεμά με κάθε τρόπο! Δεν έχει περάσει δα και τόσος καιρός από την εποχή που ιδιαιτέρα γραμματέας ΥΕΘΑ - πρώην πλέον- απαντούσε στα τηλεφωνήματα κατασκευαστών που ζητούσαν ραντεβού για να θέσουν τα προβλήματα λέγοντας: “ Ο κ.υπουργός δεν συναντά επιχειρηματίες”! Λες και οι επιχειρηματίες είναι…εγκληματίες!

Σ΄ αυτό φταίμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι που στην κατηγορία… “οπλάδες” έχουμε βάλει και τους υγιείς Έλληνες επιχειρηματίες που παλεύουν να επιβιώσουν πλέον. Όπως εύστοχα είπε μεταξύ πολλών άλλων ο πρόεδρος του ΣΕΚΠΥ Τάσος Ροζολής “μας λένε οπλάδες. Δηλαδή όσους ασχολούνται με το φάρμακο πρέπει να τους λέμε εμπόρους ναρκωτικών;”.
Στη συνέντευξη τύπου, που έγινε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Κατασκευαστών Πολεμικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ), Τάσος Ροζολής, παρουσίασε στους εκπροσώπους των μέσων μαζικής ενημέρωσης, τις προτάσεις του Συνδέσμου για την ανάπτυξη της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας (ΕΑΒΙ) και την ουσιαστική συμβολή που μπορεί να έχει για την ανάπτυξη της Εθνικής Άμυνας και της Εθνικής Οικονομίας.
Σύμφωνα με τον ΣΕΚΠΥ, η ΕΑΒΙ παρά τα όποια προβλήματα και τη σκληρή κριτική που δέχθηκε στο παρελθόν,  μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη της χώρας. Έτσι οΣΕΚΠΥ δηλώνει παρόν και προτείνει λύσεις εξωστρέφειας και ανάπτυξης, μέσω της της αξιοποίηση των κονδυλίων που υπάρχουν απο τα  προγράμματα Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων, τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και μέσω μιας επικοδομητικής συνεργασίας με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με σκοπό να ενδυναμώσει την ΕΑΒΙ.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος του ΣΕΚΠΥ κ. Ροζολής, «Με την αξιοποίηση των παγωμένων κονδυλίων απο τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα που υπερβαίνουν τα 300-400 εκατομμύρια Ευρώ, με την ενεργοποίηση των 100 και πλέον παραγωγικών εταιρειών του χώρου που απασχολούν πάνω απο 10.000 υψηλά καταρτισμένους εργαζομένους, καθώς με τη συνεργασία των Ενόπλων Δυνάμεων και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου, θα καταφέρουμε να μετατρέψουμε την ΕΑΒΙ σε έναν ‘πολλαπλασιαστή ισχύος’ για την Εθνική Άμυνα και την Οικονομία». 
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο ΣΕΚΠΥ ενημέρωσε αναλυτικά για τις Ελληνικές εταιρείες που παράγουν και εξάγουν προϊόντα υψηλής τεχνολογίας και παρέθεσε σειρά παραδειγμάτων. Ενδεικτικά αναφέρθηκαν  τα υποβρύχια της Γερμανίας και άλλων 15 χωρών μαζί με τα πυρηνικά υποβρύχια της Γαλλίας τα οποία  χρησιμοποιούν μπαταρίες που κατασκευάζονται στην Ελλάδα, τις  Ένοπλες Δυνάμεις χωρών όπως η Σουηδία που αγοράζουν οπτικά απο τις Ελληνικές εταιρείες, το Πολεμικό Ναυτικό ξένων χωρών που χρησιμοποιεί συστήματα Ελληνικών εταιρειών, τα αεροσκάφη 4ης γενιάς που χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά συστήματα κατασκευασμένα στη χώρα μας και ο στρατός των ΗΠΑ που προμηθεύεται πυρομαχικά απο Ελληνική εταιρεία.
Στη συνέντευξη τύπου συμμετείχαν και οι Διευθυντές εταιρειών της αμυντικής βιομηχανίας και μέλη του ΣΕΚΠΥ συμπεριλαμβανομένων της ΕΑΒ, ΕΑΣ, ΑΚΜΩΝ, ΑΛΤΕΚ, ΣΑΡΑΚΑΚΗΣ, GLASSART, THEON, ISI, VIPPON.
ΠΗΓΗ:onalert.gr

Μεσσηνία: Η μεταμόρφωση σε προορισμό πολυτελείας

Στη νέα άνοιξη του ελληνικού τουρισμού η Μεσσηνία εξελίσσεται σε έναν από τους ισχυρότερους επενδυτικούς μαγνήτες της χώρας και σε έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους προορισμούς της Μεσογείου. Κι αν η Μύκονος και η Σαντορίνη καθιερώθηκαν ως τα δύο ισχυρότερα διεθνή brand του ελληνικού τουρισμού, η Πύλος μεταμορφώνεται αλματωδώς σε boutique βιτρίνα νέου τύπου της τουριστικής Ελλάδας και σε σύγχρονη κοσμοπολίτικη μητρόπολη της Μεσογείου.
Boutique ξενοδοχεία, spa και πολυτελείς επαύλεις για εύπορους πελάτες, γήπεδα γκολφ που συγκαταλέγονται, ήδη, στα καλύτερα της Ευρώπης κι έβαλαν τη Μεσσηνία στην ατζέντα των παικτών όλου του κόσμου, μαρίνες, υποδομές φιλοξενίας κρουαζιερόπλοιων και καταδυτικά πάρκα που προσελκύουν τα βλέμματα του διεθνούς καταδυτικού τουρισμού.
Αθόρυβα, η Μεσσηνία μετατρέπεται σήμερα σε ένα πρότυπο εργαστήρι δοκιμών του νέου αναπτυξιακού μοντέλου του ελληνικού τουρισμού. Ενός μοντέλου που βασίζεται σε εντελώς νέο θεσμικό πλαίσιο για τις τουριστικές επενδύσεις και θα επιχειρήσει να αποδείξει πως μπορούν να συνδυαστούν οι επενδύσεις, ιδιαίτερα σε νέες μορφές τουρισμού, με την ανάδειξη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Η αλματώδης ανάπτυξη της Μεσσηνίας αποτυπώνεται στο ξενοδοχειακό δυναμικό της περιοχής αλλά και στην εκρηκτική άνοδο της επιβατικής κίνησης στο διεθνές αεροδρόμιο «Καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος» της Καλαμάτας.
Ο νομός καταγράφεται, ήδη, ως δεύτερος μεγαλύτερος ξενοδοχειακός πόλος της Πελοποννήσου (144 μονάδες, 10.170 κλίνες) πίσω από την Αργολίδα. Ταυτόχρονα, διαθέτει ήδη σχεδόν όσες κλίνες πολυτελείας φιλοξενεί και η Ηλεία και πλησιάζει την Αργολίδα.
Το σημαντικότερο για τη Μεσσηνία είναι πως η νέα φάση τουριστικής ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής βασίζεται κυρίως σε μονάδες υψηλών προδιαγραφών που συγκροτούν έναν ισχυρό πόλο υποδομών πολυτελείας και απευθύνονται σε πελάτες ισχυρού εισοδηματικού προφίλ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο το 2013 το Costa Navarino φιλοξένησε 50.000 επισκέπτες.
Τα δύο γήπεδα γκολφ σχεδιάστηκαν από κορυφαία ονόματα του χώρου και, ήδη, θεωρούνται από τα καλύτερα της Ευρώπης και κατατάσσουν τη Μεσσηνία στους ραγδαία ανερχόμενους προορισμούς γκολφ της Μεσογείου.
Για το Costa Navarino, μάλιστα, αναμένεται πως τα αμέσως επόμενα χρόνια το 20% των εσόδων του θα προέρχεται από τον τουρισμό γκολφ.
Οι μονάδες πολλών αστέρων, οι διεθνείς ξενοδοχειακές αλυσίδες που τα διαχειρίζονται και τα γήπεδα γκολφ είχαν ως αποτέλεσμα να αναβαθμιστεί σημαντικά το brand της περιοχής διεθνώς. Αυτό με τη σειρά του ανατροφοδοτεί την περαιτέρω αύξηση της ζήτησης για ταξίδια προς την περιοχή κι αυτό δρομολογεί νέες επενδύσεις.

Νέες επενδύσεις πολλών αστέρων

Πριν από λίγες μέρες ο όμιλος Libra της οικογένειας Λογοθέτη, ανακοίνωσε τα σχέδιά του να δημιουργήσει μονάδα υψηλών προδιαγραφών λίγο έξω από την Καλαμάτα. Η επένδυση θα υλοποιηθεί μέσω της αλυσίδας Grace Hotels που αποτελεί τον ξενοδοχειακό βραχίονα του ομίλου Libra ο οποίος δραστηριοποιείται, παράλληλα, στους τομείς της ναυτιλίας, των μεταφορών, του real estate και της ενέργειας. Πρόσφατα επένδυσε και στην Coco-Mat.
Ενδεικτικό του προφίλ των επενδύσεων που προσελκύει, πλέον, η Μεσσηνία είναι το γεγονός πως θα αποτελέσει την τρίτη μονάδα πολυτελείας που θα λειτουργήσει ο όμιλος Libra στην Ελλάδα, μετά τη Μύκονο και τη Σαντορίνη.
Η επένδυση Grace Kalamata θα αναπτυχθεί 20 χλμ. δυτικά της Καλαμάτας στην παραλία Βελίκα. Θα διαθέτει boutique ξενοδοχειακή μονάδα πέντε αστέρων, δυναμικότητας 125 δωματίων και σουιτών, ενώ θα κατασκευαστούν έως 40 πολυτελείς επαύλεις οι οποίες θα είναι διαθέσιμες προς πώληση. Το συγκρότημα θα διαθέτει πολυτελές κέντρο θαλασσοθεραπείας (spa), συνεδριακούς χώρους, εγκαταστάσεις για θαλασσινά σπορ και παιδότοπο.
Την επόμενη φάση ανάπτυξης των έργων της Costa Navarino ανακοίνωσε, εξάλλου, η εταιρεία ΤΕΜΕΣ Α.Ε., συμφερόντων της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου. Το ύψος της νέας επένδυσης θα ανέλθει σε 100 εκατ. ευρώ και θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία γκολφ κλαμπ (οι εργασίες αρχίζουν εντός του 2014), την ολοκλήρωση του σχεδιασμού της τρίτης ξενοδοχειακής μονάδας του συγκροτήματος καθώς και τη δημιουργία 120-150 επαύλεων σε βάθος πενταετίας.

Τουριστική «εισβολή» από... αέρος

Η αλματώδης ανάπτυξη του τουριστικού πόλου της Μεσσηνίας αποτυπώνεται στα στοιχεία της επιβατικής κίνησης του αεροδρομίου της Καλαμάτας. Το 2013 οι επιβάτες από το εξωτερικό έφθασαν τις 57.967 έναντι 35.948 το 2012 καταγράφοντας τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ όλων των αεροδρομίων της χώρας (10,79% η αύξηση στο σύνολο των αεροδρομίων της χώρας).
Για να υπάρχει μέτρο σύγκρισης αναφέρουμε ότι η επιβατική κίνηση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου ήταν αυξημένη 26,69% και στη Σαντορίνη 22,05%. Στην Καλαμάτα, μάλιστα, η αύξηση έφθασε το 737% τον Απρίλιο, το 1.004% τον Οκτώβριο και το 1.560% τον Μάρτιο. Στοιχεία που αντανακλούν περισσότερο τη διεύρυνση της τουριστικής περιόδου στην περιοχή αλλά και τη ζήτηση για ταξίδια την άνοιξη και το φθινόπωρο.
Η αναβάθμιση της διεθνούς εικόνας της περιοχής, οι νέες μονάδες πολυτελείας και τα γήπεδα γκολφ είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν νέες αεροπορικές γραμμές που συνδέουν απευθείας τη Μεσσηνία με σημαντικές ευρωπαϊκές αγορές.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Καλαμάτα συνδέεται σήμερα απευθείας με το Μόναχο (τα δρομολόγια φέτος ξεκίνησαν από τις 23 Φεβρουαρίου) και το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, τη Βιέννη, τις Βρυξέλλες, το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Στοκχόλμη αλλά και με προορισμούς της Ρωσίας.
Τον δρόμο της αεροπορικής σύνδεσης της Μεσσηνίας με το εξωτερικό άνοιξε η Aegean Airlines (μέτοχός της είναι ο επικεφαλής της ΤΕΜΕΣ Α.Ε. Αχ. Κωνσταντακόπουλος).
Η αύξηση της ζήτησης για ταξίδια στην περιοχή, ωστόσο, προσέλκυσε κι άλλες αεροπορικές. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των εταιρειών χαμηλού κόστους Ryanair και Air Berlin που συνδέουν, πλέον, την Καλαμάτα με ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Κρουαζιέρες και Καταδυτικά Πάρκα

Με βάση το νέο Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού που έχει τεθεί σε διαβούλευση, η Μεσσηνία εντάσσεται και επίσημα στον χάρτη και του τουρισμού κρουαζιέρας. Πιο συγκεκριμένα, η Πύλος χαρακτηρίζεται μαζί με το Κατάκωλο, το Γύθειο και το Ναύπλιο ενδιάμεσος σταθμός κρουαζιέρας κ.ά. Αυτές οι περιοχές θα συμπεριληφθούν στις ειδικές δράσεις που θα αναληφθούν από το υπουργείο Τουρισμού για την ανάπτυξη της κρουαζιέρας στη χώρα μας.
Αυτό σημαίνει πρακτικά πως η Πύλος θα ενταχθεί σύντομα στα προγράμματα των μεγάλων εταιρειών της κρουαζιέρας. Γεγονός που θα οδηγήσει σε νέα αύξηση της τουριστικής κίνησης προς τον νομό και θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο τη διεθνή εικόνα της Μεσσηνίας.
Η ένταξη της Πύλου στη ρότα των κρουαζιερόπλοιων συνδέεται άμεσα με τον διαγωνισμό για την παραχώρηση της μαρίνας και τμήματος του εμπορικού λιμένα της.
Τα καταδυτικά πάρκα είναι ένα επιπλέον «εργαλείο» που αξιοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, εμπλουτίζοντας ακόμα περισσότερο το τουριστικό προϊόν της Μεσσηνίας. Με τα συγκεκριμένα προϊόντα, η Μεσσηνία γίνεται η πρώτη περιοχή της Ελλάδας που θα επιχειρήσει να απευθυνθεί στην πολλά υποσχόμενη διεθνή αγορά καταδυτικού τουρισμού.
Τα δύο πρώτα καταδυτικά πάρκα αφορούν ισάριθμους ενάλιους αρχαιολογικούς χώρους του Δήμου Πύλου. Το πρώτο από τα πάρκα οριοθετείται στον ενάλιο αρχαιολογικό χώρο της Μεθώνης. Στο συγκεκριμένο χώρο βρίσκονται, σε μικρό βάθος, τα ρωμαϊκά ναυάγια με τους κίονες από το περιστύλιο του ναού του Ηρώδη και τις γλυπτές σαρκοφάγους της Τροίας από τιτανιούχο λίθο.
Το δεύτερο καταδυτικό πάρκο βρίσκεται στον όρμο του Ναυαρίνου και περιλαμβάνει το σύγχρονο ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου «Irene Serenade» που βυθίσθηκε σε βάθος 50 μέτρων το 1978 και το κατάστρωμά του βρίσκεται σε βάθος 25 μέτρων. Με μήκος 282 μέτρα θεωρείται το δεύτερο μεγαλύτερο επισκέψιμο ναυάγιο στον κόσμο και προκαλεί, ήδη, ζωηρό ενδιαφέρον στους κόλπους της παγκόσμιας καταδυτικής κοινότητας.
ΠΗΓΗ: euro2day.gr

"Αυτή είναι η καλύτερη λύση για το ελληνικό χρέος”

Η απόφαση των Ευρωπαίων να μεταθέσουν τις τελικές αποφάσεις για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους για μετά το καλοκαίρι, θέλοντας να αποφύγουν τις “τριβές” με τους ψηφοφόρους ενόψει των ευρωεκλογών, είναι λυπηρή, καθώς το μόνο που καταφέρνει είναι να αναβάλλει το αναπόφευκτο και να αναγκάζει την Τρόικα να καλύψει με κάποιο... μαγικό τρόπο το χρηματοδοτικό κενό της ελληνικής κυβέρνησης.

Αυτό αναφέρουν σε άρθρο τους στην ιστοσελίδα VOX, οι οικονομολόγοι Barry Eichengreen, Peter Allen και Gary Evan. Το Capital.gr επικοινώνησε με τον καθηγητή του Berkeley και διάσημο οικονομολόγο Barry Eichengreen, ο οποίος έδωσε απαντήσεις σε σημαντικά ζητήματα.

Σύμφωνα με τους τρεις οικονομολόγους, η πρόταση που βρίσκεται στο τραπέζι και προβλέπει την επιμήκυνση των δανείων και τη μείωση των επιτοκίων δεν θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στο δημόσιο χρέος. Γιατί μία τέτοια λύση δεν επιταχύνει τις ιδιωτικοποιήσεις, δεν δίνει κίνητρα για άμεσες ξένες επενδύσεις αλλά ούτε δίνει ώθηση στην ανάπτυξη.

Το πρόβλημα είναι ότι οι Έλληνες πολιτικοί πρέπει να βασιστούν στον αποπληθωρισμό και όχι στην υποτίμηση του νομίσματος για την αναπροσαρμογή μισθών και τιμών, η οποία δεν αποτελεί επιλογή για τη χώρα. Όμως ο πληθωρισμός αποτελεί “ανάθεμα” για την εμπιστοσύνη των μακροπρόθεσμων επενδυτών...

Η πρόταση των Barry Eichengreen, Peter Allen και Gary Evan αφορά στην υιοθέτηση μίας λύσης που θα περιλαμβάνει την ανταλλαγή ελληνικού χρέους με μερίδια σε αποκρατικοποιήσεις (debt-for-equity swaps). Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) και η Ε.Ε. θα πρέπει να διαθέσουν ένα μέρος των δανείων και των ελληνικών κρατικών ομολόγων που έχουν στην κατοχή τους σε ένα μηχανισμό ανταλλαγής.

Στη συνέχεια, οι ιδιώτες επενδυτές που ενδιαφέρονται να αγοράσουν τους κρατικούς τίτλους της Ελλάδας θα έχουν τη δυνατότητα να το πράξουν σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο από την ονομαστική τους αξία., π.χ. στο 50%. Από την πλευρά του, το ελληνικό δημόσιο θα μπορούσε να δεχθεί τους εν λόγω τίτλους ως μέσο πληρωμής, κατά την πώληση ενός περιουσιακού του στοιχείου. Η αξία στην οποία θα δεχθεί τους τίλους θα είναι μικρότερη από την ονομαστική αλλά μεγαλύτερη από αυτήν που πουλήθηκαν στους ιδιώτες, π.χ. στο 75%.

Οι εμπνευστές της πρότασης εκτιμούν ότι σε ένα τέτοιο σενάριο, το ελληνικό δημόσιο ωφελείται γιατί σβήνει στην ουσία χρέος με discount το οποίο εξαρτάται από την τιμή στην οποία δέχτηκε τους τίτλους κατά την αγοραπωλησία. Οι ιδιώτες επενδυτές θα πρέπει να είναι και αυτοί ευχαριστημένοι γιατί στην ουσία πληρώνουν λιγότερα για τα ελληνικά assets που αγοράζουν. Όμως και η ΕΚΤ θα είναι ικανοποιημένη αφού έχει αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα με πολύ μεγάλο discount και κατά συνέπεια περιορίζει σημαντικά τις απώλειες από μία τέτοια συναλλαγή, ενώ μπορεί πλέον να πραγματοποιήσει πρόωρη έξοδο από το ελληνικό χρέος.

Ο παγκοσμίου φήμης καθηγητής Barry Eichengreen εξηγεί γιατί η συγκεκριμένη επιλογή μπορεί να αμβλύνει τις υφιστάμενες αντιδράσεις και να γίνει αποδεκτή από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

“Μία λύση που θα περιλαμβάνει τη χρήση debt-for-equity swaps είναι καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη. Προσφέρει στους επενδυτές της Βόρειας Ευρώπης μία ελκυστική ευκαιρία καταγραφής κέρδους”, σημειώνει ο Αμερικανός οικονομολόγος. Παράλληλα, προσθέτει ο ίδιος, δίνει κίνητρα στην Ελλάδα να προχωρήσει σε αποκρατικοποιήσεις, φέρνει τις απαραίτητες για τη χώρα ξένες επενδύσεις, οδηγεί σε μείωση του χρέους και προσφέρει μία “αναίμακτη” στρατηγική εξόδου για τον επίσημο τομέα.

Ο κ. Eichengreen εκτιμά ότι το μεγάλο βάρος του ελληνικού χρέους, το οποίο κατέχει κατά κύριο λόγο ο επίσημος τομέας, συνεχίζει να αποτελεί “τροχοπέδη” για τις επενδύσεις και κατά συνέπεια την ανάπτυξη. “Η ανάγκη για επενδύσεις και ανάπτυξη είναι επιτακτική. Το ίδιο επιτακτική είναι η ανάγκη αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους”, υπογραμμίζει.

Τέλος, ο ίδιος σχολιάζει τις προθέσεις των Ευρωπαίων να προχωρήσουν σε μείωση των επιτοκίων και επιμήκυνση των δανείων. “Με αυτή την κίνηση δείχνουν ότι δεν αποκλείεται εντελώς η συμμετοχή του επίσημου τομέα στη μείωση του χρέους. Όμως ο επίσημος τομέας θα πρέπει να σκεφτεί κάτι πιο δημιουργικό”.

Η πρακτική “debt-for-equity-swaps” έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν στις περιπτώσεις της Χιλής, των Φιλιππίνων και του Εκουαδόρ. Το 1987 η Χιλή χρηματοδότησε επενδύσεις στη δασοκομία μέσω των συγκεκριμένων εργαλείων. Το 1988 η WWF αγόρασε χρέος των Φιλιππίνων αξίας 400 χιλ. δολαρίων στα 51 σεντς στο δολάριο με αντάλλαγμα την πραγματοποίηση έργων αποκατάστασης της βιοποικιλότητας, αντίστοιχης αξίας, από την κυβέρνηση. Το 1992 η κυβέρνηση του Εκουαδόρ αντάλλαξε μέρος του χρέους της προς τον τραπεζικό τομέα  με το Χάρβαρντ για χρήση σε μελέτες χρηματοδότησης στη χώρα από φοιτητές του πανεπιστημίου.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Barry Eichengreen στο Capital.gr:

Κύριε Eichengreen, γιατί πιστεύετε ότι η πρόταση της υιοθέτησης του μοντέλου “debt-for-equity” θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης; (υπενθυμίζεται ότι το Νοέμβριο του 2012 είχαν συμφωνήσει να επιστρέψουν στην Ελλάδα μέρος των κερδών τους από τα ελληνικά κρατικά ομόλογα όμως σήμερα αρνούνται να το συζητήσουν).

Μία λύση με βάση την εφαρμογή συμφωνιών ανταλλαγής χρέους με μερίδια σε ιδιωτικοποιήσεις είναι καλύτερη για όλους, όπως εξηγούμε αναλυτικά στο άρθρο μας στην ιστοσελίδα VOX. Προσφέρει στους επενδυτές της Βόρειας Ευρώπης μία ελκυστική ευκαιρία κέρδους. Προσφέρει επίσης στην Ελλάδα περαιτέρω κίνητρα για αποκρατικοποιήσεις, ενώ παράλληλα φέρνει και τις εισροές ξένων επενδύσεων που χρειάζεται η χώρα, καθώς και τη μείωση του χρέους της. Τέλος, προσφέρει στον “επίσημο τομέα” τη δυνατότητα μίας ομαλής εξόδου από την Ελλάδα.

Πόσο πιθανό είναι να έχουμε πρόοδο αναφορικά με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους σε μία περίοδο έντονης αντιπαράθεσης στην Ευρωζώνη ενόψει της τραπεζικής ενοποίησης και των ευρωεκλογών;

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι δεν επιθυμούν να “ερεθίσουν” τους ψηφοφόρους της Βόρειας Ευρώπης λίγο καιρό πριν τις ευρωεκλογές και γι΄ αυτό το λόγο το θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους θα πρέπει να μετατεθεί για μετά τη διεξαγωγή των εκλογών.

Πόσο επείγει, κατά τη γνώμη σας, η ανάγκη αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους; Πιστεύετε ότι η συμμετοχή του επίσημου τομέα έχει αποκλειστεί;

Το μεγάλο βάρος του χρέους, το οποίο βρίσκεται κυρίως στον επίσημο τομέα, συνεχίζει να αποτελεί τροχοπέδη για τις επενδύσεις και την ανάπτυξη. Η ανάγκη για επενδύσεις και ανάπτυξη είναι επιτακτική, συνεπώς και η ανάγκη για αναδιάρθρωση του χρέους είναι επιτακτική. Όμως αυτό δεν είναι κάτι καινούριο, αφού η ανάγκη είναι επιτακτική εδώ και αρκετό καιρό. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι θα γίνουν περαιτέρω μειώσεις επιτοκίων και επιμήκυνση του χρέους. Αυτό δεν μου φαίνεται σαν να έχει αποκλειστεί εντελώς η συμμετοχή του επίσημου τομέα στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Όμως ο επίσημος τομέας πρέπει να σκεφτεί πιο δημιουργικές λύσεις για το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Πως μπορεί η ελληνική οικονομία να ξεφύγει από την παρατεταμένη λιτότητα που την κρατάει παγιδευμένη στο θανάσιμο σπιράλ της ύφεσης; Πιστεύετε ότι οι Ευρωπαίοι είναι έτοιμοι να δώσουν ξεκάθαρη λύση;

Συνεχίζω να ελπίζω – και εγώ και οι άλλοι συγγραφείς του άρθρου – ότι η Ελλάδα χρειάζεται μία στρατηγική με πολλαπλά στοιχεία. Για να ενισχυθεί η ζήτηση και να γίνει αναδιάρθρωση χρέους που θα επιτρέψει στις δημόσιες δαπάνες να κατευθυνθούν προς ελληνικά προϊόντα. Για να ενισχυθεί η προσφορά, σε συνέχεια της ατζέντας που περιλαμβάνει διαρθρωτικές αλλαγές και ιδιωτικοποιήσεις. Αυτές δεν είναι εναλλακτικές αλλά συμπληρωματικές πολιτικές.

Το Νοέμβριο του 2012, σε συνέντευξή σας στο Κεφάλαιο είχατε επισημάνει ότι η ΕΚΤ θα πρέπει να αυξήσει προσωρινά το στόχο του πληθωρισμού και να προχωρήσει με έναν συνδυασμό “forward guidance” και ποσοτικής χαλάρωσης.

Οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση του προβλήματος του αποπληθωρισμού έχουν καθυστερήσει. Η μείωση των επιτοκίων αναφοράς και οι αγορές τιτλοποιημένων “πακέτων” τραπεζικών δανείων είναι τα προφανή βήματα που πρέπει να γίνουν σε πρώτη φάση.

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Ελληνικό: Μια νέα εποχή για την Ελλάδα

Zach Galifinakis interview with Barack Obama

Πέντε μικρές αλήθειες, ένα μεγάλο ψέμα

Ακούγοντας τους ηγέτες μας, στην ΕΕ και στην Αθήνα, να μιλούν για την ελληνική οικονομία, είναι εύκολο να παρασυρθεί κανείς (ιδίως αν δεν ζει στην Ελλάδα) στην πλάνη ότι έχει επέλθει η σταθεροποίηση και, όπου να ’ναι, έρχεται η πολυπόθητη ανάκαμψη. Κάθε μεγάλο ψέμα στηρίζεται, όπως έλεγε και ο πρώτος διδάξας, ο Γιόζεφ Γκέμπελς, σε πολλές μικρές αλήθειες. Σε μυθεύματα τα οποία όμως στον πυρήνα τους κρύβουν πραγματικά στοιχεία. Πέντε από αυτά τα μυθεύματα, τα οποία θεμελιώνουν το Μέγα Ψέμα των Ημερών, βασίζονται στα εξής σωστά στοιχεία:
(1) Η Ελλάδα έπαψε να αγοράζει από το εξωτερικό αγαθά και υπηρεσίες μεγαλύτερης αξίας από εκείνη των αγαθών και υπηρεσιών που πουλάει στο εξωτερικό (δηλαδή, η χώρα μετέτρεψε το έλλειμμα που είχε στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών σε πλεόνασμα).
(2) Όπου να ’ναι, το κράτος θα γίνει κι αυτό πλεονασματικό, δαπανώντας λιγότερα από τα φορολογικά του έσοδα, αν εξαιρέσουμε τις αποπληρωμές των δανείων του (δηλαδή, το ελληνικό δημόσιο θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα).
(3) Κάποια στιγμή «θα βγούμε στις αγορές» (δηλαδή, το ελληνικό δημόσιο θα αρχίσει να δανείζεται και πάλι από τους ιδιώτες κι όχι πλέον αποκλειστικά από την τρόικα).
(4) Αν και θα υπάρξουν νέα τροϊκανά δάνεια, θα είναι πολύ μικρά σε σχέση με τα προηγούμενα.
(5) Η ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση φαίνεται να συμφωνείται, ίσως και επί ελληνικής προεδρίας.
Ας δούμε τώρα πως το καθένα από τα πιο πάνω πέντε δεδομένα (τα οποία δεν αμφισβητώ) στοιχειοθετούν το αντίθετο συμπέρασμα εκείνου που προσπαθούν να περάσουν Βρυξέλλες-Φραγκφούρτη-Βερολίνο-Αθήνα. Για την ακρίβεια, πρόκειται για πέντε δεδομένα που συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα βυθίζεται ακόμα πιο πολύ στο τέλμα της κρίσης. Ας τα πάρουμε ένα-ένα:
1. Πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες.
Πρωτόγνωρη επιτυχία ή επισφράγιση της ολοκληρωτικής κατάρρευσης;Αν το πλεόνασμα αυτό προερχόταν από αύξηση των εξαγωγών, που να αντανακλά έναν νέο δυναμισμό, επενδύσεις, προσλήψεις κλπ., θα ήταν θεόπεμπτο. Η πραγματικότητα όμως άλλα μαρτυρά. Το πλεόνασμα αυτό προέκυψε για έναν βασικά λόγο: Μείωση των εισαγωγών κατά 12%, από τα ήδη πολύ χαμηλά επίπεδα του 2012. Όσο για τις εξαγωγές, είναι στάσιμες σε σχέση με πέρσι και χαμηλότερες από το 2011!
Θα μου πείτε: Καλό δεν είναι να μειώνονται οι εισαγωγές; Καλό είναι να στρέφεται ο καταναλωτής από εισαγόμενα σε εγχώρια προϊόντα. Δεν συνέβη όμως αυτό. Απλώς ο καταναλωτής δεν καταναλώνει λόγω ανέχειας. Με απλά λόγια, το πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών αντανακλά την κατάρρευση της οικονομίας. Μόνο ανόητοι γιορτάζουν και χαίρονται με αυτό το δεδομένο, έτσι όπως προέκυψε.
Για να εμπεδώσουμε καλύτερα ότι πρόκειται για κάκιστο μαντάτο, αξίζει να σας θυμίσω ποια ήταν η τελευταία χρονιά που η Ελλάδα κατέγραψε πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών: Το 1943. Ουδέν σχόλιο περαιτέρω...
2. Το πρωτογενές πλεόνασμα οδηγεί τη χώρα στη σταθεροποίηση.
Βασικοί κανόνες οικονομικής καταδεικνύουν πως μια οικονομία που τελεί υπό ύφεση και στην οποία η τραπεζική πίστη έχει εξαφανιστεί απαιτεί από το κράτος να έχει πρωτογενές έλλειμμα, ώστε ο δημόσιος τομέας να υποστηρίζει τον ιδιωτικό με δημόσιες επενδύσεις, ωσότου ο τελευταίος ανακάμψει. Με το να ξεζουμίζει το κράτος τον ιδιωτικό τομέα (αυτό σημαίνει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα) εν μέσω κρίσης, ενισχύει την ύφεση.
Θα μου πείτε (πολύ σωστά): Δεδομένου όμως ότι το κράτος δεν έχει πρόσβαση σε πόρους (λόγω της συμμετοχής στην ευρωζώνη), δεν θα πρέπει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του; Έτσι είναι. Δεν έχει επιλογή η κυβέρνηση των Αθηνών, αντιμέτωπη με μια αδυσώπητη τρόικα, από το να τον ισοσκελίσει και να προσπαθήσει να παράξει ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα. Για ποιο λόγο όμως, δεδομένου ότι από αυτό το πλεόνασμα είναι αδύνατο να αποπληρώσει τα δάνειά του;
Ο λόγος που έχει σημασία να παραχθεί το πρωτογενές πλεόνασμα, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, είναι για να χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικό χαρτί σε μια σκληρή κόντρα με την τρόικα – με την Αθήνα να στέλνει την τρόικα σπίτι της ωσότου αρχίσει η ουσιαστική διαπραγμάτευση για το βαθύ κούρεμα του χρέους και την αλλαγή του καθεστώτος που διέπουν τις τράπεζες. Όμως αυτό καθαυτό το πρωτογενές πλεόνασμα σε μια φθίνουσα οικονομία όχι μόνο δεν σταθεροποιεί την οικονομία, αλλά την στέλνει με μεγαλύτερη ταχύτητα προς τον βυθό.
3. Η έξοδος στις αγορές θα είναι επιτυχία και θα σηματοδοτήσει την ανάκαμψη.
Όσο το δημόσιο είναι πτωχευμένο, δεν πρέπει να δανειστεί ούτε μια δεκάρα! Από κανέναν! Η κυβέρνηση πρέπει να χρησιμοποιήσει το πρωτογενές πλεόνασμα ώστε να αντισταθεί σε κάθε πίεση για νέο δανεισμό ωσότου το δημόσιο χρέος καταστεί βιώσιμο – κάτι που απαιτεί κάποια μορφή βαθιού κουρέματος.
Η έξοδος στις αγορές σημαίνει νέο δανεισμό. Αν αυτό γίνει πριν το κούρεμα του χρέους και την άρση των υφεσιακών πολιτικών, ο νέος δανεισμός από τις αγορές θα πρέπει να σημάνει εθνικό πένθος – αντί για τυμπανοκρουσίες και γιορτές.
4. Το επόμενο μνημόνιο θα προβλέπει πολύ μικρό νέο δανεισμό, κάτι που επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε στον δρόμο τον καλό.
Σε καμία περίπτωση. Το γερμανικό σχέδιο για το επόμενο μνημόνιο (το οποίο θα ονομάσουν, για λόγους μάρκετινγκ, κάπως αλλιώς) είναι να χρηματοδοτηθεί η Ελλάδα από ιδιώτες (από τις αγορές ομολόγων) υπό την εγγύηση-απειλή της ΕΚΤ προς τους ιδιώτες ότι, αν τα επιτόκια ξεπεράσουν ένα συγκεκριμένο όριο (περί το 4% με 5%), η ΕΚΤ θα παρέμβει. Κάτι τέτοιο θα συνεχίσει το καταστροφικό έργο των πρώτων δύο μνημονίων.
Όπως έγραφα στο (3) πιο πάνω, δεν έχει σημασία από ποιον δανειζόμαστε (αγορές ή τρόικα), ούτε με πόσο επιτόκιο, εφόσον το χρέος μας παραμένει μη βιώσιμο, η οικονομία υφεσιακή και η τραπεζική πίστη ανύπαρκτη. Σκεφτείτε το διαφορετικά: Αν τα δανεικά του μνημονίου 2, τα 160 δισ. ευρώ, τα είχαμε δανειστεί από ιδιώτες (με τη διαμεσολάβηση της ΕΚΤ), θα είχε καμία διαφορά; Καμία απολύτως.
Αυτό που μετρά είναι η βιωσιμότητα του προγράμματος. Δυστυχώς, αν δεν διαπραγματευτούμε υπό την απειλή της μη συμμόρφωσης, το μνημόνιο 3 θα είναι το ίδιο παράλογο με τα μνημόνια 1 & 2. Κι ας χρηματοδοτηθεί από τις αγορές (υπό την υψηλή επίβλεψη της ΕΚΤ).
5. Η συμφωνία της τραπεζικής ευρωπαϊκής ενοποίησης θα σημάνει το τέλος του κινδύνου για τις καταθέσεις και θα θωρακίσει τις τράπεζες.
Το αντίθετο. Μια σωστή και πραγματική τραπεζική ενοποίηση θα ήταν ό,τι καλύτερο. Θα έκοβε τον ομφάλιο λώρο της αλληλεξάρτησης πτωχευμένων κρατών της ευρωζώνης και πτωχευμένων τραπεζών που λειτουργούν στην επικράτειά τους. Δυστυχώς, η λεγόμενη τραπεζική ενοποίηση που συμφώνησαν οι ηγέτες μας επιτυγχάνει ακριβώς το αντίθετο: Ενισχύει την εξάρτηση των πτωχευμένων τραπεζών από το πτωχευμένο κράτος. Ουσιαστικά πρόκειται για περαιτέρω εθνικοποίηση των τραπεζικών συστημάτων υπό κοινούς κανόνες για το τι θα γίνει σε περίπτωση τραπεζικών καταρρεύσεων.
Πιο συγκεκριμένα, έστω ότι (όπως αυτή την εβδομάδα στην Ελλάδα με τις ανακοινώσεις της Blackrock για Εθνική και Eurobank) οι ελεγκτές της ΕΚΤ βρίσκουν πως μια τράπεζα στην Ελλάδα έχει νέα μαύρη τρύπα, π.χ. 10 δισ. ευρώ. Τι προβλέπει το σύμφωνο της δήθεν τραπεζικής ευρωπαϊκής ενοποίησης; Εν πολλοίς, προβλέπει εφαρμογή του κυπριακού μοντέλου: Το ελληνικό δημόσιο θα κληθεί να καλύψει τη μαύρη τρύπα.
Αν δεν έχει (που δεν θα έχει), θα πρέπει να συνεισφέρει περί τα 2 δισ. στην εν λόγω τράπεζα (αφού τα δανειστεί από την Ευρώπη) και, κατόπιν, τα υπόλοιπα 18 δισ. θα βρεθούν από τον αφανισμό των μικρομετόχων της τράπεζας και, κατόπιν, το κούρεμα των καταθέσεων άνω των 100 χιλιάδων. Πιστεύεις, αγαπητέ αναγνώστη, ότι πρόκειται για μια συμφωνία που βοηθά στο ξεπέρασμα της τραπεζικής κρίσης της χώρας; Μια συμφωνία που ο κ. Στουρνάρας πρέπει να υπερψηφίσει στο πλαίσιο της ΕΕ; Ή είναι μια συμφωνία-κόλαφος που θα βαθύνει την κρίση και την ανασφάλεια των καταθετών της περιφέρειας;
του Γιάννη Βαρουφάκη
ΠΗΓΗ:koutipandoras.gr

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΥΦΕΣΗΣ Αλλάζει κεφάλαιο η οικονομία. Ισχυρές ενδείξεις ανάκαμψης

Της Ελευθερίας Αρλαπάνου
Για πρώτη φορά, μετά από έξι χρόνια ύφεσης και τέσσερα χρόνια επώδυνης προσαρμογής μέσω των Μνημονίων, οικοδομείται, σταθερά, πλατφόρμα θετικών ειδήσεων για την οικονομία, που, υπό απαιτητικές προϋποθέσεις, μπορεί να αποτελέσει την πρώτη ύλη της ανάκαμψης.
Η μετάβαση στα «δίδυμα πλεονάσματα», για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι ενδείξεις ανάσχεσης της ύφεσης, η αναθέρμανση στην εγχώρια αγορά ομολόγων, που πρακτικά έχει νεκρώσει για τους επενδυτές από τα μέσα του 2010, τα ισχυρά μηνύματα για τη φετινή τουριστική κίνηση και τα ενθαρρυντικά στοιχεία για τη δημιουργία νέων μικρών επιχειρήσεων, κυριαρχούν στη λίστα των θετικών εξελίξεων στο οικονομικό πεδίο.

Κλίμα που θα ενισχυθεί από πιθανές αναβαθμίσεις από μεγάλους ξένους οίκους που ξεκινούν να «μιλούν» από τις 21 Μαρτίου και μετά αλλά και εφόσον ολοκληρωθεί η αξιολόγηση από την τρόικα έως το Eurogroup της 10ης Μαρτίου. Κάτι που «βλέπει» πλέον και το «στρατόπεδο» των πιστωτών.
Καθοριστικής σημασίας είναι η προοπτική επιστροφής του Δημοσίου στις αγορές, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί το σενάριο αυτό να γίνει και πριν από τις ευρωεκλογές, το αποτέλεσμα των οποίων με τη σειρά του θα κρίνει τον βαθμό στον οποίο οι επενδυτές θα αποφασίσουν να αποδυναμώσουν το πολιτικό ρίσκο που αποδίδουν στη χώρα.
Σε μια συγκυρία που οι εξελίξεις στις διεθνείς αγορές μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να τροφοδοτήσουν την οικονομία με πολύτιμη ρευστότητα και επενδυτικά κεφάλαια, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να υπάρξει οικονομική μεγέθυνση και απασχόληση, το «μομέντουμ» που δημιουργείται αποτελεί παράθυρο ευκαιρίας για τη χώρα.
Για να αποτελέσει όμως αυτό, πραγματικό έναυσμα για βιώσιμη ανάκαμψη, απαιτείται πολιτική αποφασιστικότητα, εντός και εκτός Ελλάδας, ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης με συγκεκριμένους κλάδους που μπορούν να αποτελέσουν δίαυλο προσέλκυσης επενδυτικών κεφαλαίων, άρση της πολιτικής αβεβαιότητας και καθαροί κανόνες για επενδύσεις και φορολογία.Πλέγμα που θα αποτελέσει καταλύτη και καθαρό σήμα προς τις αγορές πως η Ελλάδα, όντως, γυρίζει σελίδα, πολλαπλασιάζοντας το θετικό αντίκτυπο των σημαντικών εξελίξεων που ήδη καταγράφονται.
Ισχυροί προπομποί
Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα έχουμε ισχυρούς προπομπούς ανάκαμψης. Δεν είναι τυχαίο που για πρώτη φορά βλέπουμε σαφή διάθεση για επενδύσεις σε ελληνικά ομόλογα, ενώ αποκλιμακώνεται η απόδοση στους δεκαετείς τίτλους σε προ Μνημονίου επίπεδα, σχολιάζει χαρακτηριστικά τραπεζικό στέλεχος. Όπως δε εκτιμά εάν δεν υπήρχε στο χάρτη το πολιτικό ρίσκο, η απόδοση του δεκαετούς θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα και στο 6%. Επίπεδα στα οποία η αγορά, σύμφωνα με ξένους αναλυτές θα μπορούσε να τιμολογήσει μια νέα έκδοση του Δημοσίου, φέτος.
Στην κορυφή των θετικών εξελίξεων για την οικονομία είναι η εξάλειψη των «δίδυμων ελλειμμάτων» και η μετάβαση σε «δίδυμα πλεονάσματα», στο δημοσιονομικό πεδίο και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της χώρας. Αν και οι αβεβαιότητες για τη διατηρησιμότητα και των δύο πλεονασμάτων παραμένουν ισχυρές, η επίτευξή τους δημιουργεί ισχυρή βάση ανάκαμψης, εφόσον η χώρα παραμείνει προσηλωμένη στη δημοσιονομική εξυγίανση αλλά και στην εξυγίανση του παραγωγικού της μοντέλου, με επίμονη υλοποίηση μεταρρυθμίσεων.
Ισχυρή στήριξη στη δυναμική ανάκαμψης αναμένεται να έλθει και φέτος από το «μέτωπο» του τουρισμού, όπως μαρτυρούν τα πρώτα μηνύματα από τις αγορές του εξωτερικού, ενώ κάτι δείχνει πως αρχίζει να κινείται και στο μέτωπο της επιχειρηματικότητας. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΙΟΒΕ η κρίση ενεργοποιεί, εξ ανάγκης, κινήσεις επιχειρηματικότητας, με περισσότερα από 450.000 άτομα να καταγράφονται σε φάση εκκίνησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας το 2012. «Κλειδί» για τις εξελίξεις στην Ελλάδα θα αποτελέσει και η ολοκλήρωση της διαδικασίας τραπεζικής ανακεφαλαιοποίησης, με κεντρικό στόχο να ξεκινήσουν σταδιακά να ανοίγουν οι στρόφιγγες των δανειοδοτήσεων, ενώ παράλληλα εάν το Δημόσιο επιτύχει μια έξοδο στις αγορές, με ικανοποιητικούς όρους, μπορεί να βελτιωθούν και οι όροι δανεισμού των επιχειρήσεων, μέσω εταιρικών ομολόγων.
Αναβαθμίσεις περιμένει η αγορά
Οι εξελίξεις αυτές συνθέτουν μια εύθραυστη ισορροπία στην ελληνική οικονομία. Το εάν αυτή θα ισχυροποιηθεί και θα σηματοδοτήσει τελικά την έναρξη ανοδικού κύκλου στην οικονομία περνά από πολλά «κανάλια». Ένα πρώτο κρας - τεστ για το πώς αποτιμούν οι αγορές τις τρέχουσες εξελίξεις αναμένεται από τις κινήσεις που δρομολογούν, έως τις 23 Μαΐου, οι τρεις μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης. Ξεκινώντας από τη Standard & Poor's που στις 21 Μαρτίου δημοσιεύει τη νέα της αξιολόγηση για την Ελλάδα, την οποία θα διαδεχθεί η Moody's στις 4 Απριλίου και η Fitch στις 23 Μαΐου, δύο μόλις μέρες πριν από τις ευρωεκλογές. Εφόσον η οικονομία κερδίσει στη φάση αυτή το στοίχημα των αναβαθμίσεων, αυτό θα ενισχύσει το θετικό μομέντουμ, διευκολύνοντας και την επιστροφή του Δημοσίου στις αγορές
. Η αγορά ποντάρει στη φάση αυτή τουλάχιστον σε βελτίωση των προοπτικών αναβάθμισης της χώρας. Οτιδήποτε καλύτερο θα βελτιώσει το κλίμα αλλά και τα επίπεδα του κόστους δανεισμού της χώρας. Βεβαίως όσο η χώρα παραμένει κάτω από «ΒΒΒ» η επενδυτική διάθεση για την ανάληψη ελληνικού ρίσκου, πρακτικά θα κριθεί όχι τόσο βάσει των αξιολογήσεων, αλλά από τη διασφάλιση συνθηκών πολιτικής σταθερότητας και των περιθωρίων κέρδους από τις τοποθετήσεις σε ελληνικούς τίτλους.
«Κλειδί» η στάση των Γερμανών
Κεντρικός καταλύτης για τη δυναμική σταθεροποίησης της χώρας είναι οι επικείμενες αποφάσεις για τη νέα ελάφρυνση του χρέους και τη συμφωνία για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού. Με την πιστοποίηση του περσινού πρωτογενούς πλεονάσματος από τη Eurostat, στις 23 Απριλίου, η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει νέα μέτρα ελάφρυνσης για το χρέος. Αν και οι αποφάσεις δεν αναμένονται πριν από τις ευρωεκλογές, εντούτοις η Ε.Ε. αναμένεται να προχωρήσει σε μια ισχυρή δήλωση δέσμευσης πως θα λάβει νέα μέτρα ελάφρυνσης, φέτος.
Κυρίαρχο σενάριο παραμένει ο ετεροχρονισμός των πληρωμών για το χρέος, έως και τα 50 χρόνια, γεγονός που στην κυβέρνηση εκτιμούν πως θα δράσει καταλυτικά στην επανατοποθέτηση επενδυτών σε ελληνικά ομόλογα, καθώς και νέες μειώσεις επιτοκίων στα δάνεια από την Ε.Ε. Στο τραπέζι παραμένει και η συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας από τον Μηχανισμό Στήριξης, με την κυβέρνηση πάντως να φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να έχει εξασφαλίσει πως θα παραμείνει ανοικτή η γραμμή πίστωσης, χωρίς νέες προϋποθέσεις.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πρόσφατο δημοσίευμα στο γερμανικό Τύπο που επικαλούμενο κυβερνητικές πηγές στη Γερμανία υποστήριζε πως στο ενδεχόμενο τρίτου πακέτου στήριξης προς την Ελλάδα θα αλλάξει ριζικά το μοντέλο εποπτείας της χώρας, αφήνοντας στην Ελλάδα το ελεύθερο να επιλέγει ποιες μεταρρυθμίσεις θα προωθήσει για να επιτύχει προκαθορισμένους στόχους.
ΠΗΓΗ: imerisia.gr

Γ. Προβόπουλος: Απαιτείται νέο μοντέλο ανάπτυξης

Να μην επιδεινωθεί το κοινωνικοπολιτικό κλίμα από αντιπαραθέσεις και πόλωση καθώς προκαλούν κινδύνους και αβεβαιότητες ζήτησε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος, κατά την παρουσίαση της Ετήσης Εκθεσης της ΤτΕ στη γενική συνέλευση των μετόχων. Ταυτόχρονα υπογράμμισε ότι είναι ανώφελο και επικίνδυνο αδύναμες και μη βιώσιμες επιχειρήσεις και κορεσμένοι κλάδοι να αφεθούν να λειτουργούν με όρους του παρελθόντος.

Επιπλέον, ανέφερε ότι την ερχόμενη εβδομάδα η Τράπεζα της Ελλάδος θα ανακοινώσει τα αποτελέσματα των stress test. Ο κ. Προβόπουλος τόνισε ότι η ΤτΕ έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία με μία συντηρητική προσέγγιση, ενώ μέχρι την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στελέχη της τράπεζας θα ενημερώνουν τα τεχνικά κλιμάκια της Τρόικας για τις λεπτομέρειες της άσκησης.

Σε ό,τι αφορά την οικονομία, ο κεντρικός τραπεζίτης επεσήμανε ότι το 2014 είναι η πρώτη χρονιά ανάκαμψης. Επίσης, υπογράμμισε ότι είναι υγιές και ανθεκτικό το τραπεζικό σύστημα της χώρας και ότι είναι ασφαλείς οι καταθέσεις.

Επιπλέον, τόνισε ότι απαιτείται ολοκληρωμένη εθνική πολιτική για την έξοδο από την κρίση, καθώς και το γεγονός ότι απαιτείται νέο μοντέλο ανάπτυξης.

Για την οικονομία ανέφερε ότι είναι ισχυρή ένδειξη διατηρήσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής η συνεπής υλοποίηση του Προϋπολογισμού του 2014. Πρόσθεσε ότι χρειάζεται αποφασιστικότητα και συνέπεια στην εφαρμογή του προγράμματος σταθεροποίησης.

Επίσης, επέμεινε στη συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής για την διατήρηση και την διεύρυνση του πρωτογενούς πλεονάσματος.

Τόνισε ταυτόχρονα ότι πρέπει χωρίς καθυστέρηση να πάμε στο νέο μοντέλο ανάπτυξης.

Ως βασικές προτεραιότητες ανέδειξε:

•  το χαμηλό γραφειοκρατικό κόστος για τις επιχειρήσεις,
•  τον αποτελεσματικό δημόσιος τομέα και
•  ένα σταθερό και ευνοϊκό φορολογικό πλαίσιο

Απαιτείται εκ βάθρων ανασυγκρότηση του κράτους, θεσμικός εκσυγχρονισμός σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η υγεία και η απονομή της δικαιοσύνης ανέφερε. Πρόσθεσε ότι απαιτείται η διαμόρφωση ενός φορολογικού συστήματος, σταθερού και φιλικού προς την επιχειρηματικότητα, τις επενδύσεις και την εργασία, αλλά αυστηρό απέναντι στη φοροδιαφυγή.

Τράπεζες

Το τραπεζικό σύστημα είναι μοχλός για την αναδιάρθρωση του επιχειρηματικού τομέα επισήμανε ο Διοικητής. Πρόσθεσε ότι το τραπεζικό σύστημα οφείλει να πρωτοστατήσει, στηρίζοντας αποτελεσματικά την αναδιάρθρωση του επιχειρηματικού τομέα της οικονομίας και ότι οι τράπεζες οφείλουν να συμβάλουν στη δημιουργία του νέου υποδείγματος βιώσιμης ανάπτυξης.

Επισήμανε ότι οι νέες πιστώσεις πρέπει να δοθούν σε δυναμικές επιχειρήσεις με υψηλό βαθμό εξωστρέφειας και προοπτικές ανάπτυξης. Μάλιστα ανέφερε ότι είναι ανώφελο και επικίνδυνο αδύναμες και μη βιώσιμες επιχειρήσεις και κορεσμένοι κλάδοι να αφεθούν να λειτουργούν με όρους του παρελθόντος.

Ανέδειξε σε μεγάλη πρόκληση «να μετατρέψουμε την υπό εξέλιξη σταθεροποίηση σε δυναμική ανάπτυξη πάνω σε στέρεες βάσεις», ενώ επεσήμανε ότι η βελτίωση των μακροοικονομικών δεδομένων θα επιτρέψει τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Ανέφερε ότι η Τράπεζα της Ελλάδος και η Πολιτεία διασφαλίζουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Εκτίμησε ότι η Τραπεζική Ένωση θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα.
ΠΗΓΗ:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Γέφυρες πολέμου στήνουν οι Τούρκοι

Σε ένα παραλήρημα της τουρκικής κρατικής τηλεόρασης στο οποίο ευθέως γινόταν αναφορά σε "επιτυχημένη εισβολή μετά από την διάβαση με τα τουρκικά κατασκευής αμφίβια μέσα του ποταμού" (ποιου ποταμού άραγε;) παρουσιάστηκαν όλα τα τουρκικά αμφίβια οχήματα ζεύξης υδάτινων κωλυμάτων με πρώτο και κύριο το AZMIM (Amfibi Zırhlı Muharebe İş Makinasι: Αμφίβιο Θωρακισμένο Όχημα Μηχανικού) της φωτό, το οποίο προρίζεται να "επιχωματώνει τάφρους" (για ποια τάφρο άραγε μιλάνε;)!
"Χάρη στην αμφίβιο Θωρακισμένο Όχημα Μηχανικού ο χρόνος διάβασης των αμφίβιων οχημάτων του πεζικού στην απέναντι όχθη των ποταμών μειώνεται και αυξάνεται το ποσοστό επιτυχίας της επιδρομής.εισβολής", μετέδωσε για την ακριβεια η τουρκική τηλεόραση, την ώρα που στην Αθήνα η πολιτική ελίτ πιστεύει ότι θα ... επέμβουν οι Αμερικανοί και θα διασωθεί η χώρα, είτε τώτα είτε σε πέντε ή δέκα χρόνια.
Ο ρεπόρτερ περιέγραφε το AZMIM ότι "λειτουργεί σαν ένας κάστορας στην ακτή των ποταμών" δηλαδή δημιουργεί χερσαίες προσβάσεις σε υδάτινο περιβάλλον και η δυνατότητά του αυτή "είναι ιδιαίτερα πολύτιμη κατά την επίθεση".
Το AZMIM διαμορφώνει κατάλληλα το έδαφος στις όχθες των ποταμών (κλίση, πλάτος, σκληρότητα και την επιφανειακή ομαλότητα του εδάφους) σύμφωνα με τις ανάγκες των οχημάτων του Μηχανοκίνητου Πεζικού που ακολουθεί.
Η παράδοση του πρώτου AZMIM (Amfibi Zırhlı Muharebe İş Makinasι: Αμφίβιο Θωρακισμένο Όχημα Μηχανικού) από την κατασκευάστρια FNSS Savunma Sistemleri στη Διοίκηση Λογιστικής Υποστήριξης των Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων έγινε στις 11 Ιανουαρίου 2013.
Η σχετική επίσημη τελετή έγινε στις εγκαταστάσεις της FNSS παρουσία του Τούρκου υπουργού Άμυνας Ismet Yilmaz, του διοικητή της Διοίκησης Λογιστικής Υποστήριξης των Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων αντιστράτηγου Adem Huduti, του επικεφαλής της γενικής γραμματείας αμυντικής βιομηχανίας (SSM) Murad Bayar και πολλών άλλων στρατιωτικών και πολιτικών αξιωματούχων του τουρκικού υπουργείου άμυνας και της κυβέρνησης γενικότερα.
Η υψηλού επιπέδου παρουσία στην τελετή προφανώς αιτιολογείται από το γεγονός ότι το AZMIM αποτελεί προίον αποκλειστικά τουρκικής σχεδίασης και παραγωγής, και μάλιστα αποτελεί το δεύτερο κατά σειρά μετά την αυτοκινούμενη αμφίβια γέφυρα εφόδου (SYHK: Seyyar Yüzücü Hücum Köprüsü – SAMUR).
Ηδη έχουν παραδοθεί συνολικά 12 οχήματα του τύπου, που αποτελούν την πρώτη παρτίδα,  στις μονάδες μηχανικού μάχης της 1ης Τουρκικής Στρατιάς, προσδίδοντας πρωτόγνωρες για αυτές επιχειρησιακές δυνατότητες ζεύξης κωλυμάτων, και ολοκληρώνουν τον σχεδιασμό ζεύξης της αντιαρματικής τάφρου του Έβρου.
Σημειώνεται ότι η συνολική απαίτηση των Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων ανέρχεται σε 36 οχήματα AZMIM.
Υπενθυμίζεται ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2010 στην ελληνο-τουρκική μεθόριο  υπήρχε μια μικρή αντιαρματική τάφρος, μήκους μόλις 12 χλμ, πλάτους 20 περίπου μέτρων και βάθους 4-5 μέτρων.
Αυτή είχε κατασκευαστεί τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και εκτεινόταν κατά μήκος των χερσαίων συνόρων Ελλάδας – Τουρκίας, στο προγεφύρωμα του Κάραγατς, βορείως της πόλης της Ορεστιάδας. Μερικές εκατοντάδες μέτρα μπροστά από και σχεδόν παράλληλα μ’ αυτήν, επί της ορίου γραμμής, κατασκευάστηκε ο περιβόητος «φράκτης» για τους λαθρομετάναστες.
Όμως από το καλοκαίρι του 2010, ο Ελληνικός Στρατός, σε μια προσπάθεια να απαντήσει με οικονομικό τρόπο στην τουρκική εξοπλιστική φρενίτιδα, και ειδικότερα της προμήθειας νέων γεφυροφόρων αρμάτων LEGUAN, δυνατότητας γεφύρωσης ανοίγματος 24 μέτρων άρχισε να ... σκάβει!
Έτσι ξεκίνησε την επέκταση, διαπλάτυνση και εκβάθυνση της υφιστάμενης τάφρου, δίνοντάς της μέσο πλάτος 30 – 35 μέτρων και μέσο βάθος επτά μέτρων.
Στο δεύτερο βίντεο, διακρίνονται και οι επίσης τουρκικής κατασκευής αυτοκινούμενες γέφυρες Samur, που σε συνδυασμό με το AZMIM, υπό προϋποθέσεις αεροπορικής υπεροχής μπορούν να "διατρήσουν" τάφρο και Έβρο.
Υπενθυμίζεται ότι ο προαναφερόμενος σχεδιασμός, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την προμήθεια ακτόδρομων των εν λόγω τεθωρακισμένων αμφίβιων προωθητών και των αυτοκινούμενων πλωτών γεφυρών εφόδου SYHK – SAMUR, όπως φαίνονται χαρακτηριστικά στο δεύτερο βίντεο.
Εκτός από τα παραπάνω συστήματα, στο κέντρο πλωτών μέσων των Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων στη Μπόζνα, μονάδες μηχανικού και ελιγμού της 1ης Τουρκικής Στρατιάς εκπαιδεύονταν στη διάβαση υδατίνων γραμμών σε μία εντυπωσιακή κινητοποίηση και συγκέντρωση  υλικών, μέσων και προσωπικού.
Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στη Μπόζνα καταμετρήθηκαν από τις ελληνικές υπηρεσίες περισσότερα από 40 ζεύγματα πλωτών γεφυρών εφόδου Ribbon και FSB-E, τα οποία αντιστοιχούν σε περίπου 250 μέτρα πλωτής γέφυρας που σε ορισμένα σημεία του Έβρου επαρκούν για τη ζεύξη του με δύο πλωτές γέφυρες!
Υπενθυμίζεται ότι σήμερα οι Τουρκικές Χερσαίες Δυνάμεις διαθέτουν δύο τύπους πλωτών ταχέως αναπτυσσομένων γεφυρών εφόδου.
Συγκεκριμένα διατίθενται:
-Έξι (6) συλλογές πλωτών γεφυρών εφόδου Ribbon (αγνώστου μήκους σημειώνεται όμως ότι η κάθε συλλογή τυπικά επαρκεί για την κατασκευή γέφυρας 100 ως 120 μέτρων), και
-Οκτώ (8) συλλογές πλωτών γεφυρών FSB-Ε (Faltschwimmbrücke-Export), κατασκευής της γερμανικής EWK (Eisen Werke Kaiserslautern, νυν General Dynamics European Land Systems-Germany GmbH).
Κάθε συλλογή FSB-E δύναται να κατασκευάσει πλωτή γέφυρα εφόδου μήκους 250 μέτρων.
Η κλάσης 60 τόνων γέφυρα FSB-Ε αποτελεί βελτιωμένο αντίγραφο της αμερικανικής πλωτής γέφυρας εφόδου Ribbon και μάλιστα τα ζεύγματα και τα οχήματα μεταφοράς της είναι πλήρως εναλλάξιμα με αυτά της αμερικανικής.
Μεταξύ των χρηστών της περιλαμβανόταν και ο γερμανικός Στρατός που τις ανέπτυσσε σε μεραρχιακούς λόχους μηχανικού γεφυροποιίας με την κάθε συλλογή να περιλαμβάνει 18 μεσαία και οκτώ ακραία ζεύγματα.
Περιττό να σημειωθεί ότι το σύνολο σχεδόν των συλλογών πλωτών γεφυρών εφόδου βρίσκεται αναπτυγμένο σε συγκροτήματα και μονάδες μηχανικού της 1ης Τουρκικής Στρατιάς στην Ανατολική Θράκη.




 ΠΗΓΗ: defencenet.gr

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

Είναι γεγονός ότι η Αμυντική Βιομηχανία στη χώρα μας δεν έχει μακρά ιστορία και αριθμεί λίγο περισσότερο από τριάντα (30) χρόνια ζωής, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου υπάρχει προϊστορία και συσσωρευμένη εμπειρία αρκετών δεκάδων ετών. Είναι επίσης γνωστό ότι επί σειρά ετών ο μεγαλύτερος και βασικός εξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας βασιζότανε σε προμήθειες έτοιμων οπλικών συστημάτων μέσω δανείων τα οποία σύναπτε η εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση με τις αντίστοιχες Κυβερνήσεις προμήθειας των οπλικών συστημάτων. Το αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής είναι λίγο-πολύ γνωστό σε όλους. Αποδοχή όρων με ελάχιστες διαπραγματεύσεις, δυσβάστακτοι όροι αποπληρωμής των δανείων και φυσικά καθολική απουσία της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας από την παραγωγική διαδικασία και την εν συνεχεία υποστήριξη των οπλικών συστημάτων. Φυσικό επακόλουθο οι Αμυντικές μας Βιομηχανίες να είναι άγνωστες ή σχεδόν άγνωστες στη διεθνή ανταγωνιστική αγορά και το ποσοστό συμμετοχή τους στα οπλικά συστήματα μηδενικό.

Η προώθηση και υλοποίηση του υπό κατάρτιση εξοπλιστικού προγράμματος αποσκοπεί, αφενός μεν στο πολιτικό-στρατιωτικό σκέλος με το οποίο ενισχύεται η αποτρεπτική ικανότητα της χώρας και αφετέρου στο οικονομικό, το οποίο αφορά στα απαιτούμενα κονδύλια για την υλοποίηση του εξοπλιστικού προγράμματος.

Η ορθολογιστική αξιοποίηση αυτού ακριβώς του δεύτερου σκέλους είναι εκείνο στο οποίο προσβλέπει πλέον η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία, η ανάπτυξη της οποίας αποτελεί οικονομική και εθνική αναγκαιότητα και ένα μεγάλο δυναμικό για σημαντική υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων. Στην Ελλάδα, η οποία έχει τις υψηλότερες αμυντικές δαπάνες σαν ποσοστό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) από όλες τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, η αμυντική βιομηχανία συμμετέχει στην παραγωγή οπλικών συστημάτων με το μικρότερο ποσοστό εγχώριας συμμετοχής από όλες τις χώρες της συμμαχίας.

ανάπτυξη και ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας κρίνεται εκ των

Το ποσοστό αυτό μέχρι πρότινος περιορίζετο σε μονοψήφιο αριθμό, γεγονός που υποδηλώνει την ελάχιστη Ελληνική Βιομηχανική εμπλοκή, με όλα τα αρνητικά οικονομικά επακόλουθα στο εμπορικό ισοζύγιο και στο κόστος από τις διακυμάνσεις της ισοτιμίας του Ευρώ και παλαιότερα της δραχμής, με τα ξένα νομίσματα. Η τεράστια αυτή ετήσια συναλλαγματική αφαίμαξη στερεί τη χώρα από οικονομικούς πόρους οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την ανάπτυξη της οικονομίας και την προσαρμογή της στα διεθνή πρότυπα.

Η ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας μπορεί να αποβεί καθοριστικός παράγων, όχι μόνο για την άμυνα της χώρας αλλά και για την οικονομική δραστηριότητα και την επιστημονική και τεχνολογική της εξέλιξη. Με τον τρόπο αυτό, η κοινωνία θα εισπράξει διπλό μέρισμα από την αυξημένη εθνική ασφάλεια αλλά και από την αυξημένη δραστηριότητα και απασχόληση.

Το στίγμα και ο στόχος που πρέπει να σκοπεύει η συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν δοθεί. Δηλαδή να πολλαπλασιασθεί η ελληνικοποίηση των προμηθειών ανεβάζοντας τη συμμετοχή της εγχώριας προστιθέμενης αξίας μέσω της υλοποίησης του ΕΜΠΑΕ των Ενόπλων Δυνάμεων.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Η υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων είναι το όχημα με το οποίο μπορεί να δοθεί η δυνατότητα στις Ελληνικές Αμυντικές Βιομηχανίες να εμπλακούν είτε στη συμπαραγωγή υπαρχόντων οπλικών συστημάτων, είτε στην ανάπτυξη και παραγωγή νέων. Η συμμετοχή αυτή μπορεί να υλοποιηθεί μέσω των Βιομηχανικών Επιστροφών καθώς και της αύξησης της Ελληνικής Προστιθέμενης Αξίας (ΕΠΑ).

Ως Ελληνική Προστιθέμενη Αξία ορίζεται η αξία η οποία προστίθεται από την Ελληνική Βιομηχανία κατά την διάρκεια παραγωγής, συναρμολόγησης ή/και μεταποίησης αμυντικών προϊόντων. Η ΕΠΑ προσλαμβάνει ιδιαίτερη αξία στα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα όπου και είναι εφικτή η υλοποίηση του στόχου του 35%. Στα προγράμματα αυτά το φάσμα και τα αντικείμενα εμπλοκής της Βιομηχανίας είναι τεράστια και είναι πρόσφορο το έδαφος για ευρύτερες βιομηχανικές συνεργασίες και συμμετοχές.  Για να είναι αυτό εφικτό θα πρέπει οι ελληνικές παραγωγικές μονάδες να αποκτήσουν το κρίσιμο εκείνο μέγεθος που θα τους εξασφαλίσει ένα σημαντικό μερίδιο της αγοράς, επιτρέποντας παράλληλα μια ουσιαστική όχι μόνο παρουσία αλλά και συμμετοχή στις εγχώριες, ευρωπαϊκές και διεθνείς συμπαραγωγές.

Βασικό μέσο για την ενίσχυση των Ελληνικών Αμυντικών Βιομηχανιών είναι οι μακροχρόνιες συμφωνίες-πλαίσιο και τα πολυεθνικά προγράμματα ανάπτυξης και συμπαραγωγής. Οι συμφωνίες αυτές επιτρέπουν τον καλύτερο σχεδιασμό και προγραμματισμό των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων, σταθερότητα στην οικονομική και διαχειριστική πολιτική τους καθώς και διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Στο πλαίσιο αυτό ο κρατικός τομέας επιτυγχάνει ευνοϊκότερους όρους στους χρόνους παράδοσης, στο κόστος των προγραμμάτων, στην ποιότητα των αμυντικών προϊόντων και είναι συμμέτοχος στις περαιτέρω εξελίξεις και πωλήσεις των συμφωνιών και των προγραμμάτων αυτών.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο διαχειρίζεται ένα μεγάλο προϋπολογισμό, μπορεί και έχει τη δυνατότητα να μεγιστοποιήσει τα οφέλη τόσο για την ασφάλεια της χώρας όσο και γενικότερα για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Για το σκοπό αυτό απαιτείται ανάπτυξη στενότερων σχέσεων συνεργασίας μεταξύ των αρμοδίων υπηρεσιών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και των Ελληνικών Αμυντικών Βιομηχανιών. Η συνεργασία αυτή θα συντονίσει καλύτερα τις απαιτούμενες ενέργειες, θα συντομεύσει το χρόνο για την ανάπτυξη και παραγωγή των αμυντικών προϊόντων και θα μεγιστοποιήσει τη συμμετοχή των Αμυντικών Βιομηχανιών στα εξοπλιστικά προγράμματα. Η συνεργασία αυτή επιβάλλεται τόσο και από τη μείωση των διατιθεμένων κονδυλίων για τις αμυντικές δαπάνες όσο και από την εξέλιξη των τεχνολογιών όπως είναι οι τηλεπικοινωνίες και η τεχνολογία της πληροφορίας.    

Ø   Όλα τα ανωτέρω αποτελούν τους συντελεστές ομαλής, ουσιαστικής και επιτυχούς συμμετοχής των Αμυντικών Βιομηχανιών στα εξοπλιστικά προγράμματα. Στις προσκλήσεις υποβολής προσφορών (RFIs - RFPs) περιλαμβάνονται συνήθως οι κυβερνητικές εξαγγελίες για το ποσοστό συμμετοχής της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας στα προγράμματα αυτά. Η περαιτέρω όμως πορεία και εξέλιξη με σκοπό την υλοποίηση των ανωτέρω, επηρεάζονται από τους διαφόρους παράγοντες όπως ο Διαθέσιμος Χρόνος Υποβολής των Προσφορών, η Πολυτυπία των Οπλικών Συστημάτων, το ποσοστό της Ελληνικής Προστιθέμενης Αξίας (ΕΠΑ), οι Βιομηχανικές Επιστροφές, η Συμμετοχή σε Προγράμματα Ανάπτυξης και Παραγωγής Νέων Οπλικών Συστημάτων καθώς και η υπογραφή Συμβάσεων μεταξύ των Ελληνικών και Ξένων Εταιρειών πριν την Υπογραφή της Σύμβασης της Κύριας Προμήθειας.

Ø   Διαθέσιμος Χρόνος Υποβολής Προσφορών

Σημαντικότατος παράγοντας στην υποβολή της προσφοράς είναι ο διαθέσιμος χρόνος, ο οποίος δυστυχώς στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι απαγορευτικά μικρός και κυμαίνεται μεταξύ ενός και δύο μηνών. Οι διαδικασίες είναι αρκετά χρονοβόρες και δαπανηρές για τις μετέχουσες ελληνικές και ξένες εταιρείες και χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή για εντοπισμό και συγκεκριμενοποίηση των συστημάτων που θα κατασκευασθούν από την εγχώρια βιομηχανία. Η στενότητα χρόνου υποβολής της προσφοράς, την οποία συνήθως επικαλούνται οι ξένες εταιρείες, οδηγεί είτε στη μη εξεύρεση πεδίου συνεργασίας για υποκατασκευαστικό έργο, είτε στη σύναψη συμφωνίας συνεργασίας για μικρά σε μέγεθος και σπουδαιότητα συστήματα ή υποσυστήματα, γεγονός που ουσιαστικά ευνοεί τον ξένο κατασκευαστή. Σε αντίθεση με την Ελλάδα η Τουρκία αντιμετωπίζει πιο ρεαλιστικά την εμπλοκή των Αμυντικών Βιομηχανιών στα μεγάλα εξοπλιστικά της προγράμματα και έχει επιτύχει συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας της σε ποσοστό που υπερβαίνει το 30%.

Ø   Πολυτυπία Οπλικών Συστημάτων

Δεύτερος ουσιαστικός παράγοντας που θα βοηθήσει στην προγραμματισμένη και υγιή ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας κατά την υλοποίηση του εξοπλιστικού προγράμματος είναι η αποφυγή της πολυτυπίας των οπλικών συστημάτων, κάτι που δυστυχώς έχει συμβεί επανειλημμένα στο παρελθόν. Η πολυτυπία εκτός από ουσιαστικό πρόβλημα στην ομαλή λειτουργία των Γενικών Επιτελείων, αποτελεί και πραγματικό εμπόδιο στην ουσιαστική εμπλοκή της Αμυντικής Βιομηχανίας, διότι οι απαιτούμενες βιομηχανικές επενδύσεις πολλαπλασιάζονται κάνοντας αντιοικονομική και ανέφικτη την εγχώρια συμμετοχή και τον κατακερματισμό της σε μικρού ενδιαφέροντος και σπουδαιότητας αντικείμενα. Η αξιοποίηση και εκμετάλλευση των συστημάτων/προϊόντων που έχουν σχεδιασθεί, αναπτυχθεί και κατασκευάζονται από Ελληνικές Αμυντικές Βιομηχανίες θα έχει διπλό αποτέλεσμα. Πρώτον θα μειώσει κατά το δυνατόν την πολυτυπία, θα ενισχύσει σε μεγάλο βαθμό την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και θα δώσει τη δυνατότητα συνεργασίας και υιοθέτησης των ελληνικών προϊόντων σε αντίστοιχα συστήματα άλλων χωρών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα ακόλουθα προϊόντα της INTRACOM:

·      Το σύστημα Ενδοεπικοινωνίας WISPR.

·      Το σύστημα Διαχείρισης Μάχης iBMS.

·      Οι τηλεμετρικές διατάξεις και τροφοδοτικά συστήματα πυραυλικών συστημάτων.

·      Τα συστήματα και συσκευές λειτουργικών ελέγχων.

  ·    Η ευρεία γκάμα κρυπτοσυσκευών που διασφαλίζουν την κρυπτογραφημένη  μετάδοση δεδομένων, φωνής και Fax.

·      Ο κινητός δορυφορικός τερματικός σταθμός VSAT "CRONOS".

·      Οι τακτικοί ασύρματοι VHF και HF.

·      Οι μικροκυματικές ζεύξεις.

Ø   Ελληνική Προστιθέμενη Αξία (ΕΠΑ)

Η Ελληνική Προστιθέμενη Αξία (ΕΠΑ) θα πρέπει να αποτελεί αποφασιστικής σημασίας κριτήριο για κάθε επιμέρους κατακύρωση. Επιπλέον, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο στο ποσοστό της ΕΠΑ αλλά και στο περιεχόμενο της, το οποίο πρέπει να καθορίζεται από τους υποψήφιους προμηθευτές όχι μόνο ποσοτικά, αλλά και αναλυτικά ως προς τη φύση και το είδος της και σύμφωνα με τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.

Ø   Βιομηχανικές Επιστροφές

Εδώ απαιτείται πριν από την υπογραφή των συμβάσεων να αξιολογούνται σε βάθος οι προσφορές των υποψηφίων προμηθευτών όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά ως προς τις βιομηχανικές συνεργασίες και επιστροφές προς την εγχώρια βιομηχανία. Στο υφιστάμενο πλαίσιο θα πρέπει να δίνεται έμφαση και στην παροχή στις Ένοπλες Δυνάμεις προϊόντων και υλικών της Ελληνικής Βιομηχανίας. Συγκεκριμένα ο συσχετισμός των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων με τις παραγωγικές δυνατότητες της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας μπορεί να οδηγήσει στην κάλυψη των υφισταμένων αναγκών κάνοντας ταυτόχρονα πλήρη εκμετάλλευση των προσφερομένων βιομηχανικών δυνατοτήτων και των επενδύσεων.

Ø   Συμμετοχή σε Προγράμματα Ανάπτυξης και Παραγωγής Νέων Οπλικών Συστημάτων

Εξαιρετικής σημασίας για το μέλλον της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας είναι η συμμετοχή της σε προγράμματα ανάπτυξης και παραγωγής νέων οπλικών συστημάτων με συνέπεια η Βιομηχανική εμπλοκή να μην ταυτίζεται χρονικά με την υλοποίηση της προμήθειας του υλικού, αλλά να έχει χρονικό ορίζοντα ο οποίος καλύπτει όλο τον κύκλο ζωής του υλικού. Αυτό έχει ως επακόλουθο την βιομηχανική εμπλοκή σε όλες τις παραγωγικές διαδικασίες των νέων οπλικών συστημάτων, δηλαδή στις φάσεις της ανάπτυξης, παραγωγής, ελέγχου και πιστοποίησης, συντήρησης καθώς και στις διάφορες φάσεις εξέλιξης τους, όπως οι τροποποιήσεις, βελτιώσεις και  αναβαθμίσεις. Σε αυτή την περίπτωση καθοριστικός παράγοντας είναι η έγκαιρη λήψη απόφασης για τη συμμετοχή της χώρας στην παραγωγική διαδικασία του οπλικού συστήματος στα πλαίσια Διακρατικών Συμφωνιών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα υπό εξέλιξη προγράμματα IRIS-T και ESSM στα οποία συμμετέχουν γνωστές ελληνικές βιομηχανίες εξασφαλίζοντας επιστροφή του ποσοστού συμμετοχής της χώρας σε ποσοστό της τάξεως του 80%.

Ø   Υπογραφή Συμβάσεων μεταξύ των Ελληνικών και Ξένων Εταιρειών πριν την Υπογραφή της Σύμβασης της Κύριας Προμήθειας

Τελευταία και βασικότερη προϋπόθεση που πρέπει να ικανοποιηθεί πριν την υπογραφή της σύμβασης προμήθειας του αμυντικού υλικού-συστήματος είναι η υπογραφή των ανωτέρω συμβάσεων πριν την Υπογραφή της Σύμβασης της Κύριας Προμήθειας, μέσω των οποίων θα διασφαλίζονται οι βιομηχανικές συνεργασίες μεταξύ των Ελληνικών και Ξένων Εταιρειών. Σε αντίθετη περίπτωση η μη υπογραφή συμβάσεων και η υποβολή ανίσχυρων Μνημονίων Συνεργασίας (MOUs-MOAs) όχι μόνο δεν κατοχυρώνει την ελληνική πλευρά αλλά αντίθετα διαιωνίζει την εκκρεμότητα και μεταφέρει χρονικά την υποχρέωση της ξένης εταιρείας προς όφελος της και μόνο.    

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τα οφέλη για την οικονομία της χώρας και τις Ένοπλες Δυνάμεις από την ενεργό συμμετοχή των Ελληνικών Αμυντικών Βιομηχανιών στα εξοπλιστικά προγράμματα είναι πολλαπλά. Περιορίζεται η εκροή συναλλάγματος, εξασφαλίζεται οικονομική ανάπτυξη, απασχολείται εξειδικευμένο προσωπικό, αυξάνονται οι ειδικευμένες θέσεις εργασίας ενώ αποκτά αυτοδυναμία η Αμυντική Βιομηχανία. Παράλληλα, οι Ένοπλες Δυνάμεις απεξαρτώνται  κατά ένα ποσοστό από τους ξένους προμηθευτές, βασίζονται σε εγχώρια τεχνογνωσία και τεχνική υποστήριξη με συνέπεια ο χρόνος επισκευών να είναι μικρότερος και τέλος η επέμβαση της Ελληνικής Βιομηχανίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή κρίσιμης κατάστασης να είναι άμεση.

Η εφαρμογή των ανωτέρω σε συνδυασμό με την ίση μεταχείριση μεταξύ ιδιωτικών και κρατικών βιομηχανιών, στο πλαίσιο του υγιούς και θεμιτού ανταγωνισμού, θα συμβάλει αφενός στην αμυντική θωράκιση και οικονομική τόνωση της χώρας και αφετέρου θα προσφέρει τη δυνατότητα στις ίδιες τις βιομηχανίες να συνεργασθούν με σημαντικούς διεθνείς αμυντικούς οίκους σε νέα και σύγχρονα οπλικά συστήματα, διεκδικώντας ένα σημαντικό μερίδιο όχι μόνο των εγχώριων αλλά και των διεθνών εξοπλιστικών προγραμμάτων.

ΠΗΓΗ: http://www.elesme.gr